Mulholland Drive (2001)

Þessi mynd er mesta vitleysa sem ég hef á ævi minni séð! Það er ekki hægt að skilja neitt í því sem er að gerast í henni og vá! kann fólk ekki að leika?? Þetta er eins og að horfa á ódýra þýska klámmynd! Þetta er rugl út í gegn og mæli ég ekki með því að nokkur maður eyði tíma í þetta, hvað þá peningum.

Frábær mynd. Loksins kemur mynd sem ég get kallað listaverk. Loksins finnst mér ég hafa upplifað list. Ég ætla að sjá þessa mynd aftur. Eitt af mörgu sem er sérstakt við þessa mynd er það að um leið og áhorfandanum er látið eftir að túlka hana, eins og sannri list sæmir, rígheldur myndin svo í athygli manns að maður veigrar sér við að blikka augunum. Og það allar 146 mínúturnar. Kannski ætti ég frekar að segja einmitt þess vegna. Ég er einn af þeim sem ekki skilur list. Þessi mynd breytti mér hvað það varðar. Frábært verk.

Þetta er á einhvern hátt mjög stórkosleg mynd.

Atriðin og bakgrunnurinn flottur og söguþráðurinn er í stuttu og laggóðu máli algjör ráðgáta en þó ekkert einstakt miðað við myndir Lynch hingað til. Leikurinn var alveg frábær hjá aðalleikurunum og tónlistin mjög sérstæð og átti vel við þessa draumkenndu sögu..það er eins og ég gat ekki dæmt myndina eftir á, en eftir miklar vangaveltur komst ég að svo sem ágætri niðurstöðu þótt ég væri alveg til í að sjá myndina aftur, til að geta allveganna fengið smá botn til að stíga í fæturnar. En ég vara fólk stórlega við því að fara ekki á þessa mynd ef manni langar að sjá einhverja dæmalausa skemmtun.

ÞVÍLÍK SNILLD

DAVID LYNCH er einn besti leikstjóri síns tíma og sýnir að amerískir leikstjórar geta gert eitthvað annað hörmulegar HOLLYWOOD MYNDIR.

samt mælir ég ekki þessa mynd fyrir alla þar sem engin lausn er við gátu myndarinnr eins og svo oft áður,samanber við hina frábæru LOST HIGHWAY

Aðalleikkonurnar tvær standa sig mjög vel,serstaklega NAOMI WATTS

svo lesandi góður slepptu að fara a SCORPION KING,RESIDENT EVIL,QUEEN OF THE DAMNED og annan eins viðBJÓÐ og skelltu þér a MULHOLLAND DRIVE EF ÞU ÞORIR AÐ SJA AÐEINS ÖÐRUVÍSI

VERÐUR POTTÞÉTT A TOPP 3 YFIR ÞETTA ÁR SEM BESTA MYND

Nýjasta afrek David Lynch, og þvílíkt afrek. David er kominn í hóp þeirra kvikmyndamanna sem ég lít upp til eftir að hafa séð þessa mynd. Lost highway var allt í lagi, full óskiljanleg en samt afbragðsgóð. Þessi mynd á annað borð, er bæði súrrealísk, draumkennd, skrítinn og skiljanleg. Sagan í þessari mynd er nefnilega alveg frábær, og maður þarf að leita svolítið eftir henni, semsagt þetta er ekki mynd sem maður fer inná og þarf ekkert að hugsa á meðan maður horfir á hana, hún krefst þess að maður hugsi. Hún er mjög djúp, hægt að sjá margt úr henni, það sem virðist ekki passa í fyrstu kemur í ljós seinna í myndinni.

Og að mínu mati er þessi mynd ádeila á Hollywood, og hvernig Hollywood og skemmtanabransinn og þesskonar líferni eyðileggur mann. Og David túlkar þetta ákaflega vel. Ég verð samt að vara suma við... þeim sem fannst t.d myndir á borð við Scream myndirnar, Fast and the Furious, American pie og Not another teen movie vera góðar... ekki einusinni spá í að fara á þessa mynd. Þetta er allaveganna geðveik mynd, og án efa með betri myndum sem ég hef séð á árinu hingað til. Sú besta er Vanilla sky. En... farið á Mulholland Drive ef þið nennið að hugsa.

Ég vil taka það fram strax í byrjun að þeir sem eru að leita sér að kvikmynd þar sem hvert atriði er rökrétt framhald af því sem kom á undan, og leiðir mann smám saman að einhverjum fyrirfram ákveðnum endi, ættu að róa á önnur mið. Þeir sem aftur á móti eru hrifnir af kvikmyndum sem listformi frekar en afþreyingu finna hér nóg af safaríku efni sem nærir bæði hug og hjarta. Mulholland Drive er kvikmynd sem gengur næstum því fullkomlega upp, hún er sett upp sem hálfsannleikur og hálfdraumur og liggur raunveruleikinn einhversstaðar þar á milli. Maður dáleiðist smám saman af sterku myndmálinu og vali á þemum og samsetningu, og enn og aftur sannar David Lynch það að hann er einn af örfáum kvikmyndagerðarmönnum í heiminum í dag sem getur státað af því að vera að gera eitthvað sem er fullkomlega frumlegt á allan hátt. Hann virðist einnig hafa sérstakt lag á því að fá stórkostlegan leik út úr leikurum sínum og er einn af þeim sem skapar hvað bestu kvenhlutverkin í Hollywood í dag. Naomi Watts, leikkona sem ég hef ekki séð áður, stendur upp úr í myndinni og er leikur hennar einhver sá besti sem ég hef séð í áraraðir. Aðrir leikarar skila sínu einnig með prýði þó hlutverk þeirra bjóði kannski ekki upp á sömu tilþrif. Í heildina litið má segja að þetta sé eitt heilsteyptasta verk sem Lynch hefur látið frá sér, og linnulaus leit hans að innri sannleika sem finnst aðeins í gegnum drauma og hálfráðnar gátur verður einnig að okkar leit. Það eina sem við þurfum að gera er að slaka örlítið á og leyfa honum að leiða okkur í gegnum undirheima þess hugarheims sem hann hefur skapað með óendanlegu ímyndunarafli sínu. Kvikmynd fyrir þá sem þora að hugsa sjálfstætt.

Mulholland Dr. er nýjasta mynd David Lynch. Þegar maður fer á David Lynch mynd þá verður maður að gera ráð fyrir að sjá ansi skrítna hluti á tjaldinu (fyrir utan The Straight Story). Ekkert sem ég hef séð hefði getað undirbúið mig fyrir það sem ég er nýbúinn að sjá.

Við fylgjumst með konu í limósínu í Mulhollandhæðum. Limósínan stoppar, bílstjórinn miðar á hana byssu og skipar henni að fara út úr bílnum. Þá klessa fullir unglingar á bílinn. Konan ráfar niður til Los Angeles og inn í yfirgefið hús. Næsta morgun kemur Betty (Naomi Watts) að konunni í sturtu. Konan sem kallar sig Ritu (Laura Harring) segist vera minnislaus og Betty, nýkomin til L.A. til þess að verða fræg kvikmyndastjarna ákveður að hjálpa henni að komast til botns í sannleikanum.

Þetta er plottið sem við byrjum með og hugsa með sjálfum mér gott og vel. Gáum hvert þetta fer. Málið er að ég hef ekki minnstu hugmynd um hvert það fór. Það þíðir samt ekki að þessi mynd sé ekki algjörlega heillandi frá fyrstu mínútu til þeirrar seinustu. Varúð: Þeir sem hafa ekki séð myndina EKKI lesa lengra!!!!!

Öll þessi mynd er einn stór draumur sem ruglast saman við aðra drauma og verður að martröð. Lynch hefur einstakt lag á að skapa óhugnanlegt og martraðarkennt andrúmsloft. Mér hefur ekki verið jafn órótt í bíó síðan ég sá The Others. Og tilfinningin hélt áfram vegna þess að engar eðlilegar skýringar var að finna á neinu. Og það er einmitt málið. Þessi mynd á ekki að meika sens (svo ég sletti nú). Lynch er að spila með tilfinningar áhorfenda. Það sem hann er að bjóða okkur upp á er draumur. Þetta lýsir sér mjög vel í því að hlutverk svissa, senur eru hálfkláraðar og nýjir raunveruleikar ruglast saman við aðra gamla sem voru fyrr í myndinni.

Ég veit í rauninni ekki hvað ég get meira sagt um þessa mynd nema það að hún er afburða vel leikin af báðum aðalleikkonunum, kynlífssenurnar í henni eru með eindæmum erótískar og einnig er hún afar óhugnanleg oft á köflum. Það er þessi tilfinning sem maður hefur í maganum allan tímann sem er aukið á með enn einu frábæru tónlistarskori hjá Angelo Badalamenti. Allt er slétt og fellt á yfirborðinu en maður veit að eitthvað er ekki í lagi en maður veit ekki hvað það er.

Ég mæli með þessari mynd. Hún er algjörlega heillandi en ekki reina að fá einhvern botn í hana af því að þá er hún óþolandi.

Að mínum dómi er þetta besta kvikmynd Davids Lynch hingað til. Af öðrum dómum sem hafa birtst hérna að dæma, er greinilegt að ekki eru allir á sama máli. Persónulega get ég skilið af hverju margir hafa orðið mjög frústeraðir á að horfa á þessa kvikmynd. Þessi kvikmynd er á engann hátt hefðbundin. Sumir hafa sagt að atriðin séu ekki tengd á neinn vitrænan hátt en að mínum dómi er það rangt vegna þessi að þessi kvikmyndin hefur eins og margar kvikmyndir Lynch, súrrealískt yfirbragð og sem súrrealísk kvikmynd þá dáleiðir hún mann. Það getur verið erfitt að ná utan um söguþráðinn í heild sinni en þannig er það einnig með drauma. En það eru vitræn tengsl milli atriða og í þessari kvikmynd tekst Lynch allt það sem honum hefur mistekst í fyrri myndum sínum. Það er fullkomið samræmi í henni og þetta er tvímælalaust ein sú besta sem hefur komið út á þessu ári.

Margbrotin, súr og ruglingsleg ráðgáta sem gengur helst ekki út á neitt annað en vitleysu. David Lynch hefur aldrei verið í neinu uppáhaldi hjá mér þrátt fyrir nokkrar ágætar myndir. The Elephant Man er ábyggilega þeirra best. The Straight Story er aftur á móti síst. Mulholland Drive byrjar ágætlega en með tímanum fer hún út í tilgangslausa ráðgátu, og þar að auki finnast fjölmörg atriði sem þjóna engum tilgangi, annað en til að auka lengdina og gera myndina sýrðari. Myndin hefði gengið upp hefði ekki orðið fyrir eitthvað af þessum senum (söngatriðið í leikhúsinu var t.d. ófyrirgefanlega leiðinlegt), og mér finnst einnig eins og að Lynch hafi verið að flýta sér með handritið þegar það kom að því að klára það, þannig hann skrifaði það fyrsta sem honum datt í hug til að ljúka því, og lét það bara gott heita. Það hefur örugglega verið afsökun hans fyrir þennan endi. Því endirinn er eitt það helsta sem myndin þjáist af, því verri gerast þeir nú varla. Öll tæknivinnsla er samt sem áður til fyrirmyndar, og ekki get ég sett neitt út á myndatökuna. Leikurinn er líka mjög góður og leikhópurinn er næstum að öllu leyti óþekktur (einu kunnugu andlitin eru Dan Hadaya (í óvenju smáu hlutverki, sást ekki í meira en mínútu) og Robert Forster). Mulholland Drive breytist allt frá því að vera fyndin, spennandi, furðuleg, flókin og m.a.s. fáránlega súrrealísk. Þessi frumlega og óvenjulega tilraun Davids er að sjálfsögðu mjög athyglisverð, en hún var bara of langdregin og einkennileg fyrir minn smekk.5/10

Mulholland Drive er nýjasta mynd leikstjórans sérvitra David Lynch, sem hefur fært okkur myndir á borð við Lost Highway og Straight Story ásamt sjónvarpsþáttaseríunni Twin Peaks. Mikið af því sem Lynch sendir frá sér hefur súrrealískt yfirbragð en í þetta skiptið fara hlutirnir langt fram úr hófi, eftir að hafa setið um tvo tíma yfir myndinni varð mér ljóst að ekki var neinn raunverulegur söguþráður til staðar. Tæknilega séð er myndin vel gerð og einnig vel leikin, en það breytir því ekki að hér er í raun um að ræða runu af atriðum sem mörg hver tengjast ekki hvor öðru á neinn vitrænann hátt. Ég ætla ekki að eyða mikið fleiri orðum í þessa svokölluðu kvikmynd, en ég vara fólk sterklega við þessari mynd. Ekki sjá hana nema þið séuð fyrir mjög súrrealískar myndir.