Looney Tunes: Back in Action (2003)

Ég hef fílað hann Brendan Fraser mest í Mummy myndunum. Þessi mynd var fyndin á köflum og mest þegar svarta öndin kom við sögu. Brendan Fraser lék mjög vel samt vantaði meiri húmor í myndina. Ég mæliágætlega með þessari mynd.

Þetta er nú ágætis mynd. Segir í stuttu máli frá teiknimyndapersónunum Daffy og Bugs sem allir ættu að kannast við og þegar þeir slást í för með fyrrverandi Hollywood-öryggisverði(Brendan Fraser)og ljóskunni Kate(Jenna Elfman)til að hindra stjórnanda ACME-fyrirtækisins(Steve Martin)í að ná heimsyfirráðum.Ég semsagt skemmti mér prýðilega yfir þessari mynd. Á köflum er hún svo yfirþyrmandi hallærisleg að ég hef bara sjaldan séð annað eins. Hallærisleg er hún, já en tölum ekki meira um það. Fraser stendur sig svona sæmilega, er eiginlega hvorki góður né slæmur leikari. Og Elfman...hún hefur aldrei verið í miklum metum hjá mér en er ekkert að draga myndina neitt niður. Martin á aftur á móti alveg stórglæsilega frammistöðu, maðurinn er bara svo fyndinn og skemmtilegur í hlutverki sínu að það er bara merkilegt. Timothy Dalton er þarna líka, maður hefur séð lítið af honum undanfarið. Looney tunes fær því tvær og hálfa stjörnu og er hress skemmtun sem hæfir öllum aldurshópum.

Looney Tunes persónurnar eru ekki vanar að bregðast manni. Það gerðu þær reyndar ekki heldur í þessu tilfelli. Það eru einmitt þær sem lyfta myndinni upp í tvær stjörnur. Það sem dróg hana niður var leikurinn. Brendan Fraser hefur aldrei verið með mínum uppáhaldsleikurum og er frekar flatur og ófrumlegur í þessari mynd. Timothy Dalton kemur með ágætis leik enn ekkert meira en það. En það allra versta við myndina er Steve Martin. Ok, fólk getur sagt að svona hafi persónan átt að vera, að það sé ekki við Steve að sakast, en hann oftúlkar þetta svo mikið að maður hætti að hlæja að honum. Bugs Bunny, Daffy Duck og fleiri teiknimyndapersónur brugðust mér ekki. Leikararnir eru önnur saga. Hinsvegar má bæta við að teiknimynd og leikinni er mjög vel blandað saman, þá meina ég tæknilega séð.

Ég verð hér að vera algjörlega ósammála fyrra áliti. Ég sá þessa mynd í forsýningu og verð að segja að mér fanst hún afspyrnu léleg. Ég hafði hlakkað mikið til að sjá myndina þar sem trailerinn var góður og ég er einstakur aðdáandi fyrirrennara þessarar myndar s.s. Space Jam sem mér fannst/finnst algjör snilld og drepfyndin. Loony Toon Back in Action olli mér gríðarlegum vonbrigðum. Leikurinn fannst mér lélegur, söguþráður slappur o.s.fv. Bugs og Duffy áttu nokkra góða brandara sem maður hló að til að byrja með en urðu síðan leiðinlegir til lengdar. Að mínu mati misheppnuð tilraun til að endurtaka þá snilld sem Space Jam var.

Hver fílar svosem ekki Looney Tunes? eða hefur a.m.k. ekki gert það einhvern tímann yfir ævina... Allavega þá beið ég nokkuð spenntur eftir þessari ræmu, enda er ég sjálfur gamall aðdáandi (þar að auki var trailerinn skondinn). Það muna örugglega flestir eftir Space Jam, fyrri tilraun Warner Bros. til að koma þessum fígúrum upp á hvíta tjaldið. Sú mynd var afspyrnuslöpp og leit meira út fyrir að vera 90 mínútna Michael Jordan auglýsing heldur en nokkuð annað. Looney Tunes: Back in Action er ekki bara MUN betri mynd, heldur er hún í raun ALLT sem hin reyndi að vera en varð aldrei. Hér er markmiðið einungis það að skemmta fólki á öllum aldri, og stenst myndinni það yndislega vel. Húmorinn og kjánalætin eru alveg frábær. Myndin dregur fram alls konar húmor; hún vitnar í fjölmargar kvikmyndir, stælir alls kyns formúlur og m.a.s. leikararnir (nánar tiltekið Brendan Fraser) gera óspart grín að eigin feril. Það eru margir 'faldir' brandarar sem þau yngri munu ekki skilja, en á köflum lá ég í hláturskasti yfir þessari vitleysu og skammast mín ekkert fyrir það. Teiknimyndafígúrurnar stela allri myndinni eins og þeim var ætlað. Sérstaklega skaraði Daffy Duck (persónulegt uppáhald mitt) fram úr með mörgum drepfyndnum 'sketsum' og Steve Martin var einstaklega skemmtilegur sem illmenni sem minnir furðulega mikið á Dr. Evil. Leikstjórinn Joe Dante (Gremlins 1 & 2, Small Soldiers) er svo sannarlega rétti maðurinn við stjórnvölinn (við hverju öðru er hægt að búast frá manni sem er sagður vera gallharður aðdáandi teiknimyndanna?). Allt í allt get ég ekki annað en viðurkennt að ég skemmti mér afskaplega vel á þessari mynd. Hún er meiriháttar hlægileg, kolrugluð, hröð og bara fjári skemmtileg, og hentar jafnframt ÖLLUM aldurshópum, allt frá 3 ára upp í 93 ára. [P.S. fyrir þá sem vilja upplifa myndina almennilega, þeim er bent á að fara á ENSKU útgáfuna]7/10