The Salton Sea (2002)

ALGJÖR GEÐVEIKI!!!! Svo frábær mynd með Val Kilmer í sínu allra besta hlutverki fyrr og síðar.(Já ég tel jafnvel Jim Morrison hlutverkið með og þá er sko mikið sagt)Hann leikur hér mann að nafni Tom Van Allen sem missir eiginkonu sína fyrir morðingja hendi og ákveður að hefna sín. Hann skiptir um nafn, gerist uppljóstrari fyrir lögguna og kynnist mörgum skrautlegum andskotanum. Okkar einlægur er bitur og leiður út í lífið og spyr þessara klassísku spurninga(Af hverju er hugur minn svona flókinn?Af hverju rætast mínir draumar ekki?Hvað gerist þegar ég dey?)Kolsvartur húmor, yndislegt útlit og meiriháttar tónlist ásamt mörgu öðru gera myndina að sannkölluðu meistaraverki sem seint mun líða úr manna minnum. The Salton Sea er einfaldlega trompuð snilld og er hún ein af þessum myndum sem munu fylgja undirrituðum til æviloka. Ég held að ég gefi henni alveg fullt hús, fjórar stjörnur.

The Salton Sea er án efa ein af óvæntari myndum þessa árs. Hún er ótrúlega vel gerð, dökk, áhrifarík og svakalega stílísk. Leikstjórn, tæknivinnsla og leikur eru fyrsta flokks. Val Kilmer (sem ég hef ekki fílað neitt mikið undanfarin ár) er þar fremstur meðal jafningja og hefur ekki sýnt svona sterkan leik síðan hann lék í The Doors fyrir rúma áratugi síðan. Vincent D'Onofrio, einn vanmetnasti leikari síðari ára að mínu mati, kemur líka gríðarlega öflugur inn í hlutverki eins geðbilaðasta og eftirminnilegasta bíókarakter sem sést hefur í langa tíð á skjánum. Leikstjórn D.J. Caruso er líka ein af þeim betri sem hægt er að fá, og að hugsa sér að þessi óþekkti, reynslulausi sjónvarpsleikstjóri sem leikstýrir sinni fyrstu alvöru kvikmynd skuli hafa svona góð tök þessu öllu saman. Hann gerir útlitið á henni mjög einstakt og heldur atburðarásinni fljótandi út í gegn og passar að myndin fari aldrei út í of miklar klisjur. En þrátt fyrir það fylgja myndir frekar stórir gallar. Söguþráður myndarinnar skortir allan frumleika. Þetta er plott sem við höfum margoft séð áður (maður sem leitar hefnda vegna dauða konu sinnar o.s.frv.) og ekkert nýtt er verið að vinna úr því hér, þess vegna kemur ekkert á óvart, og fáeinir plot-twistar bjarga ekki mjög miklu. The Salton Sea hefði getað náð hæðum Pulp Fiction eða Memento, eins og hún hefur augljóslega ætlað sér að gera, en þessir áðurnefndu gallar hindra flestu möguleika á því. Samt tussugóð mynd yfir höfuð.7/10

Óneitanlega vönduð kvikmynd þar sem Val Kilmer sýnir loksins gamla takta, og minnir mann á hversu góður leikari hann var í gamla daga. Hann er hreint út sagt frábær í myndinni, en samt sem áður er senunni stolið af honum af Vincent D´Onofrio sem er hreint út sagt ógleymanlegur í hlutverki Pooh Bear, sadistans og dópsalans sem er búinn að missa nefið af dópneyslu. Ég yrði ekki hissa þó hann yrði tilnefndur til óskarsins næst fyrir bestu frammistöðu í aukahlutverki. Einnig má þess geta að myndin er sjónrænt séð algjört listaverk, og státar af frábærri kvikmyndatöku og tæknivinnu. Hins vegar er söguþráðurinn frekar standard, og myndin nær aldrei alveg að snerta mann. Maður svona meira dáist að henni heldur en heldur upp á hana. Hún er sigur leikaranna og tæknimanna frekar en handritshöfunda. Og það er nú einu sinni svo að á endanum er það sagan sem er verið að segja manni sem á að standa upp úr. Það er því miður ekki svo, en óhætt er engu að síður að mæla með myndinni því hún er mun betri en flest það sem er verið að sýna í bíó um þessar mundir.

Þetta er frábærmynd í alla staði. Gefur að mér finnst skondna innsýn inn í líf spíttfíkilsins, en er um leið að byggja upp sögu einhvers alla annars.

Kilmer sýnir stór leik, reyndar tók ég ekki eftir neinum leikara sem fór í taugarnar á mér(sem gerist oftast) og öll stór hlutverk í myndinni eru mjög vel leikinn.

Fyndinn, skemmtileg, spennandi og áhugaverð. Verð að mæla með henni.

Þessi mynd má eiga það að það eru nokkrar góðar myndatökur í henni og Vincent D'Onofrio er frábær. Þar með held ég að það sé upptalið. Á einhvern hátt hefur hér tekist að búa til afskaplega leiðinlega mynd dulbúna sem eitthvað sem á að vera meistarastykki. Það er erfitt að benda á eitthvað sérstakt sem er leiðinlegt við hana, hún er það bara. Hún flýtur rólega áfram með eintölum hjá Kilmer inná milli sem missa algjörlega marks í að vera eitthvað skáldlegt og svalt. Allt andrúmsloft myndarinnar verður þess valdandi að þú er farinn að stara út í loftið og spá í hvort þú hafir nokkuð gleymt að hengja upp þvottinn og annað slíkt. Þessa einu stjörnu sem ég gef myndinni fær Vincent D'Onofrio.

Danny Parker (Val Kilmer) var áður Tom Van Allen, liðtækur jazzleikari. Núna er hann fastur í hinni hröðu og hættulegu veröld spíttfíkilsins. Hann hefur misst konuna sína en aðrar ástæður fyrir því að hann fór út á þessa braut er haldið leyndum. Það sem Danny gerir fyrir utan að spítta með nautheimskum spíttvinum sínum (Adam Goldberg, Peter Sarsgaard o.fl.) er að vera uppljóstrari fyrir tvær fíkniefnalöggur (Doug Hutchison og Anthony LaPaglia) þegar hann kemst á snoðir um eitthvað verulega stór mál. Eini gallinn er að nú er hann í vanda. Kólumbískir eiturlyfjasalar sem vita að hann kjaftaði frá vilja hann feigann svo að hann þarf að láta sig hverfa. En fyrst þarf hann peninga. Hann ákveður að redda sér þeim með því að vera milliaðili í fíkniefnaviðskiptum við glæponinn Pooh-Bear (Vincent D'Onofrio). Eini gallinn er að Pooh-Bear er gjörsamlega snaróður brjálæðingur haldinn kvalalosta og þar af leiðandi algjörlega óútreiknanlegur. En Danny er örvæntingarfulllur svo hann ákveður að reyna þetta samt. En skildi meira búa undir en sýnist í fyrstu.

Þessi mynd kom mér þægilega á óvart. Ég hafði séð trailerinn af henni, þótti hann skrítinn og þess vegna langaði mig til að sjá myndina. Hún byrjar dálítið líkt og Trainspotting, við höfum dóphetjuna okkar og dóphausana vini hans sem vilja gera hættulegan díl við hættulegan náunga. Einnig er dálítið drama undirliggjandi út af látinni eiginkonu hetjunnar. En síðan snarvendir myndin yfir í spennumynd þar sem eru alls kyns beygjur og sveigjur á framvindunni sem ég mun ekki fara nánar út í. En þetta er hin fínasta spennumynd drifin áfram af óvenju ljóðrænni nálgun D.J. Caruso á viðfangsefnið og ágætu, þó ekki gallalausu, handriti Tony Gayton. Myndin er einnig einstaklega vel gerð tæknilega séð. Kvikmyndataka Amir M. Mokri og klipping Jim Page ásamt fínni tónlist Thomas Newman búa oft til skemmtilega litadýrð út frá tattúunum sérstaklega og frá fyrra lífi söguhetjunnar og myndar það gott jafnvægi við ömurlegan hversdagsleika spíttfíkilsins.

Leikarar standa sig einnig flestir hverjir vel. Val Kilmer hefur ekki verið jafn góður síðan hann lék Jim Morrison í The Doors og er gaman að sjá að þessi misskildi en ágæti leikari er kominn aftur eftir að Hollywoodverksmiðjan hafði gleypt hann. Adam Goldberg og Peter Sarsgaard eru allt í lagi sem spíttfíklarnir vinir hans. Sérstaklega er fyndið eitt atriði þar sem þeir plana að ræna hlut sem ég ætla ekki að segja ykkur hver er en þar sem þeir eru að sjálfsögðu hálfvitar sjáum við hversu illa þetta fer úrskeiðis um leið og Goldberg segir okkur drögin að ráninu. Snilldaratriði. Deborah Unger er líka ágæt sem barin eiginkona sem Kilmer vorkennir sig yfir.

En senuþjófurinn, eins og svo oft áður, er D'Onofrio. Þessi frábæri leikari, sem maður sér alltof lítið af fer á kostum í hlutverki algjörlega geðsjúks viðbjóðs og er hrein unun að horfa á hann þegar hann er á skjánum. Maður er skíthræddur við þennan náunga alltaf þegar hann er á skjánum. Er ekki kominn tími á að D'Onofrio fái loks einhverja viðurkenningu á hæfileikum sínum og fái Óskarstilnefningu hér. Hann er hreint út sagt frábær.

Ég mæli eindregið með þessari mynd. Að mínu mati ein óvæntasta góða mynd ársins.

Mér leiddist. Það merkilega er að sagan er góð, leikurinn góður, flott myndataka og tónlist, en þetta smellur einhvern veginn ekki saman í góða mynd. Það er verið að reyna að búa til eitthvað listaverk úr góðri sögu sem hefði verið hægt að búa til virkilega spennandi og skemmtilega mynd. Mér leið hálf undarlega á leið út ... þetta var góð mynd ... en mér leiddist. Ansi hræddur um að margir muni upplifa hana eins. En ég er feginn að hafa farið á hana í bíó því mér myndi leiðast hún alveg svakalega í sjónvarpinu. Hún ætti eiginlega að fá tvær en það væri ósanngjarnt. Ef þið farið sjaldan í bíó, sleppið þessari þá.

The Salton Sea fullirði ég að sé ein af allra bestu myndum sem ég hef séð hún kemur alveg virkilega á óvart þar sem að hún fjallar í rauninni um allt annað en maður býst við.

Val Kilmner stendur sig alveg prýðisvel í myndinni sem dópisti og uppljóstrari fyrir lögregluna, en söguþræðinum má ekki lýsa meira því að þá eyðinleggur maður myndina algerlega fyrir þeim sem eiga eftir að sjá hana.

Myndin er mjög vel gerð að öllu leiti, vel leikin henni er vel leikstýrt, flottar myndatökur og mjög góðtónlyst.

Ég ætla að sjá þessa mynd aftur og aftur og aftur og ég mæli eindregið með því að allir aðrir geri það líka.