Daredevil (2003)

Daredevil er ekta Marvel mynd en ég segi ekki að hún sé besta Marvel myndin en leikararnir eru að standa sig mjög vel. Ben Affleck (Paycheck) leikur hlutverkið sem Daredevil sem er aðalhetjan. Jennifer Carner(Elektra) leikur hlutverkið sem Elektra en hún lék báðum myndunum. Michael Clar Duncan (Green Mile) og Colin Ferrel(Alexander)eru vondu gaurarnir en Colin Ferrel er alltaf jafn svalur meira að segja í lélegri mynd. Ég mæli ágætlega mikið með þessari mynd kíkið á þessa.

Leiðinleg mynd með lélegum leikurum fyrir utan Michael Clarke Duncan. Matt Murdock (Ben Affleck) er strákur sem á pabba og hann er boxari. En eitt kvöldið sér hann pabba sinn vera að ræna mann. Þá verður hann auðvitað hræddur og hleypur í burtu en lendir í geislavirkum efnum. Svo vaknar hann blindur en getur skynjað mikið og heyrir mjög vel. Þá semur hann við pabba sinn að aldrei gefast upp eða eitthvað en pabbi hans verður drepinn af mafíósum sem maður að nafni Kingpin (Michael Clarke Duncan (Green Mile) stjórnar. Svo þegar hann varð stór ætlar hann að berjast gegn óréttlæti og hittir Elektru (Jennifer Garner) en hún er líka ofurhetja og Kingpin drap líka pabba hennar. En Kingpin kemst að að þau ætla að drepa hann þannig að hann sendir Bullseye (Colin Farrel) til að drepa þau. Fyndin á pörtum en einfandlega leiðinleg.

Ben Affleck er ömurlegur leikari og ég bara vona að hann leiki ekki í fleiri myndum. Matt Murdock er venjulegur strákur sem á pabba sem er boxari. Eitt kvöldið sér hann pabba sinn berja mann og stela pening af honum og þá hleypur hann í ofboði burt. En hann lendir í geislavirkum efnum og verður blindur en hann getur skynjað allt og heyrnin hanns hækkaði mjög mikið. En svo samdi hann við pabba sinn að aldrei gefast upp eða eitthvað. En pabbi hanns verður drepinn af mafíósum og þá sver hann að berjast gegn ranglæti og þegar hann varð stór bryttist hann í ofurhetjuna Daredevil. En vondi gaurinn heitir Höfuðpaurinn (Michael Clark Duncan, The green mile) og hann stjórnaði mafíósunum eða eitthvað og Matt ætlar að hefna sín á honum og hittir aðra ofurhetju að nafni Electra (Jennifer Garner, Alias) og Höfuðpaurinn drap líka pabba hennar og hún ætlar líka að hefna sín á honum. Bestu leikararnir eru Micheal Clarke Duncan og Colin Farrell en Ben Affleck og Jennifer Garner er ÖMURLEGIR leikarar.

Matt Murdock (Ben Afleck) blindaðist sem ungur drengur en í kjölfarið urðu önnur skilningarvit mun betri. Hann átti gott samband við föður sinn en þegar faðir hans er myrtur ákveður hann að nota krafta sína í þágu góðs málefnis og verður Daredevil. Hann þarf að berjast við stórhættulegan glæpamann, the Kingpin (Michael Clarke Duncan), og útsendara hans, Bullseye (Colin Farell). Inn í atburðarrásina fléttast ung kona, Elektra (Jennifer Garner) og hún og Daredevil vinna saman að því að fletta ofan af Kingpin. Ég vissi ekkert um þessa ofurhetju og í raun vildi ég að ég hefði ekki álpast til að sjá þessa mynd því hún er hvorki fugl né fiskur. Persónusköpunin er léleg og maður finnur enga samkennd með persónunum. Sumar persónur eru léleg uppfylling eins og blaðamaður sem leikinn er af Joe Pantoliano, hann var í raun óþarfur og hans hlutverk afskaplega óljóst. Söguþráðurinn er eins og atriði sem tengjast ekki, eitt og eitt stakt atriði og í raun áttar maður sig aldrei á neinu samhengi. Ég hugsa að það komi önnur mynd um Daredevil og ég læt vera að sjá hana, Daredevil er afskaplega óspennandi ofurhetja. Forðist þessa.

Daredevil er ólíkt mörgum öðrum myndasögumyndum mjög trú uppruna sínum og handritshöfundurinn(Johnson) hefur greinilega skoðað merkilegustu blöðin í sögu Hornhaussins,,og notað þau við skriftir sínar, þar sem að ég á nokkur blöð um Daredevil fannst mér mjög sniðugt að sjá atburði sem að ég þekkti úr myndasögunum og það voru líka ýmis nöfn þarna úr myndasöguheiminum s.s. nöfn á rithöfundum og teiknurum sem að maður þekkti ef maður les mikið af myndasögum,sem mér fannst mjög sniðugt. Ben Affleck var líka mjög sannfærandi sem blindur maður og Colin Farrell reddar myndinni með ótrúlegri túlkun sinni á Bullseye alveg heillri auka stjörnu. Tæknibrellurnar eru líka rosalega flottar og eiga hrós skilið

Spenna og hraði einkenna myndina fín skemmtun fyrir þá sem vilja spennu og hasar.

Ég á mínum yngri árum las hasarblöðinn um DD og ævintýri hans og hafði gaman af,hafðu lala gaman af myndinni en fannst hún of hröð og söguþráðurinn ekki nægilega skýr kanski bjóst ég við of miklu en þrátt fyrir að hafa haft gaman af myndinni varð ég fyrir vonbrigðum

Ég fór á daredevil með miklar væntingar í huga, en verð samt að segja að ég varð fyrir smá vonbrigðum. Fyrst og fremst vil ég segja að þetta er ótrúlega flott mynd, flott myndataka, svolítið drungaleg sviðsmynd, frábærir karakterar, en samt hefði mátt gera svo miklu meira úr handritinu. Þarna stranda bandaríkjamenn enn og aftur á því mikilvægasta að mér finnst, gott handrit. Þeir einblína um of á ytra lúkkið svo að myndin gleymist allt of fljótt. Því það er handritið sem fær mann til að muna eftir mynd, finnst mér allavega. Fyrri hlutinn er góður, þegar er sagt frá barnæsku daredevil og hvernig hann varð eins og hann er, en seinni parturinn er eins einfaldur og getur verið, drepa vonda kallinn, og snýst myndin aðalega um það. Samt er gaman að sjá þessa mynd, ef þú ert í stuði fyrir smá action og ekkert alltof djúpur.

Einhvern veginn verða þessar ofurhetjumyndir aldrei neitt sérstaklega góðar. Þessi mynd er enginn undantekning en þó án vafa í skárri kantinum. Eins og alltaf í slíkum myndum er þarna einhver vondur gaur sem látinn líta mjög ýkt út í þetta skiptið leikinn af Colin Farrell og ljóst er að hann hefur ekki höslað Britney Spears út á þessa frammistöðu. Annars er hann ágætisleikari og ástæða til að horfa framhjá þessari mynd þegar kappinn er metinn. Það besta við myndina er frábær frammistaða einnar efnilegustu leikkonu í Hollywood í dag Jennifer Garner. Hún fer svo sannarlega á kostum og ástæða til að hvetja alla til að sjá myndina hennar vegna.

Ég get nú ekki sagt að Daredevil sé mynd upp á marga fiska, söguþráðurinn er frekar einfaldur, einhver ofurmaður í trúðabúning sem stekkur milli húsþaka í líkingu við Batmann og lemur vondu gæjana. Myndin byrjar ágætlega en virðist síðan snúast út í algera þvælu eftir því sem lengra dregur á hana. Þetta er upplögð mynd fyrir 10-13 ára krakka sem hafa gaman af óraunverulegum bardagaatriðum en ef þú ert mikið eldri en það þá efa ég að þú hafir mikið gaman af þessari mynd.

Ég fór á þessa mynd, vissi ég ekki neitt um Daredevil, nama að hann væri úr sama heimi og Spider-Man og að Kingpin, sem ég þekki betur úr Spider-Man myndi vera í þessari. Ég fór á þessa mynd og ja, hún kom nokkuð á óvart. Þótt byrjunin væri aðeins OF löng, að segja frá fortíð Daredevil (Hverning hann var blindur og svoleiðis) hefði mátt vera stytt um helming. Ben Affleck, ja, mér líkaði við hann úr Sum Of All Fears og that's it. Hann kom bara nokkuð vel út úr þessari mynd, og ja, hann er smá saman að byrja að mjakast upp listann hjá mér. Gellan úr ALIAS, Jennifer Garner er þarna, hún var illa þróðuð sem karater en mitt uppáhald var Michael Clark Duncan sem Kingpin, maður hann var flottur í henni, einning Colin Farrell (Hvaðan kemur þessi maður eiginlega, nokkrar vel heppnaðar myndir og hann er frægur). Allavega. Mér líkaði við Daredevil, það má segja að ég sé að færa mig meir og meir inn í heim hans og ég hlakka til að sjá næstu mynd.

Matthew Murdock blindaðist sem drengur þegar hann fékk eitraðan úrgang yfir andlitið á sér. En það gerði einnig að verkum að öll hin skilningarvitin hans störfuðu á margfaldri getu. Svo öflug voru þau orðin að hann gat ,,séð, nokkurn veginn, með hálfgerðri radarskynjun af hlutum sem heyrn hans endurvarpaði. Við þetta varð hann einnig óttalaus með öllu. Eftir að faðir hans var myrtur fyrir að vilja ekki tapa bardaga viljandi sór Matthew þess eið að berjast fyrir þá sem minna mega sín í þjóðfélaginu.

Nú, mörgum árum seinna starfar Matthew (Ben Affleck) á daginn sem lögfræðingur fyrir fátækt fólk ásamt langþreyttum félaga sínum, Franklin (Jon Favreau). En á næturnar breytist Matthew í Daredevil, ofurhetju sem ber á öllum skúrkunum sem hann nær ekki að klófesta eftir laganna bókstaf. Matthew kynnist síðan Elektru (Jennifer Garner), öðrum bardagasnillingi og tilvonandi ofurhetju.

Vegna alls skaðans sem Daredevil gerir hefur Kingpin (Michael Clarke Duncan), aðalglæpaforingi New York, ákveðið að losa sig við hann í eitt skipti fyrir öll. Svo að Kingpin kallar á hinn stórhættulega og snargeðveika leigumorðingja Bullseye (Colin Farrell) sem er þekktur fyrir að missa aldrei marks. Og nú er við ramman reip að draga fyrir Matthew. Hann verður að berjast á móti Kingpin og glæpahyski hans ásamt Bullseye, vernda Elektru en Kingpin vill einnig losa sig við hana og varna því að Elektra komist að leyndarmáli hans á sama tíma.

Allt í lagi, viðurkennum það nú bara í eitt skipti fyrir öll. Hversu mikið sem að ofurhetjumyndir reyna að leyna því, þá eru sögurnar í þeim öllum næfurþunnar. En það skiptir engu máli í sjálfu sér svo lengi sem að myndin nær að skemmta fólki af því að það er að sjálfsögðu það sem svona myndir eiga að gera, skemmta fólki. Daredevil tekst það prýðilega vel og talsvert betur heldur en Spider-Man að mínu mati.

Á meðan að Spider-Man var einungis unglingur sem öðlaðist ofurkrafta og fannst það ofsalega skemmtilegt er Daredevil miklu flæktari persóna. Hann á í kunnuglegum foreldrakomplexum vegna föður síns (man einhver eftir Batman????), efast um sitt eigið réttmæti o.s.frv. Daredevil er kannski ekki alveg jafn flæktur og Batman en hann er nokkurs konar Dæet-Batman, ef maður gæti orðað það sem svo. Ben Affleck er jafn takmarkaður og alltaf en allavega helminginn af tímanum er hann dulbúinn svo að hann þarf í rauninni lítið að leika, blessunarlega. Jennifer Garner er ekki bara gullfalleg heldur fer hún alveg ágætlega með sitt takmarkaða hlutverk. Verst að það var ekki hægt að finna á hana góðan búning, flott nafn og að láta hana gera eitthvað þegar hún fer að slást. Michael Clarke Duncan er ábúðarmikill að vanda sem aðalvondikarlinn og á eitt frábært bardagaatriði á móti Daredevil þar sem maður skilur hversu sniðugt var að fá þennan risavaxna mann í þetta hlutverk. Og Colin Farrell myndar frábært mótjafnvægi við drungann í kringum hetjuna með sinni brjáluðu, biksvörtu kómísku frammistöðu. Atriðið með honum og gömlu konunni í flugvélinni er alveg yndislegt. Jon Favreau léttir líka andrúmsloftið sem kaldhæðinn samstarfsmaður Matthew. Joe Pantoliano sem árvökull blaðamaður sem grunar ýmislegt fær nákvæmlega ekkert að gera og er illa vannýttur.

Það sem kom mér mest á óvart var hversu dökk og ofbeldisfull myndin er svo að hún hentar sennilega ekki fyrir yngstu áhorfendurna. Bardagaatriðin eru óvenjulega ofbeldisfull miðað við svona myndir svo að oft fer maður að hugsa hvor sé sá góði og hver sá vondi. Sem er vissulega óvenjulegt og athyglisvert. Mark Stuart Johnson heldur vel utan um þetta með öruggri leikstjórn og skemmtilegu handriti hans og Brian Helgeland.

Þetta verður seint talið einhvers konar kvikmyndaþrekvirki en þetta er stórskemmtileg afþreying og mæli ég með henni.

Myrk, flott og vel gerð. Fyrir þetta fær hún eina og hálfa. En hún er hreinilega leiðinleg, slappur sögurþráður, of ýkt, einföld. Slöpp. Mér leiddist. Bíð eftir Hulk. Vídeómynd ... kannski.