Equilibrium (2002)

Þetta er án efa ein flottasta mynd sem ég hef séð. Bardagaatriðin eru snilldin ein og allir leikararnir standa sig vel. Christian Bale er svalari en allt og strákurinn hans í myndinni kemur með flottann leik. Taye Diggs er ennfremur mjög góður í myndinni.


Þessi mynd kom mér all svakalega á óvart, því ég hafði ekki heyrt neitt um hana, en get ekki sagt neitt nema gott um hana.


Þetta er mynd sem allir ættu að sjá.

Þetta er snilldar mynd í anda matrix það er að segja góður söguþráður semkemur manni verulega á óvart og mjög flott og hún sannar að peningarnir skipta ekki bara máli þegar gera á góða mynd þar sem þessi var gerði fyrir skít á priki.

Frábær, snilld ,nýtt uppáhalds. Ég á varla önnur orð til að lýsa þessari mynd ég horfði á hana 2 með 30 min millibili fannst hún það góð.

Farinn að hafa meira álit á cristian bale sem leikara ,hann leikur neflilega svo vel þessa tilfinningalausu týpu og er nokkuð flottur.

Byssubardaga atriði like never seen before og action sem flestar myndir roðna í samanburði, söguþráðurinn nokkuð raunverulegur vottur af ást, hatri, svikum, og trausti.

Frábær cult mynd um hræðilega framtýðarsýn. Christian Bale er snilldarleikari, og allir aðrir sem léku hve litlu hlutverki sem þeir gegndu. Þessi mynd gæti minnt mann á Matrix þegar kemur að bardagasenunum en víðmyndin er einstök og frumleg. En þessi Taey Diggs er algjör hörmung og niðurdauði. Gaman að sjá Sean Bean, hann gerði myndina bara miklu betri með sínum snilldarleik! Einstakt fyrirbæri þessi mynd.

Ég er á þeirri skoðun, ásamt svo fjölmörgum, að þessi mynd sé sannkölluð stórmynd. Ég hef ekkert út á hana að setja. Tæknin er ótrúleg, myndin er öll eitt listaverk og mjög vönduð. Christian Bale sýnir það enn hversu frábær leikari hann er og aðrir leikarar eru lítið síðri. Myndin er ádeila á stríðshneigð mannsins og gerist eftir þriðju heimsstyrjöldina, og eins og við segjum í dag, var mönnum ljóst að við mundum ekki lifa af þá fjórðu. Því er brugðið á það ráð að láta menn taka tilfinningabælandi lyf og leikur Bale yfirmann þeirrar sveitar sem útrýmir öllu því sem vekur tilfinningar; listaverkum, tónlist og svo framvegis, auk þess að losa samfélagið við tilfinningaafbrotamenn sem þessa hluti geyma og taka ekki lyfið sitt. Þegar hann lendir svo í því að félagi hans hættir inntöku lyfsins ágerast martraðir hans og hann hættir sjálfur. Hefst þá barátta hans við annarsvegar tilfinningar sínar og hins vegar tilfinningalausa eftirlitsmenn sem svífast einskis. Hér er því mikil dramatík á ferðinni, sem í bland við djúpa heimspeki og frumleika, hasar og spennu, skapar eina bestu mynd síðari ára.

Þetta er ein af bestu myndum síðari ára. Leikstjórinn Kurt Wimmers nær að ná upp mikklum krafti og spennu með hjálp

Christian Bale sem stendur sig mjög vel í hlutverki Cleric John Preston.

Frábær spennumynd sem kom manni verulega á óvart.

Enn er ég að átta mig á því hvers vegna þessi mynd skuli ekki hafa fengið meiri athygli vestanhafs. Eftir aðeins 2 vikur í bíó týndist hún og hvarf úr flestum minningum, en þó voru flestir sammála um gæði hennar sem sáu hana, og ég tek þar með undir. Equilibrium er fersk, áhugaverð, stílísk, spennandi og bara meiriháttar svöl, og slíkar lýsingar eru ekki algengar þegar um B-myndir eru að ræða, sem þessi svo sannarlega er. Nánast í hvert skipti þar sem hasarinn birtist situr maður og starir á skjáinn með munninn galopinn og fullur af dálæti, og miðað við þetta litla fjármagn sem fór í myndina er alveg ótrúlegt hversu glæsilega leikstjóranum Kurt Wimmer tókst að færa þetta verkefni sitt yfir á filmu. Söguþráðurinn er í sjálfu sér svona hálfgerður blendingur af Gattaca og Minority Report (með meira magn af hasar), og þótt hann skortir flestan frumleika, stendur myndin á eigin fótum þrátt fyrir það og keyrir hana söguna bráðvel og leggur alveg jafn mikla áherslu á hana sem og hasarinn. Hún er skilur vissulega einhverjar gloppur eftir sig, og oftast fannst manni hún hefði mátt ganga aðeins lengra með hana og nýta sér einnig framtíðarlega stílinn örlítið betur. En það er víst ekkert sem brjálaður hasar bætir ekki upp fyrir, og ég tala nú ekki um slagsmálasenurnar, sem eru ekki langt frá því að vera meðal þeirra flottustu sem ég hef séð í kvikmynd sl. áratug. Meira að segja leikurinn er gríðarlega traustur. Maður hefði venjulega séð svona mynd baðandi í C-mynda fólki, en útaf einhverjum ástæðum eru talsvert magn af gæðaleikurum hérna. Christian Bale (American Psycho) hefur mér alltaf þótt jafn vanmetinn sem leikari, sömuleiðis með Taye Diggs, sem er fínn leikari en hefur sjaldan haft neitt mikið að gera í sínum hlutverkum (sjáið hann t.d. bara í Go, Way of the Gun, Chicago o.fl.). En engu að síður standa þeir sig báðir rosalega vel, sem og þau í minni hlutverkum (svosem Emily Watson, Sean Bean og William Fichtner). Ég mæli hiklaust með Equilibrium, helst vegna þess að þetta er einhver óvæntasta spennumynd sem ég hef séð undanfarið, og jafnframt sú skemmtilegasta. Það kemur jafnframt enn meira á óvart að hún bjóði upp á heilsteypt innihald og hafi m.a.s. boðskap fram að færa, sem sýnir að þessi mynd eigi ekki síður heima í mainstream-inu heldur en fyrrnefndir titlar. Bara verst að hún eigi með öllum líkindum eftir að týnast.8/10

Equilibrium er afskaplega nálægt því að vera meistaraverk. Ef leikstjórinn Kurt Wimmer hefði fengið fleiri tökudaga og meiri peninga, hefði hann skapað vísindaskáldsögumeistaraverk eins og sjaldan hafa sést. Eins og er, stendur myndin sem besta hasar/sci-fi verk sem ég hef séð síðan ég sá Matrix. Í myndinni er notað bardagakerfi sem nefnist Gun-Kata. Hvað í því felst er erfitt að koma í orð, en það gengur út á að reikna út líkurnar á því hvaðan byssukúlur eru líklegastar til þess að koma, og vera ekki staddur þar. Menn verða síðan bara að sjá þetta til þess að trúa því. Það er allavega með því svalara sem ég hef nokkurntíma séð útfært í kvikmynd. Fyrir utan stíl myndarinnar, sem er ótrúlega flottur, þá er einnig um að ræða góða, sterka sögu, kannski ekki mjög frumlega, en vel útfærða, um það hvernig menn taka lyf til þess að deyfa allar tilfinningar. Þessi ákvörðun var tekin eftir þriðju heimsstyrjöldina, og þá til þess að koma í veg fyrir að mannkynið myndi tortíma sjálfu sér. Þessu kerfi er haldið við af Grammaton prestunum sem þjálfaðir eru í Gun-Kata og mörgum öðrum bardagalistum, til þess að vera lifandi og banvæn vopn. Christian Bale er frábær leikari, og verulega vanmetinn. Hann er alveg meiriháttar í þessari mynd, og skapar eftirminnilega persónu. Taye Diggs er mjög skemmtilegur í sínu hlutverki, sem og aðrir leikarar. Myndin er í áttina að Gattaca, Matrix og Fahrenheit 451, en hefur þó sinn eigin stíl, og er hreint út sagt alveg frábær. Alls ekki láta þessa gæðamynd fara fram hjá ykkur.

Mynd þessi gerist eftir að 3ju heimstyrjöldinu hefurlokið. Almenningur og yfirvöld hafa gert sér grein fyrir að ef 4 heimsstyrjöldin myndi brjótast út þá yrði við útdauð. Stjórnvöld hafa því komist að þeirri niðurstöðu að ein aðalástæðan yfir því að fólk berjist og nái að verða íllt við hvort annað séu tilfinningar. Fólk er því alið upp við það að sýna tilfinningar sé vont og um leið glæpsamlegt. Tvisar á dag taka allir íbúar inn efni sem slekkur á tilfinningum fólks. Til að fylgjast með þessu eru sérstakir löggæslumenn sem fylgjast með að þessu sé framfylgt. Yfir þeim er sérsveit sem kallast Klerkar(Clerics). Klerkar þessir eru hálf gerðir Bounty Hunters og elta uppi fólk sem reynir að finna til eða njóta lífsins, eins og að eiga málverk og lesa bækur. Allir þeir sem finnast og njóta lífsins eru réttdræpir.

Aðalpersonan heitir Cleric John Preston (Christian Bale) og hans félagi er Cleric Partridge (Sean Bean). Preston tekur eftir því að Partridge er ekki að standa sig og rannsakar málið með hræðilegum afleiðingum. Lendir hann síðan í því að tilfinninga skammturinn hans skemmist og fer hann að finna til og ákveður að rannsaka tilfinningar sínar frekar með misskemtilegum afleiðingum.


Útlitið á þessari mynd er alveg frábært. Þó svo að myndin virðist hafa verið á tight Budget þá sleppur allt vel. Passað er að útlitið sýnir ekkert sem gæti skapað tilfinnigar. Allir klæðast hvítum, gráum eða svörtum fötum. Öll hús er hvít, grá eða svört. Og sömuleiðis allt í þeim fyrir utan einstaka krómaða lampa. Allir eru stífir og sýna engin svipbrigði. Klerkar læra sjálfvörn sem heitir Gun-Kata og er þetta Gun-Kata alveg endalaust flott. Myndin hefur yfirbragð frá söguni 1984 og Fahrenheit 451. Og smá Gattaca bragð af sögunni. Fyrir mitt leyti er þetta ein svalasta mynd sem ég hef séð sérstaklega í ljósi þess að hún er ekki keyrð áfram á tæknibrellum. Að sjá Gun-Kata bardaga atriðin taka Matrix í óæðri endan (líklegt að margir mæla þessar myndir saman). Leikarnir standa sig allir vel enda góður hópur.

Christian Bale er alltaf svalur finnst mér og nær að tjá mann sem er að berjast við að vera tilfinningalaus mjög vel.

Sean Bean er þarna í fínu hlutverki, litlu en þó lykil hlutverki.

Emily Watson kemur þarna fram líka og stendur sig vel og nær að opna augun manns fyrir því hversu mikilvægar tilfinningar fólks geta verið.

Matthew Harbour leikur son Prestons og tjáir hann gífurlega vel og kemur persóna manns á óvart, fylgjast þarf vel með því hvað hún segir til að sjá í gegnum hann.

Taye Diggs leikur Klerkin Brandt sem er nýr félagi Preston og er hann mjög ákvaður í að standa sig og er það túlkað á góðan hátt.

Aðrir standa sig líka vel. Og þessi saga skilur dálitið eftir sig. Helsti gallin er það að manni finnst að einstaka atriði hefði verið hægt að útfæra örlítið betur, manni finnst vanta smá kraft í þau, en kannski skirfast það á leikstjóran Kurt Wimmer og þá peninga sem hann hafði. Annara eru öll mál leist vel að hendi.

Sviðmynd er skemmtilega líflaus og öll tæki og tækni í myndinni. Útfærslan af Gun-Kata skemmtir manni og maður sér að þetta er það eina nýja sem maður hefur séð í bíó mjög lengi. Vonandi fáum við meira af þessu.

Þetta er mynd uppfull af gæðum frá byrjun til enda.

Myndin er í líkingu við Minoriti Report frekar en Matrix hvað varðar stíluppfærslu en hvað varðar coolið þá jaðar við að hún slái út Matrix og á köflum fer hún langt fram úr Matrix. Bardagaatriði eru ekki mörg en þau eru hinsvegar svo ofboðslega flott og vel útfærð að þeim verður ekki lýst og hvet ég því menn til þess að sjá myndina með eigin augum.

Í þessari mynd eru miklar pælingar um það hvað framtíðin ber í skauti sér, ádeila á það hvernig væri ef allir hugsuðu eins og hvernig það væri ef einn maður væri guð allra og þeir sem ekki hlíða verður útrímt.

Í myndinni filgjumst við einmitt með manni sem er í þessari sérþjálfuðu útrímingarsveit, þeir eru þjálfaðir í bardagatækni sem gerir þeim kleift að forðast byssukúlur og ganga auðveldlega frá andstæðingnum.

Með lifjaskammti er tilfinningum fólks haldið niðri og gerir það því að einni heild sem skiptir sér ekki að neinum öðrum og líður bara í gegnum tilvistarstig sitt. En hvað gerist ef einhver gleimir að taka lifin sín, einhver sem hefur verið þjálfaður í bardagaaðferðunum og hefur tapað eitthverju stóru í lífinu hvað gerist þegar allt í einu er hrært í tilfinningum svoleiðis manns, hann eifaldlega trillist út í kerfið og gengur til liðs við andstæðingana. Í hlutverkið hefði ekki verið hægt að velja betri mann en American Psichoið sjálft Christian Bale sem túlkar sinn karakter með einsdæmum vel.

Æðisgengin mynd sem hefði þurft aðeins meiri pening í tæknibrellur og hefði þá fengið fullt hús stjarna, það hrjáir þó myndinni ekki þar sem að hún er bara einfaldlega algert meistarastikki.

Mæli eindregið með henni, ég ætla að sjá hana aftur og aftur og aftur. Sjáið hana í bíó því þar á hún heima.

Þessi mynd hefur verið lýst sem einskonar matrix eftirherma í sumum tilvikum en það sem gerir hana sérstaka er að mun færri tæknibrellur eru notaðar. Allir bardagar eru nánast gallalausir og hafa greinilega verið vel hugsaðir því hvergi sést svona ljótt tölvuvesen (eins og í Dare Devil) nema í einstökum tilvikum og því gef ég henni þrjár og hálfa stjörnu. Sumir kaflar geta verið langdregnir en bardagaatriðin bæta það vel upp. Annars fjallar myndin um líf Klerks og baráttu hans við uppreisnarmenn þangað til að hann fer að sjá raunverulega hlið á málunum. Uppreisnarmennirnir berjast við að halda lífi og að lifa með tilfinningum en ríkistjórnin kýs fremur röð og reglu og vill því útrýma öllum tilfinningum og þeim sem hafa þær. Klerkurinn er fljótt mitt á milli og brjótast því út miklir bardagar....


PS. Það mun enginn Matrix fan vilja missa af þessari mynd.