The Tailor of Panama (2001)

Þó svo bókin hafi verið betri, eins og bent er á hér að ofan, er hér um að ræða stórgóða mynd hvar Brosnan, og þó sérstaklega Geoffrey Rush, fara á kostum.

Þó á sagan lítið sem ekkert sameiginlegt með Bond, sem Brosnan er þekktastur fyrir, en er stórgóð njósnasaga engu að síður.

Mæli hiklaust með þessari fyrir alvöru njósnasöguunnendur.

Þessi mynd er auðvitað hvalreki fyrir aðdáendur leCarre, en eins og oft áður: Bókin var betri. Persónurnar eru flatari og skilja ekki mikið eftir sig. Söguþráðurinn verður ólíkindalegur og allt að farsakenndur. Þó voru ýmsar senur í myndinni góðar, t. d. fundur klæðskerans og Brosnan á hóruhúsinu og aðrar þar sem húmorinn fær að taka völdin. Geoffrey Rush leikur klæðskerann og gerir það mjög vel, en Pierce Brosnan er fremur leiðinlegur að venju.

Njósnarinn Andy Osnard (Pierce Brosnan) hefur munað betri tíð. Hans síðasta tækifæri er Panama. Verk hans er að líta eftir því hvort að ekki sé allt með felldu þar í landi vegna hins gríðarlega mikilvægis Panamaskurðarins. Þegar hann er þangað kominn notfærir hann sér hinn fremur einfalda klæðskera Harry Pendel (Geoffrey Rush) til að gefa sér mikilvægar upplýsingar í té þar sem að Harry er klæðskerinn fyrir alla háttsettustu mennina í Panama. Ef að Harry verður ekki samvinnuþýður hótar Andy að segja konu hans Louisu (Jamie Lee Curtis) frá óheiðarlegri fortíð hans. Harry gerir eins og honum er sagt en áður en hann veit af er hann orðinn flæktur í flókinn lygavef sem gæti varðar framtíð alls landsins. Það sem heldur þessari mynd gangandi eru nokkrar glimrandi góðar frammistöður frá leikurum. Það sem dregur hana niður er mikill ótrúverðugleiki í handritinu. Ég á til dæmis bágt með að trúa því að MI6 (breska leyniþjónustan) myndi hafa þennan afglapa í starfi hjá sér. Ég á einnig bágt með að trúa því að það sé hægt að blekkja CIA og bandaríska herinn jafn rækilega og gert er í þessari mynd. Samt er myndin aldrei leiðinleg og er alltaf gaman að fylgjast með framvindu mála, sérstaklega með þennan leikarahóp innanborðs. Pierce Brosnan er kvikindislega heillandi sem hinn spillti njósnari þótt að hann sé í rauninni ekki að gera neitt annað en að leika hinn illa tvíburabróður James Bond. Stórleikarinn Geoffrey Rush stendur hins vegar upp úr sem hinn ráðvillti klæðskeri sem hefur enga hugmynd um hvernig hann á að fara að því að snúa sig út úr flækjunni. Rush leikur sinn þátt prýðilega og sömu sögu er að segja um Brendan Gleeson sem kemur virkilega á óvart með túlkun sinni á fyrrverandi byltingarmanni, núna drykkjusjúklingi, buguðum á sál og líkama. Myndin er aldrei leiðinleg og er alltaf fín skemmtun en hún stendur ekkert upp úr af þeim aragrúa spennumynda sem nú eru á markaðnum. Alla vega reynir hún það og ég virði það.