Gagnrýni eftir Ívar Jóhann Arnarson

Thor (2011)

★★⯨☆☆ 5.0/10

Hrikaleg vonbrigði

Ég hafði hlakkað til að sjá Thor en svo var hún bara léleg. Það sem er til dæmis að henni er að hún líkist myndasögunum ekki neitt. Ég skal reyndar játa það að ég hef ekki verið nógu duglegur við að lesa Thor myndasögurnar en ég hef lesið annað tengt því og það þarf ekki mikið til að sjá að þetta er ekki það sem maður vill sjá í Marvel mynd. Auk þess byggist þetta á ásatrúnni og það munar aðeins hársbreidd á að þetta sé bara alls ekkert myndasögumynd. Karakternum Donald Blake(alter ego Thor) er síðan alveg sleppt og aðeins notuð löt og skammvinn leið til að nefna hann á nafn og Chris Hemsworth er alls ekki góður í titilhlutverkinu, hann gæðir karakternum litlu sem engu lífi og bara miscast. Hasarinn er ágætur sem og tæknibrellurnar og gerir áhorfið svona bærilegt en í heild er þessi mynd ekkert á við snilldarmyndirnar Iron Man myndirnar og The Incredible Hulk. Ég bjóst við að Thor yrði svo góð en síðan reyndist hún vera slappasta Marvel myndin og fær ekki meira en eina og hálfa stjörnu. Ég vona að Captain America verði betri.

Saw: The Final Chapter (2010)

★☆☆☆☆ 2.0/10

Óásættanlegur lokakafli

Síðasta og versta myndin í Saw seríunni. Þetta er eiginlega bara hörmung. Ógeðsatriðin eru vissulega flott en það hjálpar lítið og felur ekki pappírsþunnt og arfaslappt handrit auk hræðilegs leiks þar sem enginn leikari í myndinni skilur neitt eftir sig fyrir utan Jigsaw sjálfan en hins vegar fær hann lítinn skjátíma. Sagan í Saw 7 er innantóm og ómerkileg og það var ekkert í henni sem mér var ekki sama um. Svo fannst mér hún enda eitthvað svo snögglega, bara allt í einu í miðju kafi. Ég hef það á tilfinningunni að þeir hefðu sleppt heilmiklu. Ég veit ekki alveg hvernig ég vildi að Saw serían endaði en það var alls ekki svona. Þvílíkt drasl, hálf stjarna frá mér,.

The Adjustment Bureau (2011)

★★★⯨☆ 7.0/10

Bara ágæt

The Adjustment Bureau segir frá stjórnmálamanninum David(Matt Damon) sem uppgvötar að lífum fólks er stjórnað af dularfullum og voldugum útsendurum sendir af "stjóranum"(myndin útskýrir ekki nógu vel). Þeir meina honum að umgangast draumadísina sína af þeirri ástæðu að þau eigi ekki að vera saman en hann leggur ekki árar í bát. The Adjustment Bureau virkar alveg ágætlega sem spennandi sci fi og Matt Damon heldur henni nokkuð vel uppi en þegar fer að líða á seinni kaflann tekur hún hálf leiðinlega stefnu og niðurstaðan veldur smá vonbrigðum. Annars er stór hluti myndarinnar fínasta skemmtun með nokkrum flottum atriðum þannig að ég mæli bara lauslega með The Adjustment Bureau. Hún er bara ekki svakalega heilabrotið sem hún vill vera.

The Social Network (2010)

★★★☆☆ 6.0/10

Rétt sleppur

Ég verð að vera ósammála langflestum með The Social Network. Mér fannst hún ekki svona góð. Það var kannski ekkert galið hjá David Fincher að ætla að kvikmynda uppruna Facebook en ég hefði viljað sjá betri mynd úr þessu. Söguþráðurinn verður ekki athyglisverður fyrr en það fer að líða á seinni hlutann og Jesse Eisenberg er ekki að standa sig, hann gerir sína túlkun á Mark Zuckerberg stirða, yfirborðskennda og pirrandi og ég skil ekki þetta lof sem hann er að fá. Mér fannst samt þessi mynd allt í lagi, mér leiddist ekkert og hún verður ágæt undir lokin en hún á ekki allar þessar viðurkenningar og óskara skilið. Góð tilraun hjá David Fincher og The Social Network fær tvær stjörnur en hún er ekki nærri því eins góð og Fight Club.

The Rite (2011)

★⯨☆☆☆ 3.0/10

Hrollvekjandi en skortir skemmtanagildið

The Rite er mynd sem hefði getað og átti að vera mun betri. Atriðin sem sýna andsetningar eru vissulega scary en annars leiddist mér frekar mikið yfir þessari mynd. Hún ætlar nær aldrei að byrja en svo kemst smá fjör í leikinn seinni partinn og svo bara búið. Handritið býður upp á slappa og óspennandi sögu og fannst mér eins og það vantaði alveg heilmikið í þessa mynd. Ég veit ekki hvað ég á að segja um þá staðreynd að hún er byggð á sannsögulegum atburðum. Colin O'Donoghue er alls ekki góður í aðalhlutverkinu, hann gæðir karakterinn engu lífi og er bara pirrandi. Anthony Hopkins er reyndar fínn í aðeins sterkara hlutverki. Snillingurinn Rutger Hauer er svo þarna í litlu hlutverki og þó að þetta sé ágætis frammistaða hjá honum þá hefur hann áður gert betur. Þrátt fyrir að vera hrollvekjandi á köflum þá er The Rite fremur slæm mynd sem olli mér talsverðum vonbrigðum en fær eina stjörnu fyrir að vera ekki alveg alslæm.

True Grit (2010)

★★★⯨☆ 7.0/10

Coen bræður endurgera hér True Grit og heppnaðist það bara ágætlega að flestu leyti. Jeff Bridges fer á kostum sem lögreglufulltrúinn Rooster Cogburn og fær mann til að líka við karakterinn frá upphafi. Stelpunni trúði ég hins vegar ekki alveg, hún hagar sér eins og hún væri mun eldri. Hún stendur sig samt vel og á hér góðan samleik með Bridges. Aðrir leikarar í myndinni á borð við Matt Damon og Josh Brolin eru svona jújú en hlutverk þeirra flatt skrifuð. True Grit er skemmtileg og blóðug og stundum mjög svöl en á köflum gerist lítið í henni sem er það helsta sem dregur hana niður. Ég skemmti mér í heildina yfir þessum Coen vestra og er alveg á mörkunum með að gefa henni þrjár stjörnur en mér finnst hún ekki alveg eiga það skilið þannig að hún fær tvær og hálfa. Alveg hægt að kíkja á þessa.

Transformers: Revenge of the Fallen (2009)

★☆☆☆☆ 2.0/10

Verulega slæm mynd

Ég var ekkert hrifinn af fyrri Transformers myndinni en þessi er ennþá verri. Jújú, tæknibrellurnar eru alveg í lagi og hasarinn ágætur en myndin er bara svo leiðinleg með klígjulegum dialog, misheppnuðum bröndurum og skelfilegum frammistöðum og vélmennin haga sér eins og fávitar. Transformers Revenge of the Fallen vill vera sniðug en samt einföld sem hefði alveg gengið upp en handritið og leikurinn í henni fór bara alveg í köku. Þetta er bara hörmung sem er ekki mönnum sæmandi. Fær hálfa stjörnu fyrir áðurnefndan hasar og tæknibrellur.

The Green Hornet (2011)

★★⯨☆☆ 5.0/10

Það helsta sem The Green Hornet hefur sér til ágætis eru nokkur góð slagsmálaatriði og flott tæknidót að ógleymdum skítsæmilegum tæknibrellum en annars er þetta hálfgert rugl. Söguþráðurinn er þreyttur og mér sýnist Seth Rogen ekki vera að höndla að fara með aðalhlutverk, hann er kannski fínn sem aukaleikari en hann getur ekki borið heila mynd uppi því hann er alveg ósannfærandi. Reyndar er líka persóna hans hér skrifuð hálf illa og með lélegum bröndurum. Jay Chau er líka hálf litlaus og Cameron Diaz í alveg tilgangslausu hlutverki. Christoph Waltz stendur sig að vísu bærilega en er ekki eins kostulegur og hann á greinilega að vera. Ég veit ekki við hverju ég bjóst við af The Green Hornet en mér fannst hún ekki góð. En hún getur verið mjög flott á köflum og er því ekki alslæm. Slefar upp í eina og hálfa stjörnu.

The Tourist (2010)

★⯨☆☆☆ 3.0/10

Alltof slöpp mynd

The Tourist er mislukkuð njósnasaga um ferðamann(Johnny Depp) og alríkisfulltrúa(Angelina Jolie) sem eru stödd í feneyjum. Allir halda að ferðamaðurinn sé eftirlýstur njósnari þangað til sá rétti hálfpartinn birtist. Fyrsta korterið af þessari mynd lofaði góðu en svo missir hún dampinn og verður þurr og óáhugaverð. Þetta hefði getað orðið mjög góð mynd en hún nýtir ekki nógu margar hugmyndir og sóar mörgu í fíflaskap. Angelina Jolie sýnir stirðan og pirrandi leik og Johnny Depp sefur sig í gegnum myndina þannig að samleikur þeirra tveggja er ekkert spes. Fær eina stjörnu fyrir að vera smá spennandi undir lokin en annars er The Tourist klúður bara. Ég hélt að þetta yrði góð njósnamynd en svo var hún það bara ekki.

Inception (2010)

★★★⯨☆ 7.0/10

Skemmtileg en samt ekkert spes

Inception er nýjasta myndin frá Christopher Nolan og hefur henni verið mjög vel tekið og fengið frábæra dóma en persónulega finnst mér hún ekki vera meira en ágætis afþreying. Söguþráðurinn á sín augnablik hér og þar en í heild full flókinn og pakkaður. Leonardo Di Caprio er eiginlega alveg óþolandi í þessari mynd og þrátt fyrir að hlutverkið hafi verið skrifað með hann í huga þá er hann algjört miscast, kannski kemur það til út af því að mér finnst hann yfirhöfuð slappur leikari. Hinir leikararnir í þessari mynd eru aðeins skárri en samt eitthvað svo líflausir í þessum hlutverkum. Annars er hasarinn fínn og tæknibrellurnar bara nokkuð flottar og myndatakan gefur ágætan fíling. Christopher Nolan leikstýrir myndinni líka vel þannig að úr þessu verður fín skemmtun bara smá gölluð. Nolan stendur sig ágætlega í leikstjórastólnum en klúðraði sumu í þetta skiptið. Inception nær bara ekki hæðum myndum Nolan's Memento og The Dark Knight. Ég set tvær og hálfa stjörnu á þetta.

Devil (2010)

★★★⯨☆ 7.0/10

Devil segir frá fimm manns sem festast í lyftu og komast brátt að því að hinn fallni engill Lúsífer leynist á staðnum. En er hann einn fimmmenninganna eða svífur hann bara í kring? Þetta er bara ágætis þriller og nokkuð spennandi. Hefði satt að segja getað orðið mun verri. Hins vegar reynir handritið ekki að gera neitt fyrir persónurnar þó að leikararnir standi sig ekki beint illa þetta er bara svo grunnt. Nema kannski spænski öryggisvörðurinn sem kemur mysteríu myndarinnar í orð, hann sýnir smá lit. Annars er Devil ansi góð og tekst alveg að vera hrollvekjandi og ætti að fá hærri einkunn en tvær og hálfa stjörnu en persónusköpunin er svo ábótavant og einnig er endirinn pínu slappur þannig að ég gef henni ekki meira.

Red (2010)

★★★☆☆ 6.0/10

Red er hávær og smá steikt á köflum en nær samt ekki að komast upp úr meðallagi. Margir frægir leikarar í henni, John Malkovich kemur skemmtilega á óvart og leikur aðal grínkarakterinn en Bruce Willis sem fer með aðalhlutverkið veldur smá vonbrigðum. Hann hefði átt að bera myndina uppi og hefði alveg getað það en hann virkar eitthvað svo slappur hér, ég veit ekki hvort að þetta sé handritinu að kenna. Red er stundum sniðug og ánægjuleg til áhorfs en svo koma líka slappir kaflar en í heild er atburðarrásin frekar spennandi og manni leiðist aldrei neitt mjög mikið. Það má sjá þessa mynd einu sinni og svona....jújú en hún er ekkert ómissandi. Tvær stjörnur.

Due Date (2010)

★★★⯨☆ 7.0/10

Alveg smellin gamanmynd með Robert Downey Jr og Zach Galifianakis sem tveir ólíkir menn sem ferðast saman þvert yfir Bandaríkin. Þó að Due Date sé ekkert mjög frumleg á neinn hátt(og alveg hrikalega fyrirsjáanleg) þá helst hún þó nokkuð fyndin með mörgum smellnum og steiktum augnablikum og það er aðallega það sem heldur henni á floti. Samleikur Robert og Zach er líka ánægjulegur, þeir ná vel saman og eru alveg frábært grínpar. En í heildina er þetta frekar hefðbundin saga og endirinn alltof augljós frá byrjun. Þetta hefði kannski getað orðið mun betri mynd ef að ýmsu í handritinu hefði verið breytt, ég er þó ekki alveg viss hverju.......) Due Date er sæmilega fyndin skemmtun og rennur ágætlega í gegn en lengra nær hún ekki. Ég gef henni tvær og hálfa stjörnu.

Machete (2010)

★★★★☆ 8.0/10

Afskaplega hressandi hasarmynd með nóg af djúsí ofbeldi og blóðútshellingum frá leikstjóranum Robert Rodriguez. Fyrsta sinn sem Danny Trejo leikur aðalhlutverk og óhætt er að segja að hann er þvílíkt góður sem drápsmaskínan Machete, svalur og miskunnarlaus. Einnig koma fram í myndinni Robert De Niro, Steven Seagal, Don Johnson, Jessica Alba, Cheech Marin o.fl. og koma bara vel út. Þó verður að segjast að maður nær ekki sögunni almennilega og hefði handritið verið aðeins skipulagðara hefði myndin kannski orðið ennþá betri. En ofbeldisins og hasarsins vegna auk snilldarframmistöðu hjá Danny Trejo tekst Machete að vera stórskemmtileg og fær pottþétt þrjár stjörnur.

Let Me In (2010)

★★★⯨☆ 7.0/10

Jújú

Alveg þokkaleg “öðruvísi“ vampýrumynd um tólf ára gamlan strák(Kodi Smit Mcphee) sem eignast vinkonu(Chloe Moertz) sem reynist vera vampýra. Þrátt fyrir að Let Me In sé full hæg og komist aldrei á fullt skrið þá nær hún að byggja upp vissa spennu og verður ekki fyrirsjáanleg fyrr en undir lokin. Hún byrjar með opnum hug en því miður tekur hún fyrirsjáanlega stefnu í seinni hálfleik. Krakkarnir léku alveg ágætlega, mér fannst þau ná vel saman miðað við hvað persónurnar bjóða upp á lítið í handritinu. Það böggar mig helst varðandi Let Me In hvað það er margt sem ekki er skýrt nógu vel t.d. fáum við ekkert að kynnast fortíð Abby(Moertz) eða einhverja skýringu á karlinum(Richard Jenkins). Ég varð kannski fyrir smá vonbrigðum með Let Me In en fannst hún samt fín. Einkunn yfir meðallagi og lausleg meðmæli.

The Town (2010)

★★★☆☆ 6.0/10

Ekki alveg

The Town hefur verið að fá glimrandi dóma en ég er ekki algjörlega sama sinnis. Hún skarar ekkert fram úr á neinn hátt og inniheldur ófrumlega sögu og líflausar persónur. Ben Afflek er alveg ágætis leikari en þrátt fyrir allan dramatíska dialoginn hér þá stendur manni alveg á sama um þennan karakter hann er yfirborðskenndur. The Town er alveg ágætis skemmtun samt og heldur manni við efnið með umgjörð sem hægir ekki á sér of oft og undir lokin er myndin orðin fín en það nægir ekki til að hífa hana upp úr miðjumoðinu. Ef að Afflek ætlar að halda áfram sem leikstjóri þá þarf hann að bæta sig aðeins.

Solomon Kane (2009)

★★★☆☆ 6.0/10

Solomon Kane er blanda af bardagamynd og hrollvekju. Gerist á sautjándu öld þegar paranoian varðandi nornir og djöfladýrkun stóð sem hæst nema bara hér er þetta engin paranoia. Þetta er ágætlega skrifuð saga en myndin tæpast í samræmi við það. Hún verður aldrei nógu spennandi þrátt fyrir að tilgangurinn sé að byggja upp spennu og einnig er myndin illa leikin, persónurnar fá aldrei neina dýpt og eru allar óeftirminnilegar nema fyrirbærin sem passa inn í drullulega myndatökuna. Solomon Kane er fín til að sjá einu sinni, handritið ekki alslæmt og góðar tæknibrellur en myndin skilur ekkert eftir sig. Tvær stjörnur frá mér.

The Ghost Writer (2010)

★☆☆☆☆ 2.0/10

Andvarp

Ég fór á The Ghost Writer, haldandi að þetta væri traust og mysterísk spennumynd en svo var hún bara drepleiðinleg stjórnmálaþvæla gjörsneydd öllu sem kallast metnað, gáfum og skemmtun. Ewan McGregor stendur sig alveg ömurlega, frammistaðan er flöt og innihaldslaus og hefur hann sjaldan verið verri. Svo er Pierce Brosnan hræðilega pirrandi í skelfilega illa skrifuðu hlutverki. Kim Cattrall er kannski sú eina sem reynir eitthvað, gerir lítið fyrir myndina en stendur sig þokkalega. The Ghost Writer hengur illa saman á hálfvitalegum atriðum og klígjulegum samtölum og nokkrum misheppnuðum tilraunum til að vekja húmor. Ég er bara hissa á Roman Polanski, aldrei bjóst ég við að hann gerði svona lélega mynd. Rétt slefar upp í hálfa stjörnu.

Scott Pilgrim vs. the World (2010)

★⯨☆☆☆ 3.0/10

Æ ég veit það ekki.....

Þetta er unglinga gamandramamynd með Michael Cera sem óöruggur náungi með kvennavandamál og byggð á samnefndum myndasögum sem hafa farið framhjá mér. Mér fannst Scott Pilgrim vs. The World heldur slöpp, hún lítur vel út en er frekar leiðinleg. Persónurnar eru óáhugaverðar og allar í einum hrærigraut og dialogurinn alveg hræðilegur. Slagsmálaatriðin eru kannski ágæt en tölvuleikjastíllinn verður hálf öfgakenndur og truflandi. Scott Pilgrim vs. The World fær þó smá kredit fyrir flotta og skrautlega myndatöku en það hífir hana ekki lengra upp en í eina stjörnu.

The Expendables (2010)

★★★★☆ 8.0/10

Hinir fórnanlegu

Sylvester Stallone er potturinn og pannan í þessari ljómandi fínu og svölu spennumynd sem er ekki hægt annað en að hafa gaman af. Sly er studdur af leikurum á borð við Jason Statham, Dolph Lundgren, Terry Crews, Jet Li og Mickey Rourke sem standa sig allir með prýði og Dolph á glæsilegt comeback. Bruce Willis og Arnold Schwarzenegger eru í gestahlutverkum og spila frábærlega úr því. The Expendables hefur grípandi söguþráð, smellna frasa og hasarinn er rosalegur. Ég kalla þó hana ekki meistaraverk en þetta er samt mjög solid mynd sem svíkur engan og fær hiklaust þrjár stjörnur.

The Sorcerer's Apprentice (2010)

★★★☆☆ 6.0/10

Froðulegur eltingarleikur

Í Sorcerer's Apprentice fylgjumst við með góðum og illum galdramönnum í hasar og usla á okkar tímum. Jay Baruchel leikur nörd sem uppgvötar köllun sína og Nicolas Cage leikur eldri galdramanninn sem veit allt betur. Alfred Molina fer svo með hlutverk vonda galdramannsins sem vill vekja ævaforna norn til lífsins. Sorcerer's Apprentice hefur slappan og ófrumlegan söguþráð með klisjukenndum uppákomum en einhvern veginn tekst henni að vera smá skemmtileg. Keyrslan er hröð og dettur sjaldan niður og Nicolas Cage lífgar svolítið upp á myndina með sterkum leik enda klassaleikari á ferð. Jay Baruchel er hins vegar virkilega ósannfærandi hér, ég var ekki að kaupa frammistöðu hans. Ég veit ekki hvað ég á að segja um Alfred Molina, hann svona rétt sleppur. Sorcerer's Apprentice stendur ekki upp úr á neinn hátt en það má alveg kíkja á hana, þetta er miðjumoð.

The Karate Kid (2010)

★☆☆☆☆ 2.0/10

Þetta var hræðileg mynd um tólf ára gamlan gutta sem flytur frá Bandaríkjunum til Kína og ákveður síðan að læra kung fu(ég sleppi að gera komment varðandi titilinn....) til að taka þátt í kung fu móti. Jaden Smith leikur aðalsögupersónuna og er alveg afleitur, manni klígjar við að horfa á hann. Ég þoli þennan krakka ekki. Jackie Chan er reyndar töluvert skárri, hann á engan stórleik en fær prik fyrir að vera annað en lélegur í fyrsta sinn í langan tíma. Þessi Karate Kid endurgerð er mjög leiðinleg á flesta vegu, söguþráðurinn er virkilega slappur og myndin er full löng. Sagan er alls ekkert það margbrotin að hún höndli þessa lengd. Það hefði alveg mátt klippa þetta aðeins. Mér fannst The Karate Kid vera með verri endurgerðum og bara verri myndum undanfarið og eina góða við hana er þokkaleg frammistaða hjá Jackie Chan. Hálf stjarna fyrir það.

Predators (2010)

★⯨☆☆☆ 3.0/10

Mikil vonbrigði

Predators er mynd sem ég beið eftir með eftirvæntingu en síðan bara ekkert varið í hana. Fyrsta Predator myndin er mjög góð og sú seinni algjör snilld en þessi er handónýt. Það var kannski ekkert galin hugmynd að láta þessa mynd gerast á heimaplánetu Predatoranna(þó að ég hefði frekar viljað láta þetta gerast í borg aftur) en þá verður að hafa hana meira krassandi og öðruvísi umhverfi. Fyrir utan þetta gríðarstóra tungl og eitthvað sem líktist Júpíter á himninum þá gat þetta alveg eins verið frumskógur á þessari plánetu. Söguþráðurinn er hálf latur og Predatorarnir eru ekki nærri því eins flottir eða ógnandi og í fyrri myndunum tveimur. Leikararnir hér gera fátt að viti, enginn karakter áhugaverður og mér stóð hálfpartinn á sama um þá. Adrien Brody er kannski ágætur og á einhvern þátt í því að ég gef þessari mynd eitthvað í einkunn. Nimrod Antal eyðilagði nánast allt sem Stephen Hopkins hafði byggt upp með meistaraverkinu Predator 2. Ef til vill hefði þessi mynd verið skárri ef að Robert Rodriguez hefði leikstýrt eins og upphaflega stóð til en með þessum efnivið og handriti var þetta dæmt til að mistakast. Svona vildi ég ekki sjá þriðju Predator myndina. Hún er þó gory og blóðug og fær eina stjörnu fyrir það.

A Nightmare on Elm Street (2010)

★★★☆☆ 6.0/10

Hmm......já.....

Ég hef aldrei verið neitt sérstaklega hrifinn af A Nightmare on Elm Street myndunum ekki einu sinni upprunalegu myndinni sem var gerð af Wes Craven og ekki bjóst ég við miklu af endurgerðinni. Þessi mynd reyndist vera allt í lagi þó að hún sé ekkert mjög mikil framför. Mér fannst hún örlítið spennandi framan af og Jackie Earle Haley er bara ágætur sem Freddy Krueger, kemst nálægt Robert Englund sem er það eftirminnilegasta úr gömlu Nightmare myndunum. Gallinn er bara sá að þessa mynd skortir allan ferskleika, hún stendur uppi sem klisja með þreytandi stereótýpum nema frammistaða Haley. Þetta er alveg ágætis skemmtun með nóg af hrolli og blóði en þegar uppi er staðið er þetta ekkert spes mynd. Tvær stjörnur.

The A-Team (2010)

★★★⯨☆ 7.0/10

The A-Team er hröð, hasardrifin og á flesta vegu ánægjuleg að horfa á en kannski aðeins of tilgerðarleg, hún reynir of mikið. Liam Neeson er svalur hér og á bestu frammistöðuna í myndinni en mótleikarar hans þrír í aðalhluterkunum eru það yfirdrifnir að þeir eru bara ósannfærandi. Sagan er skemmtileg og spennandi og handritið þróast út í fullnægjandi endi. Ég hef aldrei séð þættina sem The A-Team er byggð á en hún hefði sannarlega getað orðið verri. Mér fannst þetta fín mynd en persónusköpunin hefði mátt vera aðeins jarðbundnari. Tvær og hálf stjarna og næstum því þrjár.

StreetDance 3D (2010)

⯨☆☆☆☆ 1.0/10

Ulla bjakk

Ég álpaðist inn á Streetdance í von um að sjá eitthvað sem hægt væri að skemmta sér yfir en nei. Neinei. Hérna er soðið saman glötuðum leik, ömurlegri sögu, hryllilegri tónlist og svo vondu handriti að manni langar til að æla. Dansatriðin eru kannski í sjálfu sér ekkert slæm en í staðinn fyrir að vera það sísta við myndina eins og ég bjóst við, þá eru þau það skásta og þau eru samt ekki það góð sem segir heilmikið. Allar persónurnar í Streetdance eru svo pirrandi og illa leiknar og illa skrifaðar að það er fáránlegt. Ásættanlegur leikur hefði kannski mögulega gert áhorfið skárra. Þrívíddin reddaði ekki neinu heldur, ég fann allavega lítið fyrir henni. Ég verð að gefa enga stjörnu í einkunn, versta mynd ársins enn sem komið er.

Bjarnfreðarson (2009)

★★★★☆ 8.0/10

Afbragðs lokakafli

Vaktaseríurnar þrjár fannst mér nokkuð skemmtilegar og reyndist Bjarnfreðarson vera prýðis viðbót. Þremenningarnir Daníel(Jörundur Ragnarsson), Ólafur(Pétur Jóhann Sigfússon) og Georg(Jón Gnarr) standa alltaf fyrir sínu og hér fá þeir að þróast almennilega en myndin einblínir mest á Georg þó að Daníel og Ólafur fái ágætis skjátíma. Ágústa Eva Erlendsdóttir fær hlutverk Bjarnfreðar á yngri árum og er alveg brill. Hún nær gömlu konunni frábærlega. Bjarnfreðarson er mjög fyndin á köflum og dramað helst í jafnvægi. Myndin endar skemmtilega en nokkrir óleystir hnútar. Ég mæli alveg ágætlega með Bjarnfreðarson, verðskuldar alveg þrjár stjörnur.

Youth in Revolt (2009)

★★★⯨☆ 7.0/10

Michael Cera tekst ágætlega að halda uppi þessari þokkalegu gamanmynd. Hann leikur hér unglingspilt sem virðist gera bókstaflega hvað sem er fyrir stelpuna sem hann er hrifinn af, m.a. að koma af stað brunatjóni metið á milljónir dollara. Mér leist ekkert á Youth in Revolt fyrstu mínúturnar sem gáfu til kynna slaka og ómerkilega þvælu en myndin kom mér síðan skemmtilega á óvart þegar hún fór almennilega af stað, hún er oft spennandi og á köflum bráðfyndin en aftur hnígur hún niður seinni partinn. Mér fannst hún ekki enda nógu fullnægjandi, ég veit ekki hvað ég vildi sjá en það var ekki þetta. Frammistaðan hjá Michael Cera í þessari mynd er visst skref upp á við fyrir hann en þetta er í fyrsta sinn sem ég sé hann leika áhugaverða persónu og franska alter ego-ið(sem hann leikur líka) á skilið jafnvel ennþá meira hrós. Steve Buscemi, Ray Liotta og M. Emmett Walsh eru líka ágætir sem pabbinn, löggan og pabbi stelpunnar og Justin Long er óvæntlega góður sem bróðir stelpunnar og dreifir ofskynjunarsveppum út um allt. Youth in Revolt er alls ekki frábær mynd eða neitt eftirminnileg en fyrir skemmtilega atburðarrás meirihluta sýningartímans og góðar frammistöður sleppur hún með tvær og hálfa stjörnu.

The Back-up Plan (2010)

★⯨☆☆☆ 3.0/10

Mynd þar sem Jennifer Lopez leikur ólétta konu og byrjar síðan að vera með gutta sem á endanum verður stjúpinn hljómar illa sem þessi mynd er. The Back up Plan byrjar ágætlega og ég hélt að þetta yrði miðlungs gamanmynd en síðan bara versnar hún og versnar og verður að algjörri klessu. Hún er ekkert fyndin, karakterarnir eru leiðinlegir og sagan stefnir ekkert. Það er fátt gott við þessa mynd og hún skilur ekkert eftir sig. Hún er samt aldrei hundrað prósent ömurleg og því sleppur hún með eina stjörnu. Ég hef séð það verra en sleppið samt þessari.

Cop Out (2010)

★★⯨☆☆ 5.0/10

Cop Out er "buddy" mynd í verri kantinum. Ekki í fyrsta sinn sem Bruce Willis reynir eitthvað svona en aldrei hefur það komið svona illa út hjá honum. Hann þarf að finna sér eitthvað að gera af viti bráðum, eina myndin sem hann hefur verið góður í undanfarið er Planet Terror. Tracy Morgan er þó öllu verri en hann er alveg óþolandi leiðinlegur í þessari mynd, karakterinn skortir allan frumleika og sál og það hefði alveg eins mátt setja apakött í hlutverkið. Þessu hefði Kevin Smith alveg mátt sleppa, gerir ekkert gott fyrir feril hans. Húmorinn er slappur og hittir nær aldrei í mark, ekki einu sinni Sean William Scott nær að vera fyndinn. Helsti kosturinn við Cop Out er að söguþráðurinn er nokkuð traustur þegar öllu er á botninn hvolft og vekur jafnvel örlítinn áhuga öðru hvoru. Gerir það. Hífir því myndina upp í eina og hálfa stjörnu.

Iron Man 2 (2010)

★★★★★ 10.0/10

Sabbath Bloody Sabbath

Fyrri Iron Man myndin er að mínu mati frábær og því bjóst ég við talsverðu af framhaldsmyndinni. Iron Man 2 stenst svo sannarlega undir væntingum og fyrir hvern þann sem hefur lesið myndasögurnar, eins og ég, þá er þetta algjört yndi að horfa á. Hér tökum við upp þráðinn hálfu ári eftir atburði fyrri myndarinnar þegar Tony Stark(Robert Downey Jr) lendir í basli með að hafa búninginn sinn í friði fyrir yfirvöldum auk þess sem tækið sem hann er með á bringunni og heldur honum lifandi fer að virka eitthvað skringilega. Rhodey(Don Cheadle) gerist War Machine til að aðstoða okkar mann og skúrkarnir Justin Hammer(Sam Rockwell) og Ivan Vanko/Whiplash(Mickey Rourke) vinna að áætlun um að rústa Stark enterprises. Robert Downey Jr leikur Tony Stark af mikilli innlifun eins og í fyrri myndinni og mér finnst Don Cheadle vera alveg ágætlega sannfærandi sem arftaki Terrence Howard. Sam Rockwell er mjög fínn og minnir talsvert á Jeff Bridges í fyrri myndinni. Mickey Rourke finnst mér vera alveg ótrúlega góður sem Ivan Vanko og hann hefur ekki verið svona svalur síðan ég veit ekki hvenær. Gwyneth Paltrow og Scarlett Johannson leika síðan Pepper Potts og Black Widow og geislar af þeim báðum. Jon Favreu er í hlutverki Happy Hogan auk þess að leikstýra og það kann hann. Tæknibrellurnar eru fyrsta flokks og er nóg af þeim en aldrei skyggja þær á söguna heldur er pláss fyrir bæði. Það er mikið að gerast í Iron Man 2 en aldrei of mikið enda vissi Jon Favreu alveg hvað hann var að gera. Það er ekkert að þessari mynd. Myndasögumynd eins og þær gerast bestar. Fullt hús.

Kick-Ass (2010)

★★★★☆ 8.0/10

Mjög fín svört gamanmynd um misheppnaða ofurhetju og hvernig hann kemst í kynni við aðrar skipulagðari auk glæpabarón og syni hans. Ég skemmti mér ágætlega yfir Kick Ass og fannst söguþráðurinn og húmorinn alveg brill. Titilpersónan er kannski ekkert mjög vel skrifuð en leikarinn náði samt að covera myndina, Mark Strong ágætur og Nicolas Cage klikkar aldrei en Hit Girl er senuþjófurinn með sínum frábæra dialouge og framkomu. Ofbeldið í myndinni er virkilega gróft og flott og kom mér bara á óvart. Einstaka sinnum dettur myndin aðeins niður eins og til dæmis þessir tveir nördavinir Dave's sem mér fannst hálf slappir og skila litlu en það böggaði mig samt ekkert það mikið, ég hafði bara gaman af hasarnum og svarta húmornum og er alveg til í að sjá þessa aftur. Það er óhætt að mæla með Kick Ass.

The Crazies (2010)

★★★⯨☆ 7.0/10

Hinir sturluðu

Zombíumyndir eru talsvert algengar og The Crazies er sú nýjasta. Hún er þunglynd og heldur flæðinu gangandi með gory atriðum og eftirvæntingu, ég var heldur spenntur yfir að sjá hvert hún stefndi. Mér fannst hún mjög skemmtileg en engin persónan í myndinni er eftirminnileg sem er mínus. Það er kannski helst Timothy Olyphant í aðalhlutverkinu sem er að gera eitthvað af viti, spilar nokkuð vel úr dauflega skrifuðu hlutverki en annars er leikurinn í myndinni hálf slappur. Einnig fannst mér eins og það vantaði eitthvað sem hefði getað gert myndina betri, einhver vannýtt hugmynd tengd Zombíunum kannski. The Crazies er alls ekki frábær mynd en sem hröð hryllingsmynd verkar hún ágætlega.

Punisher: War Zone (2008)

★☆☆☆☆ 2.0/10

Stendur Tom Jane langt að baki

Punisher myndin með Tom Jane er ég ágætlega hrifinn af og því hefði ég gjarnan viljað sjá framhaldsmynd af henni en í staðinn gerðu þeir þetta drasl sem tengist henni ekki neitt. Ray Stevenson leikur kannski vægðarlausan Punisher en frammistaðan er stíf og flöt. Tom Jane tókst þó að gera karakterinn áhugaverðan og láta mann halda með honum. Stevenson mistekst það algjörlega og John Travolta gerði mun betra illmenni heldur en Dominic West gerir. Eldri Punisher myndin er kannski ekkert meistaraverk en hún bara verkar svo góð í samanburði við þessa. Handritið hér handónýtt og atburðarrásin þreytandi. Það eina góða við þessa mynd eru drápsatriðin sem svíkja ekki og eru ófá. Punisher War Zone fær hálfa stjörnu því hún er bara mjög leiðinleg.

Alice in Wonderland (2010)

★⯨☆☆☆ 3.0/10

Meira ruglið

Framhald af sögunni Alice in Wonderland er nýjasta nýtt frá Tim Burton en af hverju myndin heitir þá Alice in Wonderland er mér hulin ráðgáta. Mér fannst þetta afskaplega léleg mynd, tilgerðarleg leikstjórn, leiðinlegur söguþráður og handritið glatað. Mia Wasikowska gerir titilpersónuna klígjulega og þvingaða. Einhvernveginn bjóst ég við góðri frammistöðu hjá Crispin Glover. Svo fór ekki. Helena Bonham Carter er bara ekki að meika nokkurn skapaðan hlut í þessari mynd, eins og hún getur nú verið góð leikkona og ekki er Johnny Depp að gera sitt besta þó að hann standi sig ekki beinlínis illa. Það eina góða við þessa mynd er skrautleg myndataka og fær hún eina stjörnu fyrir það. Tim Burton hlýtur að vera búinn að bryðja einhverjar varasamar pillur, ég skil ekki hvað maðurinn er að pæla.

The Wolfman (2010)

★⯨☆☆☆ 3.0/10

Oftast virka endurgerðir ekki þó að til séu undantekningar. Þessi mynd virkar ekki. Gamla The Wolfman frá 1941 var fín þó að ég muni seint kalla hana snilld en The Wolfman nýja minnir meira á Van Helsing myndina en hana. The Wolfman lítur vel út, tæknibrellur og myndataka glæsileg en innihaldið leiðingjarnt. Benicio del Toro er flatur í slöppum Lawrence Talbot og Anthony Hopkins lítið skárri og gerir ekki baun í bala fyrir myndina. Hugo Weaving er reyndar nokkuð góður og leikur einu persónuna í myndinni sem mér fannst áhugaverð. Varúlfarnir eru býsna flottir og láta myndina komast nálægt því að vera hrollvekja. Jújú, þetta sleppur alveg sem hrollvekja. The Wolfman er ekki alveg alslæm en snargölluð og mér leiddist yfir henni. Því gef ég henni lítið í einkunn.

The Book of Eli (2010)

★★★☆☆ 6.0/10

Denzel Washington leikur hér einfarann Eli, sem rambar um Bandaríkin 30 árum eftir kjarnorkusprengingu. Hann hefur einu biblíuna sem eftir er í fórum sínum og stefnir á að koma henni í prent. The Book of Eli er alltílæ afþreying en lítið meira en það. Ég get fundið sitthvað jákvætt við hana og reyndar hefur hún ýmsa kosti, mér fannst myndatakan mjög flott og passa fullkomlega við söguna, sprengingarnar og slagsmálin súper og ekki er blóðið sparað en myndin kolfellur þegar henni fer bráðum að ljúka og nær Malcolm Mcdowell ekki að redda neinu. Denzel Washington er mjög svalur í þessari mynd til að byrja með en síðan þróast karakterinn leiðinlega og verður ótrúverðugur. Gary Oldman hins vegar ekki en aftur á móti ofleikur hann svo á köflum að hann verður næstum því óþolandi en í heild er hann góður sem vondi kallinn. The Book of Eli er eins og áður sagði alltílæ afþreying sem sleppur með miðlungseinkunn en satt að segja er hún hálf vitgrönn.

Sherlock Holmes (2009)

★★★★☆ 8.0/10

Tveir þumlar upp

Guy Ritchie er frekar mistækur leikstjóri, myndirnar hans hafa verið misjafnar en Rock'n Rolla er sú allra versta. Gaman er að sjá að hann hefur bætt sig eftir þá hörmung með þessari afbragðsgóðu grínspennumynd um hinn góðkunna einkaspæjara Sherlock Holmes. Snilldarleikarinn Robert Downey Jr fer með það hlutverk og þó að Jude Law á ágætis spretti sem Dr Watson þá er Downey svoleiðis miklu betri. Myndin gerist í London á 19. öldinni þar sem félagar okkar eltast við illmennið Blackwood(Mark Strong) sem hefur risið upp frá dauðum og nú reiðir á kænsku og rannsóknir til að bjarga deginum. Það verður ekki tekið frá þessari mynd að hún er mjög gáfuð og snjöll og handritið mjög vandað allavega að flestu leyti. Mark Strong er reyndar hálf tilgerðarlegur sem Blackwood og ekki nógu eftirminnilegur, það hefði mátt gera meira með þann karakter. Myndin vill oft vera fyndin en nær því ekki alltaf. En þegar uppi er staðið er Sherlock Holmes bara mjög sniðug og svöl mynd og Robert Downey Jr á alveg prýðisgóða frammistöðu. Ég segi þrjár stjörnur á Sherlock Holmes, mæli með henni.

Sorority Row (2009)

★☆☆☆☆ 2.0/10

Ég fór á Sorority Row án þess að vita neitt um hana annað en að henni hafði verið líkt við Scream og I Know What You Did Last Summer. Neinei. Hún reyndist vera mun verri en þær ágætu myndir, þær voru þó ferskar og höfðu skemmtilegar persónur en Sorority Row er bara óáhugaverð steypa frá A til Ö. Persónurnar í þessari mynd eru svo grunnar og illa skrifaðar að ég gat varla greint þær í sundur, stelpurnar léku nánast sama karakterinn. Jafnvel Carrie Fisher er ömurleg. Svo vonaði ég að það yrði eitthvað krassandi þegar morðinginn sýndi sitt rétta andlit en varð fyrir vonbrigðum þegar - mögulega spoiler - ástæðan reyndist vera eitthvað svo ómerkileg. Ég hata þessa mynd samt ekki algjörlega heldur bara einfaldlega þoli hana ekki og þess vegna fær hún hálfa stjörnu. Forðist.

Saw VI (2009)

★⯨☆☆☆ 3.0/10

Versta Saw myndin, enn sem komið er

Úff. Hér höfum við sjöttu myndina í röðinni um pyntingar Jigsaw's og áfram heldur þetta þó að maðurinn á að vera dauður fyrir löngu. Mér fannst þetta slöpp mynd, fyrstu fjórar sluppu með skothelt skemmtanagildi en síðan fór Saw serían að dala með þeirri fimmtu og þessi jafnvel enn verri þó að pyntingaratriðin séu djúsí en mig minnir að Saw 5 hafi liðið fyrir skort á því. Nú er þetta orðinn einhver hrærigrautur af sketchum úr fyrri myndunum og svo ruglningslegt að maður verður bara sjóveikur af þessu og ég náði bara hluta söguþráðarins. Mér leiddist þessi mynd eiginlega hrikalega en það var gaman að sjá hvernig hún endaði, kom á óvart og fær prik fyrir það. En mér finnst að þeir ættu bara að ljúka þessari seríu fyrst að hún er komin út í svona mikið rugl. Allavega er ég ekkert sérstaklega spenntur fyrir Saw 7.

The Box (2009)

★★★☆☆ 6.0/10

Vonbrigði en ekki mikil vonbrigði

Richard Kelly er leikstjóri sem ég fíla talsvert, Southland Tales þvílíkt góð og Donnie Darko algjört meistaraverk og því þykir mér leitt að segja að nýjasta myndin hans er ekkert sérlega góð. The Box er samt alls ekki sem verst og lofar góðu til að byrja með og mér fannst hún alveg ágætlega spennandi en smám saman fer að halla undan fæti og ég fór að missa áhugann á henni þegar ég sat inni í bíósalnum. Hún fór að verða minna dularfull og plottið ekki það sem ég vonaðist eftir. En vel leikin er hún, Cameron Diaz hefur ekki verið svona góð lengi og James Marsden leikur hér skemmtilegri persónu en Cyclops sem hann lék í X-Men myndunum. Restin af castinu er líka í lagi en þau tvö halda myndinni uppi. 70's myndatakan hjá Kelly er flott og tónlistin alveg ásættanleg, umgjörðin fyrri partinn er sterk en allt þetta er ekki í samræmi við lokaútkomuna. Richard Kelly hefði getað gert snilldarmynd út úr þessu en þá hefði þurft að breyta svo miklu í seinni hluta handritsins. Tvær stjörnur frá mér, þetta er miðlungsmynd, áhorfsins verð en ekki nálægt því eins góð og Donnie Darko.

2012 (2009)

★★★⯨☆ 7.0/10

Skemmtileg og flott en gölluð

Roland Emmerich heldur áfram að brjóta allt og bramla og í þetta sinn tekur hann fyrir spána um heimsendi árið 2012. Þetta er töluvert skárri mynd en hin gleymanlega Godzilla og horbjóðurinn 10000 B.C. og aðeins betri en The Day After Tomorrow og Independece Day(sem eru miðlungsmyndir, lítið meira), tæknibrellurnar hér eru alveg frábærar og sagan er sögð nokkuð skemmtilega en persónurnar eru leiðinlega skrifaðar og leikurinn hálf pirrandi þó að hér séu fínir leikarar á ferð. Woody Harrelson er sá eini í myndinni sem kemur vel út, skrautlegur karakter en of lítill skjátími. 2012 er framan af fín mynd, í fyrri partinum er andrúmsloftið rafmagnað af skelfingu og örvæntingu en svo stöðvast það einhvernveginn seinni partinn og hún fer að minna óþægilega á Titanic. Sem er ekki gott. Nei. Einnig verður þessi mynd hálf langdregin og undir það síðasta var ég orðinn hálf þreyttur á henni. Þú getur alveg séð 2012 og átt góða stund en mundu bara að bestu partarnir eru fyrir hlé. Rétt slefar yfir meðallag.

Zombieland (2009)

★★★⯨☆ 7.0/10

Zombieland er einföld en stórskemmtileg gamanmynd um hvernig á að komast af í heimi sem uppvakningar eru búnir að leggja undir sig. Leikhópurinn er fámennur en öll standa sig með prýði þó að karakter Woody Harrelson sé ekki eins kraftmikill eða eftirminnilegur og hann hefði getað orðið. Ekkert miscast, bara hirðuleysi í handritinu. Annars bætir hann að vísu mikilli stjórnleysi í myndina - sem er að virka - þannig að það bætir það eitthvað upp. Mér fannst Zombieland fín skemmtun en einhvernveginn virkar hún svo áberandi tómleg og það vantar alla stefnu og plott. Þetta er bull en drulluskemmtilegt bull, fær alveg sæmileg meðmæli frá mér.

Surrogates (2009)

★⯨☆☆☆ 3.0/10

Hrúga af klúðri

Hugmyndin að baki Surrogates er mjög sniðug en einhvernveginn náði afraksturinn ekki að heilla mig. Fínt að ætla sér að kvikmynda heim þar sem fólk getur tekið sér bólfestu í vélmennum og skipt síðan afur í original líkamann hvenær sem það vill en þá þarf myndin að hafa sál og mysteríu en Surrogates hefur hvorugt. Ég hefði viljað að hlutverk Bruce Willis væri bitastæðara, hann er bara ekkert góður hér. Hann leikur eins og hann nenni þessu ekki og bara dregur myndina niður. Nokkrir(ekki margir) góðir punktar í seinni partinum og boðskapurinn er einlægur en myndin er bara eitthvað svo dauð. Surrogates hefði getað orðið eftirminnileg vísindaskáldsaga en með þessu handriti og leik fór hún í ræsið. Fær eina stjörnu fyrir hugmyndina og boðskapinn. Virkilega sami leikstjóri og Terminator 3?

Jennifer's Body (2009)

★★⯨☆☆ 5.0/10

Jenny the possesed? Hefði mátt vera betri

Ég fór á Jennifer's Body með ágætis væntingar, hélt að þetta yrði mjög góð hrollvekja en hvað skal segja? Hún er ekkert hrollvekjandi(ég er reyndar ekkert viss um að það hafi verið ætlunin eftir allt saman) og nær aldrei að vera neitt dularfull eða djúp. Hún gerir nokkrar tilraunir til að vera fyndin, stundum tekst það og stundum ekki. Mér fannst myndin aldrei ætla að koma sér af stað, tekur forever að byrja og það er ekki fyrr en í seinni part sem myndin kemst á flug en þá líka tekur fyrirsjáanleikinn við í mörgum senum. Ef ég á að finna eitthvað jákvætt við Jennifer's Body þá verð ég að segja að hún er oft skemmtilega steikt og bærilega vel tekin og fær því eina og hálfa stjörnu fyrir það.

Inglourious Basterds (2009)

★★★★☆ 8.0/10

Stórgóð grínádeila

Quentin Tarantino kemur hér með sína eigin útgáfu á SS í seinni heimsstyrjöldinni sem segir frá flokk manna sem veiðir nasista til að drepa og skera af höfuðleðrið. Inglourious Basterds(vill einhver segja mér af hverju þetta er stafað vitlaust?) býður upp á margt sem gleður augað og inniheldur andskotann allan af skemmtilegum og spennandi senum og samræðum sem maður lifir sig auðveldlega inn í. Seinni heimsstyrjöldin var náttúrulega ekki svona en að sjá Tarantino gera svona grín að þessu er bara klassi. Myndin er vel leikin, Brad Pitt kemur með stórglæsilega frammistöðu, liðsmenn hans lítið síðri og þjóðverjarnir og gaurinn sem leikur Hitler mjög sannfærandi. Ég er nokkuð sáttur með IB og þó að gæði hennar ná því miður ekki alveg upp fyrir þremur stjörnum í minni bók þá má Tarantino alveg vera ánægður með þetta verk sitt.

Drag Me to Hell (2009)

★★★⯨☆ 7.0/10

Næstum því 2 þumlar upp

Drag Me to Hell er nýjasta mynd frá Sam Raimi þar sem hann hverfur aftur til Evil Dead stílsins. Virkilega óhugnaleg með skemmtilegan söguþráð í bland við steiktan húmor. Maður er á köflum scared shitless yfir henni og oft hlær maður um leið, tók eftir að oftar en ekki eru brandararnir vökvakenndir........) Ég vil þó setja út á hana að hún er full fíflaleg á köflum og ég er ekki alveg nógu sáttur með dialoginn sem er hálf klígjulegur. Ef að handritið hefði orðað margar samræðurnar betur þá hefði þetta getað orðið betri mynd. Einnig verð ég að minnast á Justin Long sem er ömurlegur hér og dregur sín atriði niður. En þetta er alveg drulluskemmtileg steypa sem hræðir mann um leið, ég var allavega ágætlega sáttur við hana þó að ég sá að þetta hefði jafnvel getað orðið frábær mynd. En einkunn yfir meðallagi frá mér.

G.I. Joe: The Rise of Cobra (2009)

★★⯨☆☆ 5.0/10

Hvað varð um Action Force?

G.I. Joe man ég eftir úr minni æsku(sem og Action Force sem tengdist þessu eitthvað) en ég lék mér mikið með plastkallanna við 5 til 10 ára aldurs. Hér er semsagt komin kvikmynduð útfærsla á þessu fyrirbæri og er skemmst frá því að segja að myndin er bara vonbrigði. Hún byrjar ágætlega og á köflum næstum því skemmtileg og hasarinn alls ekki af verri endanum en þessi mynd er illa leikin, ruglingsleg, innihaldið lafþunnt og undir lokin var mér farið að leiðast. Ég bjóst við góðri mynd með sál en í staðinn fékk ég eitthvað sem nær ekki einu sinni meðallagi. Ein og hálf stjarna fyrir flottar sprengingar, flotta búninga sem eru í stíl við fígúrurnar og eitt og eitt horfanlegt atriði. Sleppið þessari bara. Uss.

Public Enemies (2009)

★★★☆☆ 6.0/10

Public Enemies sannsöguleg mynd um bankaræningjann John Dillinger(Johnny Depp) og klíku hans sem ganga berserksgang um Chicago og nágrenni á fjórða áratug síðustu aldar. Óstöðvandi virðist en lögreglan undir stjórn Melvin Purvis(Christian Bale) gefst ekki upp. Public Enemies er mjög flott mynd og útlitslega séð ekkert ósvipuð Heat(sami leikstjóri) og byssulætin öll glæsileg, annars var ég ekkert mjög hrifinn af henni, mér fannst skorta einna helst almennilega karaktera. Það er ekki nóg að hafa sögulegar heimildir réttar, leikararnir verða að sýna einhvern lit. Sorrý en Johnny Depp er bara ekkert góður sem Dillinger, hann er slappur og fær mann aldrei til að líka við karakterinn. Christian Bale sem var svo góður í The Dark Knight og Terminator Salvation er flatur hér og með einhvern ógreinilegan og lágstemmdan hreim. Restin af leikurunum er samt ennþá verri og hef ég ekki fyrir því að telja það allt upp. Public Enemies er að mínu mati tveggja stjarna miðlungsmynd, ókei að horfa á hana upp á fílinginn og myndatökuna en leikur og leikstjórn fá lítið hrós frá mér.

Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009)

★★⯨☆☆ 5.0/10

Úff.........

Hér er Harry Potter mættur aftur enn eina ferðina enn í enn einni slöppu myndinni enn. Ég er alls enginn aðdáandi bókanna eða myndanna um þennan gutta og hef haft litla þolinmæði í hvort tveggja. Ég ákváð þó að gefa þessari mynd séns, mér fannst hún fara leiðinlega af stað, skánaði síðan aðeins og varð tolerable skemmtun en síðasti hálftíminn er alveg hrikalega þreytandi og langdreginn. Leikararnir eru misgóðir, Daniel Radcliffe sjálfur er að mínu mati ógeðslega óþolandi og leiðinlegur leikari. Hann passar kannski útlitslega í hlutverkið en frammistaðan er bara glötuð. Rupert Grint er aðeins skárri en hreif mig ekkert sérstaklega. Helena Bonham Carter er hins vegar ágæt sem Bellatrix en því er sóað með alltof litlum skjátíma. Svo er Alan Rickman eitt það besta við myndina en hann fer á kostum sem prófessorinn og semi-fjandmaður Harry's. En allt í allt fannst mér þessi mynd ekki nógu góð og hún sleppur ekki einu sinni með miðlungseinkunn.

The Hangover (2009)

★★★⯨☆ 7.0/10

Hang out on clouds

Alveg dúndurskemmtileg gamanmynd um þynnkudag í Las Vegas eftir alvarlegt drykkju(og deyfilyfja)kvöld. Þrír vinir vakna, búnir að týna þeim fjórða og muna ekki jack shit. Eftir það hefst steikt og ógleymanleg atburðarrás. The Hangover er eiginlega nokkuð góð, þrátt fyrir að hafa fengið góða dóma þá einhvernveginn voru væntingar mínar í lágmarki en það var kannski aðallega vegna þess að ég bjóst við allt öðruvísi mynd. Karakterarnir eru allir viðkunnalegir og vel skrifaðir og mér fannst gaman af þeim öllum(jájá aukaleikurunum líka). Stærsti kosturinn við The Hangover er sá hvað hún er þvílíkt spennandi, maður vill alltaf sjá hvað gerist næst og svo er hún mjög fyndin líka. Endirinn er reyndar hálf slappur og lækkar myndin smávegis í einkunn út af því. Pínu bömmer fyrir svona smellna mynd en ljósmyndirnar við hliðina á kreditlistanum(sjáið myndina þá fattiði) varpa betur ljósi á hvað gerðist og bindur alla lausa enda. Tvímælalaust mynd yfir meðallagi.

Terminator Salvation (2009)

★★★★⯨ 9.0/10

Battle across time

Fjórða Terminator myndin gerist árið 2018 á tímabili í hinu mikla stríði manna gegn véla og John Connor(Christian Bale) gegnir hinni ábyrgðarfullri stöðu sem leiðtogi andspyrnuhreyfingarinnar. Ekki batnar ástandið þegar vélarnar ætla að drepa Kyle Reese(Anton Yelchin) sem er verðandi faðir John's(sjá fyrstu myndina) og nú reiðir á að redda málunum. Ég hef lengi haldið upp á Terminator myndirnar, mér finnst fyrstu tvær báðar svo djöfulli góðar og svo er ég einn af þeim fáu sem finnst þriðja myndin vera það líka. Terminator Salvation er ólík hinum af ýmsu leyti, ekkert tímaflakk og Arnold kemur bara með cameo en leikstjórinn Mcg gerir þessa nýju stefnu bara vægast sagt mjög áhugaverða og þrátt fyrir að þessi mynd sé PG13 þá finnst mér hún alveg jafn góð og hinar(hefði þó verið gaman að sjá eitthvað líkt því þegar Robert Patrick stakk í gegnum hausinn á fólki með puttanum í annarri myndinni). Christian Bale á dúndur frammistöðu og gerir alveg jafn góðan John Connor og Nick Stahl gerði í þriðju myndinni. Anton Yelchin kemur stórlega á óvart sem hinn ungi Kyle Reese og sannfærir mann alveg um að þessi strákur eigi eftir að vera sami karakter og Michael Biehn's í fyrstu myndinni. Stríðið sem Terminator Salvation sýnir okkur er miskunnarlaust og kröftugt og myndin er svöl almennt. Nær ekki alveg allra hæsta gæðaskalanum en frábær mynd engu að síður og hef ég góða trú á næstu myndum í þessari seríu.

Angels and Demons (2009)

★★★⯨☆ 7.0/10

Góð en ekki mjög góð

Það vill svo til að ég hef ekki ennþá séð The Da Vinci Code þannig að ég veit ekki hvort að Angels and Demons sé betri eða verri að mínu mati. En Angels and Demons reyndist vera alveg bærileg og bara nokkuð skemmtileg. Myrk og dularfull og svolítill Indiana Jones keimur af þessu. Söguþráðurinn virkaði full hraður og ruglningslegur til að byrja með en svo lagaðist það þegar maður var búinn að átta sig á atburðarrásinni. Tom Hanks leikur aðalhlutverkið og gerir það vel miðað við aðstæður, Hanks gæðir miklu lífi í karakter sem er annars ekkert sérlega áhugaverður. Ewan Mcgregor gerir lítið fyrir myndina í fyrstu og maður tekur varla eftir honum en síðan þróast hans karakter og verður mikilvægur og maður áttar sig á tilgang nærveru hans. Myndin lítur ágætlega út og inniheldur mörg flott atriði, prýðileg skemmtun en mér fannst hún samt ekki það góð að ég gefi henni hærri einkunn en tvær og hálfa stjörnu.

Star Trek (2009)

★⯨☆☆☆ 3.0/10

Ég hef aldrei fílað Star Trek fyrirbærið neitt sérstaklega vel en gaf þessari mynd samt séns eftir að hún hafði fengið glimrandi dóma en allt kom fyrir ekki. Ég bjóst við einhverju fersku og skemmtilegu en fékk í staðinn þessa þvælu með þreytandi söguþráð og froðu og alveg hræðilegum leik, allir karakterarnir(fyrir utan kannski hinn "gamla" Spock) eru dæmigerðir og pirrandi og gera áhorfið pínlegt. Eðlisfræðiplottið eftir hlé kom mér þó skemmtilega á óvart en jafnvel það er heldur þröngvað og vannýtt, hefði verið hægt að gera svo miklu meira. Myndatakan er reyndar ekki sem verst og einstaka atriði eru flott tekin, fær prik fyrir það en eins og ég segi þá er myndin illa leikin og handritið vont. Ég er ekki sammála þessum skínandi dómum sem þessi mynd er að fá. Hún ætti að vera flopp og ekkert annað.

X-Men Origins: Wolverine (2009)

★★★★☆ 8.0/10

Jarfurinn byrjar

Forsaga X-Men mynda þeirra Bryan Singer og Brett Ratner rekur æsku Logan(Hugh Jackman) þangað til hann er orðinn Wolverine eftir adamantium aðgerðina og missir minnið sem leiðir til atburðina í X-Men myndina frá árinu 2000(ekki mikill spoiler). X-Men Origins: Wolverine er nokkuð góð og alveg verðugur kafli í þessari seríu. Leikstjórn Gavin Hood er alveg prýðileg og eins og áður brillerar Hugh Jackman í þessu hlutverki(hefði þó verið skondið að sjá Jackman í gula búningnum sem Wolverine var í í myndasögunum). Liev Schreiber leikur svo Victor Creed/Sabretooth og kemur á óvart hvað hann leikur illmenni vel. Creepy og djúp frammistaða. Kannski aðallega þeir tveir sem eru eitthvað mjög góðir í þessari mynd, annars eru ýmsir aðrir mutant karkterar hér sem eru ekki mikið notaðir(Cyclops, Gambit, The Blob o.fl) og heldur óeftirminnilegir en nauðsynlegir fyrir söguna. Fínasta mynd í marga staði þó að gæðin í heild nái ekki yfir þremur stjörnum.

17 Again (2009)

★★★☆☆ 6.0/10

Bærileg klisja

Matthew Perry leikur hér misheppnaðan náunga í fortíðarþrá og hjónabandsörðugleikum sem yngist um 20 ár og notar tækifærið til að skrá sig inn í skóla unglingskrakkanna sinna til að kynnast þeim betur. 17 Again fylgir margnotaðri formúlu og meira en 90% af henni er klisja en aldrei verður hún neitt leiðinleg. Henni tekst alveg að skemmta manni og þó að hún sé sjaldan fyndin þá verður hún mjög fyndin þegar hún verður fyndin. Það kemur á óvart að sjá Matthew Perry í jafn litlu og óáberandi hlutverki sem þessu eftir að maður sé orðinn vanur því að hann sé hrókur alls fagnaðar í Friends þáttunum en þetta er bara nauðsynlegt fyrir söguna og þegar hann fær skjátíma í þessari mynd 17 Again þá er hann bara fínn en hörðustu Friends aðdáendur verða samt eflaust fyrir vonbrigðum. Já, þetta er alltílæ mynd sem má sjá í bíó en ég bara fann ekki nógu margt jákvætt við hana til að gefa henni meira en miðlungseinkunn.

Twilight (2008)

★⯨☆☆☆ 3.0/10

Tóm tjara

Ekkert smá leiðinleg mynd um stúlku sem verður ástfangin af meinlausustu, væskilslegustu og klígjulegustu vampýru sem sögur fara af. Twilight er algjörlega innihaldslaus og heimsk, samtölin pínleg og fátt sem vekur áhuga. Byggð á bók sem greinilega hefur verið að reyna að sýna einhverja nýja hlið á vampýrum en það bara er ekki að ganga. Vampýrufjölskyldan í þessari mynd er basically eins og klippt úr einhverjum dramatískum sjónvarpsþætti, þarf að segja meira? Ég varð fyrir miklum vonbrigðum með Twilight, byrjunin er þó flott og fær eina stjörnu fyrir það en jafnvel það er tæpt.

Knowing (2009)

★★★⯨☆ 7.0/10

Frá leikstjóra Dark City, Alex Proyas kemur Knowing, saga um John(Nicolas Cage) sem fær í hendurnar pésa sem hefur að geyma spádóma um ýmis konar stórslys frá árinu 1959 til ársins 2009. Í kjölfarð missir John smám saman vitið og ekki batnar það þegar hann uppgvötar að heimsendir er í nánd. Knowing er ansi góð mynd og það sem er jákvætt við hana er að hún er sniðug, dularfull og eiginlega meira hrollvekjandi en ég átti von á. Þetta er samt ekki beinlínis hrollvekja heldur meira semí-hrollvekja ef þannig má að orði komast. Myndin er flott og endirinn ferskur. Ég vil helst setja út á Knowing að í leik og persónusköpun meikar hún lítið. Nicolas Cage er alls ekki slæmur í þessari mynd en hann er heldur ekki mjög góður. Hann er yfirleitt frábær leikari og þó að karakter hans í Knowing sé nokkurn veginn sannfærandi þá er hann flatur og ekkert sérstaklega eftirminnilegur. Mótleikarar hans hér má segja það sama um. Ég vil gefa Knowing þrjár stjörnur fyrir að hafa skemmt mér ágætlega en þar sem að hún olli mér vonbrigðum varðandi karakterana þá gef ég henni tvær og hálfa.

Pineapple Express (2008)

★★★⯨☆ 7.0/10

A tale of two potheads

Þrátt fyrir að hafa átt góða stund yfir Pineapple Express þá fannst mér hún smávegis vonbrigði. Hún er vissulega ærslafull og drulluskemmtileg en einhvernveginn ekki eins flippuð og stílísk og hún hefði átt að vera. Söguþráðurinn er prýðilegur þangað til alveg undir lokin en þá verður hann stefnulaus og ég var ekki sáttur við hvernig myndin endar. Karakterarnir sem Seth Rogen og James Franco leika eiga að vera steiktir sem þeir eru en ná samt aldrei neinu almennilegu hámarki sem er synd því hassvíma þeirra spilar mjög stóran þátt. En myndin er annars spennandi og hröð og það glittir í svartan húmor. Pineapple Express er fjörug og lífleg skemmtun með áhugaverði sögu en nokkrir gallar takmarka einkuninna á við tvær og hálfa stjörnu.

The Pink Panther 2 (2009)

★★★⯨☆ 7.0/10

Mér hefur alltaf þótt Steve Martin góður sem gamanleikari þótt honum hefur farið aðeins aftur undanfarið. The Pink Panther endurgerðinni gaf ég tvær stjörnur þegar ég sá hana í bíó árið 2006 og nú er framhaldsmyndin komin og er hún bara alls ekki sem verst. Martin stendur Peter Sellers ekki langt að baki sem hinn vitgranni franski lögregluþjónn Jaques Clouseo og er hann eiginlega fyndnari hér en í hinni myndinni. Söguþráðurinn í þessari mynd The Pink Panther 2 er í fyrstu leiðinlegur og ómerkilegur en lagast svo og verður alveg bærilegur. Myndin tollir ágætlega á kostulegum uppákomum og skemmtilegum persónum en ekki algjörlega. Margir brandararnir virka en aðrir eru klígjulegir, ætli það sé ekki hægt að hlæja að helmingnum. Auk Martin koma leikarar á borð við Andy Garcia, Jeremy Irons og John Cleese vel út en Jean Reno gerir lítið meira en að vera á staðnum og Alfred Molina er hreint ekki góður hér, það eina sem hann hefur nokkurn tíma gert af viti er frammistaða hans í Spider-Man 2. En The Pink Panther 2 er fín skemmtun í heildina og sannar að Steve Martin er ekki ennþá dauður úr öllum æðum. Einkunn yfir meðallagi. Tvær og hálf stjarna.

Watchmen (2009)

★★★☆☆ 6.0/10

Watchmen er með lakari myndasögumyndum fyrsta áratug þessarar aldar. Ég hef aldrei lesið bókina sem hún er byggð á en ég var ekkert mjög hrifinn. Misskiljið mig ekki, myndin er alls ekki slæm, það er ýmislegt gott við hana. Frábærar tækni og hljóðbrellur, flott myndataka og killer soundtrack þó það passi ekki alltaf við atriðin. En leikurinn er frekar slappur, mér fannst allar persónurnar heldur litlausar fyrir utan Rorscharc gaurinn sem kemur með smá spæjarastemningu og er best skrifaði karakterinn í myndinni. Watchmen er frekar löng og tekst ekki að hindra að maður finni fyrir lengdinni, lopinn er teygður alltof andskoti mikið í atriðum sem eru lítið heillandi. Þetta er nú mjög flott gerð mynd á ýmsa vegu en er langt frá snilldinni. Satt að segja vildi ég fíla hana í botn en gat það ekki. Slefar upp í tvær stjörnur.

Be Kind Rewind (2008)

★⯨☆☆☆ 3.0/10

Skondin fyrst síðan....ekki eins skondin

Jack Black og Mos Def að apa eftir frægum myndum og leigja það síðan út hljómar eins og frábær gamanmynd sem þessi mynd er ekki. Be Kind Rewind er smá brosleg fyrst en síðan þróast hún út í eitthvað sem ekki á heima í Jack Black mynd. Atriðin þegar þeir eru að skopstæla ýmsar myndir verka alltof hröð og fá ekki að njóta sín. Svo fannst mér myndin enda of snemma, eins og það ætti að koma eitthvað fleira. Be Kind Rewind er drasl og hefði getað orðið miklu betri. 3/10.

The International (2009)

★★⯨☆☆ 5.0/10

The International er hálf slöpp njósnamynd en ekki alveg alslæm. Söguþráðurinn er í messi og leikurinn herfilegur, Clive Owen er eiginlega að mínu mati mjög lélegur leikari. Eftir ömurlegan fyrsta hálftímann eða svo verður myndin næstum því bærileg og satt að segja töluvert skárri. En myndin verður þó aldrei beinlínis góð eða skemmtileg, fátt við það hvernig hún er gerð er jákvætt. Sumir kaflarnir eru bara alltílæ, skotbardaginn á safninu er reyndar rosalega flottur. Ein stjarna fyrir hlé og tvær eftir hlé, ég gef heildinni eina og hálfa.

Red Dragon (2002)

★★★⯨☆ 7.0/10

Á undan þögninni....

Gerist fyrir atburði Silence of the Lambs og Hannibal og segir frá því þegar Hannibal Lecter(Anthony Hopkins) er gómaður af löggunni Will Graham(Edward Norton) árið 1980. Nokkrum árum seinna fer Graham í nokkrar "heimsóknir" til Lecter's á geðsjúkrahúsið til að fá ráðleggingar við að ná raðmorðingjanum Francis Dolarhyde(Ralph Fiennes) sem kýs að láta kalla sig The Red Dragon. Þetta er alveg ágætis sakamálamynd með sniðugu handriti og skemmtilegum talsmáta en verður langdregin og minna áhugaverð þegar fer að líða á seinni hálfleik. Hæfileikar snilldarleikarans Edward Norton fá lítið að njóta sín í þessari mynd sökum þess hvað Graham er eitthvað svo slappur karakter. Anthony Hopkins er góður sem Lecter en gerir ekkert nýtt með hann og fær þessi fræga mannæta lítinn skjátíma. Ralph Fiennes á hins vegar frábæra frammistöðu sem Dolarhyde. Alveg magnaður karakter sem á skilið hrós. Red Dragon er reglulega fín mynd og verður aldrei grunn eða yfirborðskennd. Það býr margt skemmtilegt undir en hún lappast aðeins niður síðasta fjórðunginn. Fær því 7/10. Annars hefði hún fengið kannski aðeins hærra.

Milk (2008)

★★★☆☆ 6.0/10

Milk segir frá Harvey Milk(Sean Penn) sem barðist fyrir rétti samkynhneigðra í Bandaríkjunum á áttunda áratug síðustu aldar. Alveg í lagi þessi mynd en ekki alveg minn tebolli. Sagan er merkileg en myndin er hálf dauð. Hún endurtekur sig og það er eins og sama atriðið sé aftur og aftur. Sean Penn er góður og nær öllum hommatöktunum, maður trúir honum alveg en enginn leiksigur samt. James Franco og Josh Brolin eru ágætir en báðir hafa áður gert betur. Mér fannst Milk sæmileg, það má horfa á hana alls ekki léleg, sagan er verðugt kvikmyndaefni en umbúðirnar sem hún er í eru slappar. Ég segi tvær stjörnur eða 6/10.

The Curious Case of Benjamin Button (2008)

★★★★☆ 8.0/10

The Backwards Man

Ég brá mér á The Curious Case of Benjamin Button og var bara nokkuð hrifinn. Brad Pitt leikur titilpersónuna, mann sem fæðist elliær, eldist afturábak og deyr sem ungabarn. Sagan spannar hátt upp í 90 ár og er verulega heillandi. Pitt sem Benjamin Button er góður sögumaður. Myndin er 3 tímar og aldrei finnur maður fyrir lengdinni fyrr en kannski síðasta hálftímann þegar þetta verður pínulítið langdregið. Endirinn er að vísu fullnægjandi en lopinn er aðeins fullteygður þegar Button verður sem yngstur. David Fincher leikstýrir annars frábærlega og myndatakan hans er alltaf rosalega flott. Engin undantekning hér. Besta mynd Fincher's er þó að mínu mati alltaf Fight Club og þó að TCCOBB sé töluvert lakari þá er þetta er allt í allt fínasta mynd með skemmtilegri sögu. Þrjár stjörnur.

Southland Tales (2006)

★★★★⯨ 9.0/10

Sýrð mynd og góð

Southland Tales gerist árið 2008 og í Los Angeles borg gerist margt einkennilegt síðustu dagana fyrir heimsendi. Frá leikstjóra meistaraverksins Donnie Darko kemur þessi frábæra mynd sem er jafn steikt en kannski aðeins síðri. En Southland Tales er sniðug með yndislegan húmor og skondnar sýrðar uppákomur og leikurinn er alveg brilliant, Dwayne Johnson, Sean William Scott, Sarah Michelle Gellar, Jon Lovitz o.fl. eiga öll stórleik út af fyrir sig. Söguþráðurinn er reyndar pínu ruglningslegur en umgjörðin er svo grípandi og það er svo gaman að sjá persónurnar blómstra að myndin fær alveg þrjár og hálfa stjörnu. Semsagt alveg ómissandi mynd þó að hún jafnist ekki á við Donnie Darko. Gaman verður að sjá hvað Richard Kelly gerir næst.

Friday the 13th (2009)

★★⯨☆☆ 5.0/10

Slæm en jaðrar við að vera sæmileg

Jason Voorhees er mættur aftur í hvað, tuttugasta skiptið og í þetta sinn er einhverskonar forsaga á ferðinni. Ég sá fyrstu Friday the 13th myndina frá 1980 á stöð tvö þegar ég var tíu eða ellefu ára gamall og man mjög lítið eftir henni fyrir utan nokkur atriði með Kevin Bacon og hef ekki kíkt á hana aftur síðan einhverra hluta vegna. Sú nýjasta á undan þessari hét Jason X og minnir mig að hún hafi verið ágæt. En ég skellti mér í Kringlubíó á þessa mynd og fannst hún bara alls ekki nógu góð. Hún byrjar hálf fíflalega og síðan tekur við drepleiðinlegur kafli. Eftir hlé skánar hún reyndar aðeins og verður smá flott og jafnvel spennandi þrátt fyrir klisjukenndan dialoug. Leikurinn í þessari mynd er með versta móti og Jason sá eini sem vekur einhver viðbrögð, ég meina maður vill sjá hann hljóta makleg málagjöld. Þessi mynd er horfanleg seinni partinn og er hársbreidd frá því að vera alltílæ en þar sem mér leiddist fyrri partinn þá nær hún í heild ekki meðallagi. 5/10.

The Wrestler (2008)

★★★⯨☆ 7.0/10

The Wrestler er bara ansi góð mynd og Mickey Rourke fer á kostum sem gamall glímukappi sem lætur af störfum af heilsufarsástæðum. Honum tekst prýðisvel að halda myndinni uppi nánast aleinn og sjálfur enda er karakter hans sá eini hér sem eitthvað púður er í(Marisa Tomei er samt heldur ekki sem verst). The Wrestler lítur einhvernveginn út fyrir að vera að reyna að segja manni eitthvað en það er erfitt að sjá hvað það er. Og þó. Kannski er hún bara að lýsa tilfinningum þessa manns án þess að eitthvað annað búi undir. Á köflum er þetta pínulítið langdregin mynd og sum atriði frekar slöpp en Rourke er það góður að vert er að sjá myndina bara út af honum. Engin snilld en einkunn yfir meðallagi.

Strange Days (1995)

★★★★★ 10.0/10

People are Strange

Klassískt meistaraverk sem gerist í Los Angeles borg síðustu tvo sólarhringana ársins 1999 og segir frá Lenny Nero(Ralph Fiennes) sem verslar ólöglega með notaðar minningar á disklingum. Hann flækist í stórt mál sem varðar morð, spillingu og sitthvað fleira. Inn í þetta blandast svo einkamál Lenny's sem virðast vera meiri en hann ræður við. Strange Days leikstýrð af Kathryn Bigelow, er stórkostlega vel heppnuð mynd og virkilega flottur leynilögguþriller. Sagan hengur frábærlega á sterkum karakterum, yndislegri myndatöku og hverju sniðuga atriðinu á fætur öðru. Ralph Fiennes er svo góður í hlutverki sínu og fær mann til að halda með Lenny allt frá fyrstu mínútu. Tom Sizemore og Angela Bassett leika vini hans og eru þau bæði í einu af sínum betri hlutverkum. Juliette Lewis kemur líka stórlega á óvart sem söngkonan Faith, virkilega flott þegar hún tekur lagið Hardly Wait eftir P.J. Harvey. Vincent D'Onofrio er þarna líka í litlu en mikilvægu hlutverki. Frábær leikari. Strange Days er að mínu mati algjör snilld og er hún ein af þeim myndum sem ég get horft á aftur og aftur og aftur. Sé ekkert sem mælir á móti því að hún fái fullt hús.

Valkyrie (2008)

★★★☆☆ 6.0/10

Horfanleg en ekki nógu góð

Valkyrie er alveg þokkaleg en því miður sísta mynd leikstjórans Bryan Singer til þessa. Hann gerði það gott með X-men myndunum og á undan því gerði hann klassíska meistaraverkið The Usual Suspects. Valkyrie er hins vegar hálf gölluð mynd, myndatakan er ómerkileg, Tom Cruise eini leikarinn hér sem er að gera eitthvað að viti og satt að segja greip ég ekki alveg allar persónurnar því ég er ekki mjög fróður um þennan efnivið(SS sveitirnar eru náttúrlega eitthvað sem allir kannast við) en Bryan Singer tekst samt að gera söguna áhugaverða með leikstjórn sinni og aldrei leiddist mér því. Valkyrie er eins og ég segi sísta mynd Singer, ekki nálægt því eins góð og The Usual Suspects en alveg bærilegt bíó og slefar upp í meðallag.

Bangkok Dangerous (2008)

★★★⯨☆ 7.0/10

Nicolas Cage leikur hér leigumorðingjann Joe sem er staddur í Bangkok í verkefni og ræður sér Tælenskan aðstoðarmann og verðandi nemanda. Vinur okkar kynnist heyrnarlausri stelpu sem vinnur í apóteki og þá fyrst fer allt í hund og kött. Bangkok Dangerous er alveg ágætis mynd á marga vegu, sniðug, spennandi og Tælenska myndatakan er flott en það sem dregur myndina niður er aðallega sambandið milli Cage og stelpunnar en það veikir söguna af því að það er farið svo ósannfærandi að því. Nicolas Cage er alveg prýðilegur sem Joe en flestir aðrir í myndinni eru satt að segja ekkert spes. Bangkok Dangerous er annars dularfull mynd og eiginlega ómissandi þó að hún sé engin snilld. Ég gef henni 7/10 í einkunn sem samsvarar tveimur og hálfri stjörnu.

Westworld (1973)

★★★★⯨ 9.0/10

Fríið sem fór í fokk

Westworld gerist í upphafi 21. aldarinnar og segir frá vinunum John(James Brolin) og Peter(Richard Benjamin) sem fara í sumarleyfi í skemmtigarð sem er nákvæm eftirlíking villta vestursins. Þar eru barþjónar, hótelstjórar, vændiskonur, skerfarar og byssubófar vélmenni og ekki fer þetta betur en svo að þau verða stjórnlaus og skaða alla gestina. John og Peter eiga fótum sínum fjör að launa undan byssubófa(Yul Brynner) sem hefur illt eitt í hyggju. Westworld er frábær mynd leikstýrð og skrifuð af Michael Chrichton og eru Brolin og Benjamin góðir í hlutverkum sínum, ekki stórkostlegir en góðir. Senuþjófurinn er úrvalsleikarinn Yul Brynner sem leikur vélmennið af stakri snilld og minnir reyndar soldið á Tortímandann. Kannski er það bara ég. Westworld er vísindaskáldsaga í formi vestra og kemur þessi blanda vel út. Ég gef þessari þrjár og hálfa stjörnu eða 9/10 ásamt sterkum meðmælum.

Tropic Thunder (2008)

★★★★☆ 8.0/10

Steikt og nokkuð góð

Yndislega skemmtileg svört gamanmynd um nokkra leikara(leiknir af Ben Stiller, Robert Downey Jr, Jack Black o.fl.) sem halda til Asíu til að taka upp stríðsmynd en brátt ramba þeir á ósvikna morðingja og átta sig aðeins of seint á því að þetta er orðið full alvara. Svarti og steikti húmorinn í þessari mynd Tropic Thunder nær hátt upp í gæðaskalanum og hló ég töluvert að öllum kaldhæðnu bröndurunum. Leikararnir standa sig með prýði, Ben Stiller er frábærlega ýktur og yfirdrifinn, Robert Downey Jr þokkalega svalur sem Ástrali sem þykist vera blökkumaður og Jack Black sem virðist gera lítið fyrir söguna til að byrja með kemur á fullt skrið seinni partinn og málar bæinn rauðan. Tropic Thunder á sér fáa punkta sem ekki virka og munar ekki miklu að ég gefi henni 9/10 en ég ætla að gefa henni 8/10 því hún er ekki beint frábær heldur stórgóð skemmtun. En ég ætla að sjá hana aftur svo sannarlega. Kemur örugglega til með að eldast vel.

RocknRolla (2008)

⯨☆☆☆☆ 1.0/10

Feilspor hjá Guy Ritchie

Það er bara svona. Eftir að hafa gert miðjumoðið Lock Stock and 2 Smoking Barrels og hina stórfínu Snatch kemur Guy Ritchie með þennan viðbjóð sem eru vonbrigði út fyrir allan þjófabálk. RocknRolla er skelfilega litlaus mynd og ekki fyndin fyrir fimmaura. Söguþráðurinn er úr öllu samhengi og gjörsamlega óáhugaverður öfugt við Snatch. Og ekki er grátleg frammistaða hjá Gerard Butler sem er einn versti leikari samtímans að bæta ástandið. Guy Ritchie er bara ekkert að höndla það lengur að gera krimmamyndir, áðurnefndar tvær myndir(Snatch og Lock Stock....) heppnuðust ágætlega en nú virðist hann vera kominn í þrot með hugmyndir og fyrst að hann kann ekki að gera neitt annað ætti hann bara að hætta þessu. Mér fannst þessi mynd hræðilega leikin, hræðilega gerð og bara hræðileg í alla staði, margir örugglega ósammála mér en ég sá hörmung. Algjör falleinkunn frá mér.

Aliens vs. Predator: Requiem (2007)

★★★⯨☆ 7.0/10

Geimverur gegn Rándýrum

Aliens versus Predator: Requiem fær jafn háa einkunn frá mér og hin Alien versus Predator myndin en samt finnst mér þessi aðeins skemmtilegri því hún er flottari og meira brútal. Augljósasti gallinn við þessa mynd er að persónusköpunin er í lágmarki og engin persóna neitt eftirminnileg fyrir utan kannski skrýmslin sem gerir tæknibrellurnar og ofbeldið það sem heldur þessu á floti. Annað sem mér finnst vanta hér eru frasar sem Predator skepnurnar endurtaka eftir fólki. Klassískar setningar úr Predator myndunum á borð við: "Any time", "Want some candy?" og "Shit happens", það er ekkert svona hér, mikil vonbrigði. AVPR er samt alveg ágætis mynd eins og ég segi flott og brútal og alltaf eitthvað skemmtilegt að gerast en hún bara nær alls ekki hæðum Predator 2. 7/10 held ég að sé sanngjarn dómur.

AVP: Alien vs. Predator (2004)

★★★⯨☆ 7.0/10

Kuldastríð

Í Alien versus Predator sameinast þessar tvær geimverutegundir í einni mynd í orrustu á suðurpólnum. Þessi mynd er alveg ágætis skemmtun en það má finna ýmislegt að henni. Hún er ekki mjög svæsin og það sem hana mest skortir er eitthvað alvöru hörkutól sem býður skrýmslunum byrginn(samanber Sigourney Weaver, Arnold Schwarzenegger og Danny Glover) þó að enginn karakter í þessari mynd Alien versus Predator sé neitt beinlínis leiðinlegur eða óþolandi, leikararnir eru flestir fínir það bara vantar einhvert spes hlutverk sem hefði getað gert þessa mynd meira eftirminnilega. Bardagarnir milli Alien og Predator skrýmslanna eru annars mjög skemmtilegir og söguþráðurinn er grípandi þannig að þetta er bærileg mynd og yfir meðallagi en með betri leikstjóra en Paul Anderson og betri persónum hefði myndin getað orðið talsvert betri. 7/10 eða tvær og hálf stjarna.

What Dreams May Come (1998)

★★★⯨☆ 7.0/10

Robin Williams leikur lækninn Chris Nielsen sem deyr í bílslysi og fer til himnaríkis. Eiginkona hans(Annabella Sciorra) fer hins vegar til helvítis fyrir að hafa framið sjálfsmorð eftir dauða Chris. Chris leggur síðan í för til að bjarga henni úr neðra. What Dreams May Come er eiginlega mjög óvenjuleg Robin Williams mynd, hún er ekki gamanmynd og þessi karakter er mjög dramatísklega skrifaður. Ekki slæmt en maður vill sjá Williams fyndinn. Reyndar þá finnst mér, eftir að hafa séð Insomnia og One Hour Photo, Williams bestur sem illmenni. Þessi mynd er mjög róleg og hæg enda skrifuð þannig en við áhorfið finnst manni oft að það mætti pusha þetta aðeins. En stórskemmtileg mynd og á köflum bráðsniðug, athyglisverðar pælingar. 7/10.

WALL·E (2008)

★★★☆☆ 6.0/10

Wall -E er tölvugerð teiknimynd og kaflaskipt. Hún gat orðið algjörlega frábær með þessa grunnhugmynd en hún tekur bara svo leiðinlega stefnu. Fer mjög vel af stað og lofar það góðu þegar titilvélmennið reikar eitt um Jörðina en þegar það yfirgefur hana ásamt öðru vélmenni(Eva) þá verður myndin lítið annað en þreytandi krakkamynd. Þó ekki algjörlega því það koma nokkrir sterkir punktar þarna inni í geimskipinu en samt var ég búinn að missa nánast allan áhuga á að horfa síðasta hálftímann. Ég bjóst við góðri og óvenjulegri teiknimynd en fékk bara helminginn af því.

Death Race (2008)

★★★☆☆ 6.0/10

Ekki lengur árið 2000?

Hér er á ferðinni ein önnur endurgerðin en að þessu sinni er Death Race 2000(þar sem Sylvester Stallone og David Carradine fóru á kostum) tekin fyrir og er það leikstjórinn Paul Anderson sem breytir ýmsu og gerir þetta að sinni mynd. Hann fær Jason Statham í hlutverk Jensen Ames verkamanns sem er ranglega ásakaður um morðið á eiginkonu sinni og fær lífstíðardóm. Honum er hins vegar boðið frelsi eftir að hafa setið inni í hálft ár, vinni hann kappakstur á vegum fangelsisstjórnuninnar. Þessi mynd er alveg ókei en aðeins síðri en gamla myndin, í þeirri mynd unnu keppendur sér inn kredit með að keyra á fólk sem var mjög skemmtilegt að horfa á(nei, ég er ekki sick) en hér er allt svoleiðis horfið sem gerir þessa svokölluðu keppni svolítið tilgangslausa. Þrátt fyrir að Jason Statham sé nokkuð góður hér þá vil ég ímynda mér að hann hefði endurvakið hlutverk Sylvester Stallone mjög vel en það bara var ekki hægt því sá karakter(Machinegun-Joe Viterbro) er allt öðruvísi skrifaður í þessari mynd en í 1975 myndinni. Þessi mynd Death Race er vægast sagt mjög hröð og nokkrir góðir brandarar en að mínu mati er hún inferior gömlu myndarinnar. Það má alveg kíkja á þessa, Jason Statham klikkar aldrei.

The Day the Earth Stood Still (2008)

★⯨☆☆☆ 3.0/10

Drasl mynd

Já þetta er mynd um innrás utan úr geimnum en einblínir aðallega á eina staka geimveru sem gengur undir nafninu Klaatu(Keanu Reeves) og geimlíffræðinginn Helen(Jennifer Connelly). Klaatu og félagar hans vilja basically útrýma mannkyninu því þeim finnst það ekki ganga nógu vel um Jörðina. Þessi mynd The Day the Earth Stood Still er endurgerð á annarri gamalli mynd líkt og önnur svipuð mynd War of the Worlds en ég hef aldrei séð hana(þ.e.a.s. eldri útgáfan af The Day....) þannig að ég get ekki komið með neinn samanburð en mér fannst þessi mynd heldur slök. Handritið er glatað og kemst aldrei á neitt flug, allan tímann er eins og eitthvað sé alveg að fara að gerast en....ónei. Heimskulegar hugmyndir eru allsráðandi hér og alltof mikill tími fer í að þróa óþarft samband milli Klaatu og Helen og stjúpsyni hennar. Það eina góða sem ég hef að segja um TDTESS er að hún er alvarleg í útliti sem er nokkuð sem ég fíla og fær myndin 3/10 fyrir það. Handritið er bara ömurlegt, þetta hefði getað orðið miklu betri mynd.

Taken (2008)

★★★⯨☆ 7.0/10

Liam Neeson leikur leyniþjónustumanninn Bryan sem er á eftirlaunum en fer til Parísar í leit að dóttur sinni sem hefur verið rænt af misindismönnum. Taken er fínasta spennumynd með brútal hasar en slöppum leik hjá öllum nema Neeson sem kemur á óvart hvað hann er góður hér. Hann er virkilega sannfærandi og fær mann til að halda með Bryan frá fyrstu sekúndu. Taken hefur mikið skemmtanagildi en ég fann fyrir deja vu á meðan ég horfði á hana í Laugarásbíói. Mér fannst mér einhvernveginn hafa séð þetta áður en það er hulið af einhverju leiti og myndin dettur aldrei í óþolandi klisju þannig að ég gef henni einkunn yfir meðallagi. Ég skemmti mér prýðilega yfir Taken en hún gleymist kannski fljótt.

Saw V (2008)

★★⯨☆☆ 5.0/10

Nú er þetta alvarlega farið að þynnast...

Hingað til hefur mér líkað við allar Saw myndirnar en fimmta myndin er svo bara ekkert sérstaklega góð. Hún er talsvert ruglingsleg og þreytandi og pyntingaratriðin eru fá og heldur lame aldrei þessu vant. Saw 5 rifjar upp á köflum hinar fjórar en maður áttar sig ekki alltaf á hverja er verið að vitna í sem er heldur óþægilegt. Jigsaw dó í þriðju myndinni en í öllum þessum flashback-um á hann stórt hlutverk í þessari, ég náði nokkrum köflum sem vísuðu í fyrstu myndina og ég kannaðist líka við atriði úr annarri myndinni þegar Jigsaw var fjarstaddur en annars ekki gott að segja. Ég ítreka það að pyntingaratriðin eru slöpp hér og varð ég fyrir vonbrigðum með það og jafnvel eiga þau eftir að verða ennþá lakari í Saw 6 eða Saw 7 ef út í það er farið. Saw 5 er samt ekkert algjört stórslys, hún er þrátt fyrir allt alveg hæfileg til áhorfs, gaurinn sem leikur Jigsaw(af hverju gleymi ég alltaf hvað hann heitir?) er nokkuð góður og ætti að mínu mati að eiga skilið að fá að spreyta sig meira því hann á alveg talsverða möguleika. En þetta er samt allra lakasta myndin í Saw seríunni og fær ekki meira en 5/10 í einkunn eða eina og hálfa stjörnu. Kemst þó mjög nálægt meðallagi.

Another 48 Hrs. (1990)

★★★★☆ 8.0/10

Ekkert síðri en fyrri myndin

Another 48 Hours gerist sjö árum eftir atburði fyrri myndarinnar og nú á löggan Jack Cates(Nick Nolte) yfir höfði sér starfssviptingu og fangelsisvist fyrir manndráp í sjálfsvörn en byssa árásarmannsins fannst ekki. Jack endurvekur kynni sín við Reggie Hammond(Eddie Murphy) sem er nýsloppinn úr fangelsi og saman reyna þeir að finna alræmdan dópsala sem hefur eitthvað að gera með vandamál Jack's en það reynist hægara sagt en gert. Another 48 Hours stendur fyrri myndinni ekkert að baki og býður upp á meira af því sama. Þessi er þó ögn alvarlegri og húmorinn er kannski aðeins svartari. Þegar Walter Hill gerði þessa mynd árið 1990 hafði hann engu gleymt og Eddie Murphy og Nick Nolte ennþá frábærir saman. Handritið kannski ekkert algott en þetta er prýðileg grínspennumynd sem er vel þess virði að sjá. Og sjá svo aftur.

48 Hrs. (1982)

★★★★☆ 8.0/10

Þetta er skemmtileg mynd

Gamalt og gott frá leikstjóranum Walter Hill. Nick Nolte leikur lögguna Jack Cates í San Francisco borg sem fær bófann Reggie Hammond(Eddie Murphy) lausan úr fangelsi í tvo sólarhringa til að hjálpa sér við að rannsaka mál. 48 Hours er grínspennumynd, mjög hröð og alltaf eitthvað að gerast. Nick og Eddie mynda alveg frábært tvíeyki, samleikur þeirra á myndina en leikarar á borð við Sonny Landham, Brion James og Frank Mcrae(í sínu týpíska hlutverki sem öskrandi lögreglustjóri) eru líka ágætir. 48 Hours skortir jú ýmislegt til að vera meistaraverk en sem buddy-mynd(vona að það sé rétt orðað) virkar hún mjög vel, Eddie Murphy er fyndinn og Nick Nolte er svalur. Eldist bara vel og fær þrjár stjörnur eða 8/10 í minni bók. Eitt finnst mér þó skrýtið við þessa mynd: lögga að drekka undir stýri? Hmmm..........

W. (2008)

★⯨☆☆☆ 3.0/10

Vond mynd, mjög svo

W rekur sögu Bush bandaríkjaforseta frá unga aldri til þess tíma sem hann var í embætti og.....andskotinn! Hvað þetta var leiðinlegt. Ég veit ekki mikið um ævi Bush en ég vil ímynda mér að frásögn Oliver Stone á henni hefði getað tekist betur upp. Það var fátt í myndinni sem vakti áhuga minn og síðasta hálftímann hélt ég að þessu ætlaði aldrei að ljúka. En myndin er þó sæmilega leikin og Josh Brolin nær Bush ótrúlega vel og margir aukaleikaranna eru alveg fínir. Það er reyndar dálítið erfitt fyrir mig að gagnrýna W mjög ítarlega því hún er sannsöguleg og ég verð að viðurkenna að ég er ekki mjög vel að mér í viðfangsefninu en ég bara var alls ekki að fíla hana. Fær eina stjörnu fyrir leikinn.

Van Helsing (2004)

★★⯨☆☆ 5.0/10

Van Helsing átti góða möguleika á að verða góð mynd. Drakúla, Frankenstein, Úlfmaðurinn og Dr. Jekyll og Mr. Hyde saman í einni mynd hljómar vel, að ég tali nú ekki um að Hugh Jackman leiki þann sem býður þeim öllum byrginn en eitthvað klúðraðist þetta. Skrýmslin í þessari mynd fá ekki nógu mikið að njóta sín, tæknibrellurnar eru vissulega flottar en óhugnaðinn skortir alveg. Hugh Jackman leikur titilpersónuna og það að hann fer bærilega með hlutverkið er aðallega komið frá honum sjálfum því þessi útgáfa af Van Helsing karakternum er heldur slöpp og vantar alla dýpt. Þessi mynd á sína kosti jú, hún er ágætlega tekin og myrkt útlit, á köflum má hafa jafnvel pínulítið gaman af henni. Já, einstaka atriði eru skemmtileg en í heild er þetta mikil vonbrigði. Ein og hálf stjarna segi ég. 5/10.

Body of Lies (2008)

★★★☆☆ 6.0/10

Áhorfshæf en ekkert spes

Body of Lies er það nýjasta úr smiðju Ridley Scott. Ég vissi nánast ekkert um hana áður en ég fór á hana en hún kom mér ekkert á óvart á nokkurn hátt. Hún verkaði leiðinlega á mig fyrstu mínúturnar en þegar fór að líða að hléi var ég kominn inn í hana og skemmti mér ágætlega þrátt fyrir að vera ekki mjög hrifinn. Body of Lies feilar á mörgu, hún leggur litla áherslu á hluti eins og persónusköpun og myndatöku sem er mjög slæmt en hún hefur þó traustan söguþráð sem maður vill sjá hvernig endar. Leonardo Di Caprio leikur aðalhlutverkið en hann stendur sig alveg hroðalega illa og gerir sína persónu pirrandi en kannski endurspeglast það af því að mér finnst hann frekar leiðinlegur leikari. Russell Crowe er þarna líka og er þó töluvert skárri. Body of Lies er ekki mjög vel unnin mynd en sagan er samt það grípandi að útkoman verður alls ekki sem verst. Þó er þetta ekki nálægt því eins góð mynd og Alien eða Blade Runner sem eru að mínu mati bestu myndir Ridley Scott. Body of Lies fær tvær stjörnur eða 6/10.

Last Man Standing (1996)

★★★★☆ 8.0/10

Til síðasta manns

Last Man Standing gerist árið 1931 og segir frá einfaranum John Smith(Bruce Willis) sem leggur leið sína í smábæinn Jericho í Texas á ferðalagi sínu til Mexíkó. Í Jericho heyja tvær glæpaklíkur stríð og flækist vinur okkar inn á milli og starfar fyrir þær báðar í þeim eina tilgangi að svíkja þær í eiginhagsmunaskyni. Last Man Standing er ansi góð og vanmetin mynd frá hinum ágæta leikstjóra Walter Hill. Hún er áhugaverð og leynir á sér, skotbardagarnir eru flottir og myndatakan og klipping eitthvað til að hrópa húrra fyrir. Willis leikur semsagt aðalsögupersónuna en þó að þetta sé eitt af hans betri hlutverkum þá nær hann ekki algjörlega að halda myndinni uppi en því er flatt skrifuðu, alls ekki lélegu en flatt skrifuðu handriti að kenna. Samræðunum er stundum eilítið ábótavant og einstaka atriði eru eiginlega ekkert spes. Einnig er endirinn eiginlega hálf slappur og ekki það sem myndin lofar fram að því. Það er samt alveg drullugaman að horfa á þessa mynd og þá kannski aðallega út af stjörnuleik Willis og öllum hrottaskapnum sem myndin hefur sko nóg af. Last Man Standing er engin snilld en ef þú fílar myndir með Bruce Willis þar sem hann er svalur þá skaltu endilega sjá þessa. 8/10 í einkunn eða þrjár stjörnur.

Alien: Resurrection (1997)

★★★★☆ 8.0/10

Upprisan

Alien Resurrection gerist 200 árum eftir atburðina í Alien 3 og nú er búið að klóna Ellen Ripley(Sigourney Weaver) og fjarlægja geimveruegg úr henni. Hún er stödd í geimskipi þegar sagan endurtekur sig and all hell breaks loose. Alien Resurrection finnst mér bara ansi góð mynd á marga vegu, hún er svöl, myrk og fín afþreying. Þó er hálf leiðinlegt að sjá klónaða Ripley, þessa útgáfu af henni skortir alla persónutöfra sem hún hafði í fyrstu tveimur myndunum sem er mjög stór galli við þessa mynd. Þar að auki fer myndin alveg í köku undir lokin þegar Ripley klónið sýnir tilfinningar til geimveruskrýmslisins. Hefði betur mátt sleppa því. En annars er Alien Resurrection ágætis geimhasar með viðkunnalegum karakterum, Ron Perlman er t.d. mjög góður og Dan Hedaya og Winona Ryder líka. Ég er alveg á mörkunum með að gefa þessari mynd tvær og hálfa stjörnu en ég ætla að gefa henni þrjár því hún er mjög skemmtileg.

Alien³ (1992)

★★★★☆ 8.0/10

Ágætis byrjun á ferils snilldarleikstjóra

Alien 3 var fyrsta myndin sem leikstjórinn David Fincher gerði og heppnaðist hún bara ágætlega þó að hún sé ekki gallalaus. Sigourney Weaver endurtekur hlutverk sitt sem Ellen Ripley en í þetta sinn er hún stödd á fanganýlendu þar sem eitt stakt geimveruskrýmsli gengur lausum hala og útlitið er svart. Alien 3 finnst mér nokkuð góð og heldur vanmetin. Myndatakan er ekkert síðri en í hinum bara öðruvísi(myndatökurnar í Alien og Aliens eru líka frábrugðnar hvor annarri) og leikurinn er með ágætum m.a. Charles Dance sem leikur fangelsislækninn og er sá leikari yfirleitt góður(þó að hann hafi leikið lítið síðan myndin var gerð, mér dettur helst í hug Last Action Hero). Það var ekki sniðugt að láta Ripley vera sköllótta hér en það fer henni engan veginn og virðist hafa haft áhrif á leik Weaver því maður tekur eftir smá breytingu á persónunni en þessi galli kemur út af einhverju lúsadæmi sem gerir bara ekkert fyrir myndina og alveg óþarft. Alien 3 er mjög skemmtileg til áhorfs en handritið er því miður bara ekki 100% gott. Ég segi þrjár stjörnur í einkunn.

Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull (2008)

★★⯨☆☆ 5.0/10

Misheppnuð og hálf slöpp

Indiana Jones snýr aftur eftir 19 ára fjarveru og vildi ég geta sagt að Harrison Ford, George Lucas og Steven Spielberg hefðu engu gleymt en ég bara get það ekki. Þessi karakter er bara búinn að glata neistanum og það er engu líkara en að Ford og þeir hefðu haldið að hatturinn og svipan væri alveg nóg en það er bara rangt hjá þeim. Þetta er lélegasta myndin í seríunni án alls vafa en Temple of Doom er að mínu mati sú besta í seríunni. Mér finnst reyndar Raiders of the Lost Arc vera frekar ofmetin þó að hún sé töluvert skárri en þessi. Það sem gerir þessa mynd vonda er handrit sem skortir öll skemmtilegheit og persónusköpun og einnig er myndatakan ekkert sérlega góð. Ford nær Indiana Jones ekki eins vel og í gömlu myndunum og Shia Labeouf er ekki góður, karakter hans er bara eitthvað svo hallærislegur og illa skrifaður að það er komið út fyrir allan þjófabálk. Karen Allen er í hálf leiðinlegu hlutverki(sama persónan þó og í fyrstu myndinni) en ég verð að viðurkenna að mér finnst John Hurt ekki sem verstur í þessari mynd þó að hann nái ekki að vera þessi comic relief sem honum var ætlað. Þrátt fyrir allt þá er Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull alls ekki ömurleg og held ég að mikill og flottur hasar komi þar við sögu þannig að ég teygi einkuninna upp í 5/10 sem þýðir u.þ.b. ein og hálf stjarna þó að myndin eigi kannski annars minna skilið.

Three O'Clock High (1987)

★★★★⯨ 9.0/10

Slagsmál á slaginu þrjú

Three O'Clock High er gleymd og stórlega vanmetin mynd en að mínu mati er hún alveg stórgóð. Sagan er mjög skemmtileg, við kynnumst bleyðunni Jerry Mitchell(Casey Siemaszko) sem er nemandi í gagnfræðiskóla, einn daginn byrjar nýr nemandi Buddy Revell(Richard Tyson) sem er ofbeldishneigður vandræðagemsi en ekki fer það betur en svo að Jerry reitir Buddy óvart til reiði og nú vill Buddy að þeir sláist eftir skóla. Atburðarrásin þangað til er mjög ánægjuleg til áhorfs, bráðfyndin og mjög spennandi. Leikurinn er snilld, Casey Siemaszko er frábær sem hinn hræddi drengstauli Jerry sem seinna meir öðlast sjálfstraust og Richard Tyson er yndislega svalur sem Buddy Revell. Myndatakan og stíllinn er alveg bullandi eighties nostalgía(enda myndin gerð árið 1987) sem lætur myndina eldast mjög vel. Three O'Clock High er klassísk unglingamynd sem þú verður að sjá. Þrjár og hálf stjarna.

Eagle Eye (2008)

★★★★☆ 8.0/10

Alveg prýðileg mynd

Eagle Eye er nýjasta mynd leikstjórans DJ Caruso sem gerði meistaraverkið The Salton Sea árið 2002. Í millitíðinni gerði hann svo þrjár aðrar myndir sem hafa farið framhjá mér en ég mun bæta úr því. Eagle Eye er alls ekki eins góð og The Salton Sea en sýnir samt að Caruso sé leikstjóri með vissan gæðastimpil. Eagle Eye má hrósa fyrir að vera mjög sniðug mynd og ófyrirsjáanleg og hröð. Kannski full hröð sem er helsti gallinn því maður dettur aðeins út úr sögunni í einstaka atriðum en þetta verður samt aldrei þannig að myndin verði of ruglingsleg. Shia Labeouf er í einu helsta aðalhlutverkinu og fílaði sig greinilega við tökur því það geislar alveg af honum. Eagle Eye fellur engan veginn í sama gæðaflokk og The Salton Sea eins og áður sagði en fyrir alla muni, sjáið þessa í bíó. 8/10 eða þrjár stjörnur.

Aliens (1986)

★★★★☆ 8.0/10

Ljómandi sci fi

Aliens gerist 57 árum eftir atburðina í fyrri myndinni en allan þann tíma hefur Ellen Ripley(Sigourney Weaver) verið í dásvefni. Þegar hún er loksins lífguð við fer hún með hermönnum á nýlendu en ekki fer það betur en svo að þar bíða þeirra andskotinn allur af geimveruskrímslum og eiga Ripley og hermennirnir í vök að verjast enda ofurliði borin. Aliens skortir ekki spennu, hasar og örvæntingu þó að sumir karakteranna verka hálf pirrandi. Sigourney Weaver leikur Ripley hins vegar af stakri snilld og er þetta að mínu mati lang besta persóna sem hún hefur leikið. Michael Biehn og Bill Paxton eru fínir líka og gera mikið fyrir myndina. Aliens þykir mjög ólík Alien sem er hárrétt enda er leikstjórn og myndataka James Cameron í þessari öðruvísi heldur en Ridley Scott í hinni. Þrjár stjörnur eru hæfileg einkunn.

Alien (1979)

★★★★☆ 8.0/10

Fín mynd

Fyrsta Alien myndin segir frá áhöfn í geimskipi á leið til jarðar sem pikkar upp lífveru sem verður brátt gríðarstór og heldur óvinveitt og hefst nú barátta upp á líf og dauða. Þessi mynd hefur elst vel, er myrk og leikstjórinn Ridley Scott gerði það að sýna lítið af geimverunni og byggja þess í stað upp spennu og óhugnað þannig að mætti líta á þessa mynd sem hrollvekju. Allar persónurnar hér eru vel skrifaðar en að sjálfsögðu er Sigourney Weaver best sem hin góðkunna Ellen Ripley. Góð mynd á marga vegu en nær þó ekki ofar en þremur stjörnum.

Pathology (2008)

★★★⯨☆ 7.0/10

Pathology fjallar um ungt læknafólk á líkhúsi sem myrðir hina og þessa og notar kunnáttu sína til að nást ekki. Alveg fín mynd, þrælspennandi og tekst jafnvel að vera myrk á köflum en því miður líður hún fyrir verulega slappan leik(flesta leikaranna kannaðist ég lítið við fyrir utan leikkonuna úr Charmed þáttunum) og handritið er hálf klisjulega skrifað. En það sem kom mér stórlega á óvart voru öll ógeðsatriðin sem eiginlega minna talsvert á Saw. Jább. Pathology er á yfirborðinu býsna skemmtileg og flott mynd en hana skortir karaktera sem ná til manns og eins og ég segi þá er handritið klisjulega skrifað þó það sé í sjálfu sér kannski ekki 100% klisja. En svona vel tekin og drulluskemmtileg mynd verður bara að fá einkunn yfir meðallagi og því segi ég tvær og hálf stjarna eða 7/10 í einkunn.

Mr. Brooks (2007)

★★★☆☆ 6.0/10

Kevin Costner er hér í hlutverki Earl Brooks sem stundar morð ásamt ímynduðum vini sínum(William Hurt). Brooks ætlar að leggja byssuna á hilluna en ljósmyndari nokkur verður vitni og vill fá að drepa með Brooks fremur en að tala við lögguna. Mr. Brooks er eiginlega ekki eins góð mynd og hún hefði getað orðið, hún er á ýmsa vegu skemmtileg en ekkert meira en það. Þegar myndin sýnir Brooks myrða eða undirbúa það er hún sniðug og áhugaverð en aðrir kaflar eru frekar slappir þó að þeir séu nauðsynlegir fyrir söguna. Kevin Costner leikur sitt hlutverk prýðilega og einnig William Hurt en aðrir leikarar í myndinni standa þeim langt að baki og Demi Moore er ömurleg. Þetta er alltílæ mynd svosem en það bara hefði mátt skrifa hana aðeins betur. Ég gef Mr. Brooks 6/10.

Righteous Kill (2008)

★★★☆☆ 6.0/10

Úff.....tja.....

Skítsæmileg sakamálamynd með Robert De Niro og Al Pacino í aðalhlutverkum sem lögreglumenn í morðrannsókn. Righteous Kill hefur skemmtilega umgjörð en hún verður aldrei neitt sérstaklega spennandi fyrr en alveg undir lokin. Pacino og De Niro eru því miður bara alls ekki góðir saman hér. Samleikur þeirra er bara svo slappur og skortir allan neista. Aðrir leikarar hér á borð við John Leguizamo, Donnie Whalberg og Brian Dennehy koma heldur ekki vel út. Righteous Kill er alls ekki sem verst, alveg horfanleg og nokkrir fínir kaflar en hún er eiginlega í heild of slöpp til að ég geti gefið henni einkunn yfir meðallag. Ég gef henni tvær stjörnur eða 6/10 og það er bara vegna þess að mér leiddist aldrei yfir henni.

Walk the Line (2005)

★★★★☆ 8.0/10

Ring of Fire

Fínasta mynd um hinn frábæra tónlistarmann Johnny Cash og feril hans. Joaquin Phoenix leikur Cash ótrúlega vel og Reese Witherspoon leikur June Carter ásættanlega og vel það. Walk the Line er tvískipt. Í fyrri hlutanum fylgjumst við með Cash og hljómsveitinni hans á tónleikaferðalögum og seinni hlutinn greinir frá því þegar lyfjamisnotkun söngvarans stakk hann í bakið og hann reif sig upp úr því og það er bara gaman að horfa á þetta. Þessa mynd skortir voða fátt, hún gæti ekki lýst betur feril Johnny Cash. Walk the Line er þó ekki gallalaus, hún verður pínu langdregin síðustu tuttugu mínúturnar og margir af aukaleikurunum eru ekki nógu sannfærandi. En ég segi samt hiklaust þrjár stjörnur á þessa. 8/10 í einkunn.

Ívar Jóhann Arnarson

Gagnrýnir (100)

Thor (2011)

Hrikaleg vonbrigði

Saw: The Final Chapter (2010)

Óásættanlegur lokakafli

The Adjustment Bureau (2011)

Bara ágæt

The Social Network (2010)

Rétt sleppur

The Rite (2011)

Hrollvekjandi en skortir skemmtanagildið

True Grit (2010)

Transformers: Revenge of the Fallen (2009)

Verulega slæm mynd

The Green Hornet (2011)

The Tourist (2010)

Alltof slöpp mynd

Inception (2010)

Skemmtileg en samt ekkert spes

Devil (2010)

Red (2010)

Due Date (2010)

Machete (2010)

Let Me In (2010)

Jújú

The Town (2010)

Ekki alveg

Solomon Kane (2009)

The Ghost Writer (2010)

Andvarp

Scott Pilgrim vs. the World (2010)

Æ ég veit það ekki.....

The Expendables (2010)

Hinir fórnanlegu

The Sorcerer's Apprentice (2010)

Froðulegur eltingarleikur

The Karate Kid (2010)

Predators (2010)

Mikil vonbrigði

A Nightmare on Elm Street (2010)

Hmm......já.....

The A-Team (2010)

StreetDance 3D (2010)

Ulla bjakk

Bjarnfreðarson (2009)

Afbragðs lokakafli

Youth in Revolt (2009)

The Back-up Plan (2010)

Cop Out (2010)

Iron Man 2 (2010)

Sabbath Bloody Sabbath

Kick-Ass (2010)

The Crazies (2010)

Hinir sturluðu

Punisher: War Zone (2008)

Stendur Tom Jane langt að baki

Alice in Wonderland (2010)

Meira ruglið

The Wolfman (2010)

The Book of Eli (2010)

Sherlock Holmes (2009)

Tveir þumlar upp

Sorority Row (2009)

Saw VI (2009)

Versta Saw myndin, enn sem komið er

The Box (2009)

Vonbrigði en ekki mikil vonbrigði

2012 (2009)

Skemmtileg og flott en gölluð

Zombieland (2009)

Surrogates (2009)

Hrúga af klúðri

Jennifer's Body (2009)

Jenny the possesed? Hefði mátt vera betri

Inglourious Basterds (2009)

Stórgóð grínádeila

Drag Me to Hell (2009)

Næstum því 2 þumlar upp

G.I. Joe: The Rise of Cobra (2009)