Tears of the Sun (2003)

Ágætis stríðsræma, sem fer þó aðeins yfir sig í væmninni á köflum. Willissinn er sérsveitarmaður sendur til Nígeríu ásamt sveit sinni að bjarga læknum, prestum og nunnum frá kexbrjáluðum múslimum. Að sjálfsögðu verður hann að reyna að bjarga fullt af óbreyttum borgurum í leiðinni með byssuhólk í hvorri hönd. Fínir byssubardagar og dálítið skemmtilg bara yfir heildina. Takið eftir Chad Smith, trommara Red Hot Chili Peppers, í hlutverki sérsveitarmanns.

Tears of the sun er stríðsmynd sem gerist í skógum Afríku nánar tiltekið í Nígeríu. Sérsveit úr bandaríska hernum, með Bruce Willis í fararbroddi, er send inn í landið til þess að sækja Ameríska konu sem er þar í sjálfboðavinnu. Auðvita er myndin Amerísk út í gegn og kanarnir eru alltaf góði karlinn en ef það fer í taugarnar á fólki þá á það yfirleitt ekki að horfa á Amerískar stríðsmyndir, eða Amerískar myndir almennt. Þjóðarrembingurinn er þó í lágmarki í myndinni og gerir hún mun meira af því að lýsa ástandinu eins og það var og er jafnvel enþá í sumum af þessum löndum. Tilgangslaus fjöldamorð, nauðganir og aðrar pintingar uppreisna herdeildanna er lýst í myndinni og gefur manni glögga mynd af því hvernig lífið er á þessum slóðum.

Þó svo að rembingurinn sé til staðar þá er myndin engu að síður mjög góð, ekkert um áþarfa ástarvellur, óþarfa málalengingar eða annað þessháttar til þess að drepa niður spennuna. Myndin rennur vel í gegn hún er nokkuð vel leikin, hljóð og tæknibrellur fínar og söguþráðurinn, ja ekki gallalaus en þetta er nú einusinni Amerísk hetjumynd.

Ég get án nokkurrar eftirsjár mælt með myndinni því hún virkaði mjög vel á mig og ég hugsa að hún eigi eftir að virka vel á flest alla aðra líka.

Enn ein myndin þar sem Bandaríkjamenn fara með hlutverk góða kallsinns. Ég læt það ekki á mig fá meðan hún er ekki byggð á sönnum atburðum eða neinu slíku. Ýmislegt vantaði uppá til að ég gæti kallað þessa mynd mjög góða en til að byrja með vantaði alla persónusköpun. Myndin byrjaði heldur hratt enda var handritið alveg í samræmi við það, þ.e.a.s. engin eðal söguþráður. Hún gat verið heldur væmin á köflum en fór þó ekki langt yfir mörkin. Bruce Willis sýndi alls enga takta og verð ég að segja að hann hafi verið frekar slakur, líkt og margir aðrir leikarar í myndinni. Eitt og eitt hasaratriði lífguðu uppá myndina því ekki veitti af, afþreyingin var því ágæt á köflum. Ég var sáttur með orðin sem komu á skjáinn í lok myndarinnar en þau orð mættu margir taka til sín og vörpuðu þau orð aðeins öðru ljósi á myndina frá mínu sjónarhorni. Kannski er boðskapurinn það eina sem ég get sagt gott um þessa mynd fyrir utan ágætis afþreyingu ef þú hefur nákvæmlega ekkert að gera.