King Arthur (2004)

King Arthur er ekki alveg nógu góð til að vera snilld hjá mér. Ég sá þessa mynd með pabba mínum,en vinur minn finnst hún vera lang besta stríðsmynd sem hann hefur séð, ekki mér. Leikararnir eru ágætir og þeir koma á óvart í þessari mynd. Mér finnst hún vera alveg ágæt, ég mæli mikið með þessari fyrir þá sem finnst spennumyndir skemtilegar. Ég gef henni þrjár stjörnur.

Þegar horft er á þessa mynd er eins gott að gleyma flestu því sem við höfum heyrt um goðsögnina Artúr konung hingað til, því myndin tekur ekki mið af henni nema að takmörkuðu leiti. Í upphafi myndarinnar birtist texti þar sem fram kemur að sagnfræðingar séu sammála um að 15. aldar sagan af Artúri konungi eigi rætur sínar að rekja til raunverulegrar persónu sem uppi hafi verið um 1000 árum fyrr eða á myrkum miðöldum, og að nýfundnar fornleifar varpi ljósi á það hver hann var.

Myndin sjálf hefur til hliðsjónar kenningu sem segir að hópur Sarmanskra hermanna, sem hafi verið hluti af hersveitum Rómverja, hafi haldið vörð um múr Hadrianusar en hann skipti Bretlandi í norður og suður hluta. Þessir hermenn eiga að hafa verið undir stjórn hundraðshöfðingja sem hét Lucius Artoríus Castus og er hann talin vera fyrimynd Artúrs konungs samkvæmt kenningunni.

Í myndina er skotið inn örstuttum atriðum sem vísa í goðsögnina og það verður í rauninni einn helsti galli þessarar myndar. Í aðra röndina er verið að segja söguna út frá kenningunni en í hina er reynt að flétta goðsögnina saman við, það er ekki að ganga upp og hjálpar ekki sögunni né skýrir. Auk þessa er fullt af smáhlutum sem aldrei eru útskýrðir í myndinni og grafa undan söguþræðinum í leiðinni.

Artúr (Clive Owen) er ágætur í sínu hlutverki, hann hefur einhverskonar dulúð í kringum sig sem virkar ágætlega í þessu hlutverki.Gunnvör (Keira Knightley) er litlausari en efni standa til og hefði mátt fá meira úr að moða, vera til dæmis meiri valkyrja. Bors (Ray Winstone) er kannski sá sem var þéttastur. Hann er hálfgerður barbari, minnir stundum mikið á gaur í mótorhjólagengi og er bara nokkuð góður sem slíkur. Lancelot (Ioan Gruffudd) er skemmtilegastur í bardagaatriðum sínum. Hann á að vera nánasti vinur Artúrs en einhvernvegin vantar meiri trúverðugleika í samband þeirra. Persóna hans er reyndar öllu jarðbundnari en Owens. Cerdic (Stellan Skarsgard) virðist hreinlega leiðast svona framan af í hlutverki sínu. Flestir leikaranna skila samt sínu sæmilega og það hjálpar mikið að aðalleikararnir gera öll sín áhættuatriði sjálfir sem kemur vel út í myndatöku. Annars er ekkert nýtt á ferðinni og allt frekar fyrirsjáanlegt.

Myndin er sæmileg skemmtun ef maður hefur ekki of miklar væntingar og veltir ekki fyrir sér öllu því sem við erum vön að heyra um riddara hringborðsins yfirhöfuð.

Hún fær tvær og hálfa frá mér.

Þetta hefði verið ágætis mynd, ef þetta hefði ekki verið mynd um King Arthur. Það er alltaf sorglegt þegar sögulegir atburðir/persónur eru Holliwood-iseraðir. Sögulega séð er fáránlegt að hafa 8 manna rómverskt riddaralið, því þó að rómversk riddaralið hafi verið nokkuð fámenn (miðað við fótgöngusveitirnar), þá voru þeir þó alltaf nokkur hundruð manns. 8 manns geta ekki talist heilt riddaralið. Anakronismi er mjög áberandi í myndinni, t.d. að Saxar skulu hafa lásaboga. Vestur-Rómverska Keisaradæmið leið undir lok árið 476 og lásabogar komu ekki fram fyrr en á 10. eða 11. öld, í Ítalíu. Hvað Saxar voru að gera við þá á 5. eða 6. öld skil ég ekki. Og hvað í ósköpunum voru Keltar að gera með valslöngur? Það er líka spurning hvernig ástarsamband Guinevere drottningar og Sir Lancelots er háttað, því það átti skilst mér, að eiga sér stað eftir að Arthur var orðinn konungur (það eru hestarnir sem valda mér hugarangri ;) ).