Close Encounters of the Third Kind (1977)

Enn og aftur sannar Steven að hann er snilligur.

Þetta er fín sem er skemmtilegt að sjá einu sinni.

Hún er vel leikinn og vel gerð í flest staði, en það sem fór

mest í taugarnar á mér var að hún gat verið langdreginn.

Þetta er eitt af meistaraverkum Spielbergs. Verkfræðingurinn Roy Neary verður fyrir nánum samskiptum við geimverur og byrjar að fá ofsjónir um eitthvað sem engin virðist geta útskýrt. Tónlistin er frábær og kvikmyndatakan er bara ein besta sem ég hef séð. Þessi mynd er í top tíu listanum mínum.

Ég hef aldrei skilið hvers vegna þessi mynd þykir svo góð. Þetta er langdreginn hringavitleysa sem ég skil ekki að nokkur maður hafi gaman af. Ég sá hana með þónokkrum eftirvæntingum þar sem dómarnir eru nokkuð góðir og ekki spillir fyrir að Spielberg sjálfur sé í leikstjórastólnum. En vonbrigðin voru algjör. Leikarar standa sig að vísu vel en fátt annað sá ég sem átti skilið að nokkur lifandi maður mundi horfa á þetta rugl. Ekki er hægt að tiltaka tæknibrellur vegna þess að Star Wars: A new hope er með miklu betri tæknibrellur og hún kom út sama ár. Það hefði mátt gera myndina skemmtilegri með því að skella Stallone í aðalhlutverkið. Þá hefði myndin verið í það minnsta með alvöru karlmanni í aðalhlutverki en ekki einhverri tepru eins og hann Richard Dreyfuss er. Sly hefði eflaust slegið mann og annan og geimverur jafnvel og komið myndinni á hærra plan, en það gerði Dreyfuss svo sannarlega ekki. Ég tel að hér hafi verið um taktísk mistök að ræða hjá meistara Spielberg eins og myndin er öll hrein mistök.

Heillandi mynd sem sannar svo ekki verður um villst að Steven Spielberg er einn af mestu kvikmyndasnillingum tuttugustu aldarinnar. Jarðarbúar komast í þriðju gráðu snertingu við geimverur og þó sérstaklega einn, sem leikinn er af Richard Dreyfuss, sem haldinn verður þráhyggju út af dularfullri gátu sem sækir á hann og honum tekst á endanum að leysa. Einkar vel gerð lýsing á mögulegri snertingu við önnur lífsform utan úr geimnum, gerð af mikilli skynsemi og hyggindum, en Spielberg skrifaði sjálfur handritið. Heillandi og einkar spennandi með allflestum þeim töfrum sem einkennt hafa meistaraverk Stevens Spielberg. Richard Dreyfuss er fantagóður sem maðurinn sem verður gagntekinn yfir komu geimveranna, hann hefur sjaldan leikið eins vel og einmitt hér í þessari mynd. Það er sterkur leikur að hafa hann í þessu hlutverki og ekki síst er leikstjórinn Francois Truffaut vel valinn í hlutverk vísindamannsins. Áhugamenn um fljúgandi furðuhluti geta ekki látið þessa stórmynd fram hjá sér fara en hún höfðar í reynd til allra þeirra sem hafa áhuga á ævintýramennsku af öllu tagi. Þessi mynd sannar að Spielberg eru allir vegir færir í túlkun sinni, jafnt á hinu mögulega í heiminum, jafnt sem hinu ómögulega Fjögurra stjarna virði og tvímælalaust ein af bestu myndum óskarsverðlaunaleikstjórans. Ég fæ aldrei leið á þessari mynd og mæli eindregið með henni við alla þá sem trúa að þarna úti sé líf, í einhverjum mæli. Pottþétt skemmtun fyrir alla ofurhuga.

Einfaldlega ein besta vísindaskáldsaga sem gerð hefur verið. Fjallar um á mjög svo trúverðugan hátt, fyrstu kynni mannkyns og geimvera. Góðar tæknibrellur og fínn söguþáður ásamt góðu leikaravali , Richard Dreyfuss fer á kostum , gera þessa mynd að einu besta stykki sem Steven galdrakall Spielberg hefur sent frá sér.

Ég horfði á þessa mynd með miklum eftirvæntingum þar sem Steven Spielberg leikstýrði þessari kvikmynd og ég var búinn að lofa sjálfum mér að sjá hana fyrr eða síðar. Með tilliti til þess að myndin er 22 ára gömul þá var í rauninni ekkert sem virkilega hreif mig. Sama ár kom fyrsta Star Wars myndin út eftir George Lucas sem eyðileggur áhrif tæknibrellanna á mig. Richard Dreyfuss leikur ágætlega en það er ekki nóg, það einfaldlega vantaði eitthvað í hana - kannski spennu?