Resident Evil: Apocalypse (2004)

Þrusugóð ævintýra/spennumynd -alveg eins og ég vil hafa þær! Flottur leikur, flottir bardagar, flott tónlist, flottir búningar, flott grafík og bara flott mynd. Ég fílaði fyrri myndina mjög vel og bjóst ekki við neinu af þessari en hún kom mér svona líka algjörlega á óvart. Þær fá báðar svo gott sem fullt hús hjá mér. Þessi er jafnvel enn betri en fyrri myndin. Endirinn er sérstaklega ánægjulegur hér. En nú er aðalpersónan enn komin á stjá og í enn verri heimi en áður og sýnir fljótt mátt sinn sem ofurmanneskja eins og hægt er að kalla hana. Hún þarf að kljást við gamla óvini sem nýja og virðist að sjálfsögðu ósigrandi, hvort sem hún berst við menn eða önnur fyrirbæri. Mikill hraði, hasar og spenna og heill söguþráður sem heldur athyglinni allt í gegn. Ég dýrka svona myndir... Mæli með þessari mynd fyrir alla aðdáendur góðra framtíðar- og spennumynda. Vona að það komi framhald áður en langt um líður. Takk fyrir mig.

Ég vissi ekki hverju ég mátti búast við af þessari mynd. Ég hélt að þessi mynd yrði ekki eins góð og 1. myndin. Ég hafði ekki heyrt um eina mynd sem þessi Alexander Witt hafði gert en langaði samt að sjá þessa mynd því ég fílaði myndina sem Paul Anderson gerði alveg í tætlur. Þessi mynd, þótt ótrúlegt sé, fannst mér einhvern veginn betri. Það sést strax að þessir leikstjórar eru með mjög mismunandi stíl. Alexander Witt gefur þessari mynd svona tölvulúkk sem er gott því maður vill að heimurinn sem er gerður fyrir svona mynd sé eins líkur og er í leikjunum. Það var það sem böggaði mig mest með 1. myndina. Munurinn á þessari og fyrstu myndinni er að actionið er búið að endurbæta til hins betra og hún er mun fyndnari en fyrsta myndin. Svo finnst mér það cool að hann notar persónur úr tölvuleiknum í myndinni eins og Carlos, Jill Valentine og síðast en ekki síst Nemesis sem er ótrúlega flottur í þessari mynd. Besta útskýringin á þessari mynd er að þetta er Resident Evil að viðbættum meiri action og betri húmor. Þannig að ég ætla að skella 3 og hálfa stjörnur á þessa mynd.

Þeir sem að lásu umfjöllun mína um fyrri myndina tóku væntanlega eftir að ég talaði um hana sem eina af verstu myndum ársins 2002, og ennþá í dag er ég hlynntur þeirri skoðun. Yfirleitt finnst mér gaman að horfa á svona ''guilty-pleasure'' myndir, sama hversu lélegar þær eru í raun, en þær verða þá að hafa góða keyrslu og virkt skemmtanagildi til að maður missi ekki samband við skjáinn. Resident Evil náði því miður ekkert til mín. Mér þótti hún bara þunn og óspennandi klisja með örfáum flottum senum en alls ekki nógu miklu innihaldi til að hljóta einhver meðmæli, eða svo mikið sem vídeó-meðmæli. Mér til mikillar undrunar voru dómar framhaldsins, Resident Evil: Apocalypse, mun verri heldur en hjá fyrri myndinni. Þetta skil ég einhvern veginn ekki. Að mínu mati er seinni myndin miklu skárri. Hasarinn er flottari, atburðarásin öflugri, húmorinn betri og keyrslan langtum hraðari og meira brjáluð. Myndin eyðir engu púðri í uppbyggingu, heldur vindar hún sér beint í fjörið og spinnur söguþráðinn út frá því. Þetta gerir myndina líka miklu meira í líkingu við tölvuleikina, og þar sem myndin gengur aðeins rúma 90 mínútur og uppbyggingin á rússíbanahraða gengur þetta furðuvel upp. Leikstjórinn Alexander Witt er tvímælalaust betri maður í leikstjórasætinu heldur en Paul W.S. Anderson var, þar sem Witt virðist hafa meiri skilning á markmiði myndar sem byggð er á tölvuleik. Meira að segja söguþráðurinn virðist eins og hann sé beint afrit úr tölvuleik (svo tala ég nú ekki um stóra Nemesis-skúrkinn. Leit út eins og einhver ''endakall''). Það þarf ekkert að kvarta, þetta smellpassar. Það er nú varla hægt að gera margt breiðara við Resident Evil-mynd. Milla Jovovich er líka orðin miklu skemmtilegri karakter. Í fyrstu myndinni þótti mér hún verulega óspennandi en hér er konan komin í rétta gírinn og þökk sé breytingum í persónu hennar er hún meiriháttar svöl og sparkar í e.t.v. enn fleiri rassa en sjálf Ripley tókst nokkurn tímann að gera. Þótt myndirnar tvær séu að mörgu leyti svipaðar þá tókst mér að ganga sáttari út af þessari. Resident Evil: Apocalypse er takmörkuð skemmtun, og viðurstyggilega heilalaus, en með hasarinn, tæknibrellurnar, spennuvímuna og nokkra fjandi góða one-linera nær hún hiklaust að tryggja góða afþreyingu. Alls ekki taka myndina neitt alvarlega og séuð þið yfirhöfuð ekki mikið fyrir svona myndir... Ekki þá fara á hana. Punktur!6/10 - Með þessu áframhaldi, kannski þriðja myndin verði snilld. Hver veit?Já, þetta var kaldhæðni...

Ég er alls ekki sammála þessari skoðun. Mér fannst myndin vel heppnuð í alla staði og hafði mjög gaman af bardagaatriðunum. Mér fannst líka Tyrentinn einstaklega vel heppnaður. Ég bið spenntur eftir 3 myndini og gef þessari mynd 3 og hálfa stjörnu

Ég skellti mér á þessa mynd og hafði miklar vonir um að hún væri góð...sem var víst rétt. Þetta er mjög spennandi mynd og svolitið findin í sumum köflum en myndin er frekar langdregin og gengur eiginlega í hringi. Ég hef ekki séð fyrri myndina en ætla að taka hana eithvern tíman bráðlega. En þeim sem finnst gaman á zombí-myndum endilega skellið ykkur á hana og ég skal lofa ykkur að það eru nóg af zombíum í henni;)

Ég skellti mér á myndina Resident Evil: Apocalypse. Ég verð að játa að ég fór ekki mjög bjartsýnn á myndina og því kannski ekki miklar líkur til að ég yrði ánægður með hana. En jæja, myndin hófst og ég hugsaði með mér hafandi séð fyrri myndina; Hey þessi mynd er kannski ekki svo fráleit annað en fyrri myndin þar sem hún byrjaði bara nokkuð vel. Þessari skoðun hélt ég síðan í svona u.þ.b. 10 mínútur. Þá byrjaði fólkið að berjast við uppvakningana og svo gerðist það sama aftur og aftur og aftur út myndina, s.s. fólk að berjast við uppvakninga. Það var ekki það að hún væri illa gerð eða illa leikin eða neitt þess háttar sem truflaði mig. Það var bara þetta að nánast sama atriðið var endurtekið aftur og aftur með breytingu á umhverfi og stundum komu nýjar persónur þegar aðrar duttu út. Ein og hálf stjarna fyrir fínar tæknibrellur, tvær og hálf stjarna í ruslið fyrir ófrumlegt handrit, endurtekningar og illa úthugsuð atriði.

Ég var mjög hrifinn af Resident Evil sem kom árið 2002. Fannst það vel skrifuð og vel uppbyggð spennumynd. Sú mynd gekk vel og því ekki við öðru að búast en gerð yrði framhaldsmynd. Sú mynd heitir Resident Evil: Apocalypse og byrjar nákvæmlega þar sem fyrri myndin endaði. Söguþráðurinn er einfaldur og fjallar einfaldlega um Alice (Milla Jovovich) og hennar baráttu við uppvakninga. Hún flakkar um borgina þvera og endilanga og tekur með sér þá sem ekki eru smitaðir af þessum sjúkdóm. En það sem hún veit ekki er að það er fylgst með henni og vera hennar í borginni er ekki tilviljunum háð. En uppgvötar hún það of seint. Paul W.S Anderson (Event Horizon) leikstýrði fyrstu myndinni en lætur sér nægja að skrifa handritið að þessari þar sem hann var of upptekin við að gera Alien vs. Predator. Því var Alexander Witt fengin til að leikstýra þessari mynd en hann er þekktari sem kvikmyndatökumaður og stýrði t.a.m. kvikmyndatökunni í Hannibal. Witt keyrir myndina áfram af miklum krafti og í raun er aldrei dauður punktur en það verður hreinlega leiðingjarnt til lengdar. Resident Evil: Apocalypse er því fyrir þá sem vilja hasar og hávaða út í gegn og í raun miklu meira af því sama út alla myndina.