Hannibal (2001)

Hreint og beint ömurleg mynd ! Ég sá hana í sjónvarpinu og my god það munaði littlu að ég seldi sjónvarpið. Hannibal-The Canibal-Lecter er komin aftur og er núna að ógna aftur lögreglumanninum Clarice Starling. Endalaust kjaftæði sem kemur manni á óvart miðað við Gladiator og Blade Runner sem voru báðar leikstýrðar af Ridley Scott !

Eftirminnileg setning :

Hannibal: You know, I'm really looking forward to eating your wife !

Ég hef aldrei á ævinni orðið jafn móðgaður og þegar Hannibal skítaklesstist á stærsta tjald Háskólabíós. En það er þannig með hreinan viðbjóð að hann á meira sameiginlegt með hreinni snilld en mainstream fjölritun.


Hvað kvikmyndina sjálfa varðar þá er í raun ekkert að henni þannig séð. Það er ekki svo að leikstjórinn hafi verið drukkinn í tökum og að griplarnir hafi verið riðuveikir. Fjarri því. Myndin er líklega vel gerð. Leikurinn er ekkert hræðilegur og söguþráðurinn er ekki um amerískan ofurhuga sem bjargar heiminum frá klóm hryðjuverkamanna sem trúa á and-kapítalísk gildi.


Móðgunin var samt sem áður til staðar og mig verkjaði augun og eyrun þegar myndin blasti við í allri sinni meðalmennsku. Hvað var það sem fór svona hræðilega í mínar fínustu?


Ja, sko. Mig grunar að ég beri meiri virðingu fyrir persónunni Hannibal Lecter, sem birtist í Silence of the Lambs, en fyrir meðalmennsku í kvikmyndagerð. Sem betur fer fyrir sagnfræðinga framtíðarinnar þá heitir myndin ekki Silence of the Lambs 2: Hannibal Lecter strikes again and makes weak minded people do silly things to them selves. Heldur einfaldlega Hannibal. Ég gat þó huggað mig við að titill myndarinnar gaf manni nokkuð færi á að slíta sig frá tengingu við gamla meistaraverkið.


En ég er enn hálf bitur. Hvað var verið að pæla? Þessi nýji Hannibal er krappetíkrapp og alls ekki svalur. Hann er alls ekkert ólíkur mörgum sem ég þekki. Siðblindur og sannfærandi með mikið af lyfjum í farteskinu. Í stað þess að nauðga á útihátíð þá lætur hann fólk finna fyrir því á Ítalíu. Blaahhh...


Engin stjarna er eiginlega of mikið. En athugið að þessi gagnrýni er byggð á innri tilfinningum en ekki vísindalegu athugunarferli.


Mestu vonbrigði kvikmyndaheimsins síðan sneitt brauð(?)

Superman og reyndar fleiri ofurhetjur, hefur þann skemtilega eiginleika að þegar hann lét á sig gleraugun og greiddi sér aðeins öðruvísi gat engin þekkt hann. Hann gat labbað um sem Clark Kent án þess að nokkur líkti honum við ofurmennið. Í Hannibal hefur Hannibal Lecter þennan sama eiginleika. Eftir að hann slapp úr klefanum sínum árið 1991 hefur hann komið sér fyrir í Ítalíu undir nafninu dr. Arthur Fell. Engin kannast við hann þar.


Hannibal fjallar aðalega um eitt fórnarlamb Lecters, Mason Verger, milljónamæringur sem hefur fengið náðun fyrir allt það 'ljóta' sem hann gerði. Lecter var sálfræðingurinn hans en kom heim til hans eitt kvöldið og spurði hann hvort að hann vildi ekki bara skera af sér andlitið og gefa hundunum það að éta. It seemed like a good idea at the time nefnir hann þegar hann er að lýsa þessu fyrir Clarice Starling. Mason er vondi karlinn í myndinni, svipað og Jame Gump í Silence of the Lambs nema hann er meira á skjánum, ég gæti trúað að hann væri meira á skjánum heldur en Lecter sjálfur. Mason er skaddaður eftir samskipti sín við Lecter, hann hefur voða lítið andlit eftir og er bundin hjólastól. Ridley Scott hefur gleymt því sem hann vissi þegar hann leikstýrði Alien, það er ekki að sjá skrímslið sem fær hjartað til að slá hraðar, það er eftirvæntingin að sjá það.


Clarice Starling er líka stór hluti af sögunni, hún er núna leikin af Julianne Moore, Jodie Foster fékk óskarinn fyrir framistöðu sína sem Clarice Starling í SotL svo að Julianne þurfti að fylla nokkuð stóra skó. En þó að hún nái að leika Clarice nokkuð vel er Clarice bara ekki skemtileg persóna lengur. Hún er orðin þurr og leiðinleg.


Lecter hefur líka breist, hann er núna frjáls og getur gert hvað sem hann vill. Af einhverjum ástæðum virðist hann ekki vera jafn áhugaverður þá. Hann er ekki lengur sálfræðilega ráðgátan sem hann var, núna gengur hann um, drepur fólk og segir Okey dokey.


En það sem kemur mest á óvart er hvernig Ridley Scott ákvað að leikstýra myndinni. Hún er háfleig og er mikið notað af 'flash backum' og enn meira af 'slow motion' atriðum. Eitt af því sem gerði SotL að frábærri kvikmynd var það að hún var svo einföld en samt margbrotin, það var einföld en frábær leikstjórn og sama má segja um tónlistina. Ridley ákvað að gera hana eins margbrotna og hægt er með miklum myndatökum og mikilli óperutónlist.


Það segja margir að maður eigi ekki að dæma Hannibal eftir Silence of the Lambs en ég held að maður megi það alveg því ég er ekkert of viss um að Hannibal hefði verið gerð ef að SotL hefði ekki orðið svona vinsæl. Allavegana hefði hún aldrei orðið eins vinsæl

Þessi mynd er fullkomin óþarfi og eiginlega hálfgerð skömm að þetta skuli vera framhaldið af lömbin þagna því hún er svo illa leikin og illa skrifuð að mér varð óglatt. Bókinn Hannibal var slöpp miðað við Lömbin en myndin er verri og það er ekki gott. Öll vandamál leysast mjög einfaldlega og Julianne Moore er hreint út sagt hryllilega léleg, það hefði verið betra að hafa Rodney Dangerfield með hárkollu. En myndin fær samt eina og hálfa stjörnu því Hopkins er góður - en ekki jafn góður og í Lömbunum.

Anthony Hopkins er aftur komin í hlutverkið sitt sem Dr.Hannibal Lecters og Julinne Moore í stað Jodi Foster sem neitaði leika í henni, hún lék í fyrri myndini sem hét The Silence Of The Lambs sem var snild. Það eru liðin 10 ár frá því að hann slapp úr gæslu og lifir góðu lífi á Ítalíu í Florens og hefur bætt mataræðið sitt,enda vill hann ekki enda í klefa allt sitt líf hann er nú eginlega ekkert búin að gera af sér síðust liðin ár en fólk eru ekki búið að gleyma honum því hann er nú talin hættulegasti maður í heimi sem er kannski ekkert skrýtið. Mason Verger er eina fórnalamb Hannibals sem hefur lifað af og ætlar að hefna sín á því sem Hannibal gerði við hann hann lætur upplýsingar berast um allan heim en einn daginn sér lögreglustjóri Florens sjálfan Hannibal og lætur Mason vita en Hannibal er fljótur að vita hvað er á seiði og áhveður að fara að rifja upp hvað hann gerði fyrir 10 árum og þá áhveður Clarice Starling (Julinne Moore að hefjast leitar . Þetta er eiginlega besta eða svona hrylingsmynd sem ég hef séð en Silence Of The Lambs heldur alltaf fyrsta sætinu uppi . Það eru margir sem eru búnir að bíða eftir þessari mynd og er kannski ekkert skrýtið því fyrri myndin The Silence Of The Lambs var frábær. Anthony Hopkins er góður í hlutverkinu sínu og líka Julline Moore. Það ættu allir að sjá þessa ef þeim þykkja gaman af hrollvekju. Hú fær 3 og hálfa stjörnu.

Skamm Skamm Skamm segji við framleiðenduna hannibal fyir að velja Ridley Scott sem leikstjóra myndarinnar. Sér í lagi vegna þess að Scottarinn á ekkert erindi inn svona lágstemdar hrollvekjur,hann var einfaldlega ekki rétti maðurinn í starfið. Það var í raun óvinnandi verk að finna réttu hausana í staðin fyrir Jodi Foster og Jonothan Demme. Handrit var skrifað af hinum annars ágæta leikstjóra og handritshöfundar David Mamet ásamt einum öðrum var nefnilega ekkert að gera sig.Þar liggur gallinn Hannibal á svo mikið síðri en Silence og the lambs að ég varð hundfúll.Þrátt fyrir það skemmti ég mig ágætlega,Að sjá Hannibal Lecter aftur komin á tjaldið er bara eitt til að horfa á ræmuna sama hversu súrt handritið er.

Afhverju, afhverju í ósköpunum var Thomas Harris að skrifa aðra bók eftir Silence of the Lambs, og afhverju, afhverju í ósköpunum þurfti að gera mynd eftir þeirri bók? Ég er ekki að segja að Hannibal sé svona skelfileg, heldur það að það er enginn tilgangur í þessari mynd. Í fyrri myndinni, þeirri frábæru mynd, var skýr og greinilegur söguþráður og plott. Maður fékk gæsahúð af andlegum sálarkvölum yfir doktor Lecter, og kom út skjálfandi af hræðslu. Við gerð þessarar myndar, virðast þeir hinsvegar ekki þola neina sálfræðihræðslu, og draga þessvegna öll ógeðslegu atriðin upp - sem virkar ekki. Maður grettir sig kannski, það er ekki mjög geðslegt að sá andlitin rifin af fólki, en maður er ekki hræddur. Julianne Moore stens alls ekki samanburð við Jodie Foster í fyrri myndinni. Í Silence of the Lambs vildi maður virkilega að Jodie blessuð myndi nú lifa myndina af, en persónulega var mér eiginlega nokk sama um það hvort Julianne Moore væri drepin eða ekki. En það eru líka kostir við myndina, þó ókostirnir séu fleiri. Myndatakan er góð. Og manni leiðist aldrei - svo er fyrir að þakka hinum brilljant leikara Anthony Hopkins sem er frábær sem fyrr sem hinn fágaði læknir með sérstæðan matarsmekk. Ef Anthony Hopkins hefði ekki verið í þessari mynd, hefði hún hrapað gjörsamlega niður á núllpunkt, það er klárt. Semsagt. Hannibal fær tvær stjörnur, og 90% eru Anthony Hopkins að þakka. En ég vona innilega að þeim detti ekki í hug að gera þriðju myndina, þar sem Hannibal Lecter væri þá vafalaust búinn að brjóta sér leið inn í Hvíta húsið og éta forsetann. Og jafnvel Anthony Hopkins gæti ekki gert það sannfærandi.

Ég held að allir ættu að kannast við nafnið Hannibal Lecter, nafnið eitt er orðið að einum af táknum þessa áratugar. Anthony Hopkins skapaði í The Silence of the Lambs ógnvænlegasta fjöldamorðingja sem ég hef nokkurn tímann séð sem samt sem áður var undarlega heillandi. Þetta er framhaldið um doktorinn geðsjúka. Lecter (Anthony Hopkins) slapp úr haldi í fyrri myndinni og við finnum hann í þeirri síðari í Flórens, þar sem hann er farinn á eftirlaun í vinnu sinni (ef svo má að orði komast) og hefur það náðugt. En sumir hafa ekki hætt að leita að honum. Þeirra á meðal er fyrrverandi fórnarlamb Lecters, auðkýfingur að nafni Mason Verger (Gary Oldman fullkomlega óþekkjanlegur). Hann er sá eini sem komst lífs af úr klóm Lecters en er hroðalega afskræmdur engu að síður. Nú vill hann hefnd og er tilbúinn að beita öllum meðulum til þess. Hann þrýstir á um að Lecter verði settur aftur inn á Topp 10 lista F.B.I. um hættulegustu glæpamennina. Þetta vekur athygli ákveðinna aðila í Flórens þeirra á meðal lögreglumannsins Pazzi (Giancarlo Giannini) og ekki síst Clarice Starling (Julianne Moore) sem er ekki beint inni hjá yfirmönnum sínum um þessar mundir. Hún dregst inn í áætlun auðkýfingsins um að ná Lecter og þetta vekur einnig Lecter sjálfan af dvala og morðþörf hans sérstaklega þegar hann veit að Starling er aftur komin í málið. Mun Lecter endanlega nást eða mun hann með slægð sinni komast undan á ný. Ég verð að segja eins og er að ég hef mjög blendnar tilfinningar gagnvart þessari mynd. Í rauninni finnst mér ósanngjarnt að bera hana saman við The Silence of the Lambs af því að þessar myndir eru jafn ólíkar og dagur og nótt. Hannibal er áhugaverð, maður sekkur vel inn í hana og hún er aldrei leiðinleg. Hins vegar saknar maður kraftsins sem einkenndi fyrri myndina og spennunnar. Einn af göllum myndarinnar er hversu hægt hún gengur og hversu undarlega afslöppuð hún er í rauninni. Það passar bara ekki við efnið. Hannibal Lecter er óvéfengjanlega mögnuð persóna og Anthony Hopkins bregst ekki bogalistin en Ridley Scott og hinum ágætu handritshöfundum David Mamet og Steven Zaillian gera það. Gallinn við Ridley Scott í þetta efni er að hann leggur meira upp úr sviðsetningum og stíl en söguþræði. Hann er ekki jafn jarðbundinn og Jonathan Demme sem gerði fyrri myndina mikið óhuggulegri og hrárri. Þetta er meira eins og sambland af The Talented Mr. Ripley sem mætir Hannibal Lecter. Ekki alveg nógu góður kokkteill það. Auk þess saknar maður hræðilega Jodie Foster í myndina. Ekki það að Julianne Moore, sú frábæra leikkona sé ekki góð heldur er gallinn sá að hún er alltof, alltof, alltof breytt frá fyrri myndinni til þess að virka sem skyldi. Auk þess ná Hopkins og Moore ekki jafn vel saman og Hopkins og Foster gerði. Ekki sama hálf kynferðislega spennan á milli þeirra. En Anthony Hopkins skilar sínu vel sem áður þótt hann sé ekki jafn ofsafenginn eins og í Silence enda bjóða línurnar hans ekki upp á það. En hann gerir sem mest úr því og er aftur frábær sem hinn heillandi geðsjúklingur og mannæta. Niðurstaðan er áhugaverð gotnesk hryllingsmynd sem er því miður búið að draga dálítið tennurnar úr. En ég er viss um að þetta er ekki það síðasta sem við munum sjá af Hannibal Lecter.

Hannibal er tvöfalt betri en fyri myndin. Hún er ekki beint ógeðsleg heldur frekar skondin. Antony Hopkins er magnaður eins og alltaf í hlutverki Dr. Hannibal Cannibal Lekter. Julianne Moore er samt versti parturinn við myndina, því mér fannst hún ofleika hlutverkið. Gary Oldman var næstbestur (fyrir utan Hopkins að sjálfsögðu) sem illmennið Mason Verger, förðunin var glæsileg. Endaatriðið var svolítið flott og myndin er það einnig. Ekki missa af henni.

Það slá fáar framhaldssmyndir út fyrri myndir og þessi gerir það svo sannarlega ekki, en þrátt fyrir það þá er hún frekar góð og mjög svo ógeðsleg, og ekki vantar heila og blóð o.s.frv. Endilega skellið ykkur á þessa mynd, og eitt mjög mikilvægt: Ekki fá ykkur neitt nammi eftir hlé!! Annars ágætis skemmtun:)

Það er gaman að lesa allar þessar góðu umfjallanir um Hannibal, enda velkominn tilbreyting frá öllum þessa fjölda 'one-liner' umfjallanna sem hægt er að finna hér á kvikmyndum. Langar mig að nota tækifærið til að hvetja fólk til að skrifa umfjallanir um myndir, í stað þess að skrifa einfaldlega niður 'Þessi myndi var meiriháttar...' og láta það nægja! En það er nú bara svona mín skoðun. Hvað um það, Hannibal er það víst. Ekki bjóst ég við annarri Silence of the Lambs, og fór ekki einu sinni í bíó til að sjá Hannibal. En um leið og hún kom á DVD, þá keypti ég eintak og horfði á hana með minni konu, með kertaljós sem okkar eina ljós (þetta gerði ég að sjálfsögðu viljandi, þar sem ég vissi að um frekar óhuggulega mynd var að ræða). Sagan hefst á því að Clarice Starling, í þetta sinn leikinn af Julianne Moore, reynir að handtaka hættulegt glæpakvendi ásamt öðrum frá FBI og lögregluliði borgarinnar. Þessi handtaka fer öll úr böndunum og er þeir hjá FBI fljótir til að skella allri skuld á Clarice. Paul Krendler (Ray Liotta) virðist sérstaklega í mun um að gera henni allt illt, og er gefið í skyn að þeirra samskipti séu ekki ný á nálinni heldur um gamlan illvilja að ræða. Henni til bjargar kemur áhrifamikill maður, Mason Verger (lystilega leikinn af Gary Oldman). Mason var fjórða fórnarlamb Hannibals, og sá eini sem hingað til hefur lifað af. Fær Mason FBI til að taka upp mál Hannibals aftur með Clarice við stjórnvölinn. Hannibal (Anthony Hopkins) hefur komið sér vel fyrir í Florence og er um það bil að vera skipaður í góða stöðu innan aðalsafns borgarinnar. Eitthvað er dularfullt hvað varð fyrirrennara hans að bana, og er lögreglumaðurinn Pazzi (Giancarlo Giannini) að rannsaka það mál. Þetta er nú eins mikið og ég get sagt um söguþráðinn, en myndin fjallar svo um hvernig þessar persónur komast í kast við Hannibal og hans grimmd. Það er heilmargt sem hægt er að setja út á myndina. Persónulega finnst mér sagan sjálf léleg og sundurlaus. Með persónu eins og Hannibal, þá hefði ég búist við mun meiri spennu og frekari fléttu í sögunni. Endirinn fannst mér líka alveg út í hött og skildi allt eftir í lausu lofti. Svona einhvern veginn eins og engu hefði verið áorkað með allri myndinni. Góður punktur frá annarri umfjöllun hér á síðunni er hvernig sagan er um tvær aðalpersónur en ekki eina. Ég er sammála þessu, og held að þeir hefðu átt að einbeita sér að annaðhvort Clarice eða Hannibal. Það er ósköp lítið fyrir Julianne Moore að gera, og virðist sem flest öll atriðin hennar hefi verið búinn til eingöngu til að hafa hana sem mest á tjaldinu (þeas ekki að sagan þarfnaðist hennar). Hannibal hefur líka of fáar línur, og lítið um þessi góðu sálfræðilegu samtöl líkt og í fyrstu myndinni. Svo karakterinn hans virðist mun einfaldara í þessari mynd, og að mínu mati virkar ekki nærri því eins hættulegur og maður fékk á tilfinninguna í þeirri fyrstu. En það er ekki allt slæmt. Öll myndataka er óaðfinnaleg, og myndin í heild verulega fallega gerð. Tæknibrellur og 'gore' atriði eru meiriháttar vel gerð, þó svo ég hafi nú ekki fundist hún nærri því eins ógeðsleg og sögur fóru af. Gary Oldman er alveg meiriháttar og gersamlega óþekkjanlegur í sínu gervi, sem hinn illa skaðaði og nú hefndarfulli Mason. Atriðin með honum eru hápunktar myndarinnar, og skyggir hann illilega á Anthony Hopkins. Einnig þótti mér Giancarlo Giannini skemmtilegur, enda um mjög góðan leikara að ræða. Honum tókst vel að vera nokkuð spilltur, en á sama tíma vekja samúð áhorfenda. Þetta er vel yfir meðallagi góð mynd, og held ég að hún sé ein af þessum myndum sem líkast til batni eftir því sem maður sér hana oftar. Þó svo hún sé ekki yfir höfuð (að mínu mati) mjög ógeðsleg eða spennandi, þá er frægt lokaatriði sem konu minni varð mjög óglatt yfir. Svo líkast til er þessi mynd ekki fyrir viðkæmar sálir. Að lokum langar mig til að hvetja ykkur til að kaupa/leigja DVD útgáfuna, þar sem fullt af góðu efni fylgir með.

Dr. Hannibal Lecter er mættur aftur í frábærum spennutrylli. Anthony Hopkins fer aftur á kostum sem mannætan Dr. Hannibal Lecter. Núna hefur hann komið sér fyrir í Flórens á Ítalíu rúmum tíu árum síðar en hann slapp úr haldi. Allt í einu er mál Hannibals tekið upp að nýju. Clarice Sterling FBI lögreglukona (núna leikin af Julianne Moore) kemst fljótt á slóðir hans. Tvær aðrar persónur sem komu ekkert við sögu í Silence of the Lambs vilja ná honum einmitt á sama tíma. Ég bjóst ekki við myndinni svona góðri en hún nær samt ekki að feta í fótspor fyrri myndarinnar en nær henni samt alveg í spennu.