The Curious Case of Benjamin Button (2008)

 Núna var David Fincher að sýna sig, sýna sig hvað hann getur í kvikmynda-heiminum. Þetta er albesta drama mynd sem ég hef nokkurntímann séð á ævi minni. Myndin er mjög snjöll, vel leikinn, vel tölvugerð og mestalagi : vel skrifuð. Þessi mynd er byggð af ör-smásögu og hún er ekkert annað 23. bls. Þessi mynd er tveir og hálfur tími. Þetta er ótrúlegt og ég las söguna og sagan kemur sér vel við myndina. Myndin hefur þennan galdur við því að ef þú horfir nokkrar mínútur af myndinni, þá viltu horfa á hana alla. Byrjuninn heillaði mig algjörlega. Ég er ekkert mikið fyrir að gráta við myndum en þessi mynd var með sorglegasta endir. Ég, Brad Pitt aðdándi? Hell no! En mér finnst David Fincher leikstýra hann rosalega vel. Eins og Fight Club, Se7en og svo þessi. David Fincher gerir alltaf svo eftirminnilegar myndir. Þótt að The Game var nú ekkert sérstök þá var hún samt með eftirminnileg atriði. Samtöl myndarinar er þannig að þú getur horft eða hlustað á þau. Þótt myndinn sé löng, þá er hún alls ekki lang"dreiginn". Hún hefur þessa galdra að þú horfir á myndina og hlustar á söguþráðinn en samt sér maður aldrei að hún sé svona löng. Þegar ég var búin að horfa á hana og kíkti á lengdina, þá varð ég mjög hissa á hversu löng hún væri. Þetta er ótrúleg mynd og ég elska hana. Mjög ólíkleg en samt, hún hefur þessa töfra.Ég heiti Sölvi Sigurður og kíkjir á mín gagnrýni.

Ég brá mér á The Curious Case of Benjamin Button og var bara nokkuð hrifinn. Brad Pitt leikur titilpersónuna, mann sem fæðist elliær, eldist afturábak og deyr sem ungabarn. Sagan spannar hátt upp í 90 ár og er verulega heillandi. Pitt sem Benjamin Button er góður sögumaður. Myndin er 3 tímar og aldrei finnur maður fyrir lengdinni fyrr en kannski síðasta hálftímann þegar þetta verður pínulítið langdregið. Endirinn er að vísu fullnægjandi en lopinn er aðeins fullteygður þegar Button verður sem yngstur. David Fincher leikstýrir annars frábærlega og myndatakan hans er alltaf rosalega flott. Engin undantekning hér. Besta mynd Fincher's er þó að mínu mati alltaf Fight Club og þó að TCCOBB sé töluvert lakari þá er þetta er allt í allt fínasta mynd með skemmtilegri sögu. Þrjár stjörnur.

Talandi um að hafa farið öfugu megin úr rúminu um morguninn.. Hvað þá að fæðast öfugu megin á lífsleiðinni?Myndin fjallar um barn sem fæðist alveg afspyrnuljótt og er skilið eftir á dyraþrepi gamlingjahælis. Það er tekið í fóstur þar og en barnið fittar vel þar inn þar sem að fjögurra ára aldri líkist það 80 ára grænmetishaus. The Curious Case of Benjamin Button lýsir hans lífsleið í gegnum frásögn dagbókar hans sem er í vörslu elskhuga hans sem er þá á dánarbeðinu. Það er vægast sagt allt frábært við þessa mynd. David Fincher er í essinu sínu og sjálf fannst mér Brad Pitt verulega góður. Nú er bara að bíða og sjá hvaða Óskara þessi frábæra mynd hreppir, en hún er eins og flestir vita tilnefnd til 13 Óskarverðlauna.

The Curious Case of Benjamin Button er byggð á smásögu eftir stórskáldið F. Scott Fitzgerald og fjallar í stuttu máli um mann sem fæðist gamall og yngist á meðan aðrir eldast. Hugmyndin er frumleg og sérkennileg og þegar sest er fyrir framan bíótjaldið á maður von á því að David Fincher, sá frábæri leikstjóri, töfri fram spennandi dramatík í kringum hugmyndina. Hins vegar fer myndin afskaplega hægt af stað og fyrsta klukkutímann, og vel það, er myndin því miður ekkert annað en hugmyndin sjálf - hún nær sér engan veginn á flug. Förðunin er vissulega mögnuð og sviðsmyndin sömuleiðis, en slíkt nær ekki eitt og sér að heilla áhorfendur nema upp að vissu marki. Hins vegar lifnar myndin loksins við þegar Benjamin er kominn á miðjan aldur, um fertugt - og sagan verður í meira mæli ástarsaga. Það eru þau Brad Pitt og Cate Blanchett sem halda myndinni uppi og standa sig bæði með prýði, enda Pitt tilnefndur til óskarsverðlauna. Leikstjórinn Fincher er einnig loksins tilnefndur til óskarsverðlauna og hreppir þau vonandi, þó þetta sé alls ekki hans besta mynd - það er sennilega óhætt að segja að Seven, Fight Club og The Game séu allar betri myndir - en þetta er líklega aðgengilegasta myndin hans, mesta stórmyndin, og því ekki útilokað að hann næli sér í verðskuldaða styttu. Fyrri hluti myndarinnar minnir óneitanlega á mynd eins og Forrest Gump, en nær alls ekki sömu hæðum og hún, en síðari hlutinn af þessari löngu mynd (166 mínútur) er virkilega vel heppnaður, dramatískur og spennandi og skilur eftir sig ýmsar spurningar um lífið og tilveruna.Ragnar JónassonKvikmyndir.com

Það er athyglisvert að sjá David Fincher, sem er venjulega þekktur fyrir skuggalegar og almennt svartsýnar sögur, tækla súrrealískt drama af þessari tegund. Efnislega séð líkist The Curious Case of Benjamin Button ekki á neinn hátt fyrri myndum Finchers. Þetta er einföld en hjartnæm saga sem kafar ofan í gildi lífsins, og þá á talsvert fjölskylduvænni hátt heldur en Fight Club gerði.Ég hef mikið heyrt talað um hvað þessi mynd er lík Forrest Gump (enda báðar myndirnar skrifaðar af sama manninum), og þó svo að ég sjái nokkur svipuð einkenni í sögunum (sakleysislegur einstaklingur, sem er talinn "öðruvísi," upplifir ævina í gegnum þekkt kaflaskipti í mannkynssögunni - og sækist ávallt eftir "æskuástinni" sinni), þá eru myndirnar jafn líkar og þær eru ólíkar. Benjamin Button er hægari og ekki eins áberandi "skemmtileg" kvikmynd og Forrest Gump, en aftur á móti hefur hún dýpri boðskap og miklu flottara útlit.The Curious Case of Benjamin Button er gríðarlega nálægt því að vera frábær mynd. Það er hellingur við hana sem ég dýrka, og fáeinar senur eru algjört gull (eins og t.d. "Chaos theory" senan fræga - þar sem allir litlu hlutirnir tengjast). Aftur á móti finnst mér myndin vera óneitanlega fulllöng, og einfaldleiki sögunnar gerir það erfitt fyrir hana að fylla upp í rúmlega tveggja og hálfs tíma lengdina. Slíkt getur komið fyrir þegar örsögur eru gerðar að myndum í fullri lengd. En það er ekki bara það, heldur fannst mér myndin enda svona korteri seinna en hún átti að gera. Þegar líður nær lokum fer mórall sögunnar að verða vel áberandi og titilkarakterinn búinn að ganga í gegnum helstu breytingarnar, en samt heldur myndin áfram, og eiginlega að óþörfu. Áhorfandinn veit vel hvað gerist seinustu mínúturnar, svo maður er nánast farinn að bíða eftir að ræman klárist, sem er aldrei gott. Ég tala nú ekki einu sinni um það að myndin gefur manni aldrei fullnægjandi dramatískt högg til að réttlæta teygðu lengdina.Sagan er þó engan veginn áhrifalaus, og hún skilur heilmikið eftir sig þrátt fyrir að vera hvergi fullkomin. Ég var kannski ekki *eins* heillaður af henni og ég hefði viljað, en ég gef henni margfalt hrós fyrir að vera blessunarlega laus við alla væmni. Myndin græðir samt mest á Brad Pitt. Hann eignar sér ekki aðeins myndina, heldur er hann ástæðan fyrir því að sagan er svona falleg. Ég tala þá ekki um hrausta útlit leikarans (eða jú, það líka), heldur þennan stórfenglega leik sem er bæði lágstemmdur og sakleysislegur. Fullkomin endurspeglun á karakternum. Pitt nær hiklaust að láta þér líka vel við Benjamin, og þar af leiðandi heldur maður upp á hann út alla myndina.Cate Blanchett á líka lúmskan leiksigur. Hlutverkið krefst ekki mikilla leiktilþrifa frá henni (og sama má reyndar segja um Pitt), en hún gerir allt sem hún getur með það, og rúmlega það. Meira að segja aukaleikarar gera líka furðulega mikið með lítinn efnivið. Taraji P. Henson, Jared Harris, Jason Flemyng, Tilda Swinton og Julia Ormond skilja öll eftir spor sín og hafa eitthvað auka til að bæta ofan á persónur sínar. Yfirleitt í kvikmyndum yrðu slíkar aukapersónur litlausar og fljótgleymdar, en Fincher fer með þetta fólk eins og það sé allt helstu stjörnur myndarinnar. Svakalegt.Öll helstu Fincher-útlitseinkennin eru síðan til staðar, en þeir sem hafa séð einhverja mynd (eða allar) eftir hann ættu að vita að þær líta allar stórfenglega út (m.a.s. Alien 3 - hans versta mynd - var gífurlega stílísk). Stíllinn í þessari mynd einkennist af takmarkaðri litanotkun, sem er venjubundið hjá leikstjóranum - en ótrúlega flott. Maðurinn meðhöndlar einnig kvikmyndatökuna eins og sitt eigið barn. Hún er stórkostleg, og aldrei neitt að auglýsa sig. Nokkurn veginn eins og tæknibrellurnar. Það er einmitt annað sem ég dái við Fincher. Hann notar yfirleitt mikið af tölvubrellum í myndunum sínum, en þær sjást mjög illa því þær eru notaðar til að falla fullkomlega inn í umhverfið. Þær nýtast eins og hver önnur sviðsmynd, í stað þess að vera gimmick, og því betri sem brellan er í þessu tilfelli, því ólíklegra er að þú sjáir hana. Aftur - svakalegt!Flestir með lágmarks vit á kvikmyndum vita vel að David Fincher er einn af bestu leikstjórunum starfandi í dag. Myndirnar hans eru ekki allar snilldarverk (en þær sem eru svo góðar munu seint gleymast), en þær eru allar vel leiknar, vel uppbyggðar, virkilega flottar og skilja eitthvað eftir sig sama hvað þér finnst um þær. Fincher er einnig þekktur fyrir að skapa óþægindatilfinningu meðan að maður horfir á sumar myndirnar hans, og þar af leiðandi er það óvenjulegra að sjá hvernig hann fer með Benjamin Button, sem er í samanburði tiltölulega létt - þótt kannski örlítið sorgleg - saga.Ég mun sennilega ekki telja Benjamin Button vera meðal betri mynda Finchers þegar uppi er staðið, einfaldlega vegna þess að hún er of hefðbundin. Helvíti góð, jú, en hefðbundin og því miður svolítið langdregin. Þó svo að frásögnin sé ekki til fyrirmyndar, þá er kvikmyndagerðin á bakvið myndina fyrsta flokks, að nærri öllu leyti.Myndin vekur upp fjöldann allan af skemmtilegum spurningum varðandi lífið og tilveruna ásamt því að þeyta því framan í okkur hvað ekkert endist og að við ættum að nýta okkur öll tækifæri sem okkur gefast o.þ.h. Sama hvar við erum í lífinu, þá óskum við öll þess að vera einhvern tímann aðeins yngri eða eldri. Eitt er þó víst, og þrátt fyrir óvenjulega ævi titilpersónunnar, þá sýnir hún að þegar öllu er á botninn hvolft er öruggt að við endum öll í bleium.7/10

Curious Case of Benjamin Button er örugglega ein óvenjulegasta mynd sem leikstjórinn David Fincher hefur tekið að sér. En þrátt fyrir það, nær hann að skapa hér alveg einstaklega hjartnæma sögu sem ætti að geta höfðað til allra. Sagan um Benjamin Button er örugglega ein sú einkennilegasta sem ég hef orðið vitni að. Hann fæðist ekki á sama vegu og allir aðrir. Við fylgjumst með sögu hans þegar hann fæðist eftir að stríðinu er lokið(man ekki hvaða), fáum að fylgjast með því þegar hann er að þroskast og vera með (jafnöldrum) sínum og alveg fram að dauðastund hans þegar hann verður lítið barn, og hvernig Fincher segir frá þessari sögu er hreint út sagt magnað. Umgjörðin á myndinni er stórkostleg, leikstjórn Fincher góð og handritið eftir bók F. Scott Fitzgerald(held það) er frábært. Leikararnir eiga líka sinn þátt í að halda þessari mynd uppi. Leikkonur eins og Tilda Swinton og Cate Blanchett sýna fínar frammistöður. En steluþjófurinn er sjálfur Brad Pitt. Túlkun hans á Benjamin Button er vægast sagt einstök, og ég held ég hafi aldrei orðið jafn hissa þegar ég varð vitni að frammistöðu Brads í þessari mynd. Hann hefur aldrei sýnt jafn flotta takta, ekki allavega síðan hann var upp á sitt besta í 12 Monkeys. Curious Case of Benjamin Button er mjög hugljúf kvikmynd sem allir ættu að geta notið vel, og hvet ég alla að sjá þessa mynd. 9/10