Dogville (2003)

Það er var mjög erfitt að gefa einkunn á þessari mynd því hún er mjög erfit að líka við eða að þola ekki. Ég sjálfur er ekki mikill aðdáandi Lars von Trier's en ég fílaði þessa mynd. Myndin er góð en mjög erfitt að kalla hana geðveika því hún hefur sín móment af göllum sem mér líkaði alls ekkert við. Þá er ég að meina, annaðhvort leið mér bara illa, leiddist eða vildi bara grenja. Lars Von Trier er auðvitað búin að sérhæfa sig í að gera myndir til þess að láta fólk labba úr þeim eða bara æla. Þessa mynd gerði ég hvorugt. Þótt að mér leiddist þá var myndin frekar áhugaverð hafði sínar góðu hliðar.

Ég dáðist mjög mikið á handriti. Lars V. T. kann að segja góðar sögur (hann má eiga þær) en hvernig hann fer með þær, þá er maður ekkert ánægður. Hann gerði það með þessa, með óhefbundin stíl þannig að maður missti stundum áhuga. Það sem er góður plús við myndina er að það er alltaf eitthvað að gerast alla myndina og engar óþarfar samræður eða neitt, samt leiddist maður. Enda hafði myndin þann mínus að hún væri langdreigin, þriggja klukkutíma keyrsla af drama með stíl sem er mjög óhefbundin, er frekar furðulegt "ride". Ég vildi stundum var að gráta í myndinni því hún var svo ótrúlega sorgleg. Þróuninn í sögunni er asnalega góð og endirinn er svona endir, sem átti eiginlega að gerast, eða passaði við söguna.

Útlitið og stíllin er frekar óhefðbundin. Myndin leit út eins og þetta væri leikrit allan tíman, með steingólf fyrir jörð, ósýnilegar dyr, ósýnilegur hundur en samt heyrist alltaf í dyrunum skella og hundinum gellta. Það var mjög mikil hugrekki af Lars að gera þetta því þetta hefur engin maður gert. Myndin er í sjálfum sér listaverk, en ég fílaði þetta ekki alltaf.

Leikarnir stóðu sig glæsilega og Lars var frábær í leikstjórastólnum. Nicole Kidman, hvernig hún lék í þessari mynd var með ólíkindum. Mér leið bara illa að horfa á hana, því hún var svo mannleg og maður heldur með henni allan tíman. Allir hinir leikararnir gerðu auðvitað það sama og Nicole, að vera mannleg og hafa þessi svakalegu tilfinningar-móment í myndinni. Það var stundum erfitt að horfa á það, því þetta var líka svo vel leikið. Persónusköpuninn var mjög góð, en ef maður pældi í því þá voru margar af þessum persónum sjúkar, ef maður horfir á myndina í heild.

Myndatakan var annars oftast á yði en hafði samt fókusinn á öllu en klipping var frekar eins og api hefur klippt hana. Stundum of hröð og stundum eru leikararnir útum allt því myndin var ekki klippt rétt. Í fyrstu töku er hún standandi, allt í einu sitjandi, svo í næstu töku er hún bara að leggja sig. Það komu stundum þannig atriði sem böggaði mig frekar mikið.

Annars þá fílaði ég myndina, mér leið samt frekar illa þegar ég var búin að horfa á hana, átti mjög erfitt að segja hvort að hún væri snilld eða ömurleg. Mér fannst hún bara frekar góð. Held ég eitt af þeim fáum Lars V. T. sem ég virkilega fíla.

Góðar 7/10 stjörnur. Þótt að hún sé langdreigin horfið samt á lengri útgáfuna sem er 3 klukkutímar, þótt löng hún sé, þá er hún mjög áhugaverð.