Doom (2005)

Fór að sjá DOOM. Og þetta var bara sæmilegasta skemmtun. Gaman að sjá hvernig þeir útfærðu leikinn í kvikmynd. Hörku hasar og læti. Það var samt eitthvað sem vantaði. Líklega raunveruleika faktorinn ekki að gera sig þarna. Var ekki nægilega trúverðugt allt saman. Leikurinn eins og við var að búast. En þetta er mjög skemmtileg afþreying. Og aftur, ef þið hafið áhuga á myndum eins og Piano og myndum á æðra menningarstigi, þá er þetta gjörsamlega fyrir neðan ykkar virðingu. Farið frekar í óperuna.

Ég hefði viljað sjá skemmtilega lélega mynd með slæmum klisjum og stífum leikurum en í staðinn er Doom nánast eingöngu léleg, söguþráðurinn er nánast enginn, Dwayne Johnson er ömurlegur sem The Sarge og myndinni skortir allan húmor. Atburðarrásin flæðir frekar harkalega af stað með slæmum tilraunum til þess að skapa persónurnar, t.d Karl Urban sem Reaper sem var þó eina persónan sem ég fílaði í allri myndinni þó svo að persónusköpun hans var fremur léleg þá sýnist mér Karl Urban sá eini góði leikarinn í allri myndinni. Ég skil ekki alveg hvað hvetur leikstjórann að gera þessa mynd? Greinilega þá er Doom blockbuster þar sem hún er að græða mikinn pening en þessi mynd er byggð á tölvuleik sem gefur ekki mikla möguleika fyrir góða mynd, við lok myndarinnar fannst mér ég hafa séð verri útgáfu af Aliens. Doom fær sínar stjörnu og hálfa aðeins fyrir stílinn, myndin var vel gerð og flott en hún er bara alls ekki góð né skemmtileg að neinu leiti, ég hefði alveg vel sætt mig við skemmtilega lélega mynd en Doom er bara einfaldlega léleg.

Persónulega skil ég ekki afhverju það eru allir að tala um að þetta sé leiðinleg mynd. Ég viðurkenni það að ég bjóst ekki við miklu þegar ég fór á hana þarsem þetta er biómynd úr tölvuleik, en hún kom mér skemmtilega á óvart. Þetta er einstaklega hröð og spennandi mynd þegar það fer allt á flug og fannst mér Rock standa sig mjög vel, og þessi frammistaða hans hlýtur að festa hann í sessi sem alvöru hasarmynda leikara, þrátt fyrir að sumir vilji meina að hann sé bara leikari afþví að hann var frægur WWE kappi. Eina sem ég varð fyrir vonbrigðum með, var að sagan fylgdi ekki leiknum. Í leiknum voru þetta verur frá helvíti en núna er þetta bara einhver man-made veira. En pottþétt 3 stjörnur, mæli með henni fyrir alla kvikmyndaunnendur sem fíla hraðar og spennandi myndir.

Oki í fyrsta lagi langar mér að benda á eitt atriði. Þeir sem borgðuð sig inná þessa mynd eiga að minnsta kosti að gefa þessari mynd 3 stjörnur. Afhverju?? jú hún gerir nákvæmlega það sem maður er að borga fyrir, hún er heilalaus skemmtum með stórum skrímslum,ömmurlegu handriti,stórum byssum og fárálegum samtölum en það var það sem ég bjóst við og það fékk ég svo að ég ætla að gefa henni 3 stjörnur.

Leikararnir eru ekkert sérstakir en tæknibrellurnar og skrímslinn eru flott. Doom byggist lauslega á 3 leiknum(ég spilaði bara fyrsta leikinn fyrr langa löngu og fannst hann bara fín). Þessi mynd mun seint vinna óskarsverlaun en ef þið eruð að leita af heilalausri skemmtun þá er þetta mynd fyrir ykkur.

3 stjörnur fyrir að standa sig í því sem hún á að gera en ef ég væri að velja mynd fyrir óskarsverlaun fengi hún 1 stjörnu en ég borgaði ekki fyrir það.

Það er eitt sem ég skil ekki. Til eru fullt af góðum tölvuleikjum þarna úti, og ef ætlunin er sú að gera kvikmynd eftir slíkum, því ekki taka þá einhvern leik sem hefur almennilegan söguþráð?! Þetta er alveg ótrúlegt... Lítið t.d. bara á Resident Evil, Tomb Raider, Mortal Kombat eða þess vegna hina heldur skrautlegu Mario Bros. mynd sem gerð var fyrir mörgum árum síðan. Allar þessar myndir eiga það sameiginlegt að eiga uppruna sinn úr skemmtilegum - en því miður þunnum - tölvuleikjum. Ef ég fengi að ráða (heh, glætan!) myndi ég frekar fókusa á eitthvað eins og Half-Life eða Max Payne, en það er auðvitað bara ég og kemur aðalmálinu lítið við. Núna er það Doom. Þótt ég geti ekki alveg sagt að ég hafi verið reglulegur Doom-spilari, þá upplifði ég minn skammt af þessum leik. Ég verð hins vegar að segja, hugmyndin á bakvið þessa mynd er dauðari og þreyttari en allt. Þetta hefur verið gert margoft, og sumstaðar betur (m.a. Aliens). Það sem gerir myndina annars tiltölulega skemmtilega er þessi magnaði stíll sem hún býr yfir. Þetta útlit og mörg þau skot sem myndin inniheldur eru í raun nóg til þess að einkunn mín hækki um heila tölu. Leikstjórinn Andrzej Bartkowiak (fáránlega erfitt nafn til að stafa! Hvað þá bera fram...) gerir greinilega það sem hann getur til að aðdáendur leikjanna verði sáttir þrátt fyrir smá slátrun á plottinu. Hápunktur stílsins er heilt 5 mínútna FPS (first person shooter) atriði þar sem allt er sýnt nákvæmlega í takt við sjónarhorn tölvuleikjanna (það vantaði bara health-pack mælinn...). Tilgangur þessarar senu er eflaust umdeildur, og oft virkar þetta eins og að glápa á einhvern annan spila tölvuleik heldur en bíómynd. En það er nettur húmor í þessari senu og viðurkenni ég sjálfur að mér þótti hún svöl. Annars, hvað leikstjórann varðar verð ég að viðurkenna ákveðið þakklæti yfir því að hann skuli ekki nota ákaflega mikið magn af hip-hop tónlist í þessari mynd eins og í flestöllum ræmum sem hann hefur áður gert (Romeo Must Die, Cradle 2 the Grave...). Naglarnir The Rock og Karl Urban standa sig báðir bærilega, þótt þeir séu meira þarna til skrauts heldur en út á leikhæfileika. Það er fyrir mig afskaplega erfitt að mæla með þessari mynd. Þetta er eiginlega bara eins og að horfa á Resident Evil aftur, nema með miklu betri stíl og mun svalari atriðum. Ég segi samt eins og er, framleiðendur skulu gera þá tilbreytingu og velja tölvuleik með plotti næst...5/10

Okay, þessi mynd var vel gerð en að mínu mati var hún ekki sérstök. Ég fór í bíó en bjóst ekki við neinni svakalegri mynd en málið var það að hún var verri en ég var búinn að huggsa mér. Kannski að maður þurfi að vera búinn að spila leikinn til að finnast hún góð en þetta er ekki hryllingsmynd. Ég gef henni þessar tvær stjörnur fyrir það að hún var vel gerð.