The Manchurian Candidate (2004)

Ég fór að þessa mynd fyrir lögnu síðan og hún er hræðileg, ég hef alldrey séð jafn fáramlegan söguþráð á ævi minni. Allt við þessa mynd var kjaftæði úúff ég veit ekki hvar ég á að byrja,

ok leikstórn: hræðileg, leikur: ömurlegur enda Denzel washington einn af mínum mest hötuðustu leikörum, söguþráður: eihvað sem ég fyrirlít, og svo má ekki gleyma því hræðilega handriti sem eihver einota cheep nobody í pakka frá hollywood skrifaði, enn allvega nenni ekki að eyða fleiri orðum í þettað rusl, þetta er eihvað sem ég mæli ekki með takk fyrir!

The manchurian candidate er æðislega góður thriller sem er erfitt að rífa sig frá.Þegar ég var að horfa á hana held ég að ég hafi ekki blikkað augunum til þess að missa ekki af neinu.Denzel Washington finnst mér mjög góður og ég skil ekki hvernig Meryl Streep komst hjá því að fá óskarsverðlan.Mér finnst bara einn galli,endirinn.Hún endar alls ekki.Í heildina litið kemur út mjóg góður spennutryllir með einum af besta leik sem ég hef séð.Ef þessi mynd hefði endað betur hefði hún fengið hiklaust fjórar stjörnur,útaf því fær hún þrjár og hálfa stjörnu

The Manchurian Candidate er án nokkurs vafa toppþriller og hugsanlega ein best heppnaða endurgerð síðari ára. Í stað þess einungis að endurrekja gamla þráðinn fer hún líka ýmsar nýjar leiðir. Leikstjórinn Jonathan Demme er mikið fyrir að byggja upp rólega spennu sem byggist einnig á kröftugri stílfæringu og grípandi samtölum. En burtséð frá smávægis göllum með endinn stendur hann sig mjög vel og gerir mest allt rétt. Leikaravalið gerir líka gott enn betra, enda er þetta miklu meira leikaramynd heldur en spennumynd. Denzel Washington er einhver sem gæti ekki staðið sig illa sama hvað hann reyndi. Maðurinn hefur sjálfsagt gert margt erfiðara á ferlinum en hér sýnir hann lágstemmda en um leið afar sannfærandi frammistöðu sem smellpassar. Sama má eiginlega segja um Liev Schreiber, sem er annars vegar ferlega vanmetinn leikari og mun hann vonandi sanna sig fyrir öðrum en gagnrýnendum í nánustu framtíð (mæli eindregið með honum í sjónvarpsmyndinni RKO 281, þar sem hann fer með hlutverk Orson Welles, en það er auðvitað allt annar handleggur...). Meryl Streep leikur líka eins og hún sé enn einusinni að sækjast eftir Óskarnum góða, en hún gerir margt gott hérna engu að síður (skondið hversu mikið persóna hennar minnir á Hilary Clinton). Hvað plottið varðar nær myndin þrusugóðu flæði. Það er hreinlega aldrei dauður eða leiðinlegur kafli til staðar. Hún keyrir bara áfram án þess að flækja hlutina mikið og heldur góðri spennu um leið, eins og lagið er hjá góðum spennutrylli. Og þrátt fyrir að snúast mikið kringum hluti eins og t.d. stjórnmál er hún ekkert að predika of mikið yfir áhorfandanum með alls kyns bulli eða fleiru sem svæfir mann af leiðindum, heldur höndlar hún það sem bara aukaatriði. The Manchurian Candidate er ekkert meistarastykki, en ég gef henni samt góð meðmæli fyrir að halda áhuga mínum út lengdina. Ég ætla ekki að ganga svo langt með að kalla þessa mynd ''betri'' en originalinn, en hún er sérlega vel heppnuð og fyrir vikið er ekki hægt annað en að hrósa Demme kallinum fyrir að taka þessa áhættu og endurgera gamla klassík.7/10