We Were Soldiers (2002)

Ég var bara nokkuð ánægður með þessa mynd þegar ég sá hana. Mel Gibson er mjög góður í henni og Chris Klein var væluskjóðan í myndini sem var bara fínn í því hlutverki. Myndin er vel mjög flott og vel gerð. Þessi mynd fjallar ekki bara um átökin í víetnam heldur líka um fjölskyldulíf hermannana. Hún er kannski pínu langdregin í byrjun en það lagast um leið og átökin byrja.

Mikið betri mynd heldur en Black Hawk Down. Hún er heldur ekki nærri því jafn einhæf. Ég hef bara í rauninni ekki mikið að segja um þessa, annað en að hún er orðin að einni bestu mynd ársins.

Ljósin slökknuðu, myndin byrjaði! WTF??? Þetta er eitthver versta áróðursmynd sem ég hef séð. Kanaþvæla! Þjóðrembingurinn er svo mikill að ég fór í hláturskast á köflum. Línurnar sem leikararnir fara með eru svo cheesy að...ég hreinlega veit ekki hvað. We Were Soldiers er eitthver versta stríðsmynd sem komið hefur út. En nóg um þetta í bili! We Were Soldiers fjallar um hermanninn Hal Moore ( Mel Gibson ) sem leiðir 400 hermenn í dauðadalinn þar sem þeir berjast stanslaust í þrjá daga við Víetnama. Þetta er talin vera ein blóðugusta orustan í Víetnam stríðinu. Þarna sit ég í bíósalnum, horfandi á bandaríkjamenn drepa óvini sína eins og ekkert sé að. Við sjáum þúsundir af Víetnömum drepna, en aðeins NOKKRA bandaríkjamenn drepna ( og þeir deyja allir í slow-motion, og segja við næsta mann að hann elski fjölskyldu sína ). Ég meina wtf??? Þessi mynd er ein stór klisja. Maðurinn sem er á bakvið þetta allt heitir Randall Wallace og á skilið að deyja. Það er HANN sem skrifaði handritið af PEARL HARBOR, það er HANN sem skrifaði handritið af THE MAN IN THE IRON MASK, það er HANN sem leikstýrir WWS og það er HANN sem skrifaði handritið af WWS. Handritið er líklegast eitt það versta sem skrifað hefur verið ( ok, kannski ekki það VERSTA en þó nokkuð nálægt því ). Var hann með fullu viti þegar hann skrifaði þessa ræpu? Þjóðrembingurinn í myndinni er svo fokkin mikill að ég er hreinlega byrjaður að HATA bandaríkin. Bandaríski áróðurinn er svo mikill að jafnvel Víetnamar virða bandaríkin í endanum. Einn víetnamskur gaur sér bandaríska fánann, tekur hann upp og í stað þess að henda honum byrjar hann að röfla um það að bandaríkin séu frábær ( hver elskar ekki USA? ) og setur fánann aftur á sinn stað! HA????? Leikararnir í myndinni eru vægast sagt hræðilegir. Mel Gibson hefur aldrei verið lélegri, ég hló í hvert einasta skipti þegar hann ætlaði að segja eitthvað um þá sem dóu í stríðinu. Barry Pepper var virkilega væminn í sinni rullu og Madeline Stowe var hræðilega og minnti mig alltof mikið á helvítis Penolopeblesesefes CruzZZZ. Nú er komið að Lúsífer sjálfum....fokkin Chris Klein. Þess maður er mesta belja sem sést hefur á hvíta tjaldinu. Ég hata þennan andskota, hann á skilið að brenna í helvíti!!! Sem betur fer deyr hann í myndinni! Sam Elliott var þó eini leikarinn sem þarf ekki að skammast sín. We Were Soldiers er alversta stríðsmynd sem til er. Myndin reynir að ná til manns tilfinningalega séð en það misheppnast eins og allt annað í þessu bannsetta rugli. Ég meina, átti ég að gráta þegar eiginkonurnar voru grátandi eftir að hafa fengið bréfin sín? Ég hló á köflum. Við sáum bandaríkjamenn droppa napalm sprengjum á víetnamska hermenn. Við sáum þá brenna hratt. En svo sprungu nokkrar sprengjur við bandarísku ofurhetjurnar okkar. Við sáum þá deyja í slow-motion á meðan ofur-dramatísk tónlist var spiluð undir. Við sáum t.d. aldrei víetnama deyja í slow-motion. Þegar víetnamar voru drepnir, þá var það allt í lagi. En þegar saklausir bandaríkjamenn dóu, þá fór allur heimurinn til helvítis. Ég sá jafnvel rasisma í myndinni. Línurnar í myndinni eru þær fyndustu sem ég hef orðið vitni af! Tell my family that i love them ...tell my wife and kids that i love them...im glad to die for america...Alltaf þegar kanarnir dóu þá fóru þeir með þessar línur.


We Were Soldiers, árróðursmynd fyrir stolta bandaríkjamenn!

Myndin er byggð á sannsögulegum atburðum úr Vietnam stríðinu, þegar að bandaríkjamenn skipta sér fyrst af því af fullum krafti í nóvember 1965.

Mel Gibson fer á kostum í myndinni og sýnir sannkallaðan stjörnuleik ásamt öðrum leikurum. Chris Klein er hinsvegar alltaf grenjandi kórstrákur úr Amerikan Pie og setur strik sitt á grátur þessarrar myndar líka.

Þessi mynd er kanski helst til löng en ég er samt á því að hún yrði ekki jafn góð ef hún yrði mykið klippt til, hún er átakanleg þar sem hún sýnir ekki eingöngu átökin á vígvellinum heldur einnig hjá konunum heima fyrir, sem fá fréttir um lát eiginmanna sinna send heim með leigubílum.

Myndin er einstaklega vel leikin, kvikmyndatakan er flott, klippingin góð og slatti af ógeði í henni líka.

Mæli eindregið með henni en kanski nóg að sjá hana á video, svo maður geti teigt úr sér þegar maður vill.

We Were Soldiers er flott stríðsmynd. Hún byrjar rólega og er hálfpartinn væminn fyrstu 20 mín eða svo. Síðan þegar í stríðið kemur er hún hreint út sagt stórkostleg. Flott atriði, allt sýnt og það sem kom virkilega á óvart var að Bandaríkin voru ekki bara að focusera á sjálfa sig. Sýndu líka frá N-Víetnömum og hvað fór um huga þeirra þ.e. USA sýndi að andstæðingurinn er líka fólk. Ennfremur var allt þetta sem ógeðslegt (og maður ímyndar sér þegar stríð er) sýnt.

S.s. flott mynd og virkilega góð skemmtun.

Enn ein rándýra Hollywood stríðsmyndin, en olli mér þó engum vonbrigðum, og er að mínu mati sú albesta af þeim fáu stríðsmyndum (eða myndum sem fjalla um stríð, og þar er Behind Enemy Lines meðaltalin) sem hafa nýlega komið út. We Were Soldiers er vel gerð, flott í útliti og leikurinn er alveg hreint frábær, en bandaríkjadýrkunin var bara too much og er mitt helsta umkvörtunarefni um þessa mynd. Mel Gibson sýnir þó magnaðan leik, og er líklegast sá besti sem sést hefur hjá honum síðan Braveheart. Svo eru aukaleikararnir einnig flestir mjög góðir, og þar sérstaklega Sam Elliott. Jafnvel Barry Pepper og Greg Kinnear eru óvenju þolanlegir, en Chris Klein er og verður alltaf eins. We Were Soldiers inniheldur kannski ekki jafn flotta skotbardaga og Black Hawk Down hefur upp á að bjóða, en þó inniheldur hún þann góða kost, að farið er aðeins betur út í persónurnar rétt fyrir orrustuna. Því verður samt ekki neitað að það hér mega finnast alveg frábærir skotbardagar og í þeim má finna nógu mikið magn af blóðsúthellingum, hávaða og öðru eins. Sagan er sögð á nokkurn svipaðan hátt og í BHD, með því að kynna fyrst persónunum, svo eftir það, er ekki neitt nema bara ofbeldisfullur bardagi. En þó er ýmislegt sem aðskilur þessar tvær myndir, eins og t.d. að þessi mynd leggur meiri áherslu á tilfinningar persónanna og mun meiri dramatík. Randall Wallace er örugglega einn umdeildasti handritshöfundurinn í Hollywood í dag. Fyrst kom hann fjöldanum á óvart með snilldinni Braveheart en niðurlægði sig svo með Pearl Harbor vonbrigðinni (og einnig meðalmyndinni The Man in the Iron Mask). En ég hef ekki lesið bókina sem þessi mynd er byggð á (sem nefnist We Were Soldiers Once, and Young), en allavega er handrit Randall's vel vandað og hann gefur okkur mjög nákvæma og um leið góða lýsingu á stríðsbardögunum, sem eru bara hreint út sagt mjög vel útfærðir. Í heildina er hér á ferðinni stórgóð stríðsmynd sem hefði ekki getað orðið mikið betri, en hefði ekki orðið fyrir bandaríska fánann undir lokin hefði hún orðið mikið þolanlegri þá. Endinum var líka rústað með hundleiðinlegri tónlist. Þetta er ekki snilld, ég mæli nú frekar með Platoon, en engu síður er þetta frábær stríðsmynd sem ætti ekki að svíkja marga.

We Were Soldiers er enn ein stríðsmyndin frá Hollywood (Black Hawk Down, Behind Enemy Lines, o.s.frv.) og ég hélt nú að ég yrði orðinn leiður á þessu öllu saman. En það kemur á daginn að myndin er mjög vel gerð og fín áhorfs að öllu leyti. Ég hef ekki séð Víetnam-mynd sem er svona áhrifamikil síðan ég sá Platoon og er þá mikið sagt. Myndin segir frá fyrsta alvöru bardaga Víetnamstríðsins, þegar bandaríski herinn barðist fyrst við n-víetnamska herinn í Ia Drang-dalnum. Sagan er sögð frá sjónarhorni Harolds Moore (Mel Gibson), sem leiðir menn sína í þennan bardaga. Sagan er vel þekkt hér vestan hafs og myndin gerir þessari sorgarsögu góð skil. Gibson er alveg hreint ágætur í aðalhlutverkinu, en Sam Elliot stelur öllum sínum senum með frábærri frammistöðu. Greg Kinnear og Barry Pepper eru jafnframt skammlausir, en í guðanna bænum vill einhver sjá til þess að Chris Klein mengi ekki svona myndir með sama svipnum og hann notar í öllum myndum? Það er líka fyndið að sjá Madeleine Stowe með nýju kollagenvarirnar sínar... hún er eins og Penelope Cruz á sterum og næstum óþekkjanleg. We Were Soldiers er góð og áhrifarík mynd fyrir þá sem eru ekki enn búnir að fá nóg af amerískum stríðsmyndum.