Strákarnir okkar (2005)

Mér finnst Strákarnir okkar bara mjög skemmtileg mynd og mörg atriði eru mjög fyndin. Ég er yfirhöfuð mjög hrifin af íslenskum myndum og þessi er þar engin undantekning. Mér fannst samt að myndin hefði mátt vera aðeins lengri til að sjá hvernig mál hefðu þróast hjá aðalpersónunum.

Ég var mjög spenntur fyrir því að sjá þessa mynd og hélt að hún væri mjög góð og mjög fyndin. Myndinn byrjaði mjög vel og margir góðir brandarar og skemmtilegir karakterar í myndinni enn svo eftir hlé byrjar myndinn að vera svona frekar slöpp og verður mjög gróf og orðbragðið í myndinni er allan tíman mjög ljótt og hefði alveg mátt hafa myndina aðeins siðlegri. Og það sem mér finns hafa vantað alveg sérstaklega í myndina er flölbreytnin ekki alltaf bara sömu hommabrandararnir og svoleiðis. Enn það er sammt alltaf gaman að sjá Íslenskar myndir og þessi er alls ekkert slæm enn það hefði bara mátt gera hana miklu betri og kannski ekki einblína bara á eina persónu alla myndina. Ég verð sammt að seigja að ég hafi verið fyrir vonbrigðum og ég gef henni tvær og hálfa stjörnu af fjórum mögulegum.

Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa Þannig líður manni eftir þessa mynd. Hún byrjar vel en fer svo að nota aftur og aftur sömu hommabrandarana og svo er þeigjiðu brandarinn orðinn frekar þreyttu.Myndinn er samt sem áður fín en hún hefði getað verið miklu miklu betri.Annars vildi ég sá meiri fótbolta því að ég hélt að þetta væri meiri fótbolta mynd en ég verð að viðurkenna að það eru margir snilldar brandarar í þessari ræmu.

Ég leit á profileinn á þessari mynd og var hissa í meira lagi þegar ég sá að engin umsögn hafði verið skrifuð um myndina. Hver gaf síðan myndinni 3 stjörnur? Mér finnst ærin ástæða til að skrifa gagnrýni um myndina og ekki skemmir fyrir að verða fyrstur til. Ég kom í bíó með vini mínum og hafði nokkuð stórar væntingar til myndarinnar. Ég þekkti nokkra sem léku aukahlutverk í myndinni og var ég spenntur að sjá hvernig þeim reið af. En ég verð að segja að vonbrigðin voru þeim mun meiri. Söguþráðurinn er um strák sem kemur út úr skápnum og gengur til liðs við fótboltalið sem í eru hommar. Höfundarnir hafa haft mjög góðan efnivið að vinna úr og myndin á sína spretti, en það er eins og þeir hafi verið með of miklar hugmyndir í kollinum og mér leið eins og þeir væru að rembast við að að koma öllum hugmyndunum í eina mynd, en í raun væri hægt að gera framhaldsmynd því það var einfaldlega ekki pláss fyrir alla atburði fyrir tæplega tveggja tíma mynd. Útkoman er því ekki góð, söguþráðurinn er sundurslitinn og hann er þunnur í meira lagi. Stjórn þróttaliðs í myndinni hefur af því stórar áhyggjur að homminn smiti aðra í yngri flokkunum en vilja ekki missa góðan leikmann úr liðinu - það hugsar enginn svona í dag og nánast ómögulegt að 5 menn rati saman í stjórn stórs knattspyrnuliðs sem hafa allir áhyggjur af þvi sama, einmitt um að samkynhneigð sé smitandi, það væri raunhæft að hafa einn svoleiðis í stjórn. Mér finnst líka óraunhæft að stilla söguþræði myndarinnar þannig af að einn maður kemur út úr skápnum, skilur við konuna sína, byrjar með strák og skilur síðan við hann - og það allt fyrir hlé. Það ætti að gera svona atriðum gleggri skil. Í byrjun myndarinnar sá ég greinilega að stórar og langar senur voru talsettar, það er eins og hljóðið hafi klikkað. Ég man líka eftir því í fyrra að þá var auglýstur fótboltaleikur sem átti að taka upp fyrir myndina á KR vellinum og fólk kvatt til að mæta, það átti að troðfylla leikvanginn til að gera þetta trúverðugt. En er ég að fríka eitthvað út? Átti þessi leikur sem tekinn var upp að vera í einhverri annari bíómynd? Það er eins og eitthvað mikið hafi klikkað í eftirvinnslu myndarinnar. Ég gef tvær stjörnur og þá helst fyrir sæta stráka og örfáar senur sem standa fyrir sínu.

Þegar maður fer að sjá íslenskar myndir gerir maður sér vanalega ekki miklar vonir þar sem hollywood-myndir flæða um landið dag eftir dag og þær íslensku eiga það til að týnast í tæknibrellum og draumaheiminum vestan hafs. Þegar ég fór á Strákana okkar fór ég með þessu hugarfari og að það væri nú skemmtilegt að sjá 'íslensku myndina' en ég væri ekki að fara að sjá neitt meistaraverk... ég get sagt ykkur að ég var síður en svo óánægður og að peningnum var vel varðveitt í bíómiðann. Myndin er fyndin í gegn og ögrandi með kaldhæðnum húmor og aðalhlutverkin eru alveg að meika það!... skella sér á hana.. ekki spurning.