The Talented Mr. Ripley (1999)

Ég fór á þessa mynd með nokurri eftirvæntingu og ég varð ekki fyrir neinum vonbrigðum. Handritið rennur létt áfram og leikarhópurinn er vægast sagt mjög góður. Jude Law og Gwyneth Paltrow eru ágæt í hlutverkum sínum, en Matt Damon er frábær sem Tom Ripley. Hann ætti að halda áfram að leika jafn frábærlega og hann gerði í þessari mynd og í Good Will Hunting. Mjög góð mynd.

Einkar vandaður þriller, afar vel gerður og hreint meistaralega leikinn af sönnum gæðaleikurum í kvikmynd óskarsverðlaunaleikstjórans Anthony Minghella (The English Patient). Tilnefnd til fimm óskarsverðlauna 1999, fyrir besta leik í aukahlutverki karla (Jude Law), fyrir bestu listrænu leikstjórnina, búningahönnun, bestu kvikmyndatónlistina og besta handrit byggt á áður útgefnu efni. Hér segir af Tom Ripley (Matt Damon), fátækum ungum manni sem vinnur við píanóstillingar og býr í New York. Fyrir algera tilviljun hittir hann ríkan auðkýfing, Herbert Greenleaf að nafni (James Rebhorn) sem gerir honum tilboð sem hann getur ekki hafnað. Hann segir að sonur sinn Dickie, sé staddur í Ítalíu og býður að borga honum væna fúlgu fjár ef hann fer þangað og reynir að sannfæra hann um að snúa aftur heim. Tom sér þetta tilboð sem mikilsvert tækifæri til að verða að einhverju í lífinu og reynir að hagnast á tilboðinu. Er hann kemur til Ítalíu hittir hann glaumgosann Dickie (Jude Law) og fellur kylliflatur fyrir þeim lífsstíl sem hann hefur tileinkað sér ásamt hinni glæsilegu unnustu sinni Marge (Gwyneth Paltrow). Hann er ekki áfjáður í að snúa aftur heim og það líkar Tom vel, enda orðinn háður glamúrlífinu þar. Þegar svo er komið sögu að Dickie verður að snúa heim á ný til Bandaríkjanna tekur Tom til sinna ráða, enda er hann ekki áfjáður í að skipta á hinu ljúfa lífi og því sem bíður hans heima fyrir. Festist hann fljótt í miklum lygavef og er ekki útséð hvernig honum lýkur. Hvaða gjald mun Tom þurfa að greiða fyrir að viðhalda þeim glamúrlífsstíl sem hann er orðinn hugfanginn af? Hér er allt til að skapa hina stórfenglegu kvikmynd. Stórgóð leikstjórn, stórfengleg myndataka, afbragðsgott kvikmyndahandrit og falleg tónlist. En aðall myndarinnar er leikur þeirra ungu snillinga sem hér fara sannarlega á kostum. Matt Damon er stórfenglegur í hlutverki Tom Ripley, hins útsmogna framapotara. Hann hefur ekki leikið betur síðan hann fór á kostum og var tilnefndur til óskarsverðlaunanna fyrir stórleik sinn í "Good Will Hunting" 1997. Mér finnst einkar undarlegt að hann skyldi ekki hafa hlotið tilnefningu til óskarsverðlauna fyrir stórleik sinn í þessari mynd, hann skapar eftirminnilegan og stórbrotinn karakter. Óskarsverðlaunaleikkonan Gwyneth Paltrow er sannkallað augnayndi í hlutverki Marge Sherwood, unnustu Dickies og er rétt eins og Matt Damon að skapa afar eftirminnilega persónu. En senuþjófur myndarinnar er að mínu mati breski leikarinn Jude Law, sem sýnir hér og sannar að hann er ein af skærustu stjörnum framtíðarinnar. Hann skapar ógleymanlegan og afar svipmikinn karakter og gerir Dickie Greenleaf eftirminnilegan í hugum kvikmyndaáhorfandans. Hann hlaut tilnefningu til óskarsverðlaunanna 1999 fyrir besta leik í aukahlutverki karla og var það afar verðskuldað. Hann hlaut BAFTA-verðlaunin og Blockbuster-kvikmyndaverðlaunin fyrir besta leik í sama flokki og hann var tilnefndur til Óskarsins fyrir. Af öðrum leikurum skal sérstaklega minnast á Cate Blanchett, Philip Seymour Hoffman, Jack Davenport, Sergio Rubini og Philip Baker Hall sem fara öll á kostum. Ég mæli eindregið með þessari kvikmynd við alla kvikmyndaunnendur, en það skal tekið fram að hún er alls ekki gallalaus, en hún er hiklaust svipmikið meistaraverk sem stendur lengi eftir í huganum sökum glæsileika síns og afar svipmikils stíls á allan hátt. Ég gef henni án nokkurs vafa þrjár og hálfa stjörnu. Alls ekki missa af henni!!!

Jæja, þá eru það vonbrigði ársins! The Talented Mr. Ripley inniheldur ýmislegt gott, t.d. frábæra leikara, myndatöku og tökustaði en hún er því miður alveg grútleiðinleg. Það tekur hana heila eilífð að komast að leiðarenda en þegar þangað er komið hefur hún raunverulega ekki farið neitt og maður fær engan enda sem er nógu fullnægjandi.Þetta er svona týpísk mynd sem virðist hafa eitthvað að segja og maður fylgist með henni þess vegna en þegar allt kemur til alls sér maður að hún fór bara langar, leiðinlegar krókaleiðir til að leyna því hversu innantóm og hol hún raunverulega er. Og ef Minghella hefur ætlað sér að segja eitthvað þá hefur hann bara því miður gleymt sér í yndislegu landslaginu, sem er það eina sem heldur manni við skjáinn. Leikararnir standa sig allir frábærlega með tölu en túlka flest allir leiðinlegar, óspennandi og spilltar persónur sem ekki er hægt að vorkenna og einu áhugaverðu persónurnar (leiknar af Philip Seymour Hoffman og Cate Blanchett) koma og fara án þess að bjarga miklu. Ef Minghella hefði bara vandað handritið jafnmikið og hann vandaði myndatökuna og heildarútlitið þá væri hér á ferðinni einstök kvikmynd, en útkoman er ekkert annað en leiðinleg ofur-dramatísk þvæla með "spennuívafi". Það kom mér einnig mjög mikið á óvart hversu djúpt var kafað ofan í nær allar persónurnar nema Tom Ripley sem maður hefur enga hugmynd um hver er (heitir hann Ripley, eða hvað?). Tom Ripley er greinilega andhetja en þrátt fyrir það hefur maður enga samúð með honum og þess vegna er ekki hægt að ætlast til þess að hann geti verið stoð og stytta myndarinnar. Það er ekki hægt að segja að ætlunarverkið hafi tekist vel þegar fólk vill sjá aðalpersónuna í fangelsi. Ég vil svo minnast aftur á Cate Blanchett, sem er alveg stórkostleg leikkona. Hún lítur glæsilega út hérna og leikur alveg jafnvel og get ég ekki beðið eftir nýjustu mynd hennar, The Gift. Go go Blanchett. Það má kannski segja að Ripley hafi verið hæfileikaríkur, en svo virðist sem að Minghella sé það ekki. A.m.k. ekki í sama magni og áður.

Einkennileg en vel leikin mynd þar sem Matt Damon og Gwyneth Paltrow leika aðalhlutverkin. Í fyrri hluta myndarinnar kynnast áhorfendur persónum myndarinnar og má segja að myndin sé drama frá upphafi fram að hlé en þá loksins fór eitthvað að gerast. Á augabragði breytist myndin í spennumynd og fer að snúast um mikla ráðgátu og eltingaleik lögreglunnar um eitthvað sem fáir virðast skilja. Myndin fjallar um Tom Ripley sem leikinn er af Matt Damon. Tom er sendur til Ítalíu til þess að fá son Herberts Greenleaf sem er amerískur Skipajöfur til þess að snúa aftur til Bandaríkjanna. Sonurinn Dickie Greenleaf (leikinn af Jude Law) vill allra síst flytja aftur til Bandaríkjanna og Tom og Dickie verða miklir vinir. Af slysni drepur Tom vin sinn Dickie og dettur honum það snilldar ráð að í stað þess að láta Dickie hverfa sporlaust fer hann að þykjast vera hann. Tilgangur Gwyneth er einmitt til þess að flækja málin fyrir Tom því að hún er kærasta Dickie. Þar með fer einhver að sakna hans og kemur í veg fyrir að Tom komist upp með alveg hina fáranlegustu morðflækju. Dickie átti annan vin sem Tom losar sig fljótt við þegar hann fer að gruna að Tom er farinn að þykjast vera hann. Of margar tilviljanir koma Tom í slæma stöðu og oft óvíst hvernig hann kemur sér úr vandanum. Ekki skrítið að myndin hafi verið sviðsett á Ítalíu því að erfitt er að sannfæra áhorfandann að svona flækja geti gerst í Bandaríkjunum. Þrátt fyrir allt er myndin alveg ágætis skemmtun og eins og áður sagði vel leikin. Sjón er sögu ríkari.

Vel gerður dramaþriller sem fjallar um fátækan ungan mann að nafni Tom Ripley sem býr í New York og vinnur við píanóstillingar. Dag einn ræður tilviljun því að hann kemst í samband við ríkan viðskiptajöfur sem segir honum og að sonur sinn Dickie (Jude Law) sé í Ítalíu og er tilbúinn að borga Tom stóra fúlgu ef hann fer þangað og sannfærir Dickie um að koma aftur heim. Tom sér þetta sem tækifæri til þess að verða eitthvað meira og tekur þessu. Á Ítalíu finnur Tom síðan Dickie og kynnist nýjum lífstíl sem heillar hann mikið. Það sem gerist í kjölfarið er of margbrotið til þess að fara að lýsa hér en þegar kemur að því að Dickie sér fram á að þurfa að snúa aftur til síns gamla lífs tekur hann til sinna ráða og er fljótt fastur í flóknum lygavef sem hann vinnur stanslaust í að viðhalda. Það sem maður tekur fyrst eftir við þessa mynd er hversu vel hún er leikin. Matt Damon er sannfærandi sem flókna titilpersónan og Jude Law frábær í sínu hlutverki, það þarf ekki að segja þeim sem hafa séð Gattaca hvað hann er hæfileikaríkur leikari. Gwyneth Paltrow er einnig góð í hlutverki unnustu Dickies og síðast en ekki síst er Cate Blanchett stórkostleg sem stúlka af ríkum ættum sem Tom kynnist. Söguþráðurinn er áhugaverður og kafar djúpt í margbrotin sambönd sem ríkja milli persónanna. Það er tvennt sem ég hef að setja út á myndina, í fyrsta lagi er það lengdin. Það hefði verið hægt að keyra hana aðeins hraðar án þess að tapa neinu sem skiptir verulegu máli. Í öðru lagi fær maður ekki að kynnast fortíð titilpersónunnar nærri því nógu vel og skilur því aldrei fyllilega hvað fær hann til að tifa. Þessi seinni galli er stór yfirsjón af hálfu aðstandenda myndarinnar og draga frá henni ríflega hálfa stjörnu. Enga að síður er þetta mjög góð kvikmynd og það er engin tilviljun að hún hafi verið tilnefnd til fimm Óskarsverðlauna.