Proof of Life (2000)

Russel Crowe og Meg Ryan hafa oft leikið betur en í þessari mynd en söguþráðurinn er fínn. Eiginmanni Meg Ryan verður rænt af hryðjuverkamönnum en Russel Crowe reynir að bjarga honum aftur. Það fjallar Proof of Life um sem hefði getað verið betri.

Ég fór á tvöfalda forsýningu, og þessi mynd var ein þeirra mynda. Ég verð að segja að ég hef ekki séð jafn lélega frammistöðu hjá þeim Russel Crowe og Meg Ryan, en David Caruso er svona ágætur í þessari mynd. Ef þið ætlið í bíó, ekki fara á þessa mynd, ég mæli engan vegin með henni.

Proof of Life er ein af þessum tilgangslausu Hollywood "star-vehicle" myndum þar sem góðir leikarar eru fengnir til að hylja lélegt handrit og spennu sem er ekki til staðar. Þetta er mynd sem á sér engan annan tilgang en að koma af stað sögusögnum um tvo aðalleikarana og er hægt að gefa kvikmyndagerðarmönnunum kredit fyrir að hafa tekist það ætlunarverk sitt, en þeim tekst lítið annað í þessari leiðinlegu, óspennandi mynd. Meg Ryan leikur Alice, frjálslega konu sem lendir í því óláni að manninum hennar (David Morse) er rænt af hryðjuverkamönnum. Russell Crowe leikur sérfræðing í gíslatökumálum og kemur henni til hjálpar. Á milli þeirra á víst eitthvað að gerast en við tökum aldrei eftir því og þess vegna kemur það okkur alveg ótrúlega mikið á óvart þegar ein persóna spyr Crowe: "Are you in love with this woman?" HA? Missti ég af einhverju? Það gerðist nákvæmlega EKKERT á milli Ryan og Crowe og skyndilega er hann orðinn ástfanginn af henni? Þetta kallar maður bad chemistry og dregur það myndina strax niður. Ekki það að hún hafi verið eitthvað sérstaklega góð fyrir: þessi svokallaða spennumynd er ekkert spennandi vegna þess að það gerist nákvæmlega ekki neitt í henni! Það er ekki fyrr en í endanum sem eitthvað fer að gerast en þá skiptir myndin skyndilega um gír og breytist í Rambo-mynd sem gerir allt það sem áður gerðist hallærislegra. Svo hjálpar ekki til frekar lélegur leikur. Meg Ryan er bara pirrandi og ósannfærandi á meðan Russell Crowe lítur út eins og hann vilji alls ekki vera þarna. David Morse fær enga meðaumkun hjá okkur áhorfendum vegna þess að meðferðin á honum er aldrei nógu vond. Það eru þó nokkrir góðir punktar; myndatakan er flott og tónlistin ágæt (þó Danny Elfman hafi gert MIKLU flottari og betri tónlist) en það er ekki hægt að afsaka óspennandi og leiðinlega spennumynd. Taylor Hackford má skammast sín!