America's Sweethearts (2001)

Þessi rómantíska gamanmynd er ekkert frumlegri en aðrar sem maður hefur fengið að sjá undanfarna tíð. Söguþráðurinn er samt sem áður skemmtilegur þó að myndin sjálf sé frekar klisjukennd og fyrirsjáanleg á köflunum. Húmorinn er allavega fínn og leikararnir stóðu sig næstum allir prýðilega. John Cusack er frábær leikari og mér fannst hann standa sig best af öllum, Catherine Zeta-Jones (sem leikur í annað sinn á móti Cusack, það muna margir eftir henni úr High Fidelity) var líka fín sem ósjálfbjarga leikkonan. Mér hefur samt oft fundist eins og Julia Roberts sé ein ofmetnasta leikkonan í Hollywood í dag, það þýðir samt ekki að hún sé léleg, hún stóð sig frábærlega í Erin Brockovich (sem er að mínu mati besta mynd hennar, ever) og einnig í þessari. Það hafa samt verið margar myndir með henni þar sem hlutverkið gengur bara út á bros hennar. Billy Crystal er bæði einn handritshöfundurinn og skemmtilegasti karakterinn í allri myndinni, húmorinn var í hans höndum. Svo má nefna fleiri leikara sem stóðu sig misvel, eins og Stanley Tucci, Hank Azaria (sem fer hér með skondinn spænskan hreim), Seth Green (Rat Race) og svo auðvitað Christopher Walken. America´s Sweethearts byrjar vel en (eins og oftast) seinni partinn fer hún út í klisju og eftir það veit maður nákvæmlega hvernig allt endar. Hún er hin þokkalegasta vídeó skemmtun.

Ég er ekki alveg sammála því sem hér hefur á undan farið því að mér fannst þetta bara ágætis afþreying. Jújú myndin hefur sína galla t. d. veit maður strax í byrjun hvernig hún á eftir að enda, en í heildina var hún vel heppnuð með mikið úrval af góðum leikurum sem gera það gott í myndinni og má þar helst nefna Billy Crystal. Endilega skellið ykkur.

Fór á þessa mynd með því hugarfari að hún væri í stíl við Notting Hill. Verð að viðurkenna að ég varð fyrir miklum vonbrigðum þótt ég sé mikill aðdáandi John Cusack. Myndin er frekar langdregin og full af klisjum, í rauninni getur hver sem er sem situr undir þessari mynd spáð fyrir um hvað muni gerast næst, svo útreiknanleg er hún. Myndin er auglýst sem rómantísk gamanmynd, en þegar maður flissar aðeins nokkrum sinnum af einstaka atriði þá er þetta ekki gamanmynd upp á marga fiska. Jafnvel Hank Azaria (sem talar meðal annars fyrir Moe, Apu og Chief Wiggum í Simpsons) er látinn tala með fáránlegum spænskum hreim, algerlega ófyndið. Sem sagt: ef ég hefði verið að horfa á þessa mynd í sjónvarpinu þá hefði ég slökkt á því og farið upp í rúm með góða bók í staðinn. Þessi eina og hálfa stjarna er fyrir leik (lítið aukahlutverk) Christopher Walken, hann klikkar ekki frekar en fyrri daginn.

Humm. Í fyrsta skipti í langan tíma varð ég fyrir talsverðum vonbrigðum í bíó. Ég veit að trailerar eru til þess gerðir að laða fólk til að borga sig inn á myndir, en sjaldan hefur trailer verið jafn villandi og í þessu tilviki. America's Sweethearts er auglýst sem rómantísk gamanmynd og það er lítið annað sýnt í auglýsingum en brosandi smettið á Juliu Roberts. Jújú, það er rómantík og gaman og Julia í myndinni, en hún er í raun ádeila á kvikmyndaiðnaðinn þar sem Billy Crystal og Catherine Zeta-Jones eru í stærstu hlutverkunum. Þetta var ekki beint myndin sem ég borgaði mig inn á. Myndin er ekkert rosalega slæm, en ég var mjög fúll yfir því að hafa verið prettaður á hana undir fölskum forsendum. Leikstjórinn Joe Roth hefur ekki leikstýrt í 10 ár, af góðum ástæðum sýnist manni, og honum tekst ekki alveg að halda myndinni saman. Myndin snýst um frægt kvikmyndapar í anda Tom Hanks og Meg Ryan, en hér eru það Gwen Harrison (Zeta-Jones) og Eddie Thomas (John Cusack). Eftir endalausar myndir saman hatast þau og Ameríka stendur á öndinni. Roberts leikur Kiki, systur og aðstoðarmann Gwen, og Crystal er almannatengslafulltrúi sem verður að koma parinu aftur saman til að selja myndina. Myndin virkar sem ádeila ef maður þekkir vel til Hollywood og þess sem gengur á þar dags daglega, en hún gengur ekki upp sem rómantísk gamanmynd. Þegar Julia getur ekki einu sinni bjargað rómantíkinni þá er illa fyrir manni komið. Cusack, sem er einn af mínum uppáhalds leikurum, passar engan veginn inn í þessa mynd. Zeta-Jones leikur svo leiðinlegan karakter að ég er enn fúll út í hana persónulega. Sem betur fer eru snillingar á borð við Stanley Tucci, Hank Azaria, Seth Green og Christopher Walken í aukahlutverkum, og þeir stela öllum atriðum sem þeir eru í. Meðalmynd á nær allan hátt, og það er miður.