Gunnar Örn Guðmundsson

Mögnuð mynd þar sem Tom Cruise sýnir á sér betri hliðina. Myndin er í Braveheart stíl en sagan, umhverfið og leikurinn er skemmtilegur. Það er óhætt að mæla með þessari en hafa ber í huga að ameríska þjóðin þarf auðvitað að njóta sín innan um aga, virðingu og baráttuvilja Samuraianna. Tvö eða þrjú minni bardagaatriði myndarinnar þar sem aðferðir og bardagastíll Samuraianna fær að njóta sýn eru alveg hreint mögnuð og greinilega mikið lagt í öll smáatriði. Það sem er einnig skemmtilegt er að myndin á að gerast í Japan, umhverfið er heillandi og sviðsetningin alveg frábær. Það er eitthvað við japanska Samurai-ann sem er heillandi.

Framhaldið gefur fyrri myndinni ekkert eftir. Myndin er vægast sagt hrein snilld og án efa glæsilegasta mynd síðan fyrri myndin kom út. Gæði milli mynda er í hámarki og það hefur klárlega skilað sér að taka allar þrjár myndirnar upp í sömu lotu. Ég ætla ekki að rekja söguþráðinn eða fara í einhver smáatriði, fæst orð bera minnsta ábyrgð. Ég mæli eindregið með myndinni og bíð spenntur eftir þriðju myndinni. The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring og The Two Towers eru flottustu og með betri myndum sem finnast í kvikmyndsögunni.

Triple X er ágætis mynd sem reynir að stæla James Bond. Hinsvegar kemst hann ekki með tærnar þar sem Bond er með hælana þó að tæknibrellurnar séu ekki að verri endanum. Það koma ákveðnir kaflar í myndina þar sem leikstjórinn hættir að vera jarðbundinn og mótórhjól fara að geta flogið. Sprengjuvarpa virkar eins og í PlayStation og svo lengi má telja. Umhverfið gerist í Prag sem gerir sviðsetninguna heillandi og ef maður gleymir nokkrum fáránlegum atriðum þá er leikur Vin Diesel ekki af verri endanum. Ágætis skemmtum ef þú ert að leita að hasarmynd. Hugsanlega höfðar þessi mynd meira til ungu kynslóðarinnar.

Mögnuð mynd sem lýsir með ágætum í hvernig aðstæðum áhöfn K-19 lenti. Það er alveg hreint skelfilegt að vera úti á sjó tugum eða hundruð kílómetrum frá landi og lenda í kjarnorkubilun. Sýnir hversu illa öryggismálum Rússa var háttað og hversu litlu mátti muna að kjarnorkustríð myndi hefjast enn einu sinni. Það er eitthvað við kafbátamyndir sem heillar mig, spennan í myndinni náði samt ekki upp í myndir eins og U-571, The Hunt for Red October, Das Boot og Crimson Tide. Burt séð frá spennu er þetta góð mynd.

Ég varð fyrir svolitlum vonbrigðum með The One, kannski vegna þess að ég hafði gert mér of miklar vonir. Kiss of the Dragon á sennilega sök á því að eftirvæntingarnar voru svona miklar og hugsanlega trailerinn sem var ekki af verri endanum. Í myndina vantar einhvern neista til að koma myndinni á flug en hún fær tvær stjörnur fyrir flott atriði, sem við reyndar höfum séð áður í Matrix og Romeo must die.

Nokkuð vel gerð og flott kvikmynd. Það er alls ekki hægt að segja að söguþráðurinn sé lélegur því að hafa skal í huga að þetta er endurgerð/breytt framhald af gömlu Planet of the Apes í nýjum búning. Myndin fær áhorfendur vafalaust til þess að hugsa hvernig heimurinn gæti verið og sýnir manninum annað sjónarhorn af því hvernig hann fer með aðra jarðarbúa. Mark Wahlberg leikur að vanda þessa rólegu týpu sem aldrei getur verið hræddur við eitt né neitt. Það skemmir kannski ekki fyrir en fær mann til þess að hugsa hvort að hann hafi verið rétti leikarinn fyrir hlutverkið, þó að hann leiki alls ekki illa. Tæknibrellurnar eru ekki framúrskarandi enda erfitt að finna mynd sem skarar fram í þeim flokki í dag en búningarnir voru vægast sagt frábærir. Topp mynd sem vert er að sjá - Myndin er galopin í alla enda fyrir framhald.

Þó að söguþráðurinn sé ekkert sérstakur verð ég að segja að myndin er engan veginn í líkingu við það sem ég átti von á þ. E. mun betri. Ég bjóst við að sjá endalaus klíkustríð og vitleysu en svo varð ekki raunin heldur smá plott sem gæti verið smá vit í. Restin af umfjölluninni er sennilega aðeins fyrir þá sem hafa séð myndina. Það eru nokkur atriði sem ég er ekki sáttur við, sem minna á Scary Movie eða Know what you did myndirnar, þar sem fórnarlömbin hlaupa alltaf inn í húsið aftur þar sem raðmorðinginn er t. D. að ég er nokkuð viss um að það er ekki til sá vöruflutningamaður í Bandaríkjunum sem ekki er með vopnabúr í bílnum sínum og hvernig væri að stíga bara á bremsuna á 50 tonna trukknum þegar glæponinn er á leiðinni inn í trukkinn á 100 km. hraða? Það jákvæða fyrir utan betri söguþráð en ég átti von á er að þetta er líklega fyrsta myndin sem ég fer á sem virkilega notar hljóðkerfi kvikmyndahúsanna. Hljóðvinnslan er virkilega flott og vonast ég eftir fleiri svona myndum. Það er líka gaman að sjá annað sjónarhorn af amerískri bílamenningu því að japönsku bílarnir fá að njóta sín vel.

Hin sæmilegasta ræma. Skyndilega í þriðju myndinni kom í ljós að allir höfðu gleymt að settar voru upp tvær eyjur fyrir risaeðluframleiðslu. Þar sem ein þeirra gleymdist var tilvalið að búa til JP3. Í stað þess að láta eyjuna í friði eða þurrka upp eyjuna með þeim vopnum sem til eru í dag þurfti endilega maðurinn sem hafði farið sem verst út úr risaeðluæfingunum í JP1 og JP2 að skella sér í sumarfrí á gleymdu eyjunni. Ekki nóg með það ákvað hann að opna búrið fyrir pirruðu risaeðlufluglana svo þeir gætu flogið yfir á meginlandið svo að tökur á JP4 geti hafist sem fyrst. Myndin er í fáum orðum sagt endurtekning af JP1 og JP2.

Mjög góð ofbeldismynd þar sem Jet Li sýnir allt sitt besta. Myndin er spennandi frá upphafi til enda. Umhverfið, París, er skemmtileg tilbreyting og að vanda klikka ekki myndir sem Luc Besson hefur komið nálægt. Jet Li skilar þessu verki af sér mun betur en í Romeo Must Die, þó hann hafi ekki slegið slöku við í þeirri mynd, en hér er líka öllu alvarlegri mynd á ferðinni.

Dinosaur er ein besta teiknimynd sem ég hef séð. Hún gerist á krítartíma og er að koma að endalokunum. Þessi mynd er tölvugerð en blandað er við hana umhverfi sem minnir mig á Afríku. Grænskeglan Aladar ólst upp hjá lemúrum eftir að kjötæta drap foreldra hans. Þá skall halastjarna á jörðina og eyddi nær öllu lífi á jörðinni. Myndin er mun betri en flestar aðrar risaeðlumyndir, t.d. Jurassic Park en þar vantar fleiri dýr og þar sleppa þeir of oft við að láta rándýr veiða grasætur, aðeins menn. Sannkölluð gæðamynd.

Ég fór á þessa mynd með hreina gamanmynd í huga. Það er sennilega það sem ég hef klikkað á. Mér finnst trailerinn gefa mjög ranga mynd af sjálfri kvikmyndinni vegna þess að þessi mynd reyndist vera frekar ógeðsleg og eiginlega meira af blóði en húmor. Myndin var vel leikin og Cameron Diaz kemur vel út eins og í There's Something About Mary. Ég mæli með henni ef þú vilt sjá sláandi mynd þegar kemur að ofbeldi og slysum.

Cuba Gooding Jr. leikur Carl Brashear sem stefnir á að verða besti kafari í bandaríska hernum. Þar sem hann er á vitlausum stað á vitlausum tíma (og svartur í þokkabót) gengur honum ekkert alltof vel en sannar þó að það má sigra ýmislegt á þrjóskunni. Leslie Sunday sem Robert DeNiro leikur gerir honum lífið ekki auðveldara í upphafi en fljótt sameinast þrjóskan í þeim báðum og úr því verður amerískur endir á þessari sæmilegu ræmi, Men of Honor.

Einkennileg mynd. Sylvester Stallone er handrukkari (Financial Adjuster) og kemst að því að bróðir hans sem hann hefur ekki hitt í langan tíma dó skyndilega. Hann á bágt með að trúa því að hann hafi dáið eðlilegum dauðdaga (drukkinn við stýri) og reynir að komast að því hvað hvort einhver hefur haft puttana í dauða hans. Sérstök myndataka og ágætis mynd þegar á botninn er hvolft. Sylvester Stallone getur gert miklu betur en þetta.

Einkennileg en vel leikin mynd þar sem Matt Damon og Gwyneth Paltrow leika aðalhlutverkin. Í fyrri hluta myndarinnar kynnast áhorfendur persónum myndarinnar og má segja að myndin sé drama frá upphafi fram að hlé en þá loksins fór eitthvað að gerast. Á augabragði breytist myndin í spennumynd og fer að snúast um mikla ráðgátu og eltingaleik lögreglunnar um eitthvað sem fáir virðast skilja. Myndin fjallar um Tom Ripley sem leikinn er af Matt Damon. Tom er sendur til Ítalíu til þess að fá son Herberts Greenleaf sem er amerískur Skipajöfur til þess að snúa aftur til Bandaríkjanna. Sonurinn Dickie Greenleaf (leikinn af Jude Law) vill allra síst flytja aftur til Bandaríkjanna og Tom og Dickie verða miklir vinir. Af slysni drepur Tom vin sinn Dickie og dettur honum það snilldar ráð að í stað þess að láta Dickie hverfa sporlaust fer hann að þykjast vera hann. Tilgangur Gwyneth er einmitt til þess að flækja málin fyrir Tom því að hún er kærasta Dickie. Þar með fer einhver að sakna hans og kemur í veg fyrir að Tom komist upp með alveg hina fáranlegustu morðflækju. Dickie átti annan vin sem Tom losar sig fljótt við þegar hann fer að gruna að Tom er farinn að þykjast vera hann. Of margar tilviljanir koma Tom í slæma stöðu og oft óvíst hvernig hann kemur sér úr vandanum. Ekki skrítið að myndin hafi verið sviðsett á Ítalíu því að erfitt er að sannfæra áhorfandann að svona flækja geti gerst í Bandaríkjunum. Þrátt fyrir allt er myndin alveg ágætis skemmtun og eins og áður sagði vel leikin. Sjón er sögu ríkari.

Stórgóð kvikmynd þar sem Ashley Judd og Tommy Lee Jones fara með aðalhlutverkin. Ashley leikur Libby Parsons sem er telur sig lifa í hamingjusömu hjónabandi, en það á eftir að breytast fljótt. Eiginmaðurinn hennar Nick sem leikinn er af Bruce Greenwood sviðsetur sitt eigið morð og kemur henni á bak við lás og slá og sleppur með sína eigin líftryggingu. Síðar kemst hún að því hvað hefur gerst og þegar hún losnar út reynir hún að hafa upp á honum til að ná hefndum þar sem ekki er hægt að dæma hana fyrir morð í annað skiptið. Frumleg, spennandi og alls ekki lík the Fugitive - Óvæntur endir.

Það er alveg merkilegt hvernig James Bond kvikmyndirnar virka alltaf vel á mann. Tæknin í fyrirrúmi og glæsileg myndataka. Þessi mynd svíkur ekki forvera sína og ég er ekki frá því að þetta sé ein af betri Bond myndunum hingað til. Á því leikur ekki vafi að Pierce Brosnan kemst í flokk Sean Connery og Roger Moore sem einn af flottustu Bondunum og það skal ekki teljast léleg ákvörðun að láta hann taka við af Timothy Dalton sem er eflaust lélegastur allra Bondara.

Ég horfði á þessa mynd með miklum eftirvæntingum þar sem Steven Spielberg leikstýrði þessari kvikmynd og ég var búinn að lofa sjálfum mér að sjá hana fyrr eða síðar. Með tilliti til þess að myndin er 22 ára gömul þá var í rauninni ekkert sem virkilega hreif mig. Sama ár kom fyrsta Star Wars myndin út eftir George Lucas sem eyðileggur áhrif tæknibrellanna á mig. Richard Dreyfuss leikur ágætlega en það er ekki nóg, það einfaldlega vantaði eitthvað í hana - kannski spennu?

Skemmtilega gamanmynd þar sem Adam Sandler fer á kostum ásamt 7 ára mótleikurum sínum, litlu tvíburunum, Cole og Dylan Sprouse sem leika lítinn strák að nafni Julian. Myndin fjallar um Sonny Koufax sem fattar allt í einu að hann hefur orðið eftir á sama þroskastigi og hann var á fyrir 10 árum síðan þegar kærasta hans fer frá honum. Í fljótfærni og hugsunaleysi gerir hann tilraun til þess að ná kærustu sinni til baka með því að ættleiða lítinn strák. Hann áttar sig fljótt á því að hann hefur svo sannarlega ekki gert það rétta í stöðinni og ræður hreinlega ekki við föðurhlutverkið. Sonny kemst líka að því að kærasta hans er farin að halda í fullorðinn mann sem er aðeins skipulagðari en hann. Allt fer í vaskinn og til þess að fá smá spennu í myndina fer hún að snúast um forræði og föðurímynd. Höfundurinn má eiga það að vera skapandi og leikstjórinn fyrir að hafa skilað myndinni vel frá sér á skemmtilegan hátt. Annars er þetta ekki fyrsta myndin í þessum flokki sem þessi leikstjóri leikstýrir.

Eina leiðin til þess að búa til vel heppnað framhald af mynd sem fjallar um sama efni og fyrri myndin er að gefa hana út með a.m.k. fjögura ára millibili. Það má með sanni segja að þessi mynd heppnaðist frábærlega vel. Steve Martin fer á kostum eins og vanalega og sennilega einn besti ölvörugamanleikari síðari ára. Myndin fjallar um það sama og sú fyrri eins og áður sagði, Steve á erfitt með að sætta sig við aldurinn. Það er óhætt að mæla með þessari í beinu framhaldi af fyrri myndinni.

Ágætis gamanmynd um karl og konu (Kurt og Goldie) sem eiga ekkert sameiginlegt. Goldie leikur moldríka konu sem er uppsnobbuð en Kurt er verkamaður sem varð svo óheppinn að þurfa að gera við rafstýrða skóskápinn hennar Goldie í einkasnekkju hennar. Eiginmaður Goldie verður svo þreyttur á henni að hann byltir henni fyrir borð og sjómenn bjarga lífi hennar. Goldie þjáist af minnisleysi og Kurt heimsækir hana á spítalann þar sem enginn vill þekkja hana og reynir að sannfæra alla um að hún sé kona hans. Í ljós kemur að ólíkar týpur geta átt eitthvað sameiginlegt. Sjón er sögu ríkari.

Meiri háttar góð mafíumynd með mörgum stórleikurum sem fara á kostum. Þar má nefna Robert De Niro, James Woods, Joe Pesci og James Woods sem öll leika alveg frábærlega vel. Sharon Stone leikur leiðinlegan karakter sem ef eitthvað er dregur myndina niður en spilar samt stórt hlutverk í myndinni. Frægi leikstjórinn Martin Scorsese leikstýrir vel að vanda. Mæli með þessari.

Eins og svo margir þá hef ég beðið eftir þessari mynd í mjög langan tíma og eftirvæntingarnar mjög miklar. Ég get ekki annað sagt en að George Lucas hafi tekist eins vel til og mögulegt var því að allan tíman heldur myndin manni í fullkomnum "Star Wars fíling". Ótrúlega vel gerð og leikstýrð með mjög flottri grafík og frábærum brellum. Árið 1977 komst Star Wars 1 (New Hope) á toppinn yfir aðsóknamestu kvikmynd Bandaríkjanna og var þar þangað til James Cameron kom með Titanic eða í um 20 ár. Nú finnst mér ástæða til þess að Cameron fari að skjálfa svolítið því ég held að það sé óhætt að segja að þessari mynd má enginn missa af - hún stóðst mínar væntingar. Ég er strax farinn að telja niður í næstu Star Wars mynd.

Húmor í líkingu við Naked Gun og aðrar Leslie Nielsen myndir. Tom Hanks hefur lært eftir þessa mynd að leika ekki í svona myndum sem aðskilja bilið á milli hans og Dan Aykroyd. Tom Hanks er alltaf góður leikari og því var áhugavert að sjá hann í þessari mynd. Myndin fjallar um tvær rannsóknarlöggur (Dan og Tom) í borg englanna - Los Angeles.

Í einu orði sagt, frábær kvikmynd. Julia Roberts og Hugh Grant fara á kostum með frábærum leik og án efa besta hlutverk og besti leikur Juliu Roberts til þessa. Myndin fjallar um samband einnar frægustu leikkonu Bandaríkjanna og mans sem enginn veit hver er. Sambandið gengur alls ekki vel en undir lokin á það eftir að breytast. Söguþráðurinn er góður og ég held að það sé óhætt að segja að hún mun koma virkilega vel á óvart. Hún fær fjórar stjörnur fyrir góðan húmor, frábæran leik, skemmtilegt handrit og síðast en ekki síst, meiriháttar leikstjórn.

Never Been Kissed fjallar um Josie Geller, 25 ára ritstjóra hjá Sun-Times dagblaðinu, sem vær það vandasama verkefni að upplifa menntaskólaárin sín aftur og verða 17 ára á ný. Niðurstaðan á að vera krassandi blaðagrein úr South Glenn menntaskólanum. Josie er skipað að falla í flottasta hópinn þar sem allt er "rúfus" og starf hennar er sett að veði. Með aðstoð bróðir hennar nær hún að falla í hópinn og allt fer að ganga vel en henni gengur erfiðlega að fá efni í greinina. Á seinustu stundu ákveður yfirmaður hennar að hún eigi að reyna að tæla kennara sinn sem er hrifinn af henni en hún vill síðast allra særa hann. Undir lokin tekst henni að ná athyggli umheimsins án þess að gera flugu mein og endirinn kemur ánægjulega á óvart. Drew Barrymore tekst að leika hinn fullkomna lúða í þessari léttu gamanmynd fyrir ungafólkið. Hún fær þjár stjörnur fyrir léttágætan húmor, ágætis leik og að flækjast ekki úti í hreina vitleysu.

Ég hef bara aldrei séð neitt þessu líkt. Frá upphafi til enda var ég stífur í sætinu úr spennu. Til þess að hafa gaman af þessari mynd þarf maður að fylgjast með frá upphafi og skilja það sem er að gerast. Ekki sakar að hafa einhverntíman farið á IRCið -) Myndin er ótrúlega vel leikin, söguþráðurinn kemur virkilega á óvart og tæknibrellurnar eru alveg svakalegar. Ég á hreint út sagt ekki til orð yfir þessu. Ef þú hefur ekki farið á hana skaltu skella þér á hana á meðan hún er í bíó.

Vönduð og góð spennumynd með Sean Connery og Catherine Zeta-Jones. Samt sem áður missir hún stjörnu hjá mér vegna þess að ég hefði viljað sjá meiri spennu og minna af sambandi Connery og Zeta-Jones. Það er orðið frekar þreytt þegar 70 ára karlmenn eru komnir með þol á við maraþonhlaupara og í þessu tilviki gat hann verið langafi Catherine Zeta-Jones. Fær samt sem áður þrjár hjá mér.

Frábær kvikmynd þar sem Steve Martin fer á kostum. Myndin fjallar um tvo svikahrappa. Annar þeirra kemur í heimabæ hins og í ljós kemur að það er ekki pláss fyrir þá báða. Til þess að ákveða hver fær að eiga bæinn veðja þeir upp á hver verður fyrstu til þess að svíkja pening út úr fröken Colgate. Óvæntur og skemmtilegur endir. Ég mæli svo sannarlega með þessari kvikmynd.