Constantine (2005)

Söguþráður: John Constantine er særingarmeistari með meiru, enda sér náunginn meira en við flest þegar kemur af djöflum og álíka kvikindum. En nú bregður svo við að djöflarnir eru að seilast helst til langt inn í okkar veröld og telur John að sonur sjálfs myrkrahöfðingjans gæti verið á leið í heimsókn. Lögreglukonan Angela leitar John uppi eftir að tvíburasystir hennar fremur sjálfsmorð, en Angela vill bara alls ekki trúa því að svo sé. Hún og John reyna svo í sameiningu að komast að hinu sanna í málinu og jafnvel stoppa sjálfan heimsendi.


Gagnrýni: Já, í rauninni varð ég ekki fyrir vonbrigðum. Keanu Reeves óvenjugóður, enda á hlutverkið vel við hann og ég er hreinlega hrifinn af henni Rachel Weisz, þannig að það er kannski ekki að marka hvað ég segi um hana. Og myndin líður frekar vel áfram þrátt fyrir slappan söguþráð enda myndataka, tæknibrellur og hljóð alveg til stakrar prýði. En það er ekki fyrr en tveir senuþjófar birtast sem myndinni er hreinlega lyft upp á hærra plan: Tilda Swinton og Peter Stormare (sem er alveg í sérstöku uppáhaldi hjá mér) eru æðisleg í hlutverkum Gabriels Erkiengils og sjálfs Djöfulsins. Það sem mér fannst há myndinni hvað helst fyrir utan flatan söguþráðinn, var að hún er ekkert spennandi. Enginn hasar, spenna, óvænt atriði - ekkert - en hún er samt þess virði að sjá!

Ég veit ekki hvað fólk er að sjá við þessa mynd. Þessi mynd er leiðinleg á allan hátt. Handritið að myndinni er alveg glatað, sagan að myndinni gengur engan veginn, leikarar eru alveg hræðilegir og allt gjörsamlega klikkar hérna. Ég hef nú ekki lesið Hellblazer sögurnar en get vel trúað því að þær séu betri en myndin. Ef að þið ætlið að eyða 800 kr. í bíó, eyðið því þá í eitthvað annað en þessa mynd. Tveir stórir þumlar niður hjá mér.

Magnaður spennu tryllir... ég held að það þurfi aðeins að endurskoða þau orð. Það kemur ekki oft fyrir að maður fari á svo leiðinlega mynd í bíó að maður horfir á klukkuna og bíður eftir að myndin fari að verða búin, þegar það loks kom hlé þá var ég alvarlega að hugsa um að labba út.

Ég verð að segja að hér er á ferðinni ein sú allra leiðinlegasta mynd sem ég hef séð lengi og ábyggilega á ferðinni ein af lélegustu myndum ársins.

Myndin Constantine fjallar um særingamanninn John, lögreglukonu, engla, púka, himnaríki og helvíti. Útkoman verður vægast sagt hörmuleg með engu samhengi. Myndin er öðrum orðum bara bull frá A til Ö.

Ég hélt að ég væri að fara að sjá spennandi mynd sem myndi halda manni spenntum í sætinu allan tímann, en nei.

Af einhverjum ástæðum þá hefur alveg gleymst að gera söguþráð fyrir myndina og hún var ekki spennandi eina sekúndu, myndin er hryllilega langdregin og leiðinleg. Hér virðist vera sem menn séu að leika sér að því að gera tæknibrellur og hafi gleymt öllu öðru.

Mæli ekki með þessari mynd ef þig langar að sjá spennandi eða hrollvekjandi mynd, mæli frekar með því að liggja upp í sófa með lappirnar upp í loft. Ég myndi ekki einu sinni fara á þessa mynd þótt ég fengi frítt inn á hana, þú hefur ábyggilega meira mikilvægara við tíman að gera en að horfa á þessa þvælu. Myndin fær hálfa stjörnu fyrir tæknibrellur.

Ég fór á þessa mynd um daginn og bjóst við enn einni ofurhetjumynda vitleysunni (sem þessi mynd er reyndar). Mér finnst myndin nokkuð góð og eru tælnibrellur bara nokkuð góðar (jafnast ekkert á við Lord of the rings en samt nokkuð góðar), mér finnst flestir leikaranna stand sig mjög vel í hluverkum sínum og passa mjög vel í þau sérstaklega Tilda Swanton í hlutverki sínu sem Gabríel en það er einn leikari sem f´ro svoldið í taugarnar á mér og auðvitað er það Keanu Reeves, mér fannst hann bara vera endurtaka hlutverk sitt sem Neo úr matrix myndunum. Þrátt fyrir slæman leik Keanu Reeves er þetta hin fínasta mynd og er gálga húmorinn alveg yndislegur en það mætti sammt vera meira af honum. Ég verð að viðurkenna það að ég hef lesið 2 myndasögur sem þessi mynd er byggð á, en þessar myndasögur sem ganga undir nafninu Hellblazer. Ég mæli með þessari mynd nema fyrir hard core aðdáendur myndasagnanna þar sem það er smá munur á Constantine og Hellbalzer 1. eru myndasögurnar breskar og gerast í Bretlandi 2.Constantine er ljóshærður og BRESKUR. En þrátt fyrir þesu smá mistök er þetta hin ágætis skemmtun.

Ég veit ekki hvað á að segja um Constantine, hún er flott og vel gerð en allan tíman leið mér eins og ég væri allt annarstaðar. Á meðan fólk flýgur gegnum byggingar þá hefði ég alveg eins verið að horfa á strumpana það var svo óathyglisvert. Ég var ekkert sáttur með hvernig helvíti var gert í myndinni, alveg rosalega leiðinlegt og týpískt en ég var þó sáttur með Andskotann sjálfan. Peter Stormare sem lék Satan var plús. Keanu Reeves er alveg ágætur, hefði mátt vera aðeins minnugri og sama má segja um Rachel Weisz. Mögulega verð ég að sjá hana aftur, Constantine er alveg ágæt en ekkert til þess að vera spenntur fyrir.

Keanu Reeves, matrix-gaurinn eins og margir (ef ekki flestir?) kannast við hann, leikur hér John Constantine. Ég á svolítið erfitt með að ímynda mér það að Constantine sé upprunin úr myndasögublaði. Handritið og sagan er einhvernveginn svo heilsteypt og kvikmyndalegt, annað en flestar aðrar teiknisögu-myndir eins og Spiderman og X-men. Constantine er líka öðruvísi að því leyti að hann er ekki með neina sérstaka líkamlega ofurkrafta. Að mínu mati stendur líka karakterinn Constantine ekki uppi eftir myndina. Það er mikið frekar veröldin sem hann lifir í sem gerir það og um leið söguþráðurinn. Mikill og góður tími er tekinn í að kynna hugmyndina og söguna, og heppnast nokkuð vel. Vondi kallinn í þessari ofurhetjumynd er mikið dýpri hugmynd en oftast vill verða í svona myndum, og það gerir það að verkum að manni finnst ekki um þannig mynd að ræða. Maður sér ekki strax fyrir sér að það verði fleiri vondu-kalla-verkefni hjá honum, eins og þegar t.a.m. um spiderman er að ræða. Heilsteypt mynd. Mér fannst Constantine alveg meira en nógu góð til þess að það verði hægt að búa til framhald, en það er ekki nauðsynlegt. Maður hefur séð að þeir sem halda upp á teiknimyndasöguna Hellblazer, sem Constantine er byggð á, voru allt annað en ánægðir með að Keanu Reeves léki Constantine. Ég tók ekki eftir þessu, en það er svo sem ekkert skrítið því ég hafði ekkert ímyndað mér þennan karakter fyrir myndina eins og þeir sem hafa lesið myndasöguna hafa án efa gert. Persónulega fannst mér Keanu Reeves standa sig vel eins og vanalega, þó svo hann sýni engan stórleik, en það eru alls ekki allir sammála um leikhæfileika hans. Sama má segja um Rachel Weisz og leikinn í heildina: fínn. Í heildina séð var ég mjög sáttur með þessa mynd og get eiginlega ekki nefnt neitt sem var ekki gott við hana. Hugmyndin og sagan er það sem stendur uppúr, enda langar manni að sjá myndina aftur bara til að skilja dýpra. Það vantaði kannski einhvern örlítið meiri kraft í myndina og leikinn til að hún eigi skilið mínar 4 stjörnur (eða þá kannski hitinn í bíóinu hafi bara verið of mikill). Mynd sem á svo sannarlega skilið að vera hluti af dvd-safninu.

Í fyrstu var ég ekkert alltof spenntur fyrir þessari mynd. Sem standard gotneskur spennutryllir lofaði hún ágætu en sem kvikmyndaútfærsla á hinum frábæru Hellblazer-sögum var ég ekki alveg eins bjartsýnn. Ég gat alveg sætt mig við það að þeir breyttu titilpersónunni úr breta frá Liverpool yfir í kana frá Los Angeles og líka það að leikstjóri myndarinnar skuli vera enn einn reynslulausi nýliðinn sem hefur einungis tónlistarmyndbönd að baki, en Keanu Reeves?? Áður fyrr taldi ég vera betra að fá einhvern eins og Jude Law eða Paul Bettany í rulluna. Mér til mikillar undrunar var þessi mynd bara nokkuð fín - miklu betri en ég ímyndaði mér.Burtséð frá minniháttar breytingum fóru þeir vel með efnið. Constantine hefur það sem þarf; dularfullan og ágætlega flókinn söguþráð, drungalegt útlit, góðar tæknibrellur, flotta kvikmyndatöku og síðast en ekki síst, allsráðandi töffara í forgrunni. Keanu Reeves stendur sig afskaplega vel, og það er eitthvað sem ekki er oft hægt að segja. Einkenni andhetjunnar John Constantine eru á réttum stað, og Reeves eignar sér persónuna alveg. Upp að vissum punkti nær hann að vera svalari en sjálfur Neo, með sínum kolsvarta húmor, öfgakennda töffaraskap og framkomu sem gefur í skyn að honum sé skítsama um allt og alla í kringum sig. Rachel Weisz (mótileikkona Reeves úr Chain Reaction) sleppur aðeins yfir meðallag. Ég hef mishrifinn af henni sem leikkonu, en í þetta sinn er hún miklu minna pirrandi en hún er vön að vera. Eitt sem kom mér mikið á óvart var það að þessi mynd er nokkuð létt á hasar. Hún virðist hafa frekari markmið að leggja áherslu á söguþráðinn, og það er að mínu mati plús. Ofbeldið er vissulega nett þegar að því kemur og það er heldur ekki verið að spara blóðmagn og viðbjóð (lengi lifi R-aldursstimpillinn!). Mér fannst samt eins og myndin mætti hafa aðeins meiri kraft í sér, þ.e.a.s. eitthvað til að lyfta henni aðeins meira á flug því það vantar alveg spennuvímuna í hana. Hún heldur samt ágætis flæði fram að síðustu mínútunum en að mínu mati var endirinn - þrátt fyrir að vera flottur - ekki alveg nógu fullnægjandi (best er að nota slettuna ''anti-climactic''). Hann dróst líka örlítið, en maður verður að sætta sig við það sem maður hefur. Útlit myndarinnar gerir samt mjög góða hluti fyrir almennan fíling myndarinnar. Leikstjórinn þekkir greinilega stílbrögð og býr hann til sérlega flott og dimmt andrúmsloft. Brellurnar eru heldur ekkert ofnotaðar. Þær þjóna góðum tilgangi og bæta upp á plottið ef eitthvað. Reeves stóð sig líka betur en við mátti búast og yfir heildina má gefa Constantine létt meðmæli. Gölluð er hún svo sannarlega, en ef þið stillið væntingar rétt þá gæti hún komið þægilega á óvart.7/10 - Rétt snertir sjöuna.