V for Vendetta (2005)

JÁ NÚ ER KALLIN SÁTTUR, ég hef því miður ekki lesið teiknimyndasögurnar og get því ekki sagt hvort myndin og teiknimyndasögurnar séu líkar eða ekki en myndin var gersamlega æðisleg leikararnir voru mjög góður sagan og karakterarnir töff, það er húmor í henni hasar ást og póletík (hvernig svosem það er skrifað) alveg eins og í öllum góðum bíómyndum, allir sem hafa eitthvað vit í kollinum og hinir líka geta haft gaman af þessari mynd bara eitt að lokum..............remember remember the fith of november ( þurfti bara að skjóta þessu inn )

Ég skil ekki hvað fólk er að hugsa. En ein þvælan um mann með grímu sem bjargar heilli þjóð úr klóm einræðisherra. Ekkert plot sem maður hefur ekki séð áður. Ég var að hugsa um að fara heim í hléi því það gerðist ekkert, en ég ákvað að bíða og sjá fyrir hvað fólk er að gefa þessu 3-4 stjörnur. Kannski var ég ekki á réttu gleðipillunum, veit ekki en alla vega fór ég með of miklar væntingar á þessa mynd.

MÆLI eindregið ekki með þessar V for Vendetta.

V for Vendetta er stórkostleg mynd fyrir augun og hugann. Sagan í myndinni er meiriháttar vel skrifuð, umhverfi og útlit myndarinnar er mjög töff og nútímalegt, actionið í myndinni er mjög gott og eru margar virkilega vel stílfærðar action senur í myndinni sem er unun að horfa á. Leikur hjá helsu leikurum er mjög góður, en það er Hugo Weaving sem stelur senunni í túlkun sinni á V. Röddtúlkun hans á V er stórkostleg. En einnig er Natalie Portman góð í hlutverki Evey Hammond. Svo eru skilaboð myndarinnar til okkar rosalega áhrifamikil. Þessi mynd gefur manni gott spark í rassinn og lætur mann hugsa um hvað sé að gerast í stjórnmálum og öðrum málum sem eru að hrjá heiminn í dag. Allavega skilur hún mann eftir með hugsanir í huganum eftir að vera búin að sjá hana. En sem kvikmynd, er hún brilliant bíómynd sem ég mæli með að allir sjái sem fyrst. V for Vendetta=4 stjörnur.

V for Vendetta gerist nokkrum árum í framtíðina eftir þriðju heimstyrjöldina og Bretland er orðið fasistaríki í stjórn kanslarans Sutler(John Hurt).

Evey(Natalie Portman) er ung kona sem vinnur fyrir ríkissjónvarpið og eitt kvöld brýtur hún óvart útivastabann og lendir í því að lögreglumenn reyna að nauðga henni. Henni er bjargað af vopnuðum manni með Guy Fawkes grímu(Guy Fawkes var maður sem reyndi að sprengja dómshúsið 5 Nóvember fyrir nokkur hundruð árum)sem kallar sig V(Hugo Weaving). V sprengir svo upp dómshúsið og daginn eftir brýst hann inní Ríkissjónvarpið og segir í Beinni útsendingu að eftir ár mun hann líka sprengja upp Þinghúsið. Evey hjálpar svo V að sleppa en til að forða henni frá fangelsi eða aftöku tekur hann hana heim með sér og á millitíðinni eftir að árið líður ætlar hann að halda áfram að berjast fyrir frelsi jafnvel þótt það þýði að hann þurfi að drepa......

Mig hlakkaði til að sjá V for Vendetta en vissi samt ekki alveg við hverju átti að búast en myndin var rosalega góð og kom mikið á óvart.

Myndin er byggð á samnefndri myndasögu Allan Moores en ég hef því miður ekki lesið hana svo að ég get ekki borið bókina saman við handritið og myndina en allstaðar hef ég heyrt að V for Vendetta sé besta mynd sem hefur verið gerð eftir myndasögu Moores.

Wachowski bræðurnir Andy Larry(Matrix trilogyían)skrifa handritið rosalega vel og James McTeigue leikstýrir sömuleiðis mjög vel.

Ég er enginn Star wars aðdáandi en Natalie Portman vakti áhuga minn í Garden state þar sem hún sýndi stórleik. Portman leikur hér aðalhlutverkið og hún er frábær. Hugo Weaving leikur V og gerir það mjög vel þótt að við sjáum aldrei framan í hann. V er ekki teiknimyndaofurhetja eins og Spiderman eða Batman,hann er fyrst og fremst morðingi og hryðjuverka maður sem berst á móti djöfullegum stjórnmála mönnum fyrir frelsi og það er hægt að kalla hana Ant-hetju. John Hurt er líka mjög góður sem einræðisherrann Sutler og það er ekki hægt að setja út á hina leikarana.

Myndin er frábærlega vel gerð,myndatakan er rosalega góð og það er tónlistn líka. V for Vendetta er ekki afþreyingar og barna ævintýramynd hún er Pólutísk ádeila og helvíti góð. Myndin er jafnvel betri en hin frábæra Sin city. Ég ætla að kaupa hana um leið og hún kemur út á DVD markaðinn og ég held að ég skelli mér bara á hana aftur. Frábær mynd.

Það er mjög erfitt að segja að þessi mynd sé betri en Sin City eða lélegri. Hún er bara allt öðruvísi. Þetta er flott mynd sem byggir mjög mikið á tilfiningum áhorfenda og svo líður manni þannig allan tíman að leikstjórinn er að reyna að segja manni eitthvað sem er miklu mikilvægara en einhver kvikmynd(læt ykkur dæma um það en ég fékk alavegna minn skilning á því sem hann var að reyna að segja, þegar myndin var búinn).

Það eru mörg flott samtöl í þessari mynd og ekki vantar flott action atriði þannig að ég var bara mjög sátur þegar ég fór heim úr bíóinu.

V for vendetta er ekkert svo merkileg myndasögumynd en ekki sem verst samt. Þurr og langdregin (ég hef ekki lesið þessa myndasögu sem myndin er byggð á og reyndar vissi ég ekki að hún væri til(myndasagan)fyrr en ég sá myndina og kannski hefur það eitthvað að segja) og ég gat ekki séð að hún væri neitt krassandi nema kannski nokkur flott atriði. Þó verð ég að segja að hún batnaði örlítið eftir hlé og í sjálfu sér er hún nokkuð vel gerð og líka vel leikin(sérstaklega hjá aðalleikaranum Hugo Weaving þó að það sjáist aldrei framan í hann og vil ég jafnvel meina það að hann einn og sér bjargaði einhverju). Í heild er V for vendetta sæmileg og fær tvær stjörnur frá mér. Mér mistókst alveg að sjá snilldina. Því miður.

V for Vendetta er svo langtum meira en einungis myndasögukvikmynd. Annars, með svona áframhaldi, þá þarf það ekki að vera neitt neikvætt, heldur fremur gæti þetta rétt eins orðið að merki um gæði. En ef um þann geira er að ræða get ég sko rétt rúmlega fullyrt það að hún sé einhver besta mynd sinnar tegundar síðan/ásamt Sin City. Dýptin á bakvið myndina er svakaleg. Um er að ræða sjónræna veislu, meistaralega skrifaða sögu sem þræðir saman ákafa hefndarsögu við pólitíska ádeilu með glæsibrag. Það eru svo mörg svið sem gera þessa mynd svo góða að það er nánast erfitt að trúa því. Jafnvel ég á bágt með að trúa ennþá að myndin skuli vera svona íkonísk. En hún er það! Það koma fyrir skot og fáeinar senur sem eru hátt í fullkomin, og skilja eftir sig þvílíkt eftirbragð eins og nokkurs konar gullkorn. Ekki ætla ég að kryfja þá lýsingu eitthvað nánar, en ég efa ekki að þessi móment fari framhjá áhorfendum. Fyrir utan það er myndin svo sérstæð að því leyti hvernig hún dílar við pólitík, og augljóslega eru tilvísanir í nútíma stjórn hvergi hlífðar. Mannlegi þátturinn er síðan stór partur af handritinu, og það er einkum ótrúlegt hvernig karakterinn V er meðhöndlaður. Þó svo að við fáum ekki að sjá andlit hans, þá er persónusköpunin hans hátt í fullkomin. T.d. fáum við tilfinningu á því hversu viðkvæmur hann er þrátt fyrir að vera frelsishetja með ofurkrafta. Samband hans við Evey (Natalie Portman) stendur einnig svo sannarlega upp úr, og undirstrikar það hversu persónuleg sagan verður, og þar af leiðandi sífellt áhugaverðari.Persónusköpunin, m.a. með V, væri þó ekkert án tilþrifa leikaranna. Hugo Weaving er t.d. alveg ódauðlegur sem V. Þessi frammistaða byggist 100% á röddinni hans, en hún skilur mikið eftir sig, enda blæs hún lífi í persónuna – sem og helminginn af myndinni. Það sést langar leiðir að skildi V ekki hafa gengið upp, þá væri myndin ógurlega óminnisstæð. Natalie Portman er í sjálfu sér góð einnig, þó svo að það hafi tekið mig góðan tíma að venjast breska hreimnum hennar. Mér fannst hann örlítið ryðgaður í fyrstu, en einhverra hluta vegna þótti mér manneskjan betri og betri því lengra sem á leið. Pyntingarsenurnar voru sérstaklega áhrifaríkar með henni. Þetta væri síðan varla umfjöllun án þess að minnast eitthvað aðeins á stíl þessarar myndar. Þessi mynd fangar kannski ekki þetta sterka, áberandi myndasöguútlit sem að Sin City gerði, en keimurinn á henni bendir sterklega til upprunans, og jafnvel lætur hana skera örlítið út úr þeim geira sem hún tilheyrir. Alan Moore á auðvitað hrós skilið fyrir að eiga heiðurinn að upprunalegu sögunni. Maðurinn er snillingur í sínu fagi og er þetta líklega eina kvikmyndin sem sprottin er upp úr hans hugarheimi sem virkar almennilega vel (því ekki get ég beint sagt að framleiðendur hafi gert góða hluti með The League of Extraordinary Gentlemen eða From Hell - og mér kvíður enn fyrir að sjá hvað verður gert með Watchmen!). Handritið er þó í höndum Wachowski-bræðra, og kemur það stórvel út þar sem að þeir fá að setja sín eigin merki í það ásamt gamla hráefninu, sem útskýrir af hverju nokkrar breytingar voru til staðar í sögunni. Aðdáendur taka sennilega misvel í þetta, en ég kvarta ekki, enda mjög langt síðan ég las myndasöguna. V for Vendetta er mynd sem fær mann til þess að ganga út úr bíóinu í sæluvímu. Ekki aðeins er þetta afbragðs afþreyingarmynd, heldur er þetta mynd sem almennilega hefur eitthvað að segja og skilur margar spurningar eftir sig - sem er aldrei mínus. Síðan skal bæta við fyrirtaks ofbeldi, guðdómlegri tónlistarnotkun og bara glæsilegum stíl-effektum almennt. Mynd sem sýnir manni hvernig rétt skal fara með myndasögu, og ef þið takið hana ásamt Sin City (já! Ég tala mikið um þá mynd - ELSKA hana líka) sem dæmi, þá sjáið þið tvær ólíkar hliðar af því hvernig myndasögukvikmyndir geta verið til hiðs góða. En hvað aðeins V varðar, þá garga ég af dálæti og vona að ræman nái að eldast vel með tímanum.8/10

Það má alveg gleyma því að gefa Sin City titilinn fyrir að vera besta myndasögukvikmyndin því V for Vendetta, kaffærir henni í sand og kveikir í henni og gerir það mjög auðveldlega. Ég veit að það hljómar gífurlega harkalega (Sin City er þó hörkugóð mynd) en það er sannleikurinn, þessi kvikmynd var svo ótrúlega stórkostleg að það var varla hægt að tala um það eftir sýningu, þessari mynd skortir nánast öll lýsingarorð sem duga réttilega til Þess að lýsa henni. Fyrir utan það að vera stórkostleg sjónræn mynd með glansandi innihald, þá grípur hún nútímastjórnmál og krossfestir þau, ég hef aldrei áður séð neina kvikmynd virkilega negla niður þetta hugtak um fasisma nema í V for Vendetta. Ég hef ekki lesið bókina eftir Alan Moore (eða réttara sagt, myndasöguna), en mig dauðlangar til þess, en ég trúi því vel að kvikmyndin nái gersamlega öllu úr myndasögunni sem skipti máli fyrir söguna, sama hverju hafi verið sleppt. Svo verður að hafa það á hreinu að V for Vendetta var leikstýrð af James McTeigue sem var aðstoðarleikstjóri Wachowski bræðranna við Matrix þríleikinn, en handritið var þó skrifað af Wachowski bræðrunum og framleidd, þessi McTeigue er greinilega alveg rosalegur leikstjóri. Ólíkt Matrix myndunum þá er V for Vendetta með töluvert færri hasaratriði, en þau sem koma fram eru svo fallegar að maður fær löngunina til þess að giftast myndinni, þetta eru þannig hasaratriði sem ég hef beðið eftir að fá að sjá í kvikmynd lengi, glæsileg atriði. Í fararbroddi er þó söguþráðurinn og mikilvægast af öllu, karakterinn V, sem er snilldarlega leikinn af honum Hugo Weaving sem er líklega einhver besti karakter leikari í leiklistarheiminum þessa dagana svo auðvitað hún Natalie Portman sem leikur hana Evey helvíti vel, ferillinn hennar hefur verið á góðri uppleið alveg síðan Closer kom út. Það er ekki verið að halda einhverskonar hraða á klippingu fyrir venjulega kvikmyndaáhorfandann, leyft er sögunni að móta sinn eiginn veg gegnum tímann, öll atriði eru í myndinni fyrir ákveðna ástæðu og í lokin þá falla þau öll saman og mynda heildarplanið. Myndatakan, geðveik, glæsileg, guðleg, hún er öll jákvæð lýsingarorð sem byrja á bókstafinum ´g´ og líklega þau jákvæðu lýsingarorð sem byrja á öllum hinum bókstöfunum líka. Eitt það merkilegasta við alla myndina voru hve mörg ´fuckyeah´ atriði voru til staðar, það eru þau atriði sem hvetja þig til þess að hoppa uppúr sætinu brosandi og öskra ´fuckyeah´ meðan þú klappar af kæti, af þessum ástæðum hef ég komist að því að V er einhver svalasti karakter allra tíma þar sem það var hann sem orsakaði öll þessi augnablik við áhorf. V for Vendetta er besta mynd sem ég hef séð á þessu ári og jafnvel betri en allar myndir sem voru frá árinu 2005, og það hefði V for Vendetta verið hefði henni ekki verið seinkað þar til nú. Svo ég segi bara ´fuckyeah´!