The Perfect Storm (2000)

Þetta er var nú ágætis mynd þótt þeim sem gerðu hana gátu nú gert betur því marga galla er nú að finna í henni. Og fyrir mína parta þá verð ég nú að segja að bátur sem hefur að geyma mann eins og Mark Wahlberg Þá er manni sko sama hvort hann muni sökkva eða ekki og aldrei sína hinir neitt góðan leik en í heildina var þetta ágætis mynd, en ég held að margir hafi orðið fyrir vonbrigðum með myndina því þeir bjuggust við of miklu en persónulega bjóst ég ekki við neitt góðri mynd og því var ég ekki fyrir vonbrigðum og það var ástæðan fyrir því að ég sá hana svona seint. En annars er þetta bara ok mynd sem er allt í lagi að horfa á.

Bókin The Perfect Storm eftir Sebastian Junger er ein áhrifamesta bók sem undirritaður hefur lesið. Sem skáldsaga væri hún nógu kraftmikil en vegna þess að maður er meðvitaður um að sagan af Billy Tyne og áhöfninni á Andreu Gail er sönn verða áhrifin umtalsvert meiri og þyngri. Titill myndarinnar vísar til óhugnanlega kraftmikils veðurkerfis sem myndaðist undan norðausturströnd Bandaríkjanna og Kanada í október 1991. Fellibylurinn Grace kom sunnan úr Karíbahafi, djúp lægð kom austan frá Grænlandi og Íslandi, og kalt andrúmsloft blés inn norður frá Kanada. Þegar þessi þrjú kerfi sameinuðust yfir Norður-Atlantshafinu varð til það sem veðurfræðingar hafa kallað "hið fullkomna óveður." Myndin, líkt og bókin, segir frá áhöfn sverðfisksbátsins Andreu Gail sem gerði út frá bænum Gloucester í Massachusetts, en sá bær á þann vafasama heiður að hafa misst fleiri sjómenn í djúpið en nokkur annar bær sem vitað er um. Billy Tyne (George Clooney) er skipstjórinn á Andreu Gail, og eftir marga slappa túra ákveður hann að taka einn lokatúr áður en vertíðinni lýkur. Áhöfnin er treg til en lætur sannfærast. Þeirra á meðal eru Bobby Shatford (Mark Wahlberg), sem langar meira til að verða eftir hjá kærustunni (Diane Lane), Dale Murphy (John C. Reilly), sem er tregur til að yfirgefa son sinn, David Sullivan (William Fichtner), ofbeldisfullur skaphundur, Bugsy Moran (John Hawkes), og Alfred Pierre (Allen Payne), ungur og þögull blökkumaður. Eftir slappt gengi í byrjun tekur Tyne þá ákvörðun að stíma út á Flæmska hattinn, lengst úti í hafi. Á heimleiðinni, hins vegar, verður þeim ljóst að til að komast til Gloucester er nauðsynlegt að sigla beint í gegnum "skrímslið", eins og Linda Greenlaw (Mary Elizabeth Mastrantonio) varar þá við. Þá taka tæknibrellurnar við, og þær eru ólýsanlegar. Þær eru svo raunverulegar að ég mæli hreinlega með því að fólk taki með sér sjóveikipillur í bíó. Wolfgang Petersen tekur þessa sögu og sýnir henni þá virðingu sem hún á skilið; hann bætir ekki við neinum hallærislegum aukasögum sem litlu skipta. Ekki spillir fyrir að hann er trúr bókinni og sýnir áhorfendum ótrúlega björgun hóps þyrluflugmanna sem gerðu tilraun til að finna Andreu Gail. Enn og aftur er sannleikurinn ótrúlegri en lygin. Það eru fáir veikir punktar; einna stærstur er tónlist James Horners. Það er eins og hann hafi tekið það sem hann samdi fyrir síðustu bátamyndina sína (Titanic) og endurunnið að mestu. En myndin fær mikið hrós hjá mér. Clooney og Wahlberg eru stórgóðir í sínum hlutverkum og eru greinilega sáttir hvor við annan eftir reynsluna í Three Kings. Tæknibrellurnar eru stórkostlegar, ef The Perfect Storm hirðir ekki þann Óskar má ég hundur heita. Verulega góð mynd.

Að mínu mati er The Perfect Storm ein heild byggð á tveimur helmingum; klukkutímalangri byrjun sem er án efa ein sú leiðinlegasta og væmnasta sem sést hefur lengi og svo restin sem er með því flottasta sem sést hefur í sumar. Glöggir vita það kannski að ég gaf X-Men aðeins tvær stjörnur, eingöngu vegna vonbrigðanna sem ég varð fyrir. Þó að The Perfect Storm fái hálfri stjörnu meira finnst mér X-Men samt sem áður vera fremri henni. Í X-Men var aldrei ein mínúta sem tapaðist vegna ófyrirgefanlega væmnum atriðum, hasarinn var stöðugur, skemmtanagildið sífellt. Vonbrigðin samt sem áður mikil vegna yfirgnæfandi tómleika. The Perfect Storm er æðri að því leyti að þegar henni tekst vel upp þá tekst henni frábærlega vel upp og er alls ekki tómleg. Í rúmlega klukkutíma var ég á nálum; frábærar brellur og góð stjórn á hraða, þökk sé Wolfgang Petersen, héldu mér í heljargreipum en myndin var því miður áður búin að drekkja sér (no pun intended) í yfirgengilegri væmni. Þó myndin nái að toga sig upp á yfirborðið í seinni helmingnum bjargar hún sér aldrei algjörlega og er ég fullviss um það að hefði hún verið klippt um svona hálftíma væri hér á ferðinni einstök mynd. Mér fannst samt tilfinningasemin (ekki væmnin) í lok myndarinnar eiga vel við en í byrjuninni, þegar við vitum of lítið til að vera sama um nokkuð, var það tilgangslaust og leiðinlegt. George Clooney stendur sig ágætlega sem skipstjóri bátsins en ég verð bara að lýsa hér með yfir algjöri andúð minni á hinum einstaklega hæfileikalausa Mark Whalberg. Guð minn almáttugur! Í hvert skipti sem hann sást varð mér flökurt og þegar hann byrjar að tala... ja, þið eigið eftir að verða veik af einhverju öðru en sjónum. Ég skil það ekki hvernig Tim Burton fékk það af sér að ráða þennan ömurlega "leikara" í Planet of the Apes endurgerðina sína. Whalberg getur ekki leikið og er hin frábæra Boogie Nights undantekningin sem sannar regluna. Mary Elizabeth Mastrantonio var einnig góð, eins og alltaf. Góð skemmtun, en of gölluð til að hægt sé að fyrirgefa henni algjörlega.

Sannsöguleg náttúruhamfaramynd sem segir frá áhöfn veiðibátsins Andreu Gail sem var gerður út frá sjávarþorpi í Massachusetts fylki. Árið 1991 mynduðust þar afar sjaldgæfar veðurfræðilegar aðstæður og útkoman varð eitt langmesta óveður aldarinnar og áhöfn bátsins lenti í miðjunni á því. Ef það er eitthvað sem Wolfgang Petersen getur státað af er það að kunna að byggja upp spennu - þetta kemur greinilega fram í fyrri myndum hans (In the Line of Fire, Outbreak, Air Force One o.fl.). Sá hæfileiki hans nýtist vel hérna - spennan fer stigmagnandi eftir því sem maður hefur á tilfinningunni að óveðrið sé að nálgast. Að kvikmynda þessa sögu er ekki fyrir hvern sem er en með vel tímasettum klippingum milli aðalpersónanna og ýmissa "undirplotta" smellur myndin ansi vel saman. Mér fannst mjög ánægjulegt að sjá að Hollywood er aðeins að slaka þeirri reglu að aðalpersónurnar verði að vera algerlega viðkunnalegar og yndislegar - persóna skipstjórans sem George Clooney leikur fylgir þeirri stereotýpu til dæmis alls ekki. Mark Wahlberg er ágætur en hlutverk hans reyndar ekki mjög bitastætt. Stærsti galli myndarinnar eins og við fleiri bandarískar stórmyndir er of stór skammtur af væmni á köflum sem er oft erfitt að gleypa við. Aftur á móti bæta óveðursatriðin það upp og meira til. Tæknibrellurnar og hljóðrásin eru ekkert minna en stórkostlegar og ná einstaklega vel að skapa spennuþrungið andrúmsloft. Ég get alveg fullyrt að það er ekki til raunverulegri leið til að upplifa sjávarháska án þess að blotna.