Spanglish (2004)

Spanglish er nýleg mynd með Adam Sandler í aðalhlutverki. Hann sýndi þarna að sögusagnirnar um að hann gæti bara leikið eina týpu (happy gilmore, billy madison) eru ekki alveg réttar. Hann var bara mjög góður sem fjölskyldufaðir sem á leiðinlega konu og verður ástfanginn af mexikanskri GYÐJU sem er leikin af hinni gullfallegu Paz Vega. Hún er að sjá um þrif og svoleiðis í húsinu þeirra. Sagan er sögð með sögumanni sem er dóttir ræstingarkonunnar, sem er sirka 10 þegar sagan gerist en er um 20 þegar hún er að segja frá. Það er skemmtilegt að nefna að myndin er samin og leikstýrð af James L. Brooks sem er einna af 3 aðal producer-um Simpson þáttanna, en hann leikstýrði einmitt líka As good as it gets sem var nú mjög vinsæl á sínum tíma. Spanglish er ekkert snilldarverk en fínasta mynd engu að síður.

Já. Þegar ég sá myndina Spanglish kom mér tvent á óvart. Ég bjóst við að þetta væri grínmynd en svo er ekki, hitt var að myndin hefur fengið afar slæma dóma. Þegar ég sat og horfði þá óskaði ég þess að myndin myndi ekkert enda. Afskaplega þægileg og góð mynd, svona bland léttu gríni og alvöru. Myndin lætur manni líða vel, maður siglir svona með og Adam Sandler slær algerlega í gegn í þessu nýja en samt þekkta útliti. Ein besta mynd sem ég hef séð hvað varðar afþreyingar mynd. Kannski ég sé bara létt og væmin fyrir svona myndir. En þrjár stjörnur samt.

Spanglish er í rauninni ekki gamanmynd, en það er líka aðeins of hæpið að flokka hana undir drama. Hún er einhvers staðar mitt á milli. Myndin heldur manni brosandi án þess að vera eitthvað sérstaklega fyndin, en hún heillar mann líka á mörgum sviðum með persónum sínum.Ég neita því samt ekki að myndin er aðeins í lengri kantinum, og eiginlega var ég ekki fyllilega sáttur við endirinn, en hún nær að skríða hjá því. James L. Brooks er hérna kominn með einstaklega vandaða sögu sem afar traustur hópur leikara nær að móta vel, því eins góðir og margir eru einstaklingslega, þá er það allt liðið yfir höfuð sem lætur myndina virka. Adam Sandler er ótrúlega heillandi og skemmtilegur í sínu ''standard'' hlutverki góða gaursins með innri reiðina, nema nú fær hann handrit sem gerir hann manneskjulegan í stað þess að gera hann að brandara. Þetta á svo fullkomlega við hann og ég myndi pottþétt vilja sjá meira af honum í svona alvarlegri hlutverkum. Ég dýrka enn frammistöðu hans í Punch-Drunk Love (dýrka bara þá mynd yfir höfuð!) og því ennfremur finnst mér leikarinn eiga það skilið að ýta sér áfram sem dramaleikari því hann slær hvergi feilnótu þegar hann reynir á sig.Hin heldur óþekkta Paz Vega kemur einnig með framúrskarandi leik í hlutverki sínu sem meginpersóna sögunnar. Téa Leoni á sömuleiðis hrós skilið fyrir að leika sannfærandi tussu sem áhorfandinn elskar að hata og Cloris Leachman stelur öllum sínum atriðum sem drykkfellda amman með rödd skynseminnar. Ungstirnið Shelbie Bruce er síðan einhver sem er vel þess virði að minnast á, en hún er einhver efnilegasta unga leikkona sem ég get ímyndað mér um þessar mundir og miðað við leik hennar í Spanglish má vel sjá að hún er hæfileikaríkari en margir aðrir barnaleikarar. Það er ekki hægt að fjalla um þessa mynd án þess að fara þónokkuð vel út í þennan hóp. Brooks kann að láta myndir spilast út frá samskiptum leikaranna (As Good as it Gets einhver??). Spanglish er rosalega traust mynd sem verður því miður dregin örlítið niður vegna lengdar. Annars er þetta mjög gott áhorf fyrir rólegt vídeókvöld.7/10

Spanglish fjallar um Mexíkóska Mömmu að nafninu Florr. Hún ræður sig sem vinnukona hjá Adam Sandler og konu hans sem er mjög ýktur persónuleiki sem einnig ógeðslega leiðilegur. Adam Sandler rekur veitingarhús og eru þau hjón frekar rík.



Ég bjóst við einhverju gríni og einhverri skemmtun en í staðin fékk ég tvo frekar leiðilega tíma þar sem nánast ekkert gerðist.



Skítsæmileg mynd, langt fyrir neðan þá standarda sem Adam Sandler og James L. Brooks hafa sett sér.

Svo bregðast krosstré sem önnur... James L. Brooks sem hingað til hefur verið áreiðanlegur leikstjóri góðra mynda sem bæði eru mjög fyndnar og ylja manni líka um hjartaræturnar, hefur hér gert mynd sem erfitt er að sætta sig við að sé frá sama manni og As Good as it Gets og Terms of Endearment.

Leiðinleg, yfirborðskennd, sjálfumglöð og preachy. Þetta eru þau lýsingarorð sem ég vil helst nota um þessa mynd.

Persónan sem Adam Sandler leikur er svo góð og jákvæð og dásamleg að það hálfa væri óraunhæft. Svona persónur eru einfaldlega ekki til í heiminum. Tea Léoni leikur konuna hans, sem er einhver mest óþolandi persóna sem sést hefur í kvikmynd síðustu ár. Sem því miður var ætlunin. Það er útilokað að nokkrum líki vel við þá persónu og þar liggur einmitt rótin að vandamálinu við þessa mynd. Brooks hefur hér gert mynd þar sem hann ákveður hvernig manni á að líka við persónurnar og reynir svo að neyða áhorfendur til þess.

Paz Vega, sem leikur heimilishjálpina frá Mexíkó er guðdómlega falleg og var í raun eina ástæðan fyrir því að ég nennti að klára myndina. Cloris Leachman sem leikur drykkfelldu ömmuna á heimilinu er mjög skemmtileg, en vandfundin er skemmtilegri leikkona af hennar kynslóð, svo það kom lítið á óvart.

Ég get ekki mælt með þessarri mynd og gef henni eina og hálfa stjörnu bara út á Cloris Leachman, Paz Vega og fyndnustu fullnægingu (Tea Léoni á hana) sem ég hef séð síðan Meg Ryan í When Harry Met Sally...

En í heildina er hún varla þess virði að bíða eftir að hún komi á RÚV.