The Lost World: Jurassic Park (1997)

Eftir að hafa komið alveg þvílíkt meistarastykki, sem var Jurrasic Park, kemur hann með þetta ömurlega framhald. Ég hafði aldrei dottið í hug að Steven Spielberg gæti gert svona lélega mynd. Endirinn þar sem grameðlan fer í borgina er algjör rugl endir. Ekki nógu góð mynd.

Yfirleitt þegar ég sé góðar spennu-, ævintýra- eða vísindaskáldsögu- myndir þá er ég æstur í að framhald verði gert. En það var ekki svo með Jurassic Park. Mér fannst hún vera svipuð og ET, bara væri ekki rétt að gera framhald. Í ofanálag, þá er einn af boðskap fyrstu myndarinnar hversu rangt það er að hagnast á þennan 'auglýsingahátt', eða eins og Dr. Ian Malcolm segir: 'You stood on the shoulders of geniuses to accomplish something as fast as you could and before you even knew what you had you painted it and packaged it and slapped it on a plastic lunchbox, and now you're selling it, you want to sell it!'. Svo var ekki komið nóg að hinu góða? Nei, framleiðendur vildu mjólka kvikmyndagesti örlítið meira. Mynd tvö um risaeðlurnar greinir frá annarri eyju þar sem risaeðlurnar flakka nú um frjálsar. Eftir óhappið í fyrri myndinni virðist heimurinn hafa ákveðið að gleyma þessu atviki, eða ekki trúa því (hversu ótrúlegt sem það er nú að einhver geti haldið þessu leyndu til lengri tíma þegar Dr. Malcolm segir hverjum sem heyra vill söguna.) Tengdarsonur Hammonds, Peter Ludlow (Arliss Howard), hefur tekið yfir fyrirtækið og ætlar sér að flytja risaeðlurnar til LA í hálfbyggðan skemmtigarð þar. Vill nú Hammond að Dr. Malcolm og félagar fari til eyjunnar til að safna heimildum um risaeðlurnar. Ætlar hann sér að nota þær heimildir til að geta lýst friðhelgi yfir þeim. Þetta framhald er alls ekki slæm mynd, og oft á tíðum skemmtileg. Er þar helst að þakka að sjálfsögðu Jeff Goldblum, en vert er að nefna Pete Postlethwaite í hlutverki Roland Tembo, þjálfaðs veiðimanns sem hefur verið ráðinn af Mr. Ludlow til að stjórna veiðunum á hinum villtu risaeðlum. Skemmtilegir eru líka Richard Schiff sem Eddie Carr, tæknimaður Dr. Malcoms, og óþokkaaðstoðarmaður Rolands, Dieter Stark (Peter Stormare). Allar þessar persónur gera myndina áhugaverða, en bæði Julianne Moore og Vince Vaughn geri lítið annað en skemma fyrir. Lang skemmtilegasta atriðið er þegar trailerinn þeirra hangir fram af fjallsbrún og er það um það bil eina atriðið þar sem um einhverja spennu er að ræða. Um miðbik myndarinnar virðast handritshöfundar hafa alveg verið hugmyndasnauðir og er endirinn bara bölvuð vitleysa. Hetjurnar verða endilega að bjarga litla risaeðlubarninu og virðast vera eina fólkið í heiminum sem veit hvað á að gera. Voðaleg þynna. En endilega lítið á myndina, hún er góð afþreying á laugardagskvöldi, með popp og kók.

Hefur nákvæmlega ekkert í fyrri myndina að segja. Þó eru þarna nokkrar býsna flottar senur og skemmtilega gróft ofbeldi sem ég kunni ákaflega vel við. En sagan finnst mér sagan ganga fremur illa upp og ekki lærðist Spielberg af fyrri myndinni að sleppa börnum - börn og risaeðlumyndir einfaldlega fara ekki saman. En ekki er myndinni alls varnað,og þó endirinn gangi út í hálf ef ekki algera vitleysu má vel hafa gaman af.