Shanghai Knights (2003)

Mér finnst sjálfum þessi mynd mjög góð aðþví að jackie chan leikur í henni og owen wilson því þeir leika hana svo vel og það sem mér finnst skemmtilegast í henni er þegar þeir eru að renna sér á fánanum niður turnin og líka þegar hann owen fer upp og niður til skiptist í vatninu en ég ætla ekki að segja meira takk fyrir

Það litla og næfurþunna plott sem er í Shanghai Knights er eitthvað á þessa leið. Hinu keisaralega innsigli er stolið af hinum illu Lord Rathbone (Aidan Gillen) og Wu Chow (Donnie Yen), sem vonast báðir til þess að verða hæstráðendur landa sinna. Faðir Chon Wang (Jackie Chan) er drepinn í árásinni. Chon verður nú að halda til Englands til að leita hefnda og að sjálfsögðu dregur hann félaga sinn, Roy O'Bannon (Owen Wilson) með sér. Að sjálfsögðu veit það á vandræði. Ekki nóg með að Chon þurfi að hafa Roy á bakinu heldur þarf hann einnig að passa upp á yngri systur sína, Chon Lin (Fann Wong) sem einnig ætlar sér að hefna föður síns. Og ofan á allt saman laðast Chon Lin og Roy hvort að öðru og Chon Wang gerir allt sem hann getur til að afstýra því, enda telur hann Roy ekki beinlínis heppilegt mannsefni handa henni.

Söguþræðirnir verða ekki öllu heimskulegri en í þessari mynd og minnir hún mest á Wild Wild West sett í Englandi í því samhengi. En asskoti er gaman að vitleysunni. Myndin gengur aðallega út á misvel lukkaða fimmaurabrandara í bland við bardagasenur og er ekkert út á það að setja í sjálfu sér. En það sem setur þessa mynd dálítið ofar heldur en flestar aðrar er hinn fíni samleikur Jackie Chan og Owen Wilson, alveg eins og í fyrri myndinni. Vissulega á myndin það til að byrja dáldið hastarlega og fyrrihlutinn er dálítið stirðbusalegur en hún vinnur stöðugt á eftir því sem á líður og það er ekki hægt að viðurkenna annað en að samleikur Chan og Wilson er unun að horfa á. Þeir eru eins og vel samstillt danspar sem veit alltaf nákvæmlega hvað hinn aðilinn ætlar að gera og bregst þá hárrétt við.

Jackie Chan er að vísu farinn að eldast og er kannski hættur að gera þessi fáránlegu bardagaatriði sín en það er engin spurning að hann getur svo sannarlega slegist og gerir það oft, sérstaklega er lokabardaginn eftirminnilegur. Og hin unga Fann Wong er mögnuð í sínum bardagaatriðum. Og Owen Wilson heldur áfram vel sínu. Hann er einn af þeim mönnum sem kemur skemmtilega á óvart. Bak við aulaglottið býr nefnilega einn af skarpari hugsuðum í kvikmyndabransanum í dag, eins og handritin að Rushmore og The Royal Tenenbaums sýna. Og kaldhæðnisleg skot hans eru oftast meinfyndin.

Einn góður brandari í myndinni er að fullt af allskonar frægum karakterum bregður fyrir án þess að maður átti sig endilega á því hverjir það eru. Það er gaman að telja þá upp.

Þetta verður seint talin merkileg mynd en hún er hörkufín skemmtun fyrir aðdáendur Jackie Chan og/eða Owen Wilson og einnig fyrir þá sem hafa ekki fílað þá hingað til.

Góða skemmtun.

Shanghai Knights er ein besta mynd sem ég hef séð með Owen Wilson. John og Roy er mættir aftur í sínu besta formi, en nú var stolið kínversku innsygli frá föður Johns(Jackie Chans)og það var farið með það til London svo þeir fara til London. Þegar þangað er komið lenda þeir í ýmsum vandræðum en eins og alltaf reyna þeir sitt besta til að bjarga sér. Svo á að drepa drottninguna og þeir þurfa að stöðva mannin áður en hann drepur alla konungsfjöldsylduna........Shanghai Knights er mjög fyndin mynd og góð bardaga atriði, þetta er mynd sem allir ættu að sjá!!!!!!

Mynd sem mun án efa blanda sér í þá hörðu baráttu um titilinn versta mynd ársins. Handritið er í meira lagi gloppót og leikurinn ósannfærandi. Það eru hinsvegar þættir sem má vel líta framhjá þegar um gamanmyndir er rætt að því skilyrði uppfylltu að myndin sé fyndin. Það er þessi mynd hinsvegar ekki.

Hún er mjög langt frá því að vera fyndin og er í staðinn tilgerðarleg og leiðinleg.

Jackie Chan og Owen Wilson eru báðir mjög hæfileikaríkir menn, og þá á ólíkum sviðum. Chan bregst aldrei þegar það kemur að slagsmálaatriðum, og Wilson er ekki bara góður penni, heldur er hann maður sem kann að flytja brandara og fara með one-linera. Fyrri myndin, Shanghai Noon, gekk mjög vel upp, enda smellpössuðu mennirnir saman á skjánum og mynduðu eitt skemmtilegasta tvíeyki síðari ára. Svo er komið að hinu óhjákvæmalega framhaldi (fyrri myndin græddi slatta af seðlum - það gerir það óhjákvæmalegt að framhald líti dagsins ljós), sem persónulega olli mér engum vonbrigðum. M.a.s. líkaði mér hana heldur betur en forverann. Þær eru jú, kannski svipaðar að mörgu leyti. Söguþráðurinn er náttúrlega alveg jafn þunnur og formúlukenndur og atburðarásin er alls ekki mjög ólík, en skemmtanagildið bætir það upp án umhugsunar. Shanghai Knights er líka einhverra hluta vegna meira innihaldsríkari. Húmorinn er líka helvíti góður, ef ekki betri, og slagsmálaatriðin eru mun flottari, enda miklu meira magn af þeim. Myndir eins og þessi eru gott dæmi um tvíeykiskvikmyndir sem kunna að skemmta manni, enda maður orðinn svo hundleiður á þessum formúlumyndum um svart-hvítt teymi sem bókstaflega lifa eftir klisjunni, en Shanghai Knights mæli ég allavega tvímælalaust með, og segi ég bara svo: Góða skemmtun.7/10

Shanghai Knights er líklega besta myndin sem Jackie Chan hefur gert í Bandaríkjunum. Það segir reyndar ekki mikið, þar sem þær hafa nánast undantekningalaust verið vondar. Eina undantekningin var Shanghai Noon, sem var bara prýðileg og fyndin, sem að mörgu leyti mátti þakka snilldartöktum Owen Wilson. Þeir tveir eru hér mættir aftur, og báðir í fínu formi. Chan fær að sprikla og ærslast meira en oft áður, og sýnir það og sannar að flest er fimmtugum fært. Eitt atriði stendur uppúr í myndinni, og það gerist á markaðnum. Í stóru og afskaplega vel heppnuðu bardagaatriði, sýnir Chan snilldinni Singin´In The Rain virðingu sína með frábærri tilvísun. Hann og Wilson eru með gott samspil sín á milli, og skemmtilegar frægar aukapersónur láta sjá sig (Sir Arthur Conan Doyle, Jack The Ripper ofl.). Þetta er fín skemmtun, og gaman að sjá Chan loksins gera fína mynd eftir mögur undanfarin ár.

Bara ágætis framhald af þeirri fyrri, þó hún hafi kannski verið aðeins of lík henni. Mjög gaman að því þegar þeir gera grín að fortíðinni með því að nota nöfn og annað þess háttar úr framtíðinni held það sé ekta húmor frá Owen Wilson. Þessi mynd byrjar nokkuð eftir að sú fyrri átti að eiga sér stað, en pabbi Chon Wang (Jackie) sem geymir einhvern erfðargrip kóngafólksins í kína er drepinn og gripnum stolið, hann fær þessi skilaboð frá systur sinni og að hún hafi elt morðingjan til Englands svo Wang leggur leið sína þangað með smá stoppi í New York til að reyna að fá gamla vin sinn til að hjálpa sér... eða réttara sagt að fá peningana sem Roy (Owen) ætlaði að geyma fyrir þá, en er svo skítblankur og vinnur fyrir sér sem þjónn og gigaló.

Jackie Chan og Owen Wilson náðu vel saman í Shanghai Noon, og það var ekkert því til fyrirstöðu að gera framhald, sem nú er komið á markaðinn. Og viti menn, þessi er betri en fyrri myndin, sem gerist mjög sjaldan. Þeir Chong Wang (Chan) og Roy O'Bannon (Wilson) halda nú til Lundúna rétt fyrir lok 19. aldar til þess að hefna fyrir morðið á föður Wangs. Að sjálfsögðu berja þeir mann og annan á götum stórborgarinnar, og Chan fær virkilega að sýna hæfileika sína í þessum atriðum. Hann hefur lítið fengið að hanna eigin bardagaatriði síðan hann fór að gera myndir í Hollywood, en nú fékk hann frjálsan taum og það sést. Hann er sérlega góður í slagsmálunum hér, og það nær hápunkti í atriði sem er gert í takt við gamla slagarann Singin' in the Rain. Þar sem Lucy Liu vildi greinilega ekki snúa aftur (greinilega upptekin að leika í Ballistic... ojbara) þarf nýja kvenhetju, og því birtist systir Wongs (Fann Wong) á staðnum. Hún er eins og tvíburi Zhang Zhiyi, gullfalleg og stórhættuleg í slag. Söguþráðurinn er voða götóttur og endar með því að þessi þrjú þurfa að bjarga bæði bresku konungsfjölskyldunni og kínverska keisaraveldinu, sem þau og gera með stæl. Það sem skiptir mestu er að myndin er bráðfyndin og skemmtileg á besta hátt. Ekki skemmir fyrir að Donnie Yen og Jackie Chan eiga frábært slagsmálaatriði saman. Shanghai Knights er eðalskemmtun og mun kitla hláturtaugar flestra sem sjá hana. Númer þrjú er víst væntanleg, og persónulega finnst mér það vera góðar fréttir.