Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest (2006)

Pirates of the Caribbean: Dead man's chest er framhald af Pirates of the Caribbean: The curse of the black pearl. sem kom út árið 2003. Fyrri myndin var stórskemmtileg og með betri myndum sem ég hef séð. Önnur myndin er ekki síðri. Frábær söguþráður, frábærir leikarar og mikil spenna. Johnny Depp er náttúrulega snillingur og Jack Sparrow er einn skemmtilegasti karakter kvikmyndasögunnar. Keira Knightley er mun betri en í fyrri myndinni en Orlando Bloom vantar enn sjóræningjaneistann. Framleiðendunum tekst að skapa mikla spennu fyrir síðustu myndina og persónulega get ég ekki beðið eftir síðustu myndinni. Frábær mynd og þessi þríleikur tel ég að fari í sömu hillu og t.d. Lord of the rings myndirnar. Frábær skemmtun!

Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl var allgjör snilld´og ég get sagt með góðri samvisku að þessu er enþá betri. Þessi mynd er geðveik í alla staði hún er mjög ævintýraleg, vel leikstýrð, gott handrit, góðir leikarar, og einsaklega góð tónlis. ég var alls ekki fyrir vonbrigðum og ég verð að sega að Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest er ein besta mynd ársins.

Vá,vá,vá. Myndir númer 2 verða alltaf betri og betri. Myndin var kannski ekki alveg jafn góð og nr.1 en samt kom hún mér á óvart. Jhonny Depp er alltaf jafn góður og hinir leikararnir voru líka að gera góða hluti. Dead mans chest var með miklum húmor og mjög spennandi. Ég ætla ekki að hafa þetta langt en mæli með að allir fari á þessa mynd, því að hún er mjög góð skemmtun.

Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl er ein af uppáhaldsmyndunum mínum. Hún kom mér á óvart og mér þótti hún vera hin fullkomna skemmtun: frábærar brellur, umhverfi, búningar, skemmtilegt og hressandi handrit og persónurnar æðislegar. Johnny Depp í hlutverki Captain Jack Sparrow var síðan algjört augnayndi, og hefur skapað eina eftirminnilegustu kvikmyndafígúru sögunnar.



Það er því erfitt að koma með aðra eins mynd, og hvað þá þrjár. En þegar ég frétti að það ætti að gera tvær myndir í viðbót, þá hlakkaði ég til og kveið örlítið fyrir líka. Svo fóru treilerar að birtast og auðvitað með kjarnann úr leikhópnum aftur hvarf allur kvíði og spennan magnaðist. Þegar ég sá myndina á miðvikudaginn í Nýja Bíó hér á Akureyri þá fékk ég þá tilfinningu, að hér væri komin hin fullkomna skemmtun. Sama umhverfið, nýjar fígúrur, miklu betri brellur (The Kraken er ótrúlega flottur!!), og persónurnar jafn skemmtilegar. Meira að segja Bloom og Knightley taka miklum framförum, og hugsið ykkur... eftir þessar þrjár myndir þá hefur Orlando Bloom leikið í 2 af þremur vinsælustu kvikmyndatrílógíum sögunnar. Nokkuð gott! Handrit myndarinnar er vel skrifað og litlir útúrdúrar, eins og samræður Pintel og Ragetti um framburð á einu ákveðnu orði, eru hilariously yndislegar!



Kvikmyndatónlist er mikilvæg fyrir mér, og hér bregst ekki Hans Zimmer. Í fyrstu myndinni var Klaus Badelt með frábæra tónlist, hér tekur Zimmer við, er með eitthvað af upphaflegu tónunum en bætir við sínum eigin og upp úr krafsinu kemur ein flottasta kvikmyndatónlist sem ég hef heyrt. Suðrænu höfin, eyjurnar, ... myndatakan ... allt er þetta eins best og hægt er að gera það, eina neikvæða hliðin er biðin fram á næsta sumar til að sjá lokakaflann.



Það má með réttu benda á ýmsar líkingar á milli upphaflega Star Wars þríleiksins og þessa þríleiks. Það má einnig gera það við Back to the Future og The Matrix, en munurinn er sá að nú strax við aðra mynd finnst mér Pirates of the Caribbean betri þríleikur. Síðasta myndin þyrfti að vera ansi skelfileg til að klúðra dæminu!



Það þarf aðeins að hugsa aftur til fyrstu myndarinnar, þar sem ýmsar skírskotanir eru gerðar. En ef þið viljið fara á hina fullkomnu skemmtun, þá farið þið á Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest! Hún er kunnugleg, hún kemur á óvart, hún er vel leikin, leikstjórn óaðfinnanleg, tónlistin meiri háttar ... það er ekki hægt að biðja um meira, ... savvy?

Þessi mynd kom mér á óvart, ég fór inn með þær væntingar að hún yrði samskonar og sú fyrri eða aðeins lélegri eins og framhaldsmyndir eru vanalega. En hún kom skemmtilega á óvart og þegar að það kom hlé fannst mér myndin vera ný byrjuð. Hún hélt athyglinni allan tíman og það var erfitt að sleppa augunum af Johnny Deep þegar hann var á skjánum, hlutverk hans í þessari mynd á skilið óskar. Myndin er ekki ein af þessum leiðinlegu of fylltu bíómyndum eða þar sem hópur af mjög frægum leikurum kemur saman og gerir leiðinlega mynd, hver og ein persóna í myndin er mjög vel skrifuð og ekki einu sinni aukafólkið (the extras) lék illa. Fyrir það eitt hækkar myndin í gjöf hjá mér.

Ég skrifa ekki oft svona umfjallanir en ég gat bara ekki láti þetta tækifæri renna úr greypum mér því að þetta er besta mynd síðan 2003 þegar Lotr kom út.

Þeim sem líkaði við fyrri myndina eiga eftir að elska þessa. Og ég hlakka til að sjá næstu mynd miða við að þessi braut regluna og var í raun betri en fyrri myndin í seríunni.

Maður fór með miklar væntingar á þessa mynd og hún stóðst undir þeim. Depp var snilld og öll myndinn var einfaldlega miklu stærri en fyrri myndinn. Þótt að mér fannst söguþráðurinn í þeirri fyrri mun betri. Í þessari mynd er haldið áfram að kreysta út fyndinn atriði með Depp fremstan í flokki en það má kannski segja að þeir hefðu mátt draga aðeins úr því. Þessi mynd var rosalega flott í alla staði og var sviðsmyndinn rosaleg. Það er samt eitthvað sem pirrar mig við bloom í þessari myndm kannski er það af því að hann lítur ekki út fyrir að vera þessi sjóræningjartípa. En s.s þetta er mjög fín miðjumynd og hlakka ég mikið til að sjá hvernig hún endar.

Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl var ein skemmtilegasta sumarmynd ársins 2003. Þó svo að bakgrunnurinn að myndinni hafi verið ævintýratæki í Disney World, þá var hugmyndin að myndinni þrælsniðug og formúlan að myndinni virkaði sem hin tilvalda ævintýra/sumarmynd. Eftir þrjú ár er hið langþráða framhald komið, Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest. Hér er allt upprunalega liðið úr fyrstu myndinni komið aftur í einni stærstu sumarmynd ársins, plús nýir karakterar. Ég skellti mér á þessa mynd í Svíþjóð með bróður mínum, og skemmti ég mér ágætlega á henni. Hún er búin að bætast í mörgum hlutum: Útlitið á myndinni er verulega flott, skylmingaatriðin ágæt, leikstjórn Gore Verbinski er góð, Keira Knightley er búin að ná framförum frá fyrri myndinni, húmorinn frá fyrri myndinni er enn til staðar og tæknibrellurnar eru vægast sagt rosalegar og gætu vel komið til greina fyrir Óskarinn(hopefully). En gallarnir eru einnig til staðar. Og sá stærsti er hvað Jack Sparrow er lítið á skjánum. Þó svo Johnny Depp skilar sinni frammistöðu af argandi snilld eins og síðast, þá fannst mér vanta meir af Jack Sparrow í myndina. Svo er hatur mitt til Orlando Bloom enn til staðar. Mér fannst hann ekkert spes í fyrstu, og ekkert batnaði hann hér. Og síðasti parturinn eru öll plottinn. Sagan í fyrstu myndinni var mjög einföld, en í framhaldinu reynir Verbinski að koma með rosalega sniðug plott í myndina, og fannst mér þau draga söguna smá niður. Það er vonandi að hann nái að útskýra þau öll í þriðju myndinni(sem endirinn gefur augljóslega til kynna að verði). En þangað til, verðum við bara að bíða spennt eftir þriðju myndinni. Og vonandi að sjá Keith Richards í hlutverki föður Jack Sparrow.

Það þótti mér ávallt magnað hversu vel fyrri Pirates of the Caribbean-myndin heppnaðist, þ.e.a.s. miðað við framleiðslu sem reyndist vera byggð á skemmtitæki í Disney World (og þá býsna leiðinlegu skemmtitæki, ef ég mætti skjóta því inn). Grunnhugmyndin lofaði ekki góðu, en þökk sé glæsilegri samkomu leikara, óaðfinnanlegri umgjörð og brjáluðu ævintýramyndaflæði varð myndin einhverra hluta vegna að einni best heppnuðu - og, að sjálfsögðu, óvæntustu - afþreyingu ársins 2003. Auðvitað var hún hvergi gallalaus, og ef ég man rétt þá sárþjáðist hún fyrir að teygja út lengdartímann ónauðsynlega mikið, en einhvern veginn horfði maður framhjá slíku. Kannski það hafi verið vegna þess að Johnny Depp stal skjótt öllum sínum atriðum og var erfitt að fá nóg af honum.Þá er komið að hinu óhjákvæmalega framhaldi (eða öllu heldur öðrum hluta í væntanlegum þríleik), og er sjálfsagt að áhorfendur stilli væntingar sínar hátt. Til að byrja á, þá fullyrði ég án þess að hika að þessi mynd sé ekki vitund verri heldur en sú fyrri. Á sumum sviðum er hún jafnvel betri. Það eru samt fáeinir vankantar sem koma í veg fyrir hærri einkunn.Sjáum nú til; Útlitið er í sjálfu sér til fyrirmyndar og sé ég ekki neitt að framleiðslunni. Tæknibrellurnar eru einnig alveg stórkostlegar og greinilega í töluvert meira magni en áður. Leikararnir líta allir vel út. Meira að segja er ennþá skemmtilegra að fylgjast með þessu liði núna, eða a.m.k. hluta af því. Sem dæmi má nefna að þau Orlando Bloom og Keira Knightley eru orðin mun áhugaverðari, og persónuþróun þeirra yfirgefur þær stereótýpur sem þau voru í fyrri myndinni. Að flestu leyti eru þessir tveir leikarar nú orðnir að jafningjum Depps, a.m.k. hvað frammistöður varða. Persónur þeirra þyrftu enn smá upp á til að jafnast á við þá ófyrirsjáanlegu hegðun sem Jack Sparrow hefur. En Johnny á náttúrlega sín augnablik enn, og eignar sér vissulega meirihlutann af myndinni.Sagan er aftur á móti orðin svo miklu, miklu margbrotnari, og það veldur því að fólkið hefur meira að gera. Plottið sjálft er voða einfalt, og finnur maður oft fyrir því hvað myndin reynir mikið að fylla upp í það. Sögusviðið – ásamt persónufjölda - er samt orðið svo stórt að myndin nær að þola það betur að vera um tveir og hálfur tími á lengd. Hún tekur auðvitað sinn tíma í uppbyggingu (kannski meira en þörf var á - til dæmis sá ég engan tilgang með senunum á "mannætueyjuni"), en um leið og allt er komið í gang er hvergi stoppað og myndin hér um bil kaffærir manni með ótrúlegri veislu af hasar og brellum, sem er auðvitað hið besta mál - sérstaklega fyrir sumarmynd.Endirinn á reyndar eftir að leggjast misvel á suma, enda er um að ræða nokkuð fyrirsjáanlegan og því miður hálf týpískan cliffhanger. Þetta fær mann auðvitað til að hlakka ógurlega til þess að sjá næsta hluta, en persónulega fannst mér eins og að úrlausnin mætti vera aðeins betur skrifuð og hnútarnir betur hnýttir, enda eru frekar mörg sub-plott í gangi. Þetta minnir mann ógurlega á Matrix Reloaded, þegar maður hefði frekar viljað eitthvað í líkingu við Lord of the Rings eða Harry Potter (þar sem hver kafli virkar sem heilsteypt mynd, í stað þess að vera aðeins ákveðinn hluti af "lengri" mynd). Það er sjaldnast góður hlutur þegar myndir geta ekki virkað sem stakar einingar og þurfa lífsnauðsynlega að treysta sig á framhaldið. Burtséð frá því smekksatriði þá er ég mjög ánægður með myndina. Hún heldur uppi skemmtilegum fíling frá upphafi til enda og jafnvel á hún til með að halda manni vel föstum við sætið (þessar Kraken-senur eru svakalegar!).Ef ég ætti að þurfa að bera hana saman við fyrstu myndina, þá held ég að The Curse of the Black Pearl verði fyrir valinu sem aðeins betri kvikmynd, þó svo að munurinn sé svo þunnur að það er vart þess virði að fara út í. En þegar á heildina er litið, þá stóðst þessi mynd flestar, ef ekki allar, væntingar mínar og tel ég ekki líklegt að flest allir sem fíluðu fyrstu verði eitthvað svekktir með þessa. Maður hreinlega gargar af gleði við allt þetta sjónarspil og ég hlakka til að fá meira!7/10