Miles Massey, þekktur skilnaðarlögfræðingur í Los Angeles, á allt sem hugurinn girnist - og oft á tíðum tvennt af öllu. En þrátt fyrir flotta viðskiptavinalista, og góðan árangur í starfi, virðingu kollega sinna og frábæran hjúskaparsamning ( The Massey hjúskaparsamningurinn ( pre-nup)) sem kenndur er við hann, þá er hann nú kominn að krossgötum í lífinu. Hann er kominn með nóg af velgengninni, og er orðinn leiður á þessu öllu saman og leitar nú að nýjum áskorunum. Þetta breytist allt þegar hann hittir Marylin, sem verður innan skamms fyrrverandi eiginkona viðskiptavinar hans Rex Rexroth, auðugs fasteignamógúls og ólæknandi flagara. Með aðstoð einkaspæjarans Gus Petch, þá neglir hún Rex og hlakkar nú til að lifa góðu lífi, fjárhagslega sjálfstæð. En það kemur babb í bátinn þegar hæfileikar Miles koma til sögunnar, en eftir aðkomu hans fær hún ekkert út úr skilnaðinum. Marylin er ekki sátt við þetta og ákveður að hefna sín og hluti af hefndaraðgerðum hennar er að giftast olíujöfrinum Howard Doyle. Miles og hinn sallarólegi aðstoðarmaður hans, Wrigley, grafast alltaf dýpra og dýpra inn í málið án þess að vilja það, og að lokum þurfa þeir að takast á við Marylin. Lævísleg brögð, svik og blekkingar, og aðdráttarafl, vex í sífellu í þessari sígildu sögu af baráttu kynjanna.
Intolerable Cruelty er hin fínasta mynd. En hún er samt svo allt öðruvísi en hinar myndirnar hjá þeim Cohen bræðrum. Og það er ástæðan af hverju mér fannst þessi sú versta sem þeir f…
Intolerable Cruelty er hin fínasta mynd. En hún er samt svo allt öðruvísi en hinar myndirnar hjá þeim Cohen bræðrum. Og það er ástæðan af hverju mér fannst þessi sú versta sem þeir félagar hafa sent frá sér(hef samt ekki séð Ladykillers). En um myndina. Húmorinn er alveg meiriháttar í myndinni, leikstjórn Cohen bræðra fín, leikarar eins og George Clooney og Cata Zeta-Jones sýna ágæta takta og eru fín saman á skjánum. Svo eru aukaleikarar eins og Geoffrey Rush og Billy Bob Thornton sem koma með snilldartakta í sín hlutverk. En ef ég á að meta þetta sem Cohen bræðra mynd, þá er hún sú versta hingað til.
Ég verð að segja að ég er hjartanlega sammála Guðjóni Má Sverrissyni sem skrifaði hér á undan mér. Þessi mynd er hræðileg! Hvað eru svona góðir leikarar eins og George Cloony og Cat…
Ég verð að segja að ég er hjartanlega sammála Guðjóni Má Sverrissyni sem skrifaði hér á undan mér. Þessi mynd er hræðileg! Hvað eru svona góðir leikarar eins og George Cloony og Catharine Zeta Jones (sem fór á kostum í Chicago, vann hún ekki óskarsverðlaun fyrir hana?) að gera í svona lélegri mynd? Þau sína allavega ekki sínu bestu hliðr í þessari mynd. Og söguþráðurinn!! Hann er gjörsamlega vonlaus. Ég skil bara ekkert í fólki að vera að gera svona kvikmyndir! PENINGAEYÐSLA. Ekki taka þessa mynd! Geriði það!! Tók þessa mynd með vinkonu minni í von um skemmtilega mynd sem myndi hressa upp á kvöldið okkar en hún gerði alveg þveröfugt. Sem betur fer vorum við með aðra mynd líka! Svo skil ég bara ekkert í þeim sem gefa þessari mynd 3 eða 4 stjörnur!!!!! Alveg undarlegt. Ekki taka þessa mynd. Treystiði mér, það er bara peningaeyðsla!!!!!!!!!!!!!!!
Þetta er án vafa ein verst leikna mynd sem ég hef séð lengi og svo er söguþráðurinn ekki uppá marga fiska ég varð fyrir miklum vonbrigðum með þessa mynd coen bræðra ég bjóst við ei…
Þetta er án vafa ein verst leikna mynd sem ég hef séð lengi og svo er söguþráðurinn ekki uppá marga fiska ég varð fyrir miklum vonbrigðum með þessa mynd coen bræðra ég bjóst við einhverju meira en þessi mynd skilur ekkert eftir sig bara ein af þessum hollywood myndum sem eiga þennan leiðinlega hollywood endir ég held að þessi mynd sé bara peningaeyðsla fyrir utan sjokkið sem ég fékk við að horfa á þessa leiðinlegu mynd þá er það ekkert miðað við sjokkið sem ég fékk við að lesa umfjöllunina á þessari mynd herna á kvikmyndir.is
Intolerable Cruelty er örugglega með betri myndum Coen bræðrana,en sumum gæti fundist hún leiðinleg.Miles Massey (George Clooney) er skilnaðarlögfræðingur sem fær mál frá Marylin Rexroth…
Intolerable Cruelty er örugglega með betri myndum Coen bræðrana,en sumum gæti fundist hún leiðinleg.Miles Massey (George Clooney) er skilnaðarlögfræðingur sem fær mál frá Marylin Rexroth (Catherine Zeta-Jones) en þau verða brátt ástfangin en Massey sér að hún er bara að verða ástfangin svo að hún gæti fengið meiri peninga. Myndin hefur margar óvæntar fléttur og er með blöndu af svörtum og film-noir húmor eins og aðrar Coen-bræðra myndir. En þessi mynd er fyrir alla kvikmyndaunnenda þannig að ég hvet alla til að glápa!
Það má setja stórt spurningarmerki á það hvort þetta ætti að kallast rómantísk gamanmynd eða svört kómedía sem byggir á tilfinningum og sambandi tveggja einstaklinga. Sama hvor hópnu…
Það má setja stórt spurningarmerki á það hvort þetta ætti að kallast rómantísk gamanmynd eða svört kómedía sem byggir á tilfinningum og sambandi tveggja einstaklinga. Sama hvor hópnum hún tilheyrir, þá verður því ekki neitað að þetta sé einhver óvæntasti glaðningur sem ég hef séð í bíó undanfarna mánuði - og þá frá Coen-bræðrum! Hér er engin hefðbundin formúla til að fylgja eftir: engin klisja, engin væmni og heldur ekkert auðútreiknanlegt plott. Já, þeir Coen-bræður hafa svo sannarlega sýnt hvernig á að gera rómantíska gamanmynd, sem þeir hafa aldrei áður gert (nema þið teljið Raising Arizona með - sem mér finnst vera á mörkunum). Sagan er í heild sinni alveg dásemd og handritið, sem er verulega þétt, býður upp á margt bráðskemmtilegt, allt frá vel skrifuðum samtölum upp í húmor. Svo geislar hreinlega af aðalleikurunum. George Clooney er alveg frábær í myndinni, og sýnir á sér nýja og þrælskemmtilega hlið. Catherine Zeta-Jones er (ótrúlegt en satt) ekki mikið síðri, og saman eiga þau yndislegan samleik sem heldur myndinni flæðandi. Hún er líka skreytt ýmsum litríkum aukapersónum, og eins og var áður tekið fram, þá vantar ekki húmorinn. Hann er að vísu tiltölulega dökkur en samt sem áður hló ég mig máttlausan einstaka sinnum af öllu ruglinu (að mínu mati er þetta fyndnasta mynd bræðrana síðan The Big Lebowski). Þótt að myndin sé óhefðbundin fyrir sinn geira, þá er söguþráðurinn í sjálfu sér ekkert frumlegur, en það er alveg meiriháttar hvernig unnið er úr þessu efni. Fyrir alla þá þreyttu stráklinga sem eru orðnir þreyttir á því að fara með kærustunni á væmnar kellingaþvælur, þá ætti þetta að vera mjög fín tilbreyting. Mitt mat: ein fyndnasta og óvenjulegasta gamanmynd ársins.8/10
Coenbræður(Man Who Wasn't There, O Brother, Where Art Thou?) fara ekki sömu braut og aðrir í Hollywood. Þeir gera öðruvísi myndir með alvöru persónum. Intolerable Cruelty er enn ein gæða…
Coenbræður(Man Who Wasn't There, O Brother, Where Art Thou?) fara ekki sömu braut og aðrir í Hollywood. Þeir gera öðruvísi myndir með alvöru persónum. Intolerable Cruelty er enn ein gæðamyndin frá þeim. Myndin segir frá hjúskaparlögfræðingnum Miles Massey (George Clooney). Hann er vellauðugur og gerir allt sem hann getur til að sigra. Smátt og smátt er hann þó að uppgvöta að hann er pínu einmana. Hann tekur að sér mál Rex Rexroth (Edward Herrmann). Rex hélt framhjá konunni sinni, Marylin Rexroth (Catherine Zeta-Jones), en fer samt fram á það að hún fái ekkert út úr skilnaðinum. Miles finnst þetta verkefni ögrandi og tekur það að sér. Það er samt ekki síðan hann sér Marlyn að hjólin fara að snúast því Miles fellur fyrir henni. Út frá þessu verður hinn skemmtilegasti farsi sem óvæntum endalokum. Coenbræður taka hér eina Hollywoodklisju og búa til eina albestu rómantísku gamanmynd sem undirritaður hefur séð. Samleikur Clooneys og Zetu - Jones er yndislegur. Clooney er frábær leikari sem sýnir það enn einu sinni að hann getur leikist nánast hvað sem er. Coenbræður ná því besta fram í honum (hver man ekki eftir O´brother where art thou?). Handritið er skothelt aukapersónurnar eru hverri annarri skrautlegri. Intolerable Cruelty er yndisleg gamanmynd sem ég mæli hiklaust með.
Það var frábært að sjá hversu vel Clooney virkilega getur leikið, hann er ekki bara myndarlegur heldur einnig með þessa rosalegu takta sem ég hef aldrei séð hjá honum áður. Mótleikona …
Það var frábært að sjá hversu vel Clooney virkilega getur leikið, hann er ekki bara myndarlegur heldur einnig með þessa rosalegu takta sem ég hef aldrei séð hjá honum áður. Mótleikona hans frú Jones er svona að leika sitt venjulega hlutverk að mér fannst, táldregur karlmenn í gríð og erg. Henni fer það vel og veit hvað hún er að gera.
Myndin er sett upp sem grínmynd með ótrúlegum fléttum. Hún átti samt lægðir þar sem manni gat leiðst aðeins ( m.a. vegna þess að maður var búin að sjá mikið úr henni) Hinsvegar hugsar maður út alla myndina bara vááá hvað er í gangi, hún er svo spes í heildina séð.
Mér finnst frábært að sjá myndir sem eru sérstakar og spes, þess vegna átti þessi voða vel við mig. Öðrum gæti þótt hún leiðinleg og bara algjört rugl.
Þetta er þrátt fyrir allt babblið í mér, mynd sem engin má missa af.
Öllum leyfð
Kynlíf
Blótsyrði
