Spider-Man 3 (2007)

Þessi mynd er flott og svona og fín drama mynd en sem ofurhetju mynd þá er þetta hundleiðinlegt þetta er bara svona emo spider man sama kúrsan látinn ganga leingi.Öll atriði urðu að enhverju drama atritiði og það var lítið að gerast að viti nema alveg í lokinn.Myndin er með flotta leikara og flott tekinn upp tækni brellur mjög góðar en söguþráðurinn er hundleiðinlegur hvar er allur hasarinn sem er og á alltaf að vera í ofurhetjumyndum.Fréttaritsstjórinn bjargaði því litla sem hægt var að bjarga hans atriði og það sem hann sagði var flott.Þessi mynd og superman returns eru drama myndir ekkert annað og báðar ekkert látið ofurhetjunar gera neitt að viti án þess að grenja.Ritsjórinn fær þessa hálfastjörnu og hversu flottar tæknibrellur hálfa rest er rusl ekki fara á hana :

Spider-Man 3 beið ég spenntur eftir og þrátt fyrir nokkra augljósa galla skemmti ég mér þrusuvel yfir henni. Hún segir frá því þegar Peter Parker(Tobey Maguire) e.þ.s. Kóngulóarmaðurinn góðkunni gengur allt í haginn eftir heldur erfiða fortíð(sjá fyrri myndirnar tvær). Hann er yfir sig ástfanginn af hinni fögru Mary Jane(Kirsten Dunst) og New York búar taka honum fagnandi. Sweet. Skyndilega fer hins vegar allt andskotans til þegar hinn syrgjandi Harry Osborn(James Franco) fetar í fótspor föður síns(Willem Dafoe í fyrstu myndinni) og gerist nýr Grænálfur, Flint Marko(Thomas Haden Church) verður að Sandman og Peter sýnir á sér dekkri hlið völdum samlífingsbúnings utan úr geimnum. Það sem dregur Spider-Man 3 niður er ekki mjög margt en til að nefna eitthvað þá finnst mér þessi seinni Grænálfur vera heldur slappur miðað við hverju cliffhangerinn í seinni myndinni lofaði. Ég vil ekki vera spoiler en svona átti ekki að nota þennan karakter undir lokin. Topher Grace leikur svo Venom og það hefði mátt gera aðeins meira og betra með hann. Church er nokkuð góður miðað við að mér hefur aldrei þótt Sandman vera neitt áhugaverður karakter úr myndasögunum. Margir skúrkar sem ég fíla betur. En ég bara verð að hrósa Maguire fyrir snilldartakta þegar hann gerir Peter pessimístískan. Algjör snilld. Fær mann til að hugsa um hvort að hann ætti einhvern tímann að leika vonda kallinn. Annars er hann burtséð frá þessum atriðum voða indæll stóran hluta myndarinnar. Kirsten Dunst er alltaf sama skvísan og hentar fullkomlega sem Mary Jane. Spider-Man 3 er á köflum pínulítið væmin(væmnari en hinar) sem er galli því það passar ekki í svona myndir. En hasarinn er þó algjört augnayndi og nóg er að gerast hér til að halda manni við efnið. Basically er Spider-Man 3 góð mynd gerð eftir ekki svo góðu handriti og slíkt er mögulegt. Það er allavega það sem Sam Raimi hefur sannað hér. Jæja, flott mynd og aldrei vottar beinlínis fyrir langdregni en sökum nokkurra galla held ég að þrjár stjörnur sé hæfileg einkunn. Hrifning mín á Spider-Man(myndasögunum og bara yfirhöfuð) hefur líka eitthvað um málið að segja.

Grenjað á gresjunni.

Ef þú vilt eyða 900kr í að horfa á köngulóna grenja í 3 tíma þá er þetta mynd fyrir þig.

Tilraunir til að skapa þá persónu köngulóar mannsins sem við þekkjum úr blöðunum enda allar í grenjuköstum.

eina sem stendur uppúr er þegar salurinn springur úr hlátri yfir ofleiknum í einu af fjöldamörgum vælu atryðum í myndinni,

ég er nokkuð viss um að skjálfandi neðri vör og tár samblandað hori lekandi niður andlit Peters Parkers hafi ekki átt að vekja hlátur en fólk er með sín takmörk.

ég fer nú að sofa vitandi það að enn eitt af mínum æsku Idol-um hefur verið myrt.

Á morgun mun ég skrifa Sam Raimi og biðja hann um endurgreiðslu.

Já, þetta er mynd sem að flestir eru búnir að bíða hvað mest eftir. Hið langþráða framhald af Spider-Man. Eftir dramatísk endalok myndar nr. 2, er Peter Parker kominn á beinu brautina. Honum vegnar vel í sambandi sínu með Mary Jane, Spider-Man er orðinn vinsælli en ever og honum vegnar vel í skólanum. En allt það á eftir að breytast þegar efni frá geimnum(sem ég kalla lakkrísslímið) tekur sér bólfestu í honum. Hann skilur ekki í fyrstu hvað þetta er, en fer að líka við nýja búninginn og verður háður honum. Inn í þessar kringumstæður kemur Flint Marko, glæpamaður sem hefur sloppið úr fangelsi og sá sem í rauninni myrti Ben, frænda Peters. Þegar á flótta, lendir Marko í því að verða í miðjunni í tilraun hjá vísindastofu nokkurri sem leiðir til þess að þeir sameina hann og sand saman. Og úr því verður hann að hinum illa Sandman, sem ætlar sér að gera hvað sem er til þess að bjarga dóttur sinni. Og nú er spurningin, nær Peter Parker að bjarga sér úr þessum vanda, eða verða þetta endalokin á Spider-Man? Þessi þriðja mynd í seríunni um Spider-Man er vægast sagt misjöfn. Það er hægt að finna margt sem er mjög gott og margt sem er vægast sagt hræðilegt. Það sem ég tel vera gott: 1. Tæknibrellurnar eru vægast sagt flottar. 2. Frammistaða helstu leikara eins og Toby Maguire og Kirsten Dunst er fín. 3. Thomas Hayden Church er alveg magnaður í þann stutta tíma sem hann fær í túlkun sinni á Flint Marko/Sandman. 4. Hasaratriðin eru vægast sagt rosaleg og eiginlega það besta við myndina. Gallarnir að mínu mati eru: 1. Sagan í myndinni er vægast sagt ruglingsleg. 2. Persónusköpun er alveg arfaslöpp og ekki í takt við hinar myndirnar. Alveg glatað að maður geti ekki fengið betri background story á óvinunum. 3. Topher Grace er ekki nógu sannfærandi sem Eddie Brock/Venom. Þetta á að vera einn besti óvinur Spider-Mans, og finnst mér það skömm að hann fái svona lítinn tíma í myndinni. 4. Þó ég sagði að brellurnar væru góðar, eru þær í sumum tilfellum mjög auðsjáanlegar. 5. Væmnu atriðin eru alveg þvílíkt ofgerð, og gerir myndina mun verri fyrir vikið. 6. Green Goblin 2. Hvað voru þeir að pæla?(Þegar þið sjáið myndina, þá fattið þið hvað ég tala um). En þrátt fyrir það, verð ég að gefa henni 2 og hálfa stjörnu. Þetta er alveg hin tilvalda sumarmynd sem hægt er að skemmta sér nokkuð vel yfir, en sem hefur sína galla og kosti. En ég er alveg á því að hún er sú versta hingað til. Vonum bara að Sam kallinn geri betur með Spider-Man 4.

Ég vil byrja á því að segja að ég hafi ekkert rosalegar væntingar til þessarar myndar þegar ég fór á hana og ég bjó mig undir alveg ágætis hasarmynd en ég verð að segja að vonbrigðin voru gríðarleg. Þessi mynd líður fyrst og fremst fyrir það að í raun er verið að troða tveimur myndum í eina þar sem það eru einfaldlega of margir vondir kallar til að myndin geti spilað sig sem heildstæða sögu. Manni leið næstum því eins og maður væri að horfa á nokkra þætti í röð í einhverri sjónvarpsseríu. Svo er myndin alltof löng fyrir minn smekk, það er allavega of mikið af ládeyðu fyrir minn smekk í þessari mynd sem hefði hæglega mátt klippa út. Dramaatriði sem dregin eru á langinn og leiða til þess að maður fór að líta á neyðarútganginn löngunaraugum. Ekki misskilja mig samt, það er ekki eins og ég hafi eitthvað á móti dramamyndum, þær geta oft verið góðar en ég fór á þessa mynd til að sjá hasarmynd, ekki dramamynd, þar að auki var þetta léleg dramamynd. Það voru einmitt hasaratriðin sem ollu mér vonbrigðum í þessari mynd, það vantaði einhvernveginn alla keyrslu í þau. Þau fóru af stað og lofuðu mörg hver þeirra góðu en svo voru þau allt of stutt og myndin datt niður í ládeyðuna aftur. Mér fannst Spiderman 1 og 2 fínar myndir en þessi er engan veginn í sama flokki og þær. Ástæða þess að ég gef henni þó eina stjörnu er J.K. Simmons í hlutverki ritstjórans brjálaða, hann var eitt af því fáa í þessari mynd sem fékk mig til að hlægja.

Grenjað á gresjunni.

Ef þú vilt eyða 900kr í að horfa á köngulóna grenja í 3 tíma þá er þetta mynd fyrir þig.

Tilraunir til að skapa þá persónu köngulóar mannsins sem við þekkjum úr blöðunum enda allar í grenjuköstum.

eina sem stendur uppúr er þegar salurinn springur úr hlátri yfir ofleiknum í einu af fjöldamörgum vælu atryðum í myndinni,

ég er nokkuð viss um að skjálfandi neðri vör og tár samblandað hori lekandi niður andlit Peters Parkers hafi ekki átt að vekja hlátur en fólk er með sín takmörk.

ég fer nú að sofa vitandi það að enn eitt af mínum æsku Idol-um hefur verið myrt.

Á morgun mun ég skrifa Sam Raimi og biðja hann um endurgreiðslu.

Gætu verið SPOILERar...

Nú er loksins komið framhald af tveimur betri ofurhetjumyndum sem gerðar hafa verið. Spurningin er bara: Er hún jafn góð og forverar hennar? Að mínu mati er hún jafn góð ef ekki aðeins betri en fyrsta myndin en svo sannarlega ekki jafn góð og sú seinni. Afhverju? Hverjir eru kostir hennar, hverjir gallar hennar? Fyrst söguþráðurinn:

Ég er ekki viss hversu langur tími er liðinn frá atburðum myndar 2 en það getur ekki verið mikill tími. Peter er ennþá í skóla og byrjaður með Mary Jane. Harry heldur að Peter hafi drepið pabba sinn og leitast eftir hefndum. Harry býr til ný vopn, nýjann búning og glider og notar sama gasið (og gerði pabba hans að Green Goblin í fyrstu myndinni) á sjálfan sig.

Svart, slímugt efni frá geimnum kemur til jarðar með loftsteini og finnur sér leið til Lóa. Og þegar efnið fer á búning hans verður hann svartur og Peter um leið mun sterkari. Þetta byrjar þó fljótt að hafa áhrif á líf hans. Peter verður reiður og ofbeldisfullur.

Sandman er nýr óvinur í myndinni. Hann er strokufangi í leit að pening til, að lækna veika dóttur sína og er um leið hinn rétti morðingi frænda Peters Ben. Hann lendir af slysni þar sem verið er að gera einhverja ruglaða tilraun og sandur blandast við DNAið hans (held ég) og fær hæfileikann til að breyta líkama sínum að vild.

Aðrar persónur sem kynntar eru í þessari mynd eru Gwen Stacy, bekkjarfélagi Peters og dóttir lögreglustjórans og Eddie Brock, nýr ljósmyndari hjá Daily Bugle.

Það sem flestir telja helsta galla myndarinnar er hversu margar sögur eru í gangi í einu. Það verður að játast að það hefði mátt sleppa ýmsu. Frábær hugmynd hefði verið að sleppa þriðja óvininum (ef maður telur Harry með), Venom og nota hann frekar sem cliff-hanger á enda myndarinnar. Venom er bara það stór og flókin persóna til að gefa ekki heila mynd. Það hefði einfaldað margt og bætt myndina talsvert.

Helsti gallinn að mínu mati er hinsvegar hversu ófrumleg þessi mynd er. Jú, jú, atburðir myndarinnar eru margir allt öðruvísi en þegar maður lítur á heildina gæti þessi mynd verið seinni helmingurinn af ótrúlega langri Spider-Man 2 eða eitthvað... Í fyrstu myndinni var hann í gaggó (eða þannig), bjó hjá frænku sinni og uppgötvaði krafta sína og byrjaði ofurhetjuferil sinn. Í mynd tvö hafði talsverður tími liðið og persónurnar höfðu þroskast mikið. Þá var gaman að fylgjast með byrjuninni og komast inn í myndina og allt sem hafði gerst á milli fyrstu tveggja myndanna. En þrjú reynir ekkert slíkt. Allt er eins og þegar tvö kláraðist og persónur alveg eins og þegar við skyldum við þær. Annað slæmt persónusköpunarlega séð ---SPOILAHZ BYRJA!!!--- er það að allar persónurnar fara hér í hringi. Peter er góður drengur. Verður slæmur og svo aftur góður. Allt eins og það var. Harry er klikkaður, verður svo í vímu í miðjukaflanum (þið munuð sjá hvað ég meina), svo aftur klikk. ---SPOLAHZ HÆTTA!!!---.

Svo er það hvernig svarti búningurinn er kynntur til leiks. Dettur bara úr geimnum rétt hjá hetjunni okkar. AÐEINS og hentugt, no?

Annað slæmt með búninginn er það hvað Spider-Man talar um the power sem hann færir manni. Maður sér hinsvegar ekki neinn sérstakann mun á svarta Spidey og honum rauða/blá. Ekki ég allavega.

En hann svarti Peter er frábær. Loksins hverfur Peter frá góða stráknum og verður... illur?... hann verður eitthvað allavega... Aðalega emo (eye-liner og alles). Senan þar sem hann er að reyna að vera kúk (þið þekkið það þegar þið sjáið það) er líklega ein af bestu senum í þríleiknum öllum.

Tölum nú um Eddie Brock. Ný persóna í myndunum. Leikinn af Topher Grace (úr That '70s Show) Algjör senuþjófur og eitt það besta við myndina. Ég var ekki mjög glaður með að hann hafi fengið hlutverk Eddie enda mjög ólíkur Eddie úr myndasögunum. Og miðað við það sem ég hafði séð gæti hann ekki leikið sama karakterinn heldur. En hann pwnaði 'etta! Hann var ótrúlega góður. Hann reddaði þessu. Ástæðan fyrir því að Venom ætti að vera cliffhanger og vera aðalóvinurinn í 4 er að Eddie var kynntur frekar seint og varð ekki Venom fyrr en í endann. Miðað við að vera mjög líklega LANG-vinsælasti Spidey óvinurinn hjá myndasögulesendum fékk hann ótrúlega lítinn tíma í myndinni. ---SPOILAHZ BYRJA!!!--- Hann er auðvitað drepinn á fáránlegann hátt á endanum. En einn af handritshöfundunum (minnir mig) sem hefur verið á fundum um 'Lóa 4' segir að það gæti verið að ein persóna komi aftur - samkvæmt IGN.com - og Venom er sá eini sem sést ekki deyja. Hver veit hvaða fjarflutnings/endurlífgunar krafta búningurinn gæti haft... Svo var Dr. Connors með hluta af efninu ennþá hjá sér ef ég man rétt. ---SPOILAHZ HÆTTA!!!--- Meira slæmt með Venom var það að tunguna skemmtilegu vantaði algerlega, hann var of cartoony, hann talaði ekki um sig sem we og röddin á honum var ekki ógeðslega djúp og kúl eins og ég ímyndaði mér hana :C

Sandman var farið frekar vel með... að mestu. Hann hafði litla persónusköpun eftir að hann fékk kraftana sína en forsagan var mun betri. All þetta Sandman drap Ben frænda dót sem ég hélt að yrði ÖMURLEGT var reyndar alls ekki slæmt, bara vel farið með það. Bardaga atriðin með Sandman voru rosaleg. Þau bestu í myndinni. Tæknibrellurnar sem voru notaðar í hann voru ótrúlegar. MJÖG HUGSANLEGA það flottasta sem ég hef séð í tölvutækni hingað til. Þetta var svo rosalegt. Tommi kallinn lék hlutverkið líka skrambi vel. Alltof aulaleg röddin hjá honum hinsvegar. Svo var eitt MJÖG slæmt í sambandi við Sandman: Hann hélt því fram alla myndina að hann hefði góða ástæðu fyrir glæpum sínum og hann væri ekki vondur og allt það. En svo ALLT Í EINU ætlar hann að elta upp Spider-Man og drepa. Hvernig stendur nú á því? :/

Húmorinn í þessari mynd var meiri en áður hefur sést. Maður hló upphátt meira en einu sinni. Þó var Bruce Campell ofmetinn í aukahlutverkinu sínu fræga.

Gwen Stacy ein nýju kallana var mikilvæg í myndasögunum en er hér í öllu ómerkilegra hlutverki en ólíkt flestum er mér nokk sama. Betra að hafa hana en ekki fyrst hún var nú svona merkileg. Nota hana bara meira í næstu myndum. Og þótt hlutverk hennar væri lítið var það ekki beint tilgangslaust.

Illa var farið með Mary Jane í þessari. Hún var alltaf reið út í alla sem gera henni ekki neitt. Hví? Hví svo?

En allt í allt var þetta fín mynd. Góð hasar atriði og þó nokkur önnur góð atriði. Frábærar tæknibrellur. Tónlistin er verri en áður. Margt sem virkar ekki í myndinni, nokkur slöpp atriði, hluti af sögunni ekki nógu góður en verst hvað er lítið gert með Venom kallinn og frumleikann.

Svo: Sjáið þessa mynd en ekki búast við Spider-Man 2 2. (Og ég er ekki alveg viss með stjörnugjöfina. Ef það væru fimm stjörnur hæstar hérna gæfi ég henni 3 og hálfa. En svo er ekki.)

Get nú sagt að þetta er ein af flottustu myndum sem ég hef séð, tæknilega séð, rosalegar tæknibrellur í þessari, eins og hefur verið í hinum tvem þá tekst þessi líka að vera ein vel gerðasta mynd sem gerð hefur verið. Tæknibrellurnar eru alveg ótrúlega flott, maður finnst eins og maður sé á staðnum þegar hasa atriðin eru í fullum gangi. Það gefur myndinni stóran, stóran alveg rosalega stóran bónus. Væmnu atriðin eru svolítið pínleg þegar myndin byrjar, fannst byrjuninn ekki lofar góðu en svo þegar myndin er komin svona við miðju er komin framm dúndur mynd, og fær maður að sjá flottan spiderman. Alveg frábær atriðn þar sem maður fær að sjá töffaran í spiderman.

Kemur fyrir að myndin verður svolítið væmin, og gerir það að verkum að hún verður alveg hræðilega pínleg. Gæti líka verið að myndin sé í lengri kanntinum, þó svo að mig leiddist aldrei.

Vondu mennirnir voru frábærir, sandman var alveg fáránlega vel gerður, þó svo að leikarinn sjálfur þó svo að hann sé frábær leikari eins og í sideways, var hann ekkert að sýna rosalega leikhæfileika í sínu hlutverki sem sandman eða sandmaðurinn, en það er alveg ótrúlegt hvað sandmaðurinn sjálfur er vel gerður, maður heldur virkilega að þetta sé alvöru manneskja. Topher Grace er alveg frábær í sínu hlutverki sem Eddi Brock og svo sem Venom. Spiderman sjálfur Tobey Maguire var líka alveg fínn, þó svo að þetta helvítis glott fer stundum alveg hræðilega í taugarnar á mér. Kristen Dunst sem Mary Jane var líka alveg skít sæmileg, en ég meina eins og maður segir engar óskarsverlauna leikur þarna, sem er algjörlega ekki nauðsinnlegur í svona mynd.

Svo nátturlega sá sem var með lang bestu frammistöðuna í myndinn var enginn annar en Bruce Campell sem hinn franski þjónn. Hann er algjörlega frábær í því litla aukahlutverki. En eins og margir vita þá lék hann í hinum frábæru evil dead myndum, og hefur leikið í öllum Spiderman myndum.

Í heildina litið fannst mér myndin mjög góð, eina sem dró hana svolitið niður voru þessi pínlegu væmnu atriði sem hafa reyndar verið í öllum myndunum og bara eitthvað sem maður verður víst að sætta sig við.

Þó svo að mér fannst nr eitt alltaf best, þá fannst mér þriðja myndin betri en sú seinni og held hún á alveg skilið 3 stjörnur.

Fyrir utan X-Men, þá var fyrsta Spider-Man-myndin ein af fyrstu alvöru stórsmellunum sem byrjaði á öllu þessu Marvel-mynda brjálæði. Ég kvartaði ekki, Spider-Man var fín mynd. Mjög skemmtileg og flott en mér fannst vanta aðeins beittara innihald, hvernig sem þið viljið túlka það. Spider-Man 2, aftur á móti, snéri öllu við og virkaði mikið betur. Hasarinn var betri, handritið bæði skemmtilegra og fyndnara, illmennið flottara, ALLT saman bara, meiriháttar.Nú fáum við nr. 3, óhjákvæmalega. Ég lýg ekki, en þetta var ein af þeim myndum sem ég hlakkaði mest til að sjá á þessu sumri. Það var sárt að ganga út úr bíóinu, vægast sagt. Reyndar hataði ég myndina ekki eins mikið og margir gera, en myndin er fjærri fullkomnun og ég mun útskýra af hverju, nánar til tekið þá dreg ég fram 10 ástæður af hverju myndin var soddan vonbrigði.- Spoilerar!! Að sjálfsögðu -10. Augljósa ástæðan... Og þetta voru flestir sammála um; ALLTOF mikið að gerast! Þú ert þarna með 3 illmenni, ástarþríhyrning og heilmikið af hormónaflæði hjá aðalpersónunum. Myndin gefur það til kynna á fyrstu 20 mínútunum að hún eigi eftir að verða troðfull af upplýsingum og persónum, og hefur það slæm áhrif á rest.9. Væl... Af hverju voru ALLIR grátandi í myndinni svona mikið?! Ég veit að leikstjórinn vildi hafa emotional kraft í sögunni, en sumt gerir maður bara ekki í sumarmynd! Myndin endar á svo downbeat nótum vegna gráturs og blessaði titilkarakterinn var bara orðinn að táraflóði.8. Kaldhæðni... Talandi um emotional kraft. Sandman virkaði í fyrstu mest óspennandi persóna myndarinnar. Hins vegar var atriðið það sem að hann rýs úr sandinum mest grípandi senan, og klárlega sú sorglegasta. Hvernig tónlistin spilast og hvernig hann rembist við að ná gripum á nisti dóttur sinnar. Óvenju hjartnæmt! Samt erum við bara að horfa á eintóma pixla.7. Tilviljanir... FULLT AF ÞEIM. Ég hef komið til New York-borgar, og ef það er eitthvað sem ég lærði, það er að þetta er RIS-A-STÓR borg. Þu hittir ekki bara kunningja þinn á næstu götu sisvona eins og á Hverfisgötunni. Þegar að Eddie Brock er kynntur og hvernig hann rekst á James Cromwell bara á staðnum... Come on! Svo eru Spidey og MJ að kúra í vefnum og allt í einu - á þessum nákvæma stað - þá lendir loftsteinninn sem að inniheldur Venom-slímið. Og ef að þetta er ekki nóg, hvernig í ósköpunum gat sú tilviljun komið upp að kraninn sem að bilaði skuli einmitt hitta á bygginguna þar sem Gwen Stacy var að módelast?? Bara hugsa...6. EMO... Þetta var ekki viljandi gert, en Sam Raimi hefði átt að hugsa betur út í útlit Peters Parker þegar að hann verður illur. Pælingin er ágæt á blaði, en með svarta, slétta hárið og sveipinn ásamt augnskugganum er þetta of mikið innsýn inn í menningarrýni. Ekki gáfulegt. Plús það, að þá er Parker e.t.v. ennþá meiri lúði þegar hann er svona "vondur." Hvaða skilaboð sendir það okkur?5. Hálfvitaskapur... Ég hef ekki samúð með neinum í þessari mynd. Hvers vegna ekki? Því allir eru leiðinlegir! MJ vorkennir sjálfri sér því Spidey fær meiri athygli en hún. Búhú... Peter Parker er montrass sem er drullusama um MJ, eða svo lítur það út. MJ kyssir Harry óvart, Peter kyssir Gwen Stacey á almannafæri - óvart, og þetta fólk blaðrar um hvað hinn aðilinn er tillitslaus. Ha?? Þið eruð bæði vitlaus og kærulaus! You deserve each other...4. Dansatriðin... Kjána-Kjána-Kjána-Kjánaleg!! Um leið og Peter byrjar að dansa við barinn og smellir fingrum meðan að hann dillir mjöðmum fæ ég gjörsamlega nóg! Þetta er ekki sami Spidey og ég ólst upp við!3. Sandtilraunin?... Hvað í ósköpunum voru vísindamennirnir að gera þegar Flint Marko vildi svo óvart til með að hrapa ofan í sandhrúguna þegar að einhver tilraun er að fara að hefjast. Ekkert smá mikið kæruleysi í vísindamönnunum. Sérstaklega þegar þeir taka eftir auknum massa í þyngd og halda að þetta sé bara "einhver fugl..."Já... OK. 100 kílóa fugl. Fyndið. Höldum bara áfram að hræra í sandinum.2. Venom... Sam Raimi sagðist oft að hann væri ekkert að fíla karakterinn. Stúdíóin sannfærðu hann um að hafa hann með upp á vinsældir. Þetta var langt inn í framleiðslu-process-ið, og það sést. Venom kemur upp úr þurru í lokin og gerir eiginlega ekkert mikið. Varla neitt, þannig að það sést enn hvað Raimi vill ekkert mikið með hann gera. Ég tók m.a.s. tímann á skjátíma Venom (já, mér var farið að leiðast - en þetta var í öðru áhorfi), og hann skríður ekki einu sinni yfir 10 mínútur. Ekki skrítið að aðdáendur voru svekktir.1. Þjónninn... Skyndilausn á þvinguðum endi. Handritshöfundarnir voru komnir í holu og fundu enga leið til að redda sér úr henni. Nema jú, þjónninn hans Harry Osborn kemur upp að honum og segir honum - eftir ALLAN þennan tíma - að hann vissi frá upphafi hvernig faðir hans dó. Já, takk...Harry var m.a.s. orðinn líkamlega slasaður eftir að hann og Spidey slógust um það, og NÚNA ákveður gamla kempan að tjá sig...Auðvitað er myndin ekki alslæm. Það var margt við myndina sem ég fílaði. Hún var hröð og ólýsanlega flott á köflum. Leikararnir stóðu sig vel og einkum fílaði ég grínkónganna J.K. Simmons og Bruce Campbell í litlu hlutverkum sínum. Campbell átti vafalaust fyndnustu senuna.Náttúrulega, þegar uppi er staðið, þá er myndinni einungis ætlað að skemmta manni. Persónulega fannst mér gaman að horfa á hana. Það koma samt þessar hraðahindranir af göllum, þar sem að lógían er bara of absúrd til að þú getir bara slökkt alfarið á heilanum og melt myndina eðlilega. Þetta er of gallaður pakki. Samt ansi gaman að pæla í göllunum þegar þeir verða svona margir og einkum hallærislegir...5/10 - ég afsaka allar sletturnar í þessari umfjöllun, og spoilerana.
Annars held ég að með tímanum að fólki verði slétt sama um þessa mynd. Sjáum hvernig nr. 4 verður, ef hún verður gerð þ.e.a.s.

Það sem Spider Man 3 skortir fyrst og fremst eru takmörk, í fyrstu myndinni vorum við með Norman Osborn/Green Goblin sem illmennið. Í annari myndinni var það Otto Octavius/Doctor Octopus en í Spider Man 3 höfum við ekki aðeins Harry Osborn/New Goblin (son Green Goblins) heldur einnig Flint Marko/Sandman og Eddie Brock/Venom, þrjú einhver stærstu illmennin í Marvel myndasögunum. Fyrir utan illmennin þá eru öll plottin sambandi við Mary Jane, Aunt Mae og Harry Osborn ennþá fullgangandi og Parker er að gangast undir enn fleiri persónuvandamál gagnvart sitt tvöfalda líferni sem Parker/ Spiderman. Það er einfaldlega alltof mikið að gerast í þessari einu kvikmynd og myndinni blæðir mjög augljóslega útaf því, það eru þó illmennin sem blæða mest og þá sérstaklega Venom sem fær nánast engan skjátíma til þess að geta sýnt möguleika sína. Það sem angraði mig mest og mun angra marga er hve öll atburðarrásin hentaði myndinni svo gífurlega, ég sé vel fyrir mér handritshöfundinn hoppa af kæti um hve mikill snillingur hann sé fyrir að hafa þjappað saman allri myndinni niður í nokkra daga þar sem allur heimurinn fer til andskotans á eins ótrúverðugan hátt sem hægt er að ímynda sér. Ég veit ekki hvað fólk var að hugsa þegar það gerði þessa mynd en sama hvort að myndin sé byggð á myndasögu eða ekki þá er það nauðsynlegt að reyna halda í einhverskonar trúverðleika bakvið atburðarrásina jafnvel þó að menn séu að hoppa milli bygginga eða breyta sér í sandkorn. Ég efa ég hafi nokkurn tíman séð jafn margar Deus Ex Machinur og í Spider Man 3, í lokin var ég hlægjandi og þá meina ég ekki með myndinni heldur að henni. Endinn er einnig ein stór leðja af klisju, hún var það stór að hún gleypti mig gersamlega og saug útúr mér alla orkuna, það eina sem eftir var af mér var einn stór hneykslissvipur. Spider Man 3 fer svo illa með persónurnar sínar og möguleika (þá aðallega í lokin) að ég get ekki ímyndað hvernig það sé hægt að halda áfram með þessa kvikmyndaseríu. Það sem myndin hefur á móti öllu þessu er að hún er mjög skemmtileg (einnig var Sandman svalur), en hún hrapar svakalega í gæðum miðað við Spider Man 2 sem mér finnst vera besta af þríleiknum, eina sem Spider Man 3 gæti boðið uppá betur eru kannski aðeins betri tölvubrellur. Spider Man 3 hafði allt mögulegt til þess að gera stórkostlega kvikmynd og ekki gleyma sínu gígantísku fjármagni, en hún tekur öllu alltof sjálfsagt og að lokum missir sig alveg í algeru rugli. Ég held ég sé að gefa myndinni of háa stjörnugjöf, tvær og hálf stjarna er merki um mynd sem er sæmileg og Spider Man 3 er ekkert meira en það, því miður.