Friday the 13th (2009)

Mér finnst ekkert rangt við það að endurgera (eða "reboot-a") Friday the 13th-seríuna. Jason Voorhees hefur aldrei verið í uppáhaldi hjá mér. Hann virkaði alltaf á mig sem aumingjalegri, annars flokks útgáfa af Michael Meyers, en fyrir utan það eru gömlu myndirnar flestar bara drasl. Það er vel hægt að spinna eitthvað ferskt úr þessu hráefni fyrir nútíma kynslóðir, svipað og Texas Chainsaw Massacre-myndin frá 2003 gerði en Halloween-útgáfa Robs Zombie feilaði gjörsamlega á.Nú er Jason mættur aftur; Massaðri, graðari og hraðskreiðari en áður fyrr og í þetta sinn drepur hann annaðhvort þá sem láta ekki grasplönturnar sínar í friði eða eru stundandi kynlíf. Þetta segir manni það að Jason er greinilega mikið partýdýr.Friday the 13th er subbuleg, subbuleg mynd... Ef þið ætlið ykkur að sjá brjóst og blóð í tonnatali, þá stendur þessi svo sannarlega undir þeim væntingum. Hún fylgir samt formúlunni gríðarlega, þannig að persónurnar eru allar með greindavísitölur á við tússpenna. Það er m.a.s. tæpt að kalla þetta "persónur," heldur eru þetta meira skotmörk - og sem betur fer er nóg af fólki hérna, sem tryggir auðvitað slatta af sóðalegum dauðadögum sem sýna hversu mikill listamaður Jason er í áhugamáli sínu.Myndin er alls ekki leiðinleg. Hún er kjánaleg og á köflum hlægileg (hvernig komst Jason svona fljótt upp á þakið??), en hún er hröð í keyrslu, svakalega brútal og nógu sturluð í myndatöku og andrúmslofti til að skapa ákveðin óþægindi á meðan henni stendur. Það hefði samt verið fínt að sleppa því að hafa bregðuatriði á bókstaflega 5 mínútna fresti. Sum virka ótrúlega vel, önnur eru stöðluð og gegna einungis því hlutverki að gefa gelgjum ástæðu til að öskra svolítið.Leikurinn voða dæmigerður, en fólkið gerir nákvæmlega það sem ætlast er til af þeim - þ.e.a.s. hlaupa mikið, fara úr fötunum, segja lélega brandara og setja upp hræðslusvip. Ég er samt meira svekktur út í leikstjórann, Marcus Nispel. Þessi þýski brjálæðingur gerði einmitt Texas Chainsaw-endurgerðina, sem var helvíti vel heppnuð að mínu mati. Hann gerði annars vegar líka hina hræðilegu (en drepfyndnu) Pathfinder, og kannski sú mynd hafi sogað einhverja hæfileika úr honum. Með Friday the 13th finnst mér eins og hann hefði alveg getað gert meira. Ekki meira blóð endilega, því myndin er þegar nógu hrottaleg, en kannski meiri spennu. TTM var spennandi. Þessi var það ekki. Hún er kannski lúmskt skemmtileg og vel gerð á sumum stöðum, en til að virka sem ekta "stemmningarmynd" hefði mátt leggja aðeins meiri metnað í hana.Miðað við gelgjuhroll er hún samt ógurlega þolanleg og er talsvert öflugri til áhorfs heldur en t.d. My Bloody Valentine.5/10

Jason Voorhees er mættur aftur í hvað, tuttugasta skiptið og í þetta sinn er einhverskonar forsaga á ferðinni. Ég sá fyrstu Friday the 13th myndina frá 1980 á stöð tvö þegar ég var tíu eða ellefu ára gamall og man mjög lítið eftir henni fyrir utan nokkur atriði með Kevin Bacon og hef ekki kíkt á hana aftur síðan einhverra hluta vegna. Sú nýjasta á undan þessari hét Jason X og minnir mig að hún hafi verið ágæt. En ég skellti mér í Kringlubíó á þessa mynd og fannst hún bara alls ekki nógu góð. Hún byrjar hálf fíflalega og síðan tekur við drepleiðinlegur kafli. Eftir hlé skánar hún reyndar aðeins og verður smá flott og jafnvel spennandi þrátt fyrir klisjukenndan dialoug. Leikurinn í þessari mynd er með versta móti og Jason sá eini sem vekur einhver viðbrögð, ég meina maður vill sjá hann hljóta makleg málagjöld. Þessi mynd er horfanleg seinni partinn og er hársbreidd frá því að vera alltílæ en þar sem mér leiddist fyrri partinn þá nær hún í heild ekki meðallagi. 5/10.