Scooby-Doo (2002)

Þar sem ég get horft á Buffy þættina endalaust áhvað ég að sjá þessa mynd. Myndinn er byggð á sjónvarpsþáttunum Scooby-doo sem fjalla um fjórum vinum og hundi sem rannsaka furðuleg mál. Flest málinn sem þau rannsaka virðast yfirnáttuleg en kemur svo í ljós að einhver er að nýta sér hræðslu fólks við yfrinátturlega hluti. það er einnig í þessari mynd. Daphne er leikin af Söruh M. Geller (sem lekur Buffy í samnefndum þáttum), fer ágætleg með sitt hlutverk enda minnti Daphne stundum einum of mikið á Buffy. Flestir skila sínu vel, enda ætlast til að flestum að vera ýktir persónuleikar. Freddie Prinze Jr.leikur Fred, én hann er uppfullur af sjálfum sér og tekur heiður af hugmyndunum hennar Velmu. Síðan er það Shaggy, sem hangir með hudninum Scooby Doo og þeir keppast við að slá hvorn annan út í vitleisu

Fyrir þá sem ætla að fá uppljómun við að horfa á kvikmynd mæli ég með að sniðganga Scooby - Doo alveg. Þess mynd er barnamynd, og sem slík er hún fín. Ég mæli með henni fyrir krakka frá svona 8 ára aldri.

Það var á mörkunum að mig langaði að sjá Scooby Doo þar sem hún leit ekki út fyrir að vera áhugaverð, en þar sem ég á góðar minningar af því að horfa á teiknimyndirnar sem krakki ásamt því að ég er Buffy aðdáandi ákvað ég að slá til. Myndin er í alla staði mjög trú teiknimyndaþáttunum og tekst vel að yfirfæra heim Scooby Doo yfir í leikna mynd. Tæknibrellurnar eru langt frá því að vera raunverulegar, Scooby Doo sjálfur lítur til dæmis frekar út eins og eitthvað úr Toy Story en alvöru hundi, en allt smellpassar þetta einhvernveginn samt. Það er líka hálf skondið að hugsa til þess hvernig myndin hefði komið út ef alvöru hundur hefði verið látinn leika Scooby.. Hjónakornin Sarah ''Buffy'' Gellar og Freddie Prinze Jr. eru annars í aðalhlutverkum ásamt Matthew Lillard sem passar frábærlega í hlutverk Shaggy. Þessi mynd mun aldrei teljast neitt meistaraverk, en hún var betri en ég átti von á. Hinn tölvugerði Scooby Doo á líka heiðurinn af því að vera fyndnasti tölvugerði leikari sem ég hef séð í leikinni mynd (ekki að hann hafi mikla samkeppni frá karakterum á borð við Jar Jar Binks).

Scooby-Doo er ágætis figúra og myndin kom mér mikið á óvart. Matthew Lillard á hér leiksigur einn og Rowan Atkinson sýnir allt aðra hlið á sér. Húmorinn er kannski meira fyrir smábörnin, en stundum getur hún verið fyndin samt sem áður. Scooby-Doo er nokkuð skemmtileg mynd, og fengi hærri einkunn ef Scrappy-Doo væri ekki í henni.

Scooby-Dooby-Doooooooooooo!

Þessi mynd kemur á óvart, og það mjöööög mikið.

Hver hefði grunað að Scooby-Doo og Leynigengið úr þessum hundleiðinlegu þáttum gæti breyst í svona skemmtilega og frábæra mynd.

Shaggy, Scooby Doo, Vilma og Daphny fara á kostum.......eða?

gleymdi ég ekki einum? Nei ef þú heldur að mér hafi fundist Freddie Prinz Jr.-kríbið sem leikur Fred ógeðið hafi farið á kostum, þá skjátlast þér virkilega mikið.

En nóg um það!!!!!!!!!!

Þrjá og hálfa stjörnur fær hún og Fred tók hálfa stjörnu!

Fuck You Freddie!

Af hverju gerir fólk þetta. Maður er farinn að halda að sómatilfinning sé eitthvað sem er hverfandi í fólki nú til dags. Það þarf ekki mörg orð til að lýsa þessari mynd. OJ og JAKK hljóma bara nógu vel. Hálfa stjarnan er fyrir Rowan Atkinsson en hann fær ekki annan séns ef hann kemur fram í annari svona drasl mynd þá fær hálfa stjarnan að fjúka.

Þetta verður nú varla lélegra en þetta. Scooby Doo er ein af þessum myndum sem maður skilur engan veginn hvers vegna var gerð. Fyrirfram hefði ég aldrei trúað því að framleiðendur hefðu verið tilbúnir til þess að kasta 84 milljónum dollara í svona arfaslakt handrit, en það sýnir bara hversu vitlaus ég og afgangurinn af heiminum er. Myndin er nefnilega margbúin að borga sig og það er framhald á leiðinni. Það er ekki neitt sem er í lagi hérna nema Matthew Lillard. Ég hefði aldrei trúað sjálfum mér til þess að segja að hinn slappi Lillard væri það besta við einhverja mynd, en það er engu að síður satt í þetta sinn. Hann er sá eini sem gerir eitthvað af viti hér. Freddie Prinze Jr. ætti bara að vera rekinn úr Hollywood, enda er hann hæfileikalausasti maður sem sögur fara af. Sarah Michelle Gellar er úti á þekju (og ég held mikið upp á Buffy), og hefði bara átt að sleppa þessu. Hinir leikararnir eru sömuleiðis eins og hálf týndir í allri vitleysunni, og enginn stendur upp úr. Söguþráðurinn er mæta heimskulegur, myndin er merkilega illa gerð miðað við allt fjármagnið og ofan á allt, þá er hún alveg grútleiðinleg. Ég skal viðurkenna að ég hef aldrei haft gaman af teiknimyndaþáttunum, enda fannst mér þeir alltaf vera eins. Hins vegar get ég ekki séð að aðdáendur þáttanna fái nokkuð fyrir sinn snúð. Myndin er einfaldlega ein stór mistök frá byrjun til enda, og öllum með greindarvísitölu yfir stofuhita er bent á að sleppa því að sjá þessa mynd.

Nú er scooby doo kominn á hvíta tjaldið og grunaði mig það aldrei fyrr en ég heyrði um að það stóð til að þessi mynd væri gerð og voru þetta með uppáhalds þáttunum mínum á cartoon network en þarna eru þau sömu scoopy doo, Daphne, Fred, Velma, Shaggy en bara í leikhlutverkum en ekki teiknimyndapersónur eins og í þáttunum. Þau eru ekkert breytt samt og finnst mér leikararnir passa alveg geisilega vel inn í hlutverkin og eru alveg eins. Sarah Michelle Geller er svo fráær og tekur sig vel út sem Daphne en hún er betur þekkt sem Buffy og fyrir leik sinn í I Know What You Did Last Summer. Freddie Prinze yngri er svo alveg meiriháttar sem Fred en hann er betur þekktur úr Boys and Girls og líka I Know What You Did Last Summer myndunum. Svo er það Velma sem er leikin af Lindu Cardellini og hefur hún ekki leikið mikið en samt í legally blonde sem var sýnd í fyrra. Matthew Lillard fer svo með hlutverk Shaggy sem er besti vinur scoopy doo. Í þessari mynd fara ráðgátur ehf að ransaka verkefni á draugaeyju en þar er margt að gerast og margt dularfullt og þið fáið að vita hvernig allt fer með það í myndinni en þú getur skemmt þér þótt stundum komi einhver ógeðsleg atriði þá er þetta stórkostleg mynd og hvort sem þú fýlar þættina eða ekki kíktu á hana hún er fyrir alla eins og þig en næsta mynd kemur árið 2004 en á meðan verðum við að bíða og hvað leysa ráðgátur ehf næst?

Fyrir aftan mig, í sal í kvikmyndahúsi sem ég ætla ekki að nefna, sat hópur fólks, fimm eða sex manns, og þau virtust geta hlegið endalaust af kvikmyndinni Scooby-Doo. Hvað sem gerðist á skjánum, í hvert skipti sem Scooby sagði eitthvað með R í byrjun (Ramburgers!), þau hlógu, í hvert skipti sem Daphne talaði um hve sjálfstæð hún var orðinn, þau hlógu, í hvert skipti sem Vilma setti upp fýlusvip, þau hlógu, í hvert skipti sem Fred leit í spegill, þau hlógu, í hvert einasta skipti sem Shaggy geiflaði sig í framan eða ropaði, já þið megið sko trúa því að þau hlógu. Ég fór aðeins að spá og spökulera í þessu og fékk út tveir niðurstöður. Þau hljóta annaðhvort að hafa þann hæfileika að geta slökkt á allri skynsemi og tekið myndinni einsog sex ára barn mundi eða, sem ég tel vera líklegra, þau hafa verið blindfull eða á einhverjum mjög sterkum lyfjum.


En ég gat bara ekki hlegið af kvikmyndinni Scooby-Doo. Það er ekki það að ég er á móti kvikmyndum sem gerðar eru eftir teiknimyndum, ég er einn af þeim fáu sem fannst The Flintstones skemmtileg! En það er eitthvað við þennan hundspotta sem ég skil ekki. Ég hef lítið gaman af teiknimyndaþáttunum, fjórir uppdópaðir hippar og hundur að eltast við drauga er ekki alveg það sem ég hef gaman af. En ég get ekki sagt að ég hafi aldrei séð heilan þátt, Cartoon Network hefur séð til þess að ég hafi séð nokkra en þeir virðast hver öðrum líkari, formúlan fyrir þá er strangari en formúlan fyrir James Bond(sjá Goldfinger). Mystery Inc. hópurinn fer til að rannsaka dularfulla yfirnátturulega hluti sem leiðir til mikla hlaupa og skella en í endanum finna þau aðaldrauginn, taka af honum grímuna og undir er oftast gamall maður sem kallar “and I would have gotten a way with it if it hadn’t been for you pesky kids” og loks útskýrir Velma fyrir öllum hvernig þetta var allt gert á vísindalegan hátt. Kvikmyndin fer næstum því eftir þessu nema að þeir urðu að sýna hver þessar 52 milljónir dala fóru svo þeir gera skrímsli í tölvu og hafa þau eru ekta!


En söguþráðurinn er annars eftir reglum. Fyrrum meðlimir í Mystery Inc.; Fred (Freddie Prinze Jr.), Shaggy (Matthew Lillard), Daphne (Sarah Michelle Gellar), Velma (Linda Cardellini), og Scooby (CGI vera með rödd eftir Scott Innes), eru fenginn til að fara í draugalegan skemmtigarð sem er í eigu herra Mondavarious (Rowan Atkinson) og er á miðri eyju. Þar er allt að á haus, skrímsli koma á kvöldin og stela líkömum fólks, sálirnar(eða eitthvað svoleiðis) fara í stóra skál. Það er svolítið skrítið með þessar sálir, andlitin(þó hryllilega illa gerð) fylgja með þeim og líka röddin!


Kvikmyndin Scooby-Doo á við mörg vandamál að stríða. Aðallega tölvugerðu verurnar og hundarnir tveir, í Jurassic Park virtust risaeðlurnar vera raunverulegar, tíu árum síðar virðast tölvusérfræðingarnir eiga erfitt með að gera hund sem virðist raunverulegur. Kannski var það ætlun leikstjórans Raja Gosnell að hafa þetta allt voða óraunverulegt, svona til að hræða ekki litlu börnin. Hver veit. Flestir leikararnir eru ekkert alltof góðir heldur, Sarah Michelle Gellar og Rowan Atkinson eru bara einsog þau eru alltaf. Eitthver gagnrýnandinn nefndi það að þetta færi fullkomið hlutverk fyrir Freddie Prinze Jr., hann leikur alltaf mjög flata persónu, núna leikur hann flata teiknimyndapersónu. Matthew Lillard, sem ég mundi segja að væri hæfileikar ríkastur af ‘Mystery Inc.’ genginu er fínn, hann er alveg einsog Shaggy var í teiknimyndunum, röddin og allt. Scooby fær þann heiður að vera lélegasta tölvugerða persónan í kvikmynd með 50+ milljón dollara fjármagn.


Scooby-Doo er kannski ekki hræðilega léleg kvikmynd en hún er það næstum. Hún bíður uppá brandara sem eru ekki fyndnir, söguþráð sem ‘meikar ekki sense’ og persónur sem ekki er hægt að hafa áhuga á. En það stoppar hana ekki, hún kostaði 52 milljónir en hefur þegar grætt um 120, framhald er á leiðinni!

- www.sbs.is

Þrátt fyrir að hafa einstaka sinnum horft á þættina á mínum yngri árum þá get ég ekki alveg sagt að ég sé eða hafi nokkurn tímann verið Scooby Doo-aðdáandi. En nú er fyrirbærið komið á hvíta tjaldið og niðurstaðan er...svosem þolanleg. Ég held samt að það sé einum of augljóst að myndin hafi verið gerð einungis til að mjólka pening af öskrandi börnum og kúguðum foreldrum, enda er lítið púður lagt í hana.Búningar, sviðsmyndir, tæknibrellur, allt saman er svo annars flokks að það hefði litið ömurlega út fyrir áratugi. Og það er það allra sorglegast að brellurnar skulu ekki vera betri, t.d. er Scooby sjálfur ALLTOF gervilegur og myndin hefði jafnvel fengið auka plús hjá mér hefði meira verið lagt í hann. Leikararnir eru samt fínir að flestu leyti, þó að ég vilji helst setja út á leik Freddy Prinze Jr., því hann er fyrst og fremst HUNDleiðinlegur, og svo kann hann bara alls ekki að leika! Hann nær þó sjálfsdýrkun persónu sinnar vel og því sleppur hann fyrir horn. Sarah Michelle Gellar þarf heldur ekki að gera neitt annað en að líta vel út og haga sér eins og gelgja og nær hún því ákaflega vel. Matthew Lillard eignar sér hins vegar myndina einn og sér (hann sló m.a.s. hundskvikindið út úr hverjum ramma) og hann var líka alveg nákvæmlega eins og Shaggy var í teiknimyndunum (röddin, hreyfingarnar, allt saman, alveg gallalaust hjá honum). Sömuleiðis var Linda Cardellini góð og passaði einnig mjög vel í hlutverk Velmu.Scooby Doo er kannski ekki sérlega góð mynd, nánar til tekið þá er hún þónokkuð léleg þegar á heildina er litið, en mér leiddist allavega lítið yfir henni, og ég tel það sem nokkuð gott hrós í þessu tilfelli. Hún er litrík, skrípaleg og mátulega viðburðarrík svo börn ættu alveg að fíla hana mátulega.5/10

Það játast fyrirfram að ég er mikill Scooby Doo-aðdáandi og stenst ekki að horfa á gömlu teiknimyndirnar ef ég rekst á þær á fjarstýringaflakki. Það er eitthvað svo yndislega nostalgískt og saklaust við þær, þrátt fyrir spurningar um kynlífssamband Freds og Daphne, kynhneigð Velmu, og af hverju þeir Shaggy og Scooby eru sísvangir og hálfsteiktir. Litlu krakkarnir sjá ekkert undarlegt við vinina fjóra og talandi hundinn sem leysa hvert málið á fætur öðru með sömu niðurstöðunni, en við sem eldri erum glottum út í annað yfir blómabarnaskilaboðunum sem Scooby sendir. Það hlaut að koma að því að þetta gengi endaði á stóra tjaldinu, og nú er loksins komið að því. Plottið er jafn þunnt og venjulega, en skiptir það máli í svona mynd? Myndin er óneitanlega fyndin, og Scooby er mun betur gerður en trailerinn gaf til kynna, og er þar af leiðandi mun viðkunnanlegri. Matthew Lillard er fullkominn sem hinn síringlaði Shaggy, og Linda Cardellini tekur Velmu með trompi. Sem Buffy-dýrkandi get ég ekkert ljótt sagt um Söruh Michelle Gellar, en að venju læt ég ekkert jákvætt eftir mér hafa um Freddie Prinze Jr. Hver heldur að maðurinn geti leikið? Hann er heldur ekkert svipaður Fred eins og hann var í teiknimyndunum. Myndin er yfir höfuð frekar vel heppnuð, bráðfyndin, og hæfilega lúmsk í tilvitnunum í kynlíf og eiturlyfjanotkun eins og maður vonaði, en því miður tók WB þá ákvörðun að gera myndina meira fyrir litlu börnin en eldri aðdáendur. Þar af leiðandi fengu margar umdeildar senur að fjúka (vonandi að þær endi á DVD-útgáfunni), og myndin þjáist fyrir það að mínu mati. Að lokum: Fyrir þá sem deila hatri mínu á fyrirbrigðinu Scrappy Doo, þá get ég tilkynnt að hann fær makleg málagjöld hér í óborganlegu atriði.