101 Reykjavik (2000)

Mér fannst þetta vera alveg frábær mynd. Það var fullt af leyndum húmor í henni og mér finnst þetta vera besta íslenska myndin síðan Stella í orlofi var gerð. Ég hló mikið á þessari mynd. Baðkarið var FRÁBÆRT! Það verður örugglega hægt að horfa oft og mörgum sinnum á þessa mynd, hún er einhvern veginn þannig. Allavæna þá er aðalpersónan Hlynur býsna skrýtinn og maður hefur eiginlega samúð með honum, þó að hann kunni alls ekkert í mannlegum samskiptum. Ég ætla ekkert að fara nánar í söguþráðinn, þið verðið bara að sjá myndina. Ég ætla ekkert að hafa þetta lengra en ég óska aðstandendum myndarinnar til hamingju með árangurinn.

Þetta er ein besta íslenska mynd sem hefur verið gerð ásamt Englum Alheimsins. Hún er ótrúlega fyndin og Hilmir Snær, hann leikur þetta hlutverk sitt svo vel að ég veit ekki hvað og sömuleiðis Victoria Abril. Hallgrímur Helgason er snillingur að gera bækur, enda er þessi mynd gerð eftir bók hans. Hún fær 100% 4 stjörnur í einkunn frá mér.

Skemmtileg og einkar raunsæ úttekt Baltasar Kormáks á Reykjavík nútímans á hinu herrans ári 2000. Þungamiðjan er einkar flókið tilfinningalíf ungs iðjuleysingja í Reykjavík sem fer gersamlega út um þúfur þegar hann kemst að því að síðasta hjásvæva hans er í raun ástkona móður hans og kann að bera barn hans undir belti. Flókið, ekki satt!! Þessi gráglettna og léttgeggjaða kómedía gerist að miklu leyti í villtu næturlífi Reykjavíkurborgar með fjölbreytt og oftast nær óskiljanlegt ástarlíf söguhetjunnar í forgrunni. Hinn geðlausi Hlynur lætur sér í léttu rúmi liggja þó hann búi enn á Hótel Mömmu og þiggi auðfengið skotsilfur úr sameiginlegum sjóðum landsmanna, enda líður honum langbest uppi í bæli með fjarstýringuna í annarri hendi. Þegar hann hættir sér út úr þessu verndaða umhverfi fer hann enda aldrei út úr póstnúmerinu 101 og hefur ekki nema óljósar spurnir af því að eitthvað sé fyrir austan Snorrabrautina. En þrátt fyrir að hann streysist af alefli gegn því að fullorðnast kemst hann að því að skapanornirnar eru önnum kafnar við að snúa honum annan örlagaþráð en hann hafði bundið sig við. Húmorinn í myndinni er oft á tíðum í kaldhæðnara lagi, en þó er dregin upp raunsönn mynd af söguhetjunum og ekki síður þeirri æskumenningu, sem þær aðhyllast. Myndin er byggð á samnefndri metsölubók Hallgríms Helgasonar, en hún var tilnefnd til bókmenntaverðlauna Norðurlandaráðs. Hér fara á kostum þau Hilmir Snær Guðnason, Victoria Abril, Hanna María Karlsdóttir, Baltasar Kormákur, Þrúður Vilhjálmsdóttir, Ólafur Darri Ólafsson, Þröstur Leó Gunnarsson, Jóhann Sigurðarson og Edda Heiðrún Backman. En senuþjófarnir eru hiklaust þau Hilmir Snær, Victoria og Hanna María. Hilmir fer hreinlega á kostum í hlutverki hins iðjuleysingjans Hlyns og er óaðfinnanlegur i hlutverkinu. Hann sannar þar í eitt skipti fyrir öll að hann er ekki bara "sætur" strákur og skapar margflókinn og hreint ógleymanlegan karakter. Victoria er dulúðug og margflókin í aðalkvenhlutverkinu. Það var í senn klókt og bráðsniðugt hjá Baltasar að fá hana í hlutverkið. Hanna María er einnig afar góð í hlutverki móður Hlyns, en þau þrjú skipa hinn furðulega ástarþríhyrning. Semsagt; ógleymanleg kvikmynd sem bætir fagurri rós í hnappagat íslenskrar kvikmyndagerðar og er ómetanlegt meistaraverk sem setur punktinn yfir i-ið á glæsilegum íslenskum undanfarinna ára (Dansinn, Ungfrúin góða og húsið, Fíaskó og auðvitað meistaraverkinu Englar Alheimsins). Baltasar skapar óviðjafnanlegt portrett að Reykjavík nútímans og býr til ómetanlega samtímalýsingu á framtíðarkynslóðinni. Pottþétt meistaraverk sem ég gef góð meðmæli, enda er hún full af leiftrandi lífi. Húmorinn, leikurinn, myndatakan og óviðjafnanlegt handritið skapar ógleymanlegt kvikmyndaverk. Alls ekki missa af þessari úrvalsmynd!! Íslensk kvikmyndagerð stígur endanlega fyrstu skrefin í átt að fullorðinsárunum og segir skilið við viðburðarík unglingsár og uppvaxtarárin sem mörkuðust í senn af sætum sigrum og sárum vonbrigðum. Þessi kvikmynd sannar að íslensk kvikmyndagerð er á réttri leið og fetar í áttina að farsælli framtíð

101 Reykjavík er eina íslenska myndin sem ég hef séð sem hefur virkilega fengið mig til að hlæja vel og mikið. Mér fannst Englar Alheimsins og Fíaskó vera báðar lélegar (þá sérstaklega E.A.) en 101 Reykjavík er frábær mynd. Húmorinn, leikurinn, myndatakan og handritið gera þessa mynd að þeirri snilld sem hún er og ég mæli eindregið með henni fyrir alla Íslendinga.

Íslensk kvikmyndagerð stígur enn eitt skrefið í rétta átt með þessari ágætu mynd. Hún segir í stuttu máli frá náunga sem heitir Hlynur ásamt fjölskyldu hans og vinum. Hlynur er um þrítugt, býr enn hjá mömmu sinni, gengur frekar illa í kvennamálum (eða er "kynþroskaheftur" eins og hann orðar það) og vill sem minnst vita af þeim heimshluta sem liggur utan póstnúmersins 101. Áhugaverða blöndu af persónum er að finna í myndinni og er samspilið á milli þeirra skemmtilegt. Leikframmistöður eru traustar í velflestum hlutverkum og þar bera hæst Hilmir Snær Guðnason sem Hlynur og spænska leikkonan Victoria Abril sem fer einnig með stórt hlutverk. Myndin er byggð á skáldsögu Hallgríms Helgasonar og hefur heilsteyptan söguþráð og vel unnið handrit sem er hvorki of útreiknanlegt eða sérviturt. Baltasar Kormákur leikstýrði ásamt því að skrifa handritið og fara með aukahlutverk, ekki verður neitað að kappanum hefur tekist vel upp. Tónlistin er jafnframt mjög góð og frumleg. Það eru nokkur minniháttar atriði sem hægt er að kvarta yfir, á stöku stað voru hlutir sem ég fékk ekki séð að þjónuðu sögunni og virtist hafa verið bætt við til þess eins að sýna nekt og kynlífsathafnir. Einnig má segja að gerð sé yfirborðskennd tilraun til þess að rannsaka íslensku þjóðarsálina sem hittir þó til marks á stöku stöðum þrátt fyrir að svipaðir hlutir hafi verið gerðir oft áður. En yfir heildina litið er þetta vel gerð mynd sem veldur ekki vonbrigðum.