Kaldaljós (2004)

Myndin er alveg þokkaleg, vel gerð, en því miður ansi þung og drungaleg eins og títt er um íslenskar myndir. Ég veit ekki hvort Íslendingar eru að reyna að skapa sér sérstöðu í alþjóðaheimi kvikmyndanna með því að framleiða nánast eingöngu þungar kvikmyndir. Mér finnst skrítið að lesa kvikmyndagagnrýni Alfreðs Jóhanns Stefánssonar sem skrifaði 15. janúar sl. Hann rekur allan söguþráðinn í umfjöllun sinni, en ég hélt einhvern megin að það væri ekki æskilegt fyrir þá sem eiga eftir að sjá myndina. Talað er um að orðalagi sem innihaldi stór atriði úr söguþræðinum sem spilli mikið fyrir þeim sem ekki hafa séð myndina (spoilers) verði undantekningarlaust eytt. Þetta er greinilega undantekning sem umsjónarmenn síðunnar hafa látið fram hjá sér fara.

Vel leikin dáldið sorgleg og ég varð að gnýsta tönnum flest alla myndina .Sagan segjir frá ungum næmum dreng Með góða sjón hann býr í sveit og pabbi hans vinnur úti á sjó. hann er teiknari og teiknar skrýtna og athugaverða hluti sem hann skynjar. Seinna þegar hann er orðinn follorðin fer hann í bæinn í teikniskóla og hittir þar konu sem eignast barn með honum. Þegar þeu eru búinn að vera saman lengi eru þau sammála að það gengur ekki upp hjá þeim .Þá fer hann aftur suður að hitta alla þar og málar þar eithverja tanka. Síðan hringir hann í hana og þá er kominn endir á þetta. Þessa eiga feðgar eða mæðgur að sjá.

Góð mynd.

Frábær myndataka, frábær leikur og frábært umhverfi.

Tónlistin er aftur á móti kannski full mikið austantjalds Þ.e.a.s bæði soundið á henni og á köflum fer maður að hugsa hvort þetta sé ekki full mikil drama tónlist fyrir þessa mynd, þar sem myndin er það góð að hún þarf ekki þessa miklu drama hjálp frá tónlistinni.

En þetta er líka spurning um smekk.

Myndin Kaldaljós er tekin að hlutatil í heimabæ mínum Seyðisfirði og fjallar um líf Gríms Hermannssonar í nútímanum þar sem hann býr í Reykjavík og fortíðinni þar sem hann býr í smábæ úti á landi. Þessi mynd snerti í mér einhverjar taugar því gagnvart okkur sem búum á stað sem er umlukinn fjöllum og sjó og öllum hættum sem því fylgja, er hún í raun lýsandi dæmi um þær hörmungar og þær tilfinningar sem við getum þurft að takast á við hér á okkar ástkæra ylhýra Íslandi. Þannig að ég mæli með bíóferð á kaldaljós. Þegar þetta er skrifað er ég að fara að sjá hana í annað skiptið í Herðubreiðarbíó á Seyðisfirði.

Kaldaljós er ótrúlega falleg mynd og vel upp byggð, hver taka nýtur sín í formi og lit og tónlist Hjálmars Ragnarssonar rammar heildina inn með undraverðum hætti enda er hún hrífandi og fylgir manni lengi eftir lok myndarinnar. KK lagið var líka frábær melodía og hefði mátt heyrast oftar. Leikurinn er án undantekninga góður. Ingvar, Áslákur, Snæfríður, Kristbjörg og Þórey eiga stjörnuleik þar sem hvert einasta svipbrigði segir meira en mörg orð. Þar liggur meðal annars list þessarar myndar. Sögufléttan er fagmannleg og tær, táknin vel unnin, einföld og þrungin þannig að þegar allt lýsist upp í lokin undrast maður hversu galdurinn er vel ofinn. Ógleymanleg mynd sem lætur engan ósnortinn. íslendingar eru heppnir um þessi áramót. Það er á hreinu.

Kaldaljós er ákaflega vel gerð og falleg kvikmynd sem flakkar á milli fortíðar og nútíðar. Myndin fjallar um listamanninn Grím. Draugar fortíðar elta hann hvert sem hann fer og hann sér fyrir sér liðna atburði, jafnt í svefni og vöku. Myndin sýnir okkur aðstæður Gríms í fortíð og nútíð. Í nútíðinni fylgjumst við með Grími þar sem hann er að takast á við hinn hráa hversdagsleika. Það gengur ekki nógu vel þar sem sálarlíf hans er ekki nógu gott. Hann á erfitt með að bindast öðrum einstaklingum tilfinningaböndum og kemur það niður á samskiptum hans við hitt kynið. Hann brosir nánast aldrei og fer frekar meðfram veggjum heldur en að ræða við fólk. Í fortíðinni fylgjumst við með Grími þegar hann er ungur drengur í sjávarþorpi. Hann er skyggn og sér fyrir framtíðina. Hann áttar sig ekki á þessari gáfu sinni og teiknar því myndir sem hafa ákveðna merkingu sem hann er ekki meðvitaður um. En ákveðnir atburðir eiga eftir að marka djúp spor í sálarlíf hans, en sá hann það fyrir? Ingvar Sigurðsson leikur Grím í nútíðinni og gerir það óaðfinnanlega. Álákur Ingvarsson (sonur Ingvars) leikur Grím í fortíðinni og gerir það mjög vel. Aðrir leikara eins og Valdimar Örn Flyering, Helga Braga, Edda Heiðrún og Kristbjörg Kjeld eiga góðan dag. Kaldaljós er ekki mynd fyrir alla, en þeir sem vilja mynd sem er mikið fyrir auga og eyru ættu að leigja Kaldaljós. Vel gerð og áhrifamikil mynd.

Góð mynd, og gott handrit. En hún er aðeins meira fyrir fullorðna en yngri kynslóðina. Og söguþráðurinn mjög góður... Byggður á sönnum atburði! (Sem gerðist í heimabæ mínum [Seyðisfirði] fyrir 100 árum) En það var bara flýtt fyrir, um 70 ár. Ps. Bara langar svo að benda á það að ég leik í myndinni, (SPOILERAR...SMá) Ég er í hafnar atriðinu, þar sem konan öskrar því að maðurinn hennar er dáinn...