O Brother, Where Art Thou? (2000)

Hrein unun á að horfa, eins og flestar myndir þeirra Coen-bræðra. Við fylgjumst með þrem strokuföngum á ferðalagi í leit að týndum fjársjóð, með viðkomu á vinsældarlistum, Ku Klux Klan-messum, hvítasunnusamkomum og víðar. Ein af þessum sem maður hreint verður að sjá.

Jæja, ég verð að vera í algjörum minnihluta.. mér fannst þessi mynd alveg drepleiðinleg, karakterarnir fóru í taugarnar á mér og ég hafði bara mjög takmarkaðan húmor fyrir þessu öllu saman! Mér drepleiddist! myndin fær hálfa stjörnu fyrir tónlistina.

Mynd þessi eftir Coen-bræðurna er lauslega (mjög lauslega) byggð á Ódysseifskviðu eftir Hómer og segir frá þrem föngum sem strjúka úr nauðungarvinnuni í fangelsinu á 4. áratug seinustu aldar (20. öldinni það er að segja). Þetta eru þeir Ulysses Everett McGill stytt sem Everett (George Clooney), Pete (John Turturro) og Delmar (Tim Blake Nelson). Á flótta sínum frá hinum illa lögreglustjóra Cooley (Daniel von Bargen) lenda þeir í hreint ótrúlega súrrealískum og skrítnum uppákomum með álíka súrrealísku og skrítnu fólki eins og biblíusölumanninum Big Dan Teague (John Goodman) og hinum ofvirka en um leið þunglynda ræningja George "Babyface" Nelson (Michael Badalucco). Spurningin er: Munu þeir detta í lukkupottinn og fá frelsi eða munu þeir nást. Coen-bræðurnir eru einhverjir bestu kvikmyndagerðarmenn sem komið hafa fram síðustu tvo áratugina eða svo. Ég fór á fyrstu mynd þeirra, Blood Simple fyrir fáeinum dögum og hún hafði þetta sama hráa og geysikraftmikla yfirbragð sem þessi mynd hefur einnig, jafn ólíkar og þær eru. Þeir stytta sér aldrei leið, gefa aldrei eftir og halda áfram að koma með efni sem virkar alltaf nýtt of ferskt. Ég dýrka þá! Hvað sem því líður þá er þessi mynd drepfyndin út í gegn í sínum furðulegheitum. Og það er gaman að sjá alla orkuna sem kemur frá öllum við gerð þessarar myndar. Kvikmyndataka Roger Deakins er snilld eins og venjulega, sömuleiðis tónlist T-Bone Burnett, Carter Burwell og Chris Thomas King sem hefur yfir sér þennan ekta suðurríkjablæ. Og leikurinn er hreint afbragð. Clooney hefur aldrei verið betri og er frábær sem hinn snjalli og tungulipri foringi klíkunnar, John Turturro fjalltraustur að vanda sem Pete og Tim Blake Nelson fer á kostum sem hinn tregi Delmar. Einnig er hann góður John Goodman (einn af mínum uppáhalds leikurum) þótt rullan sé ekki stór. Ég mæli eindregið með því að allir fari á þessa mynd. Fyndnasta mynd ársins og ein af þeim bestu.

O Brother where art thou er skemmtileg mynd eins og þær gerast bestar. Myndin er um þrjá strokufanga sem í byrjun leita að fjársjóði þeir lenda svo í ógleymanlegum ævintýrum á leiðinni. Þetta er enn ein snilldin frá Coen bræðrum. Myndir Coen bræðra eru nánast aldrei leiðinlegar þess vegna sá ég þessa mynd og hún stóðst sko undir væntingum.

Þvílík snilld. Hér er nýjasta mynd Coen bræðra og þeir bregðast ekki með þessari. Hún er fyndin, vel leikin, góð tónlist í myndinni og George Clooney hefur aldrei verið betri. John Turturro er líka mjög góður í sínu hlutverki. Sá sem að stelur senunni, þótt hann leiki lítið í myndinni, er John Goodman. Hann leikur þessa persónu sem er í hópi sem hatar svart fólk af þvílíkri snilld. Coen bræður eru snillingar. Pottþétt skemmtun.

Það er alltaf gaman þegar ný mynd eftir Coen-bræður kemur í bíó, enda hefur þeim ekki ennþá tekist að gera "lélega" mynd. O Brother, Where Art Thou? er kannski ekki ein af þeirra bestu myndum, en hún er svo sannarlega skemmtileg og þess virði að sjá - svo er það líka skylda að fara á Coen-mynd í bíó fyrir alvöru kvikmyndaáhugamenn. Í þessari mynd sjáum við alla venjulegu þætti Coen-myndanna; skrítnar persónur, flotta myndatöku, frábær, launfyndin samtöl og kolsvartan húmor. George Clooney sannar það enn og aftur að hann er mun betri leikari en flestir vilja meina og vanir Coen-leikarar á borð við John Turturro, John Goodman, Charles Durning og Holly Hunter eru allir í góðu formi. Einnig má minnast á Tim Blake Nelson sem er frábær í sínu hlutverki. Ég mæli eindregið með O Brother, Where Art Thou.

Þessi nýjasta mynd Coen bræðra gerist í Bandaríkjunum á fjórða áratugnum og fjallar um þrjá strokufanga á flótta. Markmið þeirra er að ná í fjársjóð sem forsprakki hópsins, Ulysses (George Clooney), tókst að koma undan áður en hann var fangelsaður, en á leið þeirra verða margar vægast sagt óvæntar uppákomur og litríkir karakterar. Handritið er lauslega byggt á Hómerskviðu, sem er eitt elsta skáldverk sem vitað er um ef ég man rétt. Ekki veit ég hvernig Coen bræðrunum datt í hug að nota þennan efnivið nema þá kannski að þetta gefur þeim afsökun fyrir að gera frekar "súra" hluti (atriðið með Sírenunum til dæmis). Myndin er stútfull af furðulegheitum og "offbeat" húmor sem hittir oftast til marks. Sjónrænt séð er hún mikil snilld, mörg atriði líta frábærlega út. Útkoman er ágætis mynd sem gaman er að horfa á en skilur samt lítið eftir sig, manni er nokkurn veginn sama um persónurnar og örlög þeirra en það sem ber myndina er ferðalagið um furðuheiminn sem Coen bræður hafa hér skapað.