Watchmen (2009)

Watchmen er sjitt góð.Zack Snyder gerir sit besta af gera þessa mynd alveg eftir bókinni og honum tekst það fullkomlega og það er líka mjög skemtilegt hvernig hann bætir í ofbeldið og sum atriðin.Það var samt miklu meira í bókinni og í bókinni kom fram hvar Rorshcach fékk grímuna sína og það var farið miklu dýpra í hlutina í bókinni.Ég fór með Tvem öðrum vinum mýnum sem höfu ekki lesið bókinna og þeir skemmtu sér kónunglege í bíosalnum og bíosalurin var fullur.Leikararnir eru mjög góðir og mér finst The comedian skemtilega kaldhæðinn  og Rorschach skemtilega ofbeltishneigður sem mér fanst gamman af.Það sem mér finst skemtilegas við myndina er að það er eingin svona "Villan" í myndini þetta eru bara ofurhetjus sem eru að berjast upp um að bjarga heiminum sem mér finst bara brilljant!Endirinn er svona bæði happy og sad og það er líka mjög séstakt hvernig heimurinn bjargast.

 Þetta verður mjög stutt og laggott hjá mér.Ég var ekki búinn að lesa þessa "bók" og vissi ekki að þessir karakterar væru til fyrr en ég sá alla þessa umfjöllun um myndina fyrir nokkrum mánuðum.  Ég varð frekar spenntur fyrir þessari mynd þar sem ég hef mikinn áhuga á ofurhetju myndum.En þvílík vonbrigði.  Mér hreinlega leiddist á myndinni.  Ég sem hélt að þetta væri svo stór og mikil saga.  Mér var gjörsamlega sama um alla karakterana og langaði ekkert að vita neitt um þá.Svona leit þetta út fyrir mér:Tónlist - Guð minn góður hvað tónlistin var vanhugsuð.  Ég er ekki að tala um að lögin séu léleg, en þau bara passa ALLS EKKI við myndina.Leikarar - Þeir sem leika Nigt Owl II og Ozymandias eru alveg skelfilegir.  Algjörir sápuóperu leikarar.  Mig langaði að slá þá utanundir og öskra á þá að sýna tilfinningar.Tæknibrellur - fínar, þeir fá stjörnunar fyrir þær.Leikstjóri - Falleinkun, hann tekur mjög fínt efni og gjörsamlega eyðileggur það.  Ég á í raun ekki til orð um það hvað hann klúðrar þessu mikið.*** þrjár stjörnur og þá er ég að vera næs.

 Ég fór af slysni inn á þennan fína vef og las umfjallanir um The Watchmen..... Ég hreinlega gat ekki orða bundist og ákvað að skrá mig hér inn til að koma skoðun minni á framfæri.   Hugsanlegt er að það sé einhver smá spoiler í þessu.Myndin byrjar stórskemmtilega og lofar góðu í ca 5 mínútur.  Þar tók við alveg skelfilegur kafli þar sem blár strípalingur með guðlega hæfileika (hann er ósigrandi og getur allt) talaði og talaði og talaði. Þess á milli komu ágætis senur með einu áhugaverðu persónu myndarinnar, Roschack.   Hann var allavega skemmtilega ofbeldishneigður og framan af hélt ég í vonina að hann myndi redda þessu.   Tæknibrellurnar eru flottar en þó er ekkert þarna sem við höfum ekki séð í myndum eins og Independence Day og þar af leiðandi fannst mér þær ekki svo merkilegar.Örfáar persónur voru í bíósalnum og í hléi bar ég mig á tal við nokkra þeirra.  ALLIR virtust sammála um verulega vonda mynd.   Á þessu stigi var ég að spá í að fara heim. Seinni hluti myndarinnar byrjaði ágætlega og hélt ég að fjörið væri byrjað, það var þó bara vitleysa þar sem hún fór fljótt aftur í sama farið.   Skelfilegar senur þar sem blái strípalingurinn fór til Mars að hugsa og svo að spjalla við kvenhetju myndarinnar sem virkaði sem slött.   Heilt yfir vond mynd og hún versnaði hægt og hægt.  Endirinn lagaði myndina svo nákvæmlega ekki neitt og gerði  þessa bíóferð svo lélega að hver sem fer á hana finnst mér eiga rétt á endurgreiðslu og jafnvel tímakaup fyrir að þurfa að sitja yfir þessari hörmung í nærri þrjá tíma.Í Guðanna bænum verið heima hjá ykkur frekar en að eyða tíma í mynd með lélegan söguþráð og langdregið monolog.   Takk fyrir  1 stjarna af 10 mögulegum og það er bara þar sem Roschack var flottur........   VÁÁ VOND MYND ! ! ! ! ! ! !1/10

Watchmen er eins og flestir vita byggð á myndasögu sem er talin ein af betri myndasögum allra tíma. Ég hef sjálfur aldrei lesið myndasöguna þannig að ég vissi svo sem voða lítið um myndina fyrir utan það að ég kynnti mér flestar persónurnar áður en ég sá hana. Watchmen fjallar um það að fyrrum ofurhetja er myrt og Rorschach fer að rannsaka það.  Jackie Earle Haley maðurinn sem leikur Rorschach og Jeffrey Dean Morgan sem leikur The Comedian standa upp úr þegar kemur að leiknum Þrátt fyrir að allir stóðu sig mjög vel.   Ég dýrkaði þessa mynd ég hef örugglega aldrei fýlað mig svona vel í bíó frá því að ég sá Dark knight. Það kvarta sumir yfir lengd myndarinar en ég hefði verið til í að þessi mynd hefði verið lengri. Þessi mynd er líka svakalega flott í brellum Dr. Manhattan er rosalega vel gerður þrátt fyrir að maður sér ósjaldan í typpið á honum.  Ég mæli fullkomnlega með þessari mynd.10/10

 Watchmen er sögð vera eitt af bestu myndasögum í heiminum,að því sögðu held ég að Zack Snyder hafi gert myndina fyrir fólk sem hafði lesið bókina.Ekki misskilja mig,mér fannst myndin vera ''mjög góð'' þó að ég hafi ekki lesið bókina.Leikaravalið stóð sig bara vel Jackie Earle Haley gerði Rorscach að svalasta gæja ever(að frátöldum jókernum auðvitað) sama með Jeffrey Dean Morgan(The Comedian) og ef við tölum um tæknibrellurnar þá erum við að tala um Zack Snyder manninn sem gerði 300 og ekkert að tónlistinni.Og allt í allt þá er þessi mynd algjört must fyrir næstu bíóferð og ég verð að segja að myndin hvetur mann til að fara niður í Nexus og næla sér í eintak af bókinni og það er einmitt það sem ég ætla að gera.8 af 10

Watchmen er með lakari myndasögumyndum fyrsta áratug þessarar aldar. Ég hef aldrei lesið bókina sem hún er byggð á en ég var ekkert mjög hrifinn. Misskiljið mig ekki, myndin er alls ekki slæm, það er ýmislegt gott við hana. Frábærar tækni og hljóðbrellur, flott myndataka og killer soundtrack þó það passi ekki alltaf við atriðin. En leikurinn er frekar slappur, mér fannst allar persónurnar heldur litlausar fyrir utan Rorscharc gaurinn sem kemur með smá spæjarastemningu og er best skrifaði karakterinn í myndinni. Watchmen er frekar löng og tekst ekki að hindra að maður finni fyrir lengdinni, lopinn er teygður alltof andskoti mikið í atriðum sem eru lítið heillandi. Þetta er nú mjög flott gerð mynd á ýmsa vegu en er langt frá snilldinni. Satt að segja vildi ég fíla hana í botn en gat það ekki. Slefar upp í tvær stjörnur.

 Ég hafði beðið lengi eftir að sjá Watchmen eftir að ég sá fyrsta trailerinn fyrir myndina, þó að ég hafði enga hugmynd um hvað myndin væri. Fór með full hlökkunar á myndina og verð að segja að ég varð ekki fyrir neinum vonbrigðum frá Zack Snyder enda mikill aðdáendi að 300.Það sem stendur upp úr hjá mér var tónlistin sem skilaði sýnu hlutverki mjög vel í myndinni. Leikur Jeffrey Dean Morgan sem The Comedian og Jackie Earle Haley sem Rorschach stóðu uppúr að mínu mati, á meðan aðrir leikarar skiluðu sínum hlutverkum ágætlega. Þó finnst sem handritið hafi stundum verið þunnt á nokkrum stöðum en í heildina þá má líta fram hjá því þar sem bardagaatriðin og sjónrænibakgrunnurinn skilaði því sem á þurfti. Vitað er að það er erfitt að setja myndasögu á stóra tjaldið en hér í þessu tilviki þá virðist sem það hafi heppnast nokkuð vel - fékk það staðfest eftir að hafa spurt nágranna minn í salnum sem hafði lesið myndasöguna. Loka einkunn: 9/10

Að skrifa stuttlega um Watchmen er mér mjög erfitt. Það er fullt hægt að segja um myndina, og sem mikill aðdáandi myndasögunnar þori ég vel að fullyrða það að ég sé mjög ánægður með niðurstöðuna. Reyndar meira en það, ég er alveg í skýjunum! Zack Snyder er virkilega sérstakt val á leikstjóra fyrir svona mynd. Hingað til hefur hann verið meira stílisti og lagt meira upp úr skemmtanagildi og útliti frekar en að sökkva sér ofan í efnið. Fyrri myndir hans, Dawn of the Dead og 300, voru báðar vel gerðar, skemmtilegar poppkornsafþreyingar, en efnislega voru þær á dýpt við fáeina sentímetra. Með Watchmen hefur Snyder algjörlega tekið dýfu ofan í djúpu laugina, og gat hann ekki valið meira krefjandi verkefni fyrir bíómynd til að sanna sig sem sögumann í fyrsta sinn. En sagan er ekki aðeins efnislega mjög þung, og krefst hún þar af leiðandi að gefinn sé nægur fókus á hverja persónu sem og sögusviðið sjálft, heldur er strúktúrinn svo gríðarlega óhefðbundinn og brothættur að það er í sjálfu sér afrek að það hafi náðst að móta heilsteypta niðurstöðu.Þeir sem hafa lesið teiknuðu skáldsöguna eftir Alan Moore ættu að vita afhverju menn eins og Terry Gilliam og Paul Greengrass sögðu að efniviðurinn gæti ómögulega verið kvikmyndaður. En ég býst við að Snyder geti núna hlegið framan í smettið á þeim með akkúrat þessari fullyrðingu. Myndasagan er algjör snilld; sagan helst svo frábærlega saman, persónurnar eru ógleymanlegar en almennt pælingarnar og siðferðislegu spurningarnar sem hún skilur eftir eru einn lykillinn að því sem gerir söguna að þeirri biblíu sem hún er. Ég skal gera mitt besta til að forðast samanburð á bókinni og myndinni, en það er óþarfi að fara eitthvað djúpt út í slíkt. Það dugir að segja að þessi útgáfa Snyders á Watchmen-sögunni komist eins nálægt því að vera fullkomin aðlögun á bókinni og hægt er, sérstaklega miðað við þann tíma sem hún rennur á.Watchmen skilur helling eftir sig, enda óvenjuleg mynd að mörgu leyti, og ennþá óvenjulegri hetjumynd. Hún er sjónrænt séð algjört meistaraverk, en hins vegar liggur styrkur hennar í alveg svakalega spes uppsettri sögu sem gerist algjörlega í sínum eigin heimi. Frásögnin hoppar til og frá milli persóna, fram og aftur í tíma og með hverri mínútu sem líður drekkur áhorfandinn í sig sífellt nýjar upplýsingar, sem á endanum skila frá sér alveg ljómandi flottri heild sem er tíu sinnum gáfaðri og betur hugsuð heldur en hún lítur út fyrir að vera. Siðferðislegu pælingarnar eru síðan til staðar, og hrúgast þær allar í einn ógleymanlegan endi sem vekur nýliðum til umhugsunar og fær aðdáendur myndasögunnar til að veltast um af gleði. Það er líka andskoti mikilvægt að persónusköpun sögunnar hafi komist til skila. Hér eru heldur engar skrípalegar stereótýpur, heldur alvörunni flóknar persónur og þar af leiðandi alvörunni áhugaverðar. Það spilast líka inn í þennan brenglaða strúktúr sem myndin hefur hvernig áherslan er lögð á þessar persónur, en myndin á gjarnan til að draga allt annað úr fókus - og á viðeigandi augnabliki í sögunni - einblína einungis á ákveðinn einstakling. Samspil þessara persóna er svo einstakt og skiptir miklu máli að maður finnur til með þeim. Þessi mynd virkar! Hreint út sagt. Ég get vel ímyndað mér svona 50 hluti sem hún hefði getað feilað á allsvakalega, en hún gerir það ekki. Ég velti jafnvel fyrir mér hvort að þrjóskir aðdáendur eigi fyrirfram eftir að afneita því hversu trú hún er bókinni - og ef þeir fara að hamra á smotteríi eins og breytingum á sumum búningunum og fleira slíku án þess að geta notið myndarinnar, þá vorkenni ég þeim sárlega. Myndin mun auðvitað aldrei komast með tærnar þar sem bókin hefur hælana, en hún þarf þess heldur ekki. Mér er jafnvel sama þótt endinum hafi verið breytt því skilaboðin eru í raun þau sömu og upplifunin ekki síður merkilegri. Ég skal jafnvel viðurkenna sjálfur að ég hafði mínar efasemdir fyrirfram. Trailerarnir - eins nettir og þeir voru - sýndu fram á það að myndin liti vel út, en alltof mörg skot voru í bullandi slow motion-stíl, sem fékk mig til að halda að myndin væri að reyna aðeins of mikið að vera "töff." Eftir að hafa séð myndina hins vegar sé ég að útlitið er alls ekki í fyrirrúmi, og "slo-mo" skotin voru heldur ekki blóðmjólkuð á vondan hátt - sem segir mér að Snyder hafi augljóslega unnið heimavinnuna og lært að endurtaka ekki helstu mistök sín úr 300.Jafnvel þótt innihaldinu hefði verið skellt til hliðar og umbúðirnar fengið alla athyglina, þá myndi ég samt dást að öllu sem hefur verið lagt í þetta útlit - og þvílíkt útlit!Myndatakan er klikkað flott og Snyder slær á alla réttu strengina með að láta hvern einasta ramma vera í takt við myndasögufílinginn. Litapalletturnar koma einnig glæsilega út, retró-stíllinn kemst vel til skila og nær tvímælalaust að móta þessa "ýktu" útgáfu af 9. áratugnum, sem myndin gerist á. Ég skal einnig hundur heita ef að þessi mynd hefur ekki eitthvað það skemmtilegasta soundtrack sem ég hef heyrt í bíómynd, punktur! Óvenjulegt kannski, en bráðskemmtilegt. Tónlistin smellpassaði, allt frá The Times They Are A-Changing með Bob Dylan í credit-montage-inu í byrjun myndar til Sounds of Silence (Simon & Garfunkel). Síðan gerist lagavalið furðulegra með tónum eins og 99 Luftballoons og Boogie Man með K.C. & The Sunshine Band. Lagið Hallelujah hefur líka verið ofnotað í kvikmyndum, en ég fyrirgef það í þessu tilfelli vegna þess að frumútgáfan með Leonard Cohen er klárlega best og staðsetningin á laginu er kjánalega fyndin.Aðrir hlutir, svosem sviðsmyndir og búningar voru líka heldur betur peninganna virði sem fóru í þá. Tæknibrellur eru líka í langflestum tilfellum ótrúlega flottar. Það tók mig smá tíma að kaupa Dr. Manhattan-karakterinn, sem mér skilst að sé 100% tölvugerður. Fáein skot af honum eru pínu... gervileg (aðallega víðskot, í nærmyndum er hann gallalaus!), en almennt kemur persónan vel út þegar á heildina er litið. Spurning hvort að hin fjölmörgu skot af skærbláa kynfærinu hans eigi eftir að trufla suma. Förðunin er að vísu voða mistæk sum staðar. Stundum er hún afar góð, en í tilfellum eins og þegar Nixon er á skjánum var hún voða sérstök, og þá á vondan hátt. Sem betur fer sést hann þó ekki mikið. Leikaravalið er annars skothelt, og það að engar stórstjörnur sé að finna gerir það einhvern veginn auðveldara fyrir mann að samþykkja hvern og einn í þessum hlutverkum, enda nánast hver og ein persóna löngu orðin sígild. Ég fíla þær allar! Jackie Earle Haley og Jeffrey Dean Morgan eru klárlega fremstir meðal leikara, og stela þeir báðir myndinni. Haley er eitursvalur sem harðnaglinn Rorschach, sem er líka langflottasti karakterinn í þessum heimi (s.s. Watchmen-heiminum), og hver einasta sena með honum er gull. Ekki einu sinni Batman ætti séns í hann í návígi og harkan sem hann sýnir fengi jafnvel Liam Neeson úr Taken til að pissa á sig. Morgan er sömuleiðis fullkominn sem The Comedian. Sjaldan hefur verið eins gaman að fylgjast með jafn miklum skíthæl og honum, en mannlega hlið kvikindisins skín einnig vel í gegn. Patrick Wilson er líka trúr Nite Owl-persónu sinni og stendur sig fáránlega vel. Billy Crudup smellpassar sem Dr. Manhattan, sem er e.t.v. erfiðasta persónan til að láta virka og þar af leiðandi kröfuharðasta hlutverkið. Ég virðist heldur ekki neitt hafa neitt of slæmt að segja um ljóskuna (eða ekki) Malin Akerman. Hún er misjafnlega góð út alla myndina, en hún klúðrar aldrei mikilvægu senunum. Sakar heldur ekki að hún fækki fötum - enn og aftur.Hvað hlutverkin varða, þá koma þau Matthew Goode og Carla Gugino hvað verst út. Þau eru bæði stórfín í myndinni (fíla helst hvað Goode er góður með sig!), en persónur þeirra, Ozymandias og Silk Spectre I, eru eitthvað svo útundan og hefðu endilega mátt fá meiri skjátíma, þótt það hefði þýtt auka 10 mínútur ofan á lengd myndarinnar. Ég hefði ekki kvartað. Myndin rennur á fínum hraða og er helvíti fljót að líða miðað við að hún er rúmlega tveir og hálfur tími að lengd. Annars vona ég að þriggja tíma Director's Cut-útgáfan af myndinni fylli vel í sumar eyðurnar (og stækki kannski heiminn aðeins líka), sérstaklega hjá þeim sem fengu litla athygli. Það verður annars forvitnilegt að sjá hvernig myndin fellur í kramið hjá hlutlausu fólki, en mér finnst það nokkuð áberandi að hún er ekki fyrir hvern sem er.Watchmen er pjúra upplifun í minni bók, og frábær sem slík. Ekki skemmir heldur fyrir að ofbeldið er kvikindislega gróft, og mögulega nóg til að jafna margar subbulegar hryllingsmyndir. Án djóks.9/10