Flight of the Phoenix (2004)

Það er sjálfsagt í harðri tísku núna að endurgera gamlar klassískar myndir. Það hefur auðvitað oft komið fyrir, en síðustu misseri hef ég tekið sérstaklega eftir þessu. Á aðeins örfáum mánuðum er ég búinn að horfa á myndir á borð við Alfie, Assault on Precinct 13, The Manchurian Candidate, þessa og örugglega fleiri. Það sem þessi hugmynd hefur þó sem hinar höfðu ekki er að upprunalega Flight of the Phoenix myndin var aldrei nein snilld. Hún var ekkert annað en meðalræma með góðum nöfnum. Endurgerðin er ósköp svipuð, nema nú eru nöfnin ekki eins góð og það eina sem hún gerir betur eru tæknibrellurnar. Skemmtanagildið er þó til staðar að vissu leyti og manni leiðist voða sjaldan. Það skemmir að vísu mikið fyrir að þekkja til gömlu myndarinnar því munurinn er alls ekki mikill. Leikararnir eru ekkert að reyna á sig, og maður sér það. Dennis Quaid er ósköp flatur og fer bara með sínar línur án þess að sýna einhver sérstök tilþrif. Giovanni Ribisi fannst mér standa upp úr. Hann var sá eini sem var eitthvað góður til áhorfs með sinni bráðskemmtilegu ''camp'' frammistöðu. Handritið þjáist samt mikið fyrir skort á persónusköpun. Hún er ekki aðeins takmörkuð, hún er nánast alls engin, og það veldur því að manni er nett sama um hvað verður um hvern. Tónlistarnotkunin er annars ekki sem verst (einhver mynd sem byrjar á laginu ''I've Been Everywhere'' með Johnny Cash getur nú ekki verið SVO slæm) og brellurnar eru auðvitað fínar. Í sinni götóttu heild má hafa gaman af þessari mynd, en hún fuðrar fljótt úr minninu. 5/10

Þegar ég fór á þessa mynd í bíó um daginn, þá hafði ég þónokkrar væntingar um að ég væri að fara að horfa á háklassa spennumynd sem hafði allann pakkann þ.e. hraða, spennu, húmor, eitthvað óvænt og svo frv. Því miður þá stóðust þessar væntingar mínar enganveginn! Flight of Phoenix er mynd sem fjallar um hóp af fólki sem er að fljúga yfir stærðarinnar eyðimörk þegar skyndilega kemur heljarinnar sandstormur sem verður þess valdandi að flugstjórinn neyðist til að brotlenda flugvélinni í miðri eyðimörkinni. Myndin fjallar svo um það hvernig þau sem komust lífs af reyna að halda sér lifandi og auðvitað hvernig í ósköpunum þau eigi að reyna að komast úr þessari banvænu eyðimörk. Dennis Quaid stendur að vanda fyllilega fyrir sínu en þó er vert á að minnast á leik Giovanni Ribisi en hann var hreint út sagt frábær í þessari mynd og hélt henni gjörsamlega á floti. Ribisi leikur mjög svo furðulega náunga sem virðist vera mitt á milli þess að vera snillingur og geðveikur. Frábær leikur hjá Ribisi! Ástæðan fyrir því afhverju ég var ekki alveg að kaupa þessa mynd er sú að það hefði verið hægt að gera miklu betri mynd út frá þessum söguþráði. Myndin er fyrirsjáanleg og spennan í algjöru lágmarki og til að bæta gráu ofaná svart þá fór ekkert alltof mikið fyrir góðum húmor sem er nauðsynlegur að mínu mati. Kannski skemmdi eitthvað fyrir mér að ég var búinn að byggja upp miklar væntingar fyrir myndinni en það hefur oft sannað sig að það getur verið banvænt. Niðurstaða: Ágætis afþreying og mæli eindregið með því að þið bíðið eftir að myndin komi á video ef þið ætlið að horfa á hana á annað borð.

Það er óhætt að segja að hér sé á ferðinni fjandi góð ræma. Myndin er svosem ekkert sem við höfum ekki séð áður enda er hún ekkert að reyna neitt annað, notast einfaldlega við formúlu sem gengur upp. Dennis Quaid er alltaf góður í sínum hlutverkum og er löngu búinn að sanna sig sem klassa leikara. Það er hinsvegar Giovanni Ribisi sem kemur á óvar hérna í öðru vísi hlutverki en hann hefur vanalega verið í (fyrir utan the other sister). Hér er hann í hlutverki sérvitrings sem er frekar tæpur á geðinu og með ægilega minnimáttakennd, það er óhætt að segja að hann sé fínn í sínu hlutverki og virðist vera sem að hann geti ráðið við nokkurnveginn allt sem honum er sett fyrir.

Myndin er nokkuð spennandi og segir af flugslisi sem verður í miðri eyðimörk og nokkrum einstaklingum sem verða að ákveða hvað skuli gera, á að leggja í göngu sem yrði líklega þeirra síðasta, bíða eftir að einhver komi og finni þau eða á að reyna að gera eitthvað annað í málunum. Ég ætla ekki að segja ykkur hvað þau ákveða að gera en það er þó nokkuð sem fæstum hefði dottið í hug að framkvæma.

Það er óhætt að mæla með myndinni en gallinn við hana er sá að það gerist voðalega lítið í henni og verður hún því pínulítið löng áhorfs, hún er alls ekki leiðinleg þó, bara aðeins of löng. Óhætt að sjá í bíó.

Frábær mynd þar sem Dennis Quaid fer á kostum í aðalhlutverki. Miranda Otto er einnig mjög góð sem Pheonix the virus. Ribisi er í hálf einföldu hlutverki sem hver sem er getur leikið þannig að hann er ekki í miklu áliti hjá mér í þessari mynd allavega. Svo eru það bæði Tony Curran sem er alltaf alveg eins en gerir það mjög vel, og Scottie Pippen sem er algjör aukahlutverks snillingur, ég held að ég hafi ekki séð hann leika illa í neinni mynd. Leikstjóri myndarinnar Phil Jackson er að reyna að koma með svona Michael Bay og John Woo stíl ( gengur svona allt í lagi ). Framleiðandi myndarinnar Sean Tott er enginn aukvissi í þessum málum og á hann margar og góðar myndir að baki sér td. Seagate, Krippendorf´s Tribe, Days of Thunder, Home Alone 3, Driving Miss Daisy og Enemy of the State. Þess má geta að næsta mynd sem Tott frammleiðir er myndin King of the Road 2 og fer Stallone með aðalhlutverkið í þeirri mynd. Ég mæli með Pheonix. 3 stjörnur án þess að hika !!! Annað væri rugl !!!