Final Destination (2000)

Ágæt unglinga hrollvekja með ágætum leikurum. Myndin fjallar um 17 ára strák sem fær draum um að flugvél sem fer til Frakklands sem hann fer í springur í loft upp. Hann og nokkrir vinir hans fara út en eftir stund springur flugvélin. En þau áttu að dayja þannig að dauðinn (ekki bókstaflega) er á eftir þeim. Kannski ofbeldisfullir dauðar hjá krökkunum en hrollvekjur eiga að vera svoleiðis.

Byrjunin á Final Destination lofar mjög góðu, og er mjög spooky, en svo leysist myndin upp í asnalega og lélega unglingahrollvekju, sem er uppfull af klisjum. Leikararnir eru heldur ekkert til að hrópa húrra fyrir. Mikil vonbrigði!

Þessi mynd er hörmung, ílla leikin og söguþráður einstaklega heimskulegur.Dewon Sawa sá ofmetni ömurlegi leikari vonandi ferðu í langt frí.Forðist þessa mynd eins og sjóðheitann eldinn...

FRÁBÆRLEGA ÖMURLEG. Fyrsta: engin ástæða fyrir dauðsföllum. Annað: ef þau áttu að deyja hver var þá tilgangurinn með að sína þeim hvað myndi gerast, þriðja: lélegt handrit, fjórða: algjört bull, fimmta: léleg tónlist. Þetta er það helsta sem fór í tauganar á mér.

Þessi kvikmynd er vita vonlaus. Söguþráðurinn er lélegur og leikararnir af sama gæðaflokki. Hún silast áfram til þess eins að valda áhorfandanum vonbrigðum. Hún olli mér í það minnsta talsverðum vonbrigðum. Í stuttu máli sagt; þið öll sem hafið skynsemina á réttum stað: FORÐISTI ÞESSA HÖRMUNG og eyðið 650 kallinum ykkar í eitthvað vitlegra t.d. skynsamlegri kvikmyndir sem eru einhvers virði. Þetta er sannkölluð tímasóun í orðsins fyllstu merkingu. Ég ráðlegg ykkur að forðast hana eindregið

Mennirnir á bak við þessa mynd eru þeir Glenn Morgan og James Wong, sem hafa verið viðriðnir X-Files þættina árum saman og það er óneitanlega smá X-bragur á myndinni. En án þeirra Mulder og Scully vantar eitthvað upp á. Myndin byrjar vel, fyrstu 20 mínúturnar eru verulega óþægilegar og raunverulegar. Sagan er sú að Alex Browning (Devon Sawa) er á leiðinni til Parísar með bekknum sínum. Þegar hann kemur um borð sér hann fyrir sér að flugvélin muni springa stuttu eftir flugtak. Hann fríkar út og er hent út ásamt 5 vinum sínum og einum kennara. Og hvað gerist? Flugvélin tekur á loft og springur í loft upp. Eftirlifendurnir eru auðvitað í sjokki og líta Alex hornauga eftir þessa atburði. En þegar besti vinur Alex, sem hafði lifað af, deyr á vægast sagt voveiflegan hátt, hefst undarleg atburðarás. Þau áttu öll að deyja um borð í vélinni, en vegna þess að þau sneru á dauðann munu þau öll deyja í þeirri röð sem þau hefðu dáið í sprengingunni. Wong og Morgan tekst vel að saxa þau niður á frekar vibbalegan hátt og maður verður oft pirraður vegna þess að maður veit að einhver er um það bil að deyja en fær ekkert að gert. En það vantar eitthvað í myndina. Það hefði ekki sakað að fá betri leikara. Devon Sawa í hlutverki Alex er eiginlega nákvæmlega eins og í Idle Hands í fyrra, og Ali Larter er frekar litlaus sem sæta stelpan með dökku fortíðina. Og sérstaklega er Kerr Smith leiðinlegur sem óþolandi persóna sem maður hreinlega bíður eftir að deyi á sem verstan hátt. Þeir tveir leikarar sem eru einna skemmtilegastir (Chad Donella og Seann William Scott) hverfa því miður of snemma af sjónarsviðinu. Og Tony Todd (Candyman sjálfur) sprettur upp í algjörlega fáránlegu hlutverki. En myndin er mjög óhugguleg og mér leið ekkert sérlega vel að ganga heim í myrkrinu í mannlausu hverfi. Fín skemmtun, bara ekkert sérstaklega góð mynd.

Ég var algjörlega búinn að gefast upp á unglingahrollvekjunni þegar Final Destination var sýnd í kvikmyndahúsum hér á landi. Þar sem ég efaðist stórlega um að þessi mynd yrði betri en Urban Legend eða I Still Know... ákvað ég að sleppa því að sjá hana - algjörlega. En eftir að hún kom út á video fór skoðun mín á myndinni að breytast. Ég las það að Roger Ebert hafði gefið henni fína dóma og viðbrögð áhorfenda voru góð. Ég varð bara að dæma sjálfur. Final Destination er án efa sniðugasta nýtísku-unglingahrollvekjan af þeim sem komið hafa út á síðustu árum. Það eru fá atriði í þessari mynd sem virka ekki, en vegna þeirra (og ég endurtek - þau eru FÁ) fær myndin ekki hálfa stjörnu í viðbót. Final Destination er spennandi og snjöll. Hún er vel gerð, ágætlega leikin og tónlist Shirley Walker skapar skemmtilegt andrúmsloft. En því miður er myndin ekki laus við nokkrar leiðinlegar klisjur sem virðast fylgja þessari tegund mynda; "fyndni" gaurinn í myndinni eyðileggur mikið, sérstaklega þar sem persóna hans er svo tilgangslaus og svo út úr kú miðað við umfjöllunarefnið og það sem er í gangi. Hefði þessari persónu verið sleppt þá væri Final Destination einstaklega, ja, einstök unglingahrollvekja. Hins vegar tekst James Wong að útiloka alla unglingavæmnina og allan hallærisleikann og í lokin skipti það eiginlega engu máli hvort að persónurnar væru 17 ára eða 37 ára. Ég vil líka taka það fram að þeir sem eru á leið í flugvél bráðum ættu ekki að sjá þessa mynd áður. Hún inniheldur eitt óhugnalegasta flugslys sem ég hef séð í kvikmynd. Ég veit að það eru margir sem þola ekki svona myndir og það verður erfitt að telja þeim trú um að hún sé þess virði að sjá, en hún kom mér mjög skemmtilega á óvart og DVD diskurinn á líklegast eftir að eiga sér stað á hillunni heima hjá mér í náinni framtíð.

Myndin fjallar um hóp 17 ára menntaskólanema sem eru á leiðinni til Frakklands í námsferð með bekknum sínum. Rétt áður en flugvélin leggur af stað fær einn þeirra, Alex (Devon Sawa), afar raunverulega martröð um að flugvélin muni farast skömmu eftir flugtak og þegar hann vaknar aftur er honum, fimm bekkjarfélögum hans og einum kennara vísað úr flugvélinni fyrir vegna látanna sem skapast í kringum þau. Það kemur í ljós að martröð Alex var fyrirboði og þau hafa sloppið naumlega úr klóm dauðans, en svo virðist sem þeirra tími hafi verið kominn og dauðinn sé ekki sáttur við að þau hafi sloppið. Mér fannst myndin vera góð afþreying og spennandi nánast út í gegn en ég viðurkenni samt að handritið þolir enga naflaskoðun. Ef maður er tilbúinn til þess að hugsa ekki of mikið út í hlutina og taka þær leikreglur sem myndin leggur fram trúanlegar má skemmta sér vel yfir henni. "Bregðuatriðin" eru vel staðsett, nær alltaf óvænt og notast ekki við þreyttar tuggur eins og köttinn sem stekkur út úr skápnum eða vininn sem kemur aftan að aðalpersónunni. Ekki er forðast að sýna blóð þar sem við á og eykur það áhrif spennunnar, myndin verður að teljast dálítið ógeðsleg og er ekki fyrir viðkvæma. Hljóðrásin er einnig mjög góð. Aðalleikararnir eru lítt þekktir en manni kannaðist þó við eitt eða tvö andlit úr myndum eins og American Pie og The Faculty. Aðalpersónurnar tvær eru leiknar frekar vel og meira er vart hægt að biðja um frá svona mynd. Leikstjórinn James Wong hefur áður leikstýrt nokkrum X-Files þáttum nýtur þess greinilega hérna að gera hluti sem ekki hefðu verið birtingarhæfir í sjónvarpsþættum. Mér finnst þessi mynd vera að fá dálítið ósanngjarna meðferð hjá mörgum gagnrýnendum. Þeir sem sjá þessa mynd hljóta að vita að þeir eru ekki að fara á Óskarsverðlaunamynd, þetta er fyrst og fremst hrollvekja fyrir unglinga og yngra fólk og sem slík verður hún að teljast ansi góð, í samanburði við þessa fannst mér Scream 3 til dæmis vera alger svefnpilla. Semsagt fínasta afþreying fyrir þá sem eru fyrir hrollvekjur.