Osborne Cox (John Malkovich) er greinandi hjá CIA sem hættir eftir að hafa verið lækkaður í tign. Ákveður hann að hefna sín á yfirmönnum sínum með því að skrifa endurminningar sínar. Auk vinnumissisins vill eiginkona hans, Katie Cox (Tilda Swinton), skilja við hann, og að ráði lögfræðings síns afritar Osbourne fjárhagsupplýsingar sínar á disk. Þegar ritarinn hans gleymir síðan disknum á líkamsræktarstöð verður fjandinn laus. Vitgrannur starfsmaður stöðvarinnar, Chad Felheimer (Brad Pitt), finnur diskinn og er sannfærður um að hann hafi komist yfir verðmæt ríkisleyndarmál. Hann og samstarfskona hans, Linda Litzke (Frances McDormand), ákveða að græða á disknum með því að selja hann eða kúga fé út á efni hans. Það reynist þó ekki jafn auðvelt og þau héldu í fyrstu. Katie á síðan í leynilegu sambandi við hinn taugaveiklaða Harry Pfarrer (George Clooney), starfsmann fjármálaráðuneytisins, en hann er stöðugt á nálum því hann heldur að hann sé eltur af útsendurum CIA. Þegar leiðir þessa fólks skerast síðan verða afleiðingarnar óafturkræfar fyrir alla aðila.
Fór á þessa með Benna og Sjonna í fyrradag. Ég var persónulega með miklar væntingar þar sem ég hafði heyrt mjög góða dóma og menn voru að bera þessa mynd saman við bestu grínmyndir…
Fór á þessa með Benna og Sjonna í fyrradag. Ég var persónulega með miklar væntingar þar sem ég hafði heyrt mjög góða dóma og menn voru að bera þessa mynd saman við bestu grínmyndir Coen bræðra. Ég get bara sagt, ég er ekki sammála. Þetta er fín grínmynd og það eru mjög skemmtilegar senur í henni. Heildin jafnast hinsvegar ekki ekki á við myndir á borð við Raising Arizona og The Big Lebowski. Það kom á óvart að myndin dettur allt í einu inn í brutal ofbeldi í tvígang, þó bara í nokkrar sekúndur. Virkaði mjög vel í grínmynd af einhverjum ástæðum. Leikarnir eru fyrsta flokks eins og venjulega í Coen myndum. George Clooney er bestur en Francis McDormand (kona Joel Coen), Brad Pitt og John Malkovich voru góð líka. Af einhverjum ástæðum hló maður ekki eins mikið og maður vildi en myndin var samt skemmtileg.
Burn After Reading er kvikmynd (nó sjitt) leikstýrð og skrifuð af bræðrunumJoel & Ethan Coen (No Country For Old Men, Fargo og Big Lebowski). Kvikmyndir sem þeir hafa gert eru allar (…
Burn After Reading er kvikmynd (nó sjitt) leikstýrð og skrifuð af bræðrunumJoel & Ethan Coen (No Country For Old Men, Fargo og Big Lebowski). Kvikmyndir sem þeir hafa gert eru allar (þessi er númer 13) glæsilegar. Og líka þessi ! Þeir byrjuðu á myndinni Blood Simple og sýndu hana í Sundace Film Festivel og urðu strax þekktir. Þeir fóru svo í myndinna Raising Arizona, meira þekktir og svo kom Miller's Crossing, þá komu aðdáendur. En þessi er eitt af þessum Coen-Myndum, með svartan húmor, flókin söguþráð og vel leiknar.Söguþráðurinn er frekar flókin, hugsa dálítið. En handritið er frekar gott. Það heldur sig við söguþráðurinn og það eru náttúrlega enginn gallar í henni. Persónurnar eru fáranlegar fyndnar. Allar mismunandi og missheppnaðar (eða, ekki fullkominn). Leikaravaldið er líka fyndið. Brad Pitt að vera heimskur er heimskt, Georg Clooney vera 'ekki' George Clooney (Ekki að vera of dramatískur eða að líta út einsog hann er að faraað grenja) og Frances að vera harðasta en rólegasta konan í myndinni. Persónurnar halda sig við þetta og leikararnir virkilega passa við þessi hlutverk.Útlitið er frekar raunverulegt. Það er ekki dimmt þegar allir eru leiðir eða bjart þegar allir eru glaðir. Það bara kemur bjart á deigi og dimma á nóttunni. Tónlistinn kemur á mjög furðulegum tímum og hún er frekar mikil. Svona of 'há'.Myndin er mjög góð en hún er frekar einstök. Alls ekki fyrir alla, þeir sem fíla Coen-myndir, eiga eftir að fíla hana en þeir sem hafa ekki séð hana, eiga að drífa sig að horfa á No Country For Old Men eða Fargo, bara báðar. Þetta er geðveik mynd, ekta Coen !
Myndin var mjög lengi að byrja en þegar hún er komin af stað er hún alveg ógeðslega skemmtileg. Hún er betri en nokkrar Coen-bræðra myndir og verri en nokkrar. Brad Pitt er frekar stu…
Myndin var mjög lengi að byrja en þegar hún er komin af stað er hún alveg ógeðslega skemmtileg. Hún er betri en nokkrar Coen-bræðra myndir og verri en nokkrar. Brad Pitt er frekar stutt en alveg snilld og eru eiginlega bara allir fínir og húmorinn er kolsvartur og á köflum ógeðslega fyndin. En þessi sem sagði að maður gæti aldrei farið alvörunni að hlæja hefur rangt fyrir sér. Mæli með þessari.
Leikarahópurinn bjargar því sem bjargað verður í þessari nýju Coen-bræðra mynd. Þeir bræður eru komnir á kunnuglegar slóðir eftir meistaraverkið No Country for Old Men í fyrra og rey…
Leikarahópurinn bjargar því sem bjargað verður í þessari nýju Coen-bræðra mynd. Þeir bræður eru komnir á kunnuglegar slóðir eftir meistaraverkið No Country for Old Men í fyrra og reyna hér að endurnýta að einhverju leyti húmorinn úr Fargo og The Big Lebowski, en án mikils árangurs. Handritið er sérlega kjánalegt og flatt og brandararnir fáir, en bestu sprettina á þó Brad Pitt í frábæru hlutverki. John Malkovich fer með aðalhlutverkið, og gerir það vel, en myndin fer þokkalega af stað þegar segir frá brotthvarfi hans frá CIA og ákvörðun hans um að rita endurminningar sínar. Það fer þó fljótt að halla undan fæti þegar Frances McDormand, George Clooney og Pitt flækjast inn í málið. Allir eiga leikrararnir þó hrós skilið, enda frábærir hæfileikamenn og -konur þar á ferð, en án þeirra væri myndin hvorki fugl né fiskur.María Margrét Jóhannsdóttirkvikmyndir.com
★★★★☆
Burn after Reading er nýjasta afurð Coen bræðra og bara ágætis skemmtun. Skrautlegir karakterar eru aðallega það sem heldur myndinni á floti en þar sem hún uppfyllir engar aðrar krö…
Burn after Reading er nýjasta afurð Coen bræðra og bara ágætis skemmtun. Skrautlegir karakterar eru aðallega það sem heldur myndinni á floti en þar sem hún uppfyllir engar aðrar kröfur þá verður hún alls engin snilld. En leikurinn hér er barasta þvílíkt skemmtilegur og húmorinn er í flestum tilvikum alveg yndislegur(stundum er hann þó hrikalega þunnur). John Malkovich og Brad Pitt eru alveg stórgóðir í hlutverkum sínum og fast á hæla þeirra kemur Frances Mcdormand og samleikur þeirra er áhugaverðasti og besti partur myndarinnar. En annars þá býður Burn after Reading ekki upp á neitt stórbrotið, þó að hún sé stórskemmtileg þá vantar of margt til að hún fái hærri einkunn en tvær og hálfa stjörnu. Eitthvað endar hún líka snögglega. 7/10 í einkunn. Fín skemmtun en ekkert minnisstætt.
Það er alltaf ánægja að setjast niður og horfa á Coen-mynd. Maður getur einhvern veginn alltaf stólað á það að ekkert venjulegt bíó sé á ferðinni. Þeir Coen-bræður hafa líka all…
Það er alltaf ánægja að setjast niður og horfa á Coen-mynd. Maður getur einhvern veginn alltaf stólað á það að ekkert venjulegt bíó sé á ferðinni. Þeir Coen-bræður hafa líka alltaf verið háðir fjölbreytni, og kemur það ekki á óvart að þeir skildu bera fram kómíska mynd á borð við þessa eftir hina alvarlegu - en engu að síður frábæru - No Country for Old Men. Burn After Reading er ekki bara gamanmynd með svörtum húmor, heldur ekta grínfarsi þar sem að margar óviðkunnanlegar persónur lenda í kjánalegum og tilviljanakenndum aðstæðum. Myndin er algjör hrúga og eiginlega er enginn heilsteyptur söguþráður til staðar, en þessi sjúskaða atburðarás ásamt óborganlegu samspili leikarana er einmitt það sem að gerir þessa mynd svona nett skemmtilega.En þrátt fyrir að myndin gangi langt í vitleysunni og þá staðreynd að myndin sé á köflum bara hreinlega stefnulaus er maður alltaf í góðum höndum hjá Coen-bræðrum. Þeir spila skemmtilega með áhorfandann og undir lokin getur maður ekki annað en bara hlegið að öllu ruglinu. Svo er eitthvað svo gaman við það að horfa á stórstjörnur gera sig að algerum aulabárðum.George Clooney, Tilda Swinton og John Malkovich koma alveg ómótstæðilega vel út sem algjörir skíthælar. Þau spila vel með þessi hlutverk og virðast alltaf ná að halda uppi ákveðnum ferskleika, í stað þess að detta út í stereótýpur. Frances McDormand og Brad Pitt standa hins vegar upp úr. Þau eru bæði hálf hallærisleg en sakleysisleg á sama tíma, og Pitt á eflaust eitt besta augnablik ferils síns þegar að hann á í samskiptum við Malkovich. Myndin tekur sig aldrei neitt alvarlega, enda hefur hún enga ástæðu til þess. En þrátt fyrir nautheimsku hegðanir persónanna er handritið afar snjallt og vel unnið. Góður húmor er einnig til staðar, eins og yfirleitt fylgir myndum Coen-bræðra. Það eru nokkur frábær atriði hér að finna og fáein faktískt drepfyndin. Myndin er hins vegar ekkert sprenghlægileg frá upphafi til enda, en hún hefur þó þennan spes húmor sem bræðurnir eru þekktir fyrir, og þar af leiðandi helst maður brosandi út alla lengdina. Ef út í það er farið má eiginlega segja það sama um The Hudsucker Proxy, The Big Lebowski, Intolerable Cruelty (sem er án efa einhver vanmetnasta mynd bræðrana) og jafnvel Raising Arizona; Allt mjög skemmtilegar gamanmyndir sem að halda ákveðnum lágstemmdum húmor en ekkert neitt sem þú kafnar af hlátri yfir.Lokasena myndarinnar ein og sér setur punktinn yfir i-ið yfir það hversu óborganleg mynd þetta er og mér finnst hún tvímælalaust eiga skilið meðmæli. Hún missir örfá stig fyrir pínu hæga keyrslu í byrjuninni og fyrir að uppljóstra ekki lokaörlög einnar tiltekinnar persónu (segi ekki hver - þið hljótið að fatta), en ef að þú ert mikill aðdáandi Coen-gamanmynda þá er bókað að þú fílir myndina talsvert betur en þeir sem eru kannski meira vanir hefðbundnum gamanmyndum. Annars, ef þú fílar leikaravalið og kannt að meta vel skrifaðar þvælur, þá ætti Burn After Reading alls ekki að valda þér neinum vonbrigðum heldur.Rétt sleppur upp í... 8/10