Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)

Þessi mynd var lang versta Harry potter myndinn og á því lyggur enginn vafi. Gæði myndarinnar, miða við hinar Potter myndirnar, eru léleg. Ég hef lesið bókina og ég verð að segja að það vantar ansi margt sem var i bókinni. Mér fanst bókinn reyndar dálítið langdreginn og það sama á við um myndina. Það er í rauninni ekki mikið sem er að gerast fyrr en í endan og mér fynst að leikstjórinn hefði geta gert þann part betri. Það sem kémur mér líka á óvart er að fimta bókinn var lengsta Potter bókinn en fimta myndin sú stysta. Þó ég gefi þessari mynd ekki meira en tvær stjörnur veit ég að allir harðir Potter aðdáendur eiga eftir að sjá hana, en ég ætla að vara fólk við sem ekki er búið að sjá hana að búast ekki við of miklu !!

Þegar Harry Potter ætlar að hefa sitt fimmta ár í Hogwards þá byrjar það fyrir dómi þar sem hann notaði galdra(sem er bannað) til þess að verja sig fyrir orkusugum sem réðust á hann og frænda sinn Dudley. Þegar er byrjað að yfirheyra hann þá segir hann að Voldemort sé kominn aftur en enginn(nema vinir hans og Dumbledore) trúir honum sérstaklega ekki Cornelius Fudge ráðherra galdra sem heldur að Dumbledore sé að nota þetta til þess að hann sjálfur geti tekið yfir stöðu Fudge. Fudge sendir þá Dolores Umbridge sem kennara í Hogwards. Umbridge sem er ströng,andstyggileg og vond er ekki lengi að sölsa undir sig völdum með græðgi, hótunum, kógunum og ofbeldi bæði andlegu og líkamlegu. En þá fá nemendurnir þá hugmynd að stofna hóp undir nafninu her Dumbledores og Harry á að stjórna. En hann þarf ekki bara að kljást við Umbridge heldur líka Voldemort........

Harry Potter and the Order of the Phoenix er nýjasta og fimmta myndin í 7 mynda seríunni um galdra strákinn Harry Potter sem er byggð á einni vinsælustu bóka seríu fyrr og síðar. Sjálfur hef ég ekki lesið bækurnar fyrir utan nr. 2(the Chamber of Secrets) og 3(the Prisoner of Azkaban) fyrir mjög mörgum árum, þannig að ég gagnrýni myndirnar öðruvísi heldur en þeir sem hafa lesið bækurnar. Sjálfur hef ég séð allar myndirnar og það mjög oft og “fílað þær í botn” enda eru þær með bestu barna, fjölskyldu og ævintýra myndum sem ég hef séð. Þær eru allar skemmtilegar, spennandi, óhugnanlegar, rosalega fallegar og vandaðar og ná að draga mann í þennan heim auk þess að hafa virkilega flotta stemningu, sjarma, tón og andrúmsloft(sem er mismunandi eftir myndum). Þess vegna var ég fyrir mjög miklum vonbrygðum(ég bjóst reyndar alveg við að hún yrði verst en samt) með Harry Potter and the Order of the Phoenix.

Hún einfaldlega hefur enga stemningu, sjarma,tón né andrúmsloft og er eitthvað svo frosin og köld og reið og agresíf(aggresive). Hún er ekki falleg og virkar eins og leikstjórinn David Yates(sjónvarpsmyndirnar Sex traffic og Girl in the café) hafi ekki haft neinn áhuga á að gera þetta og hans leikstjórn er því miður ekki nógu góð. Myndin er ekki sérlega spennandi, skemmtileg né óhugnanleg og tekur mann ekki með í þennan heim ólíkt hinum myndunum. Endirinn var rosalega fljótgleymdur(ég er ekki að grínast, ég man einfaldlega ekki hvernig hún endaði!). Myndatakan og útlit voru svo sem fín en léleg miðað við hinar myndirnar. Tæknibrellurnar voru fínar en á sumum stöðum lélegar(t.d. tröllið, verurnar sem bara Luna og Harry sjá).

Útilitið á bæði vitsugunum og drápurunum er öðruvísi en í hinum myndunum og það eru örugglega líka fleiri hlutir sem ég hef ekki tekið eftir.

Sjálfur held ég því fram að myndin hefði verið miklu betri af það væri einhver annar leikstjóri t.d. Alfonso Cuarón eða Jean-Pierre Jeunet(Amelie, honum var boðið að leikstýra en hafnaði því því miður, hann hefði getað gert rosalega stemmningu og andúmsloft) hefðu gert hana. Það var einnig mjög leiðinlegt að serían missti Chris Columbus.

Handritið var fínt, en allt var svo rosalega flýtt(bókin var næstum 800 bls. en myndin aðeins 138 mín) og persónurnar rosalega illa notaðar.

Hinsvegar var myndin ekki væmin(ólíkt hinum sérstaklega nr. 1 og 2) og lítið um rosalega barnalegar og hallærislegar setningar.

Gary Oldman(ok, hann var í GOF en hann ljáði bara röddina sín), David Thewlis, Emma Thompson, Fiona Shaw, Richard Griffiths, Harry Melling eru komin aftur en þeim var sleppt í Goblet of fire en eru öll í mjög litlum hlutverkum(næstum tilgangslaus) fyrir utan Oldman sem var fínn en á tímabili pirrandi sem Sirius Black.

Daniel Radcliffe snýr enn og aftur sem Harry Potter en þar sem hann hefur verið frekar slappur í hinum myndunum þá hefur hann batnað. Emma Watson og Rupert Grint eru bæði mjög fín. Ralph Fiennes leikur Voldemort og finnst hann alls ekki passa(ok hann var fínn í GOF en ég vissi ekki að hann mundi leika Voldemort og ekki heldur hvernig fann mundi líta út þannig að það kom á óvart) sérstaklega þar sem hann er mjög þekktur þá væri betra að hafa einhvern unknown leikara í hlutverkið. Finnst hann ekki leika sérstaklega(var betri í GOF) og útlitið á honum er frekar asnalegt. Imelda Staunton leikur Umbridge en þátt fyrir að ofleika rosalega(sem henni hún á auðvitað að gera í þessu hlutverki) þá leikur hún mjög vel og er fer með eina af bestu frammistöðunum í seríunni. Aðrir leikarar eru fínir en alltof sorglega vannotaðir.

Harry Potter and the Order of the Phoenix er fín mynd en hinsvegar frekar slöpp Harry Potter mynd, hún einfaldlega hefur ekki sama stemningu, sjarma, tón og andrúmsloft né gæði og hinar.

Vona svo sannarlega að Half Blood prince(því miður leiksýrir Yates henni líka) og Deathly hallows kvikmyndirnar verði betri. Mæli hinsvegar með henni fyrir bæði aðdáendur bókanna og/eða myndanna eða fyrir þá sem vilja sjá sumar stórmynd!

Jæja, þá ætla ég að reyna segja eitthvað sniðugt um Order of the Phoenix þrátt fyrir að vera enginn Harry Potter aðdáðandi, hafa aldrei lesið neina bók (nema fyrstu bókina fyrir áratugi síðan) að einhverju viti og án þess að hafa einu sinni séð fyrstu tvær kvikmyndirnar. Prisoner of Azkaban fannst mér mjög fín og Goblet of Fire var ekkert verri og núna eftir að hafa séð Order of the Phoenix þá sýnist mér að gæðin séu aðeins hækkandi þó ekkert sérstaklega mikið. Ég var mjög sáttur að barnaskapurinn fór minnkandi í Goblet of Fire og hann fer enn minnkandi í Order of the Phoenix, þetta er án efa myrkasti kaflinn í sögunni hingað til. Loksins hefjast atburðir sem eiga eftir að orsaka einhverkonar endi, það er mjög skýrt í lokin að eftir þessa mynd þá eiga aðeins eftir að koma erfiðari tímar og þá er ég að vonast að næstu tvær Harry Potter myndir verða aðeins betri. Order of the Phoenix er góð mynd og örugg þriggja stjarna mynd, en ég myndi aldrei kalla hana snilldarverk eins og sumir. Eins og ég sagði, þá er ég enginn Harry Potter aðdáðandi.

Þett er alls ekki slæm mynd. Hún er skárri en sú síðasta, tvímælalaust. Ef horft er á hana í einangrun frá bókinni, þá alveg algerlega hægt að fara á hana án þess að hafa lesið hana. Atriðin eru almennt séð vel útfærð. Leikurinn hnökralust. Enginn augljós galli sem maður getur bent á. Alveg nægilega spennandi og leindardómsfull. Gallinn við hana, og þá í samanburði við bókina, er eiginlega sá að myndin er helst til stutt. Þó að vanti ekki mikið af helstu atriðunum, þá er afgreiðslan í mörgum tilvikum mjög stutt í spuna. Sem dæmi er atriðið þar sem Harry og félagar eru að berjast við vonda galdrafólkið einungis lítið brotabrot af þeirri lengd sem það er í bókinni. Það vantar fullt inn í það drama sem þar átti sér stað. Fleiri dæmi mætti nefna, en ef maður sleppir þessum samanburði við bókina þá stendur myndin alveg fyllilega sem sjálfstætt verk.

Ég þarf víst virkilega að endurskoða dóma mína hér á fyrri Harry Potter myndunum. Fyrsta myndin fær ennþá fjórar stjörnur frá mér, trú bókinni, hægt að horfa á hana aftur og aftur og býr yfir einhverjum sérstökum “töfrum”, sem er auðvitað frábært fyrir Potter mynd! Leyniklefinn býr líka yfir þessum töfrum eins og fyrsta myndin, nú þarf ég að hækka dóm minn á henni frá tveim stjörnum í þrjár og hálfa! Báðar myndirnar eftir Chris Columbus eru æðislega breskar og trúar bókunum, fanga andrúmsloft Harry Potter bókanna vel. Síðan er það þriðja myndin sem fékk þrjár stjörnur frá mér fyrr, nú myndi ég lækka einkunnina niður í eina stjörnu. Töfrarnir horfnir, Richard Harris líka ... Eins með fjórðu myndina, nema nú er komin skemmtileg fantasíumynd, lækka einkunnina frá þremur og hálfri niður í tvær og hálfa. En síðan er það Fönixreglan ...


Order of the Pheonix er mun betri en síðustu tvær myndir, nær þessum töfrum fyrstu tveggja aftur! Myndin er aðeins tveir klukkutímar, stysta myndin (eða hvað) en byggð á lengstu bókinni. Efasemdir auðvitað óumflýjanlegar, ég hélt að það stefndi í verstu Potter myndina til þessa. Mér skjátlaðist. OotP nær að koma til skila allri bókinni á þessum 138 mínútum og hún gerir það vel. Það er engu mikilvægu sleppt og manni finnur aldrei fyrir neinum “flýtingi” eða svo. Leikararnir standa sig flestir mjög vel. Daniel er -aðeins- búinn að bæta sig, gerir það með hverri mynd, og Emma og Rupert eru frábær í sínum hlutverkum sem Hermione og Ron. Nýju persónurnar tvær, Imelda Staunton sem Umbitch... Umbridge og Evanna Lynch sem Luna Lovegood eru alvæg frábærar í sínum hlutverkum, sérstaklega Evanna sem er næstum nákvæmlega eins og ég ímyndaði mér Lunu (hún er jafnframt ein uppáhalds persónan mín í bókunum). Síðan eru það auðvitað þessir klassísku, Alan Richman, Gary Oldman, Maggie Smith, Robbie Coltrane, Ralph Finneas... Þau eru ennþá frábær :) Og já, hún Helena Bonham-Carter lék í myndinni, lítið hlutverk en hún var góð.

Allt – er að mínu mati betra núna heldur en í síðustu 2. Leikstjórn David Yates er alveg frábær, frábært að sjá að hann muni líka leikstýra Half Blood Prince. Tónlist Nicholas Hooper er um 10x betri en tónlist Patric Doyle, elska til dæmis stefið þegar Reglan flýgur í gegnum London (jafnframt frábært atriði)! Tölvubrellurnar eru jafnframt til fyrirmyndar. Margt annað sem ég gæti nefnt.

Auðvitað eru líka gallar. Það sem fór mest í taugarnar á mér.. er hversu illa sum atriði úr bókinni eru notuð. Ætti ekki að trufla þá sem ekki hafa lesið bókina, en sem hardcore Potter fan verð ég í fyrsta lagi að setja út á atriðið með verstu minningu Snape! Ég meina það, 10 sekúnda atriði sem var heill kafli í bókinni. Alveg síðan ég las þetta er ég búinn að hlakka til að sjá þetta í myndinni, og svo fáum við þetta óljósa flashback... Og Leyndardómastofnunar atriðið var aðeins of stutt. Persónur illa notaðar, Kreacher, Tonks og fleiri. Jæja, auðvitað er ekki hægt að koma þessu öllu fyrir í tveggja klukkutíma langa mynd!

Allt í allt, frábær mynd og dregur seríuna aðeins upp hjá mér. Vona að síðustu tvær myndirnar heppnist einnig svona vel. Næst er það svo bara að lesa Deathly Hallows eftir viku. Júlí er sannkallaður “Potter-mánuður”!

Sumarið nú í ár einkennist víst af gríðarlegu magni af framhaldsmyndum, og á aðeins nokkrum mánuðum höfum við eytt tíma með ofurhetjum, sjóræningjum, hasarfíklum, árásargjörnum vélmennum og grænum tröllum svo aðeins eitthvað sé nefnt. Því miður hafa helstu titlar sumarsins ollið talsverðum vonbrigðum, en hins vegar á ég auðvelt með að fullyrða það að endurkoma galdrastráksins góðkunnuga er meira en vel þegin!Já, heldur f--king betur! Order of the Phoenix er ekki einungis besta Harry Potter-bíómyndin í röðinni, heldur langbesta afþreying sumarsins. Ég tek fram að ég er einlægur aðdáandi bókanna, og hef hingað til gefið fyrri myndunum gott lof, enda hafa þær frá upphafi verið að trompa sig með hverri lotu. Fyrsta myndin var nett skemmtileg fjölskyldumynd, en lítið meira en það. Smám saman fór serían batnandi með hverri mynd. Ég er alls ekki að segja að Order of the Phoenix sé næsta gullstöng í fantasíugeiranum sem á heima meðal mynda á borð við Return of the King. Skemmtanagildið er samt alveg meiriháttar og tókst myndinni að halda frábæru flæði út lengd sína með stórkostlegri veislu af tæknibrellum, góðum húmor og passlega drungalegum stíl sem og efnisinnihaldi. Mér skilst að þessi mynd sé styðst í röðinni hvað lengd varðar, sem er auðvitað bömmer (þið vitið sjálfsagt flest öll hvað bókin er þykk...). Myndin eyðir samt engu púðri og hefur klárlega bestu uppbygginguna af þeim öllum. Í leikstjórasætinu situr nú David nokkur Yates, sem hefur ábyggilega mest "low-key" feril af öllum leikstjórum seríunnar. Ég þekkti persónulega ekki mikið til hans, en miðað við hversu vel hann heldur taumanna á þessari mynd get ég eflaust sagt að hann hafi verið skothelt val.Sjónræni stíl þessarar myndar jafnast kannski ekki alveg á við það sem að Alfonso Cuarón gerði með Prisoner of Azkaban, en innihaldið er margfalt ríkara. Ég reyni oftast að halda mér frá því að fara of mikið út í samanburð á milli bókar og myndar, en það er oft freistandi að kafa aðeins út í það efni. Phoenix nær undarlega vel að þjappa þessari símaskrá yfir í rétt rúmlega tvo tíma. Myndin kemur öllum upplýsingum til skila býsna vel og missir aldrei jafnvægið. Hún verður auðvitað örlítið þunn fyrir vikið sumstaðar (sem bitnar eiginlega bara á persónudýpt, þá aðallega bara hjá aukapersónum), en almennt séð er fitan vel afskorin. Ég kvarta örlítið undan því hversu flýttur endirinn varð á vissum tímabilum, en þessi svokallaði climax heppnaðist, þrátt fyrir það, glæsilega. Leikframmistöður halda jafnframt áfram að verða öflugri. Daniel Radcliffe er að vísu góður, en ef að hann ætlar að verða einhvern tímann frábær, þá á hann því miður nokkuð langt í land. Hann er engu að síður orðinn betri núna en áður og er það hentugt þar sem að með hverri lotu verður hlutverkið sífellt kröfuharðara fyrir greyið ríka strákinn. Rupert Grint er aftur á móti orðinn ógleymanlegur. Hann er ekki lengur bara fyndinn, heldur hæfileikaríkur leikari, sem er meira en hægt er að segja um Emmu litlu Watson. Imelda Staunton hlýtur þó titilinn senuþjófur myndarinnar í hlutverki bleika kvendjöfulsins Dolores Umbridge. Hún er alveg yndisleg tæfa í myndinni og ekki síðan ég sá fyrst Kathy Bates í Misery hef ég elskað að hata eina kvenpersónu jafn mikið. Umbridge minnir líka örlítið á Nurse Ratched í Cuckoo's Nest, nema hún er e.t.v. kaldari í sér og hefur eitt drungalegasta "katta-fetish" sem ég hef orðið vitni af. Evanna Lynch er líka alveg dásemd sem hin létt sturlaða Luna Lovegood, og var alltaf mjög gaman að fylgjast með henni. Einnig fær Ralph Finnes langtum betri innkomu núna heldur en hann gerði í síðustu mynd, og það er faktískt mjög góður hlutur. Aðrir sjálfsagðir hlutir sem einkenna þessa mynd, eins og tónlist og tæknibrellur, skila sér að sjálfsögðu stórfenglega. Fílingur myndarinnar einn og sér er líka nóg til þess að undirstrika það að hér sé hvergi um heilbrigða fjölskyldumynd að ræða. En Order of the Phoenix er ekki bara glæsilega dimm í eðli sínu, heldur er hún bara engan veginn gerð með smábörn í huga. Þema myndarinnar er nefnilega mjög þroskað (enda persónurnar langt komnar á gelgjuna og verður hormónaflæðið stöðugt meira áberandi með hverri mynd) og keyrslan frekar hæg, þótt aldrei langdregin. Ég held að Potter-unnendur eigi eftir að fíla myndina í klessu... Ég a.m.k. gerði það. Gallharðir fylgjendur bókanna verða hins vegar að hafa það í huga að miðlarnir eru (sárt en satt) gerólíkir og þar af leiðandi er það sjálfsagður hlutur að ýmislegt vanti, hvort sem það eru ákveðin atriði eða persónuupplýsingar. Margir kvarta undan slíku. Persónulega gæti ég ekki verið meira sáttur með útkomuna hérna og fór hún svoleiðis langt fram úr mínum væntingum að ég er enn í dálitlu sjokki. Order of the Phoenix er fyrirtaks Potter-mynd sem og bara fantasíumynd almennt. Stærsti galli hennar er að hún getur á engan veg staðið á eigin fótum. Ég stend þó við minn dóm. Einkunnin bendir ekki nauðsynlega til þess að hér sé um meistaraverk að ræða, en hún ætti að segja eitt og annað um hversu frábær skemmtun þessi mynd er. Þá er bara að telja niður í þá sjöttu.9/10