Star Trek: Nemesis (2002)

Ég get svosem ekki neitað því að það hafi ávallt leynst dálítill trekkari í mér. Þó, ég er að vísu enginn die-hard Star Trek-aðdáandi, og í raun og veru kýs ég heldur að horfa á Next Generation-ævintýrin og Wrath of Kahn-myndina frekar en nokkuð annað tengt þessu fyrirbæri. En allavega, þá er þessi tíunda í röðinni, Star Trek: Nemesis, bara hin fínasta afþreying, og kemst hiklaust meðal bestu trekkaramyndanna hvað skemmtanagildi varðar - þótt það segi ómögulega mikið. Vissulega kemst hún hvergi nálægt gæðum Kahn eða jafnvel The Voyage Home (ég var aldrei neitt svakalega hrifinn af First Contact - ef einhver hélt að ég hafi gleymt henni), en hún helst þó út í gegn afar vel án þess að láta manni nokkuð leiðast. Myndin virtist að vísu halla meira í áttina á það að vera hasarmynd frekar en svona ''ekta'' Star Trek-mynd, sem þarf ekkert endilega að vera ókostur. Gallinn er bara sá að hasarinn flækist stundum inn fyrir öllum söguþræðinum og alltof lítil athygli gefst fyrir honum til að nýtast aðeins betur. Jafnframt verð ég að tilkynna það að mér fannst nú eiginlega vanta allan Star Trek-fílínginn sem maður er svo vanur að finna fyrir í þessum þáttum/myndum. En varla þýðir svosem að vera að kvarta á því plani, enda eru kvikmyndirnar yfirleitt ólíkari, og auk þess þjáðist sú síðasta, Star Trek: Insurrection, af nákvæmlega sama vandamáli, nema bara á mun alvarlegra stigi, þannig að það fer ekki á milli mála að þessi sé skref upp Leikararnir eru allir hressir ennþá þótt lengi sé búið að vera frá því þetta hófst allt saman, og einnig vel ég sérstaklega hrósa Tom Hardy í hlutverki hins dularfulla Shinzon, og svo náttúrlega Brent Spiner einnig, sem er alltaf jafn traustur og fyndinn sem Data. Tæknibrellurnar eru líka að sjálfsögðu þrusugóðar (enda er ekki hægt að búast við öðru núorðið), spennan á sínum stað og húmorinn alveg stórfínn. Nemesis er yfirhöfuð ágæt skemmtun fyrir sanna trekkara sem og flesta aðdáendur sci-fi hasarmynda. Hún var að vísu ekki alveg eins góð og ég bjóst við, en þó glæsileg upplyfting í Star Trek-bálknum miðað við seinustu. Það er ekki hægt að segja það nógu oft.6/10

Góð Star Trek mynd, sem að mínu mati er mest fyrir trekkara, en Star Trek: Nemesis er óvenjulegasta og sorglegasta Trek myndin hingað til? SPOILERS. Ein mesta persónan í Star Trek deyr og óheppilega er það mín uppáhalds. Data. Ég varð svo vonsvikinn. En Nemesis eru góð lok á þessum köllum. Það er kominn tími til þess þar sem þeir virðast allir vera á elliheimili miðað við fyrstu þættina.

Nýjasta Star Trek kvikmyndin er þá komin og verður þetta jafnframt sú síðasta þar sem áhöfnin úr Next Generation verður í aðalhlutverki. Ég er ekki Trek aðdáandi þannig að ég get ekki sagt um hversu trú þessi mynd er anda Star Trek, en það virðast vera skiptar skoðanir um það og margir segja að þetta sé bara hasarmynd frekar en Star Trek mynd. Burtséð frá því er yfirleitt alltaf gaman af þessum myndum (frekar en þáttunum...) og Nemesis er engin undantekning. Hún kemst reyndar ekki nálægt First Contact, sem er eftirlætis myndin mín í þessari seríu, en er engu að síður nokkuð traust. Illmennið er vel heppnað, nokkuð dularfullt og það sem heldur manni mikið til við efnið er að komast að því hver hann er og hvað hann vill. Líkt og Phantom Menace er aðeins dottið í þá gryfju að láta stjórnmál spila töluvert inn í atburðarásina, en hver sá sem heldur að fólk sem fer í bíó að sjá sci-fi mynd hafi áhuga á að sjá stjórnmálaþref ætti að hugsa sig betur um. Þess má geta að tæknibrellurnar eru mjög góðar, enda erum við farin að búast við því frá þessum myndum. Það er ekki mikið meira um þessa mynd að segja, þetta er ekki besta Star Trek myndin hingað til en heldur ekki sú versta. Hefði getað verið betri ef lengdin hefði verið stytt um ca. 20 mínútur og söguþráðurinn gerður markvissari.

Ef þú ert ekki trekkari, þá máttu draga eina stjörnu frá. Á Trek mælikvarðanum hinsvegar, þá er það mín einlæga skoðun að hér sé um að ræða afar frambærilega Star Trek mynd. Það hefur gengið eftir hingað til, að þær myndir í seríunni með jafnri tölu séu betri en hinar með oddatölu. Þessi er númer 10 í röðinni, og er stórt skref áfram eftir hina karakterslausu og leiðinlegu Star Trek: Insurrection. Sagan er mjög einföld og laus við allar flækjur. Hún keyrir bara áfram, hrein og bein, þar til hún kemst á leiðarenda. Í millitíðinni fáum við stóra geimbardaga, skemmtileg lítil persónuaugnablik, fínar brellur og ágætis skemmtun. Myndin er vissulega ekki í flokki allra bestu Trek myndanna, svo sem Wrath of Khan eða First Contact, en er engu að síður fín og þétt skemmtun. Allir leikarar þekkja orðið sínar persónur það vel, að þeir gætu leikið þær í svefni, og nýjir leikarar standa sig með prýði. Sérstaklega má taka það fram að Tom Hardy gerir virkilega fína hluti með hlutverk Shinzon. Það eina sem virkilega er hægt að setja út á er sú staðreynd að Jerry Goldsmith klúðraði alveg tónlistinni í þetta sinn. Hún er sérlega slöpp og ekki nálægt því að vera jafngóð og snilldartónlistin sem hann samdi fyrir First Contact. Gagnrýnendur og almenningur hafa haldið því stöðugt fram að þetta sé einhver alslakasta Trek myndin af þeim öllum, en ég fæ það ekki séð. Þvert á móti er hún mjög frambærileg og spennandi, og trekkarar ættu að skemmta sér mjög vel.

Ótrúlegt, ég get ekki sagt mikið meira um þessa mynd. Var á henni í gær.


Ég verð að segja að þetta er án vafa ein af bestu Star Trek myndunum frá upphafi (ég var aldrei neinn svakalega mikill Kirk fan .. no flames please).


En já, myndin kom mér mikið á óvart, eftir það hvað síðasta mynd var ekki að standa sig nógu vel..


En ég get ekki sagt annað en þessi mynd er fyrir alla, ekki bara trekkara.