O (2001)

Við vorum nokkur sem fengum miða á þessa mynd. Og já, það er mjög gaman að bregða sér í bíó á tyllidögum og verða vitni að heimsbókmentum verða hollívúdderaðar. Á stundum tekst ætlunarverk handritshöfundanna og þeirra sem stóðu að gerð þeirra mynda, en með O er skrefið tekið út í skóg óvissunar. Shakespeare hefur nú endanlega velt sér yfir í gröfinni, og má með sanni segja að það hafi legið í loftinu, í þó nokkuð langann tíma. Það eina sem ekki er myndinni til minkunnar er þó ágætur leikhópur, sem greinilega hefur enga hugmynd um Shakespeare, þó það megi liggja milli hluta. Finnst mér nú nóg komið af Unglingathrillerum, Gelgjuskrækjumyndum og þ. f. e. g. Finnst mér að þeir handritshöfundar, og einnig stjórendur kvikmyndafyrirtækjanna, ættu nú að opna fyrir sköpunargáfurnar og hætta að ofnýta allar þær hugmyndir sem fram hafa komið síðustu aldirnar. Heimurinn er fullur af efni, sem bíður þess að vera hollívúdderað. En mælirinn fyllist, og var 0, Óið sem fyllti mælinn í öskrum þeirra sem skáldskapargyðjan leikur um.

O fjallar um Odin James sem er eini nemandinn í skólanum sínum sem er svartur. Hann er mjög góður í körfubolta og var valinn besti leikmaður ársins, og sem að gengur mjög vel í sambandi sínu við Desi. En það er einn sem líkar ekki við hann: Hugo. Hann vill að allt gangi í óhag hjá honum vegna þess að þjálfarinn hans treystir meira á Odin en Hugo og þá fær hann hugmynd að áætlun: Hann ætlar að slíta sambandi hans við Desi. Og ég ætla ekki að segja neitt um þessa, sem mér fannst hin fínasta mynd, miðað við hvað ég hélt að myndin væri allt öðruvísi. Myndin byrjar ekki fyrir alvöru ekki fyrr en að seinni hlutinn byrjar. Það var nánast ekkert margt búið að gerast í fyrri hlutanum en seinni hlutinn er alveg frábær og það er hann sem toppar þessa mynd alveg. Þetta er allavega mín skoðun á myndinni. Svo farið og sjáið þessa.