Osmosis Jones (2001)

Osmosis Jones er furðulega flöt mynd. Hinum leikna hluta er leikstýrt af Farrelli bræðrum sem eru þekktir fyrir grófan húmor sinn, en í þetta sinn er þeim haldið föngnum af þeirri staðreynd að myndin varð að vera börnum leyfð ef það átti að vera möguleiki á því að ná peningunum til baka. Þó Bill Murray reyni sitt besta (og það er fjandi gott) þá er leikni hlutinn hálf vanaður og daufur á allan hátt. Teiknaði hlutinn er ekki mikið betri, og miðað við allt það fjármagn sem fór í myndina (hún var rándýr) þá er hann ferlega illa teiknaður. Það var allt svo formúlukennt við það sem gerðist. Enginn metnaður virtist vera fyrir hendi að gera eitthvað spennandi, heldur fær maður það sem maður hefur milljón sinnum séð áður. Ég get ekki annað sagt heldur en að þessi mynd sem ég bjóst við frekar miklu af, hafi ollið mér sárum vonbrigðum. Þó hún sé kannski ekki neitt alvarlega léleg, þá er hún ferlega flöt og fyrirsjáanleg og ekkert sem vekur neinn sérstakan áhuga. Aðeins fyrir harða Bill Murray aðdáendur.

Fín gamanmynd um það hvernig náungi nokkur sem vinnur í dýragarði smitast af lífshættulegri veiru og hvað gerist inn í líkama hans við þetta allt. Atriðin sem gerast í líkama hans er sett fram í teiknimyndastíl þar sem Chris Rock talar við hvítt blóðkorn sem þarf að stöðva veiruna og David Hyde Pearce (bróðir Fraisers í samnefndu sjónvarpsþáttunum) talar fyrir hjálparhellu hans. Töluvert ímyndunarafl hefur þurft til að skapa innviði líkamans á þennan hátt og er þetta skondin túlkun á því hvernig líkaminn starfar. Atriðin sem fjalla um manninn sjálfan er líka oft á tíðum bráðfyndin, en snillingurinn Bill Murray leikur þennan seinheppna náunga sem hefur viðbjóðslegar matarvenjur. Það eru Farelly bræðurnir sem leikstýra myndinni og eru hér komnir í aðeins fjölskylduvænna efni en þeir hafa tekist á við áður. Osmosis Jones er ágætis skemmtun en skilur reyndar lítið eftir sig. Fín mynd fyrir alla fjölskylduna.

Myndin gerist að mestu leiti inn í líkamanum á Frank( Bill Murrey) sem lifir óheilbrigðu lífi. Crish Rock talar fyrir Osmosis Jones hvíta blóðfrumumu sem kemst á slóðir um vírus sem komst inn í Frank. Molley Shannon kemur fram í tvem atriðum og stóð hún sig bara ágætlega. Myndin er lífleg og skemmtileg og kemur manni í gott skap þótt mér fannst Crish Rock ekki passa sem túlkun fyrir Osmosis Jones. Ég mæli með henni fyrir þá sem vilja fara á skemmtilega mynd til að lífga upp á tilveruna.

Ein af þeim bestu myndum sem ég hef séð sem eru með bæði teiknum og leiknum. Myndin fjallar um hvítt blóðkorn sem heitir OsmosisJones sem er í lögreglunni í Frank. Hann er þó algjör hrakfallabálkur og ég skil ekki að hann hafði ekki verinn rekinn áður fyrir mjög neyðarlegt atvik hjá Frank sem hann olli. Frank verður veikur og tekur inn pillu og pillan og Jones reyna að starfa saman. Þegar Jones tekur eftir framandi vírus vill enginn hlusta á hann nema pillan, reyndar af hálfum hug. Það er ekki mikið blótað í myndinni eins og í öðrum grínmyndum og slagsmál eru sjaldgæf.

Hér er komið nýjasta mynd þeirra Farrelly-bræðra, Osmosis Jones, sem er svona bæði mynd og teiknimynd í senn. Frank Detorri er bara venjulegur maður sem vinnur í dýragarði og býr með dóttur sinni Shane. En svo er líka önnur mynd, sem gerist innan í honum. Þar er löggan og blóðkornið Osmosis Jones sem að er verndari líkama Franks fyrir öllum veikindum og öllu þannig dæmum. Svo kemur til sögunnar Rauði Dauðinn sem ætlar sér að hreinlega að drepa Frank á nýjum mettíma en þá kemur það í hlut Osmosis Jones að stöðva hann. Þessi mynd er allt öðruvísi en myndirnar sem þeir hafa gert en þetta er samt ekki neitt léleg mynd, þvert á móti. Hér er alveg þvílíkt góðir leikarar sem ljá rödd sína í þessari mynd, eins og Laurence Fishburne(Matrix), David Hyde Pierce(Fraiser), William Shatner(Miss Congeniality) og Ron Howard(leikstýrði The Grinch). Bill Murray alveg frábær sem Frank og er Chris Elliott mjög góður sem besti vinur Franks og Molly Shannon er líka góð miðað við hvað hún leikur lítið í myndinni. Bæði atriðin sem Molly Shannon og Bill Murray eru saman í eru ótrúlega fyndin. Mynd sem hægt er að mæla með.

Farrelly bræðurnir eru ekki vanir að gera grínmyndir sem höfða til allra í fjölskyldunni. Chris Rock fer á kostum með rödd sína í þessari stórskemmtilegri mynd sem að mestu leyti teiknimynd en inn á milli atriða koma fram fyndnar leiknar senur þar sem Bill Murray fer á kostum. Myndin er eftir rugludallanna Farrelly bræður (það þekkja allir grínmyndirnar There´s Something About Mary, Dumb & Dumber og Me, Myself & Irene) og þessi mynd slær auðveldlega út síðustu mynd þeirra, Say it Isn´t So. Laurence Fishburne notar rödd sína ásamt ýmsum öðrum skemmtilegum, og í leiknu senunum koma fram leikarar eins og Chris Elliot og Molly Shannon (sem átti bara tvö atriði), sem eru bæði skemmtileg og drepfyndin eins og alltaf. Söguþráðurinn gerist aðallega inni í líkamanum á Frank (Murray), þar sem að allar slíkar senur eru teiknaðar. Osmosis Jones (Chris Rock) er aðalpersónan í teiknimyndinni þar sem hann er bæði lögga og hvítt blóðkorn (hlómar illa en þetta er hvort sem er teiknimynd). David Hyde Pierce leikur eitt aðalhlutverkið í teiknimyndinni og er þúsund sinnum betri en í Isn´t She great hörmunginni. Frank verður veikur af vírusi og við fylgjumst svo með atburðunum inni í líkama hans þar sem Osmosis verður að halda líkama hans hraustann frá illum vírusi (Laurence Fishburne). Í Osmosis Jones er ekki blótað eins mikið og er í hefðbundnum myndum bræðrana, húmorinn gengur heldur ekki út í vitleysu, hann er ekki eins grófur, svo er söguþráðurinn bara mun frumlegri heldur en í ýmsum myndum þeirra. Þeir höfðu alltaf áður sömu formúluna, þær voru næstum allar vegamyndir (road movies), farið er illa með dýr (sem á að vera drepfyndið) í hverri einustu mynd þeirra, þær byrja alltaf í fortíðinni en svo þegar myndinni líður á, þá gerist hún svona yfirleitt um það bil 20 árum seinna. Svo má ekki gleyma að í þessum myndum gerist alltaf eitthvað alvarlegt fyrir aðalpersónurnar, eins og að þær fái alltaf spark í klofið (sem er algengast) eða slíkt, það skilja örugglega flestir hvað ég meina, sérstaklega þegar aftur er litið á eitthvað af þessum grínmyndum. Osmosis Jones flegir burt þessari formúlu og er hér komin með frumlega og skemmtilega hugmynd. Myndin er oft á tíðum fyndin, það er mikið af svona líkamsbröndurum (body humor eins og rétt er sagt). Osmosis Jones er létt og skemmtileg gamanmynd sem fellur í hóp hressilegustu mynda Farrelly bræðra.