The Thin Red Line (1998)

Til hvers fara menn í stríð. Mennirnir sem eru sendir í fremstu víglínu til þess að drepa einhverja aðra náunga sem þeir vita ekkert um fyrir utan að þeir eru óvinir þeirra, þeir gera sér grein fyrir að þetta er ekkert nema einhver valdagræðgi stjórnvalda sem hafa líf milljóna manna á samviskunni. Myndin segir frá því hvernig Bandaríkjamenn tóku eyjuna Guadalcanal af Japönum undir lok seinni heimsstyrjaldarinnar og skipti það miklu máli fyrir sigur Bandaríkjanna yfir Japan. Myndin sýnir betur en nokkur önnur stríðsmynd sem hefur verið gerð hvað stríð er tilgangslaust og ömurlegt yfir höfuð. Hinn sérstaki Terrence Malick nálgast viðfangsefnið af þvílíkri næmni, virðingu fyrir umfjöllunarefninu og krafti að ótrúlegt er á að líta. Og að hugsa sér að maðurinn hefur ekki leikstýrt neinu í 20 ár. Hann kemur með nánast ljóðræna nálgun á viðfangsefninu og er þessi mynd mun persónulegri en Saving Private Ryan þótt að hún sé meiri stórmynd. Þetta er ein af allra átakanlegustu og sorglegustu myndum sem þú getur séð en aldrei væmin og melódramatísk. Leikaraliðið er frábært. Sean Penn og Nick Nolte standa sig báðir mjög vel en það er John Caviezel sem stelur senunni og er þetta óskarsverðlaunaleikur. Woody Harrelson er líka frábær og er skemmtilegt að sjá John Travolta og George Clooney í gestahlutverkum. En samt er það Terrence Malick sem er allt í öllu og svona mynd gera engir nema snillingar. Ein besta mynd sem ég hef séð.

Góð og eftirminnileg stríðsmynd með frábærum leikurum í aðalhlutverkum. Myndatakan og leikurinn eru frábær í myndinni. Hún var tilnefnd til Óskarsverðlauna sem besta mynd ársins 1998 en fékk hann ekki. Mjög góð mynd sem ég mæli með.

Áhrifamikil og eftirminnileg stríðsmynd þar sem sálarkreppa hermannanna á vígvellinum er þungamiðjan. Myndin er fagmannlega gerð, myndatakan stórkostleg og leikurinn óaðfinnanlegur. Það var sannarlega kominn tími til að sjá eitthvað meira frá hendi Malicks og vonandi verður þetta ekki síðasta mynd hans. Ég verð þó að játa, að mér þótti sífelldu tilvistarspekilegu vangavelturnar eilítið þreytandi til lengdar.

Þetta eru ein mestu vonbrigði seinni tíma. Ég skal ekki segja, eftilvill gerði það þessari mynd ólukku að Saving Private Ryan kom út á undan. Sú mynd var snildarverk. Þetta er leiðinleg, langdregin ádeila sem skartar tugum frægra leikara. Það er ekki oft sem maður finnur sig til knúinn til að yfirgefa bíó í hléi, sú tilfinning blossaði upp hjá mér.

Léleg og langdregin mynd um stríð milli Bandaríkjamanna og Japana um eyjuna Guadalcanal undir lok seinni heimsstyrjaldarinnar. Þessi mynd er alltof löng og mætti stytta hana um helming og má í því sambandi nefna að í byrjun myndarinnar var aðalsögupersónan í einhverju þorpi og maður þurfti að horfa á það rugl í heilar fimmtán mínútur en þetta atriði tengdist myndinni ekki neitt. Leikstjórinn ágæti, Terrence Malick, reynir að laða áhorfendur að myndinni með því að auglýsa aragrúa af frægum leikurum en flestir þessir frægu leikarar leika aðeins í fáeinar sek. og finnst mér það hálfslappt. Myndatakan og tónlistin eru ágæt en það getur ekki bætt upp hvað myndin er léleg.

Það eru rúmir tveir áratugir liðnir frá því að leikstjórinn Terrence Malick sendi frá sér myndina "Days of Heaven" og rúm 25 ár frá því hann gerði meistaraverkið "Badlands". Margir kvikmyndaunnendur biðu spenntir eftir að sjá hvernig þessi kvikmynd hans yrði og það er óhætt að segja að Terrence Malick hafi endurtekið leikinn. "The Thin Red Line" er að margra mati ein af bestu kvikmyndum ársins 1998, og hefur hún hlotið góða dóma flestra gagnrýnenda, hún hlaut Gullbjörninn í Berlín og var tilnefnd til 7 óskarsverðlauna 1998; þ.á.m. sem besta mynd ársins, fyrir leikstjórn Malick og fyrir besta handritið. "The Thin Red Line" segir frá herflokki sem sendur er til eyjarinnar Guadalcanal til að berjast gegn Japönum og freista þess að stöðva sókn þeirra í Kyrrahafi í síðari heimsstyrjöldinni. Myndin er samt miklu meira en venjuleg stríðsmynd því hún segir á afar áhrifaríkan og beittan hátt frá því hvernig þessi blóðuga og mannskæða barátta gróf sig inn í vitund þeirra sem tóku þátt í henni, breytti þeim og markaði líf þeirra að eilífu. Í upphafi voru þessir hermenn að berjast fyrir fósturjörðina og málstaðinn en áður en varði snerist baráttan upp í örvæntingarfulla tilraun til að lifa af með öllum þeim afleiðingum sem slík barátta hefur á einstaklinginn. Þeir sem til þekkja segja að með myndinni hafi Malick tekist betur að lýsa hinu raunverulega stríði en nokkrum öðrum hefur áður tekist. Þetta er ein af þessum myndum sem lifir lengi í hugskotum áhorfenda og hefur áhrif löngu eftir að henni er lokið. Með aðalhlutverkin fer stór hópur úrvalsleikara, má þar nefna þá Sean Penn, Woody Harrelson, Nick Nolte, George Clooney, Ben Chaplin, John Cusack, John C. Reilly og Elias Koteas en myndin er byggð á sjálfsævisögu James Jones. Ég mæli eindregið með þessari mynd og þeim sem líkaði myndir á borð við The Bridge on the River Kwai, Saving Private Ryan, Apocalypse Now, Platoon, Patton, The Deer Hunter, Born on the Fourth of July og aðrar úrvalsstríðsmyndir ættu að njóta þessarar myndar til fulls. Ég gef því "The Thin Red Line" þrjár og hálfa stjörnu og hvet alla þá sem ekki enn séð hana að drífa í því sem allra fyrst! Hún er ógleymanleg bæði fyrir unnendur mynda Malicks, stríðsmyndaáhugamenn og kvikmyndaunnendur almennt

Stórkostleg mynd sem sýnir á dálítið listrænan hátt hörmungar stríðs og þá gífurlegu mannillsku sem brýst fram í fólki undir þessum kringumstæðum. Sjónrænt séð er þetta ótrúlega flott mynd, náttúran og landslagið er heillandi og myndatakan fyrsta flokks. Stríðssenurnar eru mjög vel gerðar og fannst mér þær oft vera betri en í Saving Private Ryan. Það er reyndar einn ókostur við þessa mynd, hún er einfaldlega of löng. Það hefði alveg mátt skafa svona hálftíma af henni án þess að skaða innihaldið. Leikararnir standa sig allir með prýði og ber þar helst að nefna Sean Penn og Nick Nolte, en hann hefur sennnilega aldrei verið betri en hér. Fyrir þá sem vilja helst hasar og skotbardaga get ég ekki mælt með þessari mynd en fyrir alla sem kunna að meta vandaðar kvikmyndir og geta sætt sig við lengdina er hér um að ræða einstaka upplifun.