The Core (2003)

Yfirleitt hef ég mjög gaman af heimsendamyndum og vísindaskáldskap. Þessi mynd getur flokkast undir bæði en gerði lítið annað en að pirra mig með afspyrnu slæmu handriti, hryllilegum samtölum og dýrkun á Bandaríkjunum og þeirra hetjum.

Nú er ógnin ekki utanaðkomandi heldur hefur kjarni jarðar hætt að snúast. Því verður auðvitað hópur af bandarískum hetjum að bora sig niður að kjarnanum og hrista duglega við honum.

Handritið finnst mér ómerkilegt og engill leikaranna á góðan dag.

Tæknibrellurnar voru bara í meðallagi og það eina sem á skilið þessa hálfu stjörnu sem ég gef myndinni eru dularfullu atburðirnir sem gerast áður en vísindamennirnir átta sig á því hvað er að gerast; fólk með gangráða dettur dautt niður og fuglar fljúga stjórnlaust á allt sem fyrir þeim verður.


Mæli ekki með henni nema ykkur leiðist virkilega mikið og myndin sé á mánudagskvöldi á RÚV.

Kom mér á óvart má segja þar sem ég sleppti að fara á hana í bíó út af slæmum dómum. Hefði ekki átt að taka mark á þeim.... The Core er hrein vísinda skáldsaga með ólíklegustu atburðarás, er algert kjaftæði en er samt vísindalega séð áhugaverð. Hugsunin að fara í kjarna Jarðar kveikir í mér ímyndunaraflinu. Góð hugmynd þótt ótrúleg séð þessi mynd er. Leikstjórinn ömurlegi Jon Amiel er ekkert sérstakur eins og alltaf. Leikurinn er nokkuð góður hjá öllum. Handritið nægði mínum væntingum en tæknibrellurnar voru ekki eins góðar og ég bjóst við. Maður sá þessar auglýsingar í sjónvarpinu ´með FRÁBÆRAR tæknibrellur´. Þær voru ásættanlegar alls ekkert nýtt. The Core er mynd sem hægt er að horfa á og hafa gaman af þrátt fyrir sína óhugsandi og ógerlega atburðarás en ekki gleyma að mestar myndir eru óhugsandi en má alls ekki gleyma að ekkert er óhugsandi....

Heimsendamyndir eiga miklu fylgi að fagna í henni Hollywood. Það er eitthvað við þennan blessaða heimsendi sem er svo gott efni í kvikmynd, eða hvað? Þessar heimsendamyndir hafa mestmegnis tekið mið af einhverri utanaðkomandi ógn, þó helst utan úr geimnum. Kvikmyndin The Core tekur samt annan pól í hæðina. Nú er það kjarni jarðar sem jörðinni stendur ógn af (eða eins og segir í mjög svo klisjukenndu slagorði: The only way out, is in). Jarðabúar vakna við það einn daginn að segulsvið jarðar er ekki eins og það á að vera sem gerir það að verkum að fuglar tapa áttum, veður breytast og geimflaugar villast af leið svo eitthvað sé nefnt. Við þessu þarf að bregðast og herinn kallar á sinn fund jarðeðlisfræðingin Dr. Josh Keyes (Aaron Eckhart) og lífeðlisfræðingin Serge (Tchéky Karyo). Keyes leitar til vísindamannsins Zimsky (Stanley Tucci) og saman komast þeir að þeirri niðurstöðu að ytri kjarni jarðar er hættur að snúast sem gerir það að verkum að heimsendir er á næsta leyti. Það þarf því að grafa niður á mörg þúsund metra dýpi og sprengja þar kjarnorkusprengju til að koma kjarnanum af stað. Maður að nafni Brazzelton (Delroy Lindo) hefur hannað tæki sem kemst á mjög fljótum hraða niður í jörðina. Þeir major Beck (Hillary Swank) til að stýra ferlíkinu. Framundan er mikil óvissuför þar sem hvert óhappið rekur annað. Hugmyndin er ágæt en úrvinnslan er afleit. The Core er afskaplega illa skrifuð og fyrirsjáanleg mynd þar sem hetjuímyndin er nær hámarki. Hver klisjan rekur aðra og myndin er drifin áfram af röð atburða sem samrýmast engan vegin hvort öðru. Byrjunaratriði myndarinnar er gott en gefur því miður falsvonir. Stanley Tucci er ágætur en það dugar engan vegin til að halda uppi þessari mynd. The Core er meingölluð heimsendamynd sem sökk löngu áður en hún náði úr höfn.

Ég fór á þessa mynd og bjóst ekki við miklu. Mér fanst fáránlegast við myndina hvernig fólkið dó klaufalega. Eitthvað að sprengjan datt ofan á þau og vera föst með fótinn þar og tíminn er úti. Það gerðist tvisvar eða þrisvar sem mér finst alt of mikið fyrir eitthvað sona hlægilegt klaufabárðarugl. Það er alveg klárt að þetta er nánast eins og Armageddon. En ein spurning að lokum: Er mögulegt að fara með eitthvað járnskip í heitasta stað á jörðinni?

Þetta var hreint út sagt viðbjóðsleg mynd sem fær þessa hálfa stjörnu fyrir Stanley Tucci sem klikkar aldrei og frábært fuglaatriði...öll önnur stórslysaatriði voru gerfileg og asnaleg.Bara bigtime falleinkunn.

Ég var búinn að gera miklar væntingar til The Core en þó var nokkuð búið að draga úr þeim með yfirdrulli frá gagnrýnendum. Ég veit ekki afhverju ég gat bara hreinlega ekki treyst á þær gagnrínir um myndina sem ég var búinn að lesa hér á vefnum því þá hefði ég geta eitt tímanum í að horfa á, eða gera bara eitthvað allt annað en þesa vitleisu.

The Core er ein sú allra vesta mynd sem ég man eftir í fljótu bragði. Það gengur hreinlega ekkert upp í myndinni stórleikarar skila slöppum árangri, tæknibrellur eru ekkert til þess að hrópa húrra fyrir, samt ekki alslæmar, og tónlistin ARRRG ef þið heyrið tónlist þá skuluð þið bara haldad fyrir eyrun, hún passar engan vegin inn í. Þegar geimskutlan er að lenda í byrjun myndarinnar þá hélt ég hreinlega að ég mundi fara yfirum.

Myndin er virkilega sniðug hugmynd sem einfaldlega er ekki nægilega vel unnið úr. Það er eins og hún hafi verið kreist út úr hundsrassi á einhverjum met tíma án tilheyrandi pælingu um útkomuna.

Ekki sjá þessa mynd að minsta kosti ekki fyrr en hún kemur í opna dagskrá hjá ríkissjónvarpinu þar sem þú ert hvort sem er að borga fyrir hana.

Ég skal hafa þetta mjög stutt og einfalt.


EKKI FARA Á ÞESSA MYND!!!!!!


Þessi mynd er ekki 10$ virði að eiða í bíó. þetta er í mesta lagi videóspóla, þar sem masókismi er þema kvöldsins. Það eina sem gerir þessa mynd skárri en Armageedon er að þessi mynd virðist vera laus við bandarsíka þjóðardýrkun, fyrir það eina gef ég þessari mynd 1/2 stjörnu.

Ytri kjarni jarðar er allt í einu hættur að snúast. Þetta veldur því að öll rafsegulsvið umturnast, fuglar vita ekkert lengur hvert þeir eru að fara, fólk með gangræði dettur dautt niður og göt á hjúpi jarðar gera það að verkum að margar borgir eru rústir einar. Á endanum mun það fara svo að geislar sólarinnar munu steikja jörðina og eyða öllu lífi sem er á henni. Til að varna endalokunum velur ríkisstjórn Bandaríkjanna marga af færustu vísindamönnum heims, eins og Josh Keyes (Aaron Eckhart), Serge Leveque (Tchéky Karyo), Conrad Zimsky (Stanley Tucci) og Ed Brazzelton (Delroy Lindo) ásamt færustu flugmönnum heims, Rebecca Childs (Hilary Swank) og Bob Iverson (Bruce Greenwood) ásamt færasta tölvunirði heims, Rat (DJ Qualls) til að yfirtaka netið svo að enginn viti hvað er að gerast. Ætlunin er að fara niður að kjarna jarðar og koma þar fyrir mjög öflugum kjarnorkusprengjum og nota þær til þess að koma kjarnanum aftur á hreyfingu. Dr. Brazzelton hefur einmitt smíðað vél sem á eftir að þola þann ógnarhita og þrýsting sem leynist í iðrum jarðar. Og ferðin er hafin!!!

The Core er eins mikil B-mynd og þær verða. Flestöll samtölin eru hálffáránleg og gætu verið út úr Roger Corman mynd. Staðreyndavillur eru óteljandi. Plottið sjálft og áætlunin fyrir björgun jarðarinnar eru svo heimskuleg að það er vart hlæjandi að því. En ekki er þessi mynd leiðinleg, svo mikið er víst.

Það liggur dálítið á milli hluta hvort þessi mynd tekur sig alvarlega eða ekki. Allavega hefur hún meira gaman af og meiri húmor fyrir sínum eigin fáránleika heldur en hörmungir eins og Deep Impact og Armageddon höfðu. Og við erum blessunarlega laus við langmest af öllu því þjóðrembubulli sem rennur venjulega í stríðum straumum út úr bandarískum stórslysamyndum. Og við erum einnig blessunarlega laus við væmnina og velluna sem rennur venjulega álíka hratt og mikið út úr þeim. Bara fyrir það fær myndin smá extra plús hjá mér.

Leikarar eru svona upp og ofan. Aaron Eckhart hefur einfaldlega ekki það sem tekur til þess að vera aðalleikari tiltölulega stórrar myndar. Persóna hans er líka heldur þurr og óspennandi. Hilary Swank gerir betur en hún virðist ætla að verða ein af þeim leikkonum að eftir að vinna Óskarsverðlaun fær aldrei hlutverk við sitt hæfi. DJ Qualls er jafn óþolandi og venjulega, Richard Jenkins gerir sitt hins vegar ágætlega sem hinn fremur kaldhæðni hershöfðingi sem hefur yfirumsjón með verkinu. En það er Stanley Tucci sem stelur senunni, eins og svo oft áður, með mjög fyndinni túlkun á alveg endalaust hrokafullum og montnum leiðindakurfi.

Tæknibrellurnar eru ekkert til að hrópa húrra fyrir og mætti reyndar segja að þær væru óvenjulélegar núna þegar mest virðist vera lagt í alls konar tæknibrelluskrímsli.

Jæja, hvað sem því nú líður þá má segja að þetta sé alveg ótrúlega heimskuleg en samt dálítið viðkunnanleg mynd. Hún er alls ekkert svo léleg ef þið getið slökkt (og þá meina ég algjörlega slökkt) á heilanum í ykkur.

Smá spoiler!


Þetta er það mesta bull sem ég hef nokkurn tímann farið á. Samt var þetta skemmtilegt, ef maður sætti sig bara við að þetta væri bull. Það þarf að koma innri kjarna plánetunar á hreyfingu aftur hann hefur stoppað. Til þess er notað geimskip eða öllu heldur jarðskip til þess að komast inn í Jörðina það er bara skotið leiserum á undan til þess að grafa áfram, mjög sniðugt. Á meðan þessu öllu stendur er haft fullt samband við stjórnstöð NASA í gegnum jörðina. Þetta er það fráleitasta bull sem ég hef nokkurn tímann farið á. Samt er þessi mynd mjög vel gerð og það er góður húmor í henni. Hef ekki hugmynd um hvaða leikarar leika í henni samt vel leikin, kannski fyrir utan einu konuna sem var á jarðskutlunni hún lék ekki vel.

Hvað getur verið betra en setningin The Core has stopped spinning ..., kannski The only way out is in. Húrra! fyrir að gera bestu grínmynd ársins Jon Amiel.

Þegar ég fór að sjá The Core áðan hafði ég ekki miklar vonir um að hún væri góð, eiginlega bara engar. Myndin olli mér ekki vonbrigðum hún var vond. Hefst þá reiðilesturinn:

Tölvuteiknunin sum hver var það slæm að 10 ára frændi minn hefði farið létt með að gera betur í 3D Studio Max

Tónlistin var hlægileg. Hún var OF dramatísk, í stað þess að auka tilfinningarnar í atriðinu gerði hún atriðið hlægilegt.

Fræðar myndarinnar styðjast ekki við beztu eðlisfræði kunnáttu heimsins, og svo var handritið ekkert til að hrópa húrra fyrir.

Myndatakan var stundum til skammar. Dæmi: Í atriði þar sem fólk er að flýja undan ... heldur einn karkterinn á DV-myndavél sem er klippt yfir á hér og þar í atriðinu. Þetta átti að sýna einhvurskonar múgæsingu en var bara hræðilegt.

Maður vissi strax í byrjun hvurjir mundu lifa ferðina af, og almennt séð var myndin mjög fyrirsjáanleg

Áhugavert að engin sérstök ástarsaga var ofin inn í fléttuna eins og í flestum öðrum svipuðum myndum (Pearl Harbour, Armageddon). En engu að síður tókst að vefa inn sögu gamalla vina sem voru orðnir óvinir, sögu um valdabaráttu og sögu um manneskju sem þarf að sanna sig fyrir sér sjálfri.

Reiðilestur hættir.

Ég bjóst við mjög lélegum leik en raunin var sú að leikurinn var almennt ágætur.



Lokaorð:

Ef þú hefur gaman af myndum sem vilja vera dramatískar/heimsenda- myndir en enda sem klúður sem hægt er að hlæja að er þetta myndin fyrir þig. Annars ekki.

Það er soldið langt síðan ég heyrði af því að verið væri að gera the core, og fékk vitneskju frá vini mínum um að þetta yrði líklegast soldið slæm mynd. Í kvöld fékk ég spádóm hans staðfestan. Myndin fjallar um hvernig segulsvið jarðar hverfur vegna þess að kjarni hennar hættir að snúast. Soldið ótrúlegt, en við skulum samt ekki afskrifa hana strax. Síðan er farið útí einhverjar tæknilegar útskýringar sem ég gaf nú ekki mikið fyrir, en myndir eru nú sjaldnast með eitthvað svoleiðis á hreinu. Þau fá gaur sem virðist annars ekkert eiga heima í þessari mynd og ég skil ekki hvað persóna hans átti að gera í myndinni, en hann ætlar að hack the planet ... og nottlega með tilheyrandi hræðilegu hollywood tölvukerfi. Þau fara niðrí jörðina í einhverju hylki sem er búið til úr unobtainium, þar byrjar þvælan og nú verður ekki aftur snúið. Ótrúlegur ljóseindageisli á að geta rutt þeim braut í gegnum möttul jarðar (btw. eitthvað svona dót myndi þurfa sjúklega mikið afl... sem þau fá úr experimental nuclear reactor). Þau fara inní jörðina og ég held ég geti ekki sagt mikið um hvað gerist þar því það gæti talist spoiler, en tækniruglið og bara almennt hugsunarleysi einkennir þennan spöl myndarinnar fram að lokum. Þar að auki er myndin mjög löng, þannig að maður var orðinn virkilega pirraður (því þetta er slæm mynd) og mig langaði mest til að koma mér út og hefði gert svo hefði ég verið á mínum eigin bíl. Ef þið viljið forðast óþarfa sársauka, endilega ekki fara á þessa mynd.


Hálfu stjörnuna fá Hillary Swank (sem er samt bara svona semi-sæt) og eitt af byrjunaratriðunum sem gerist í london.

Jæja, ég skellti mér á The Core í kvöld og reyndar var ég ekki að búast við mjög miklu. Miðað við sýnishornin sem ég hafði séð úr þessari mynd þá minnti þetta óneitanlega mikið á Armageddon og Deep Impact. Það kom líka á daginn að þetta er sama plottið. USA býr til vopn til að mynda jarðskjálfta og svoleiðis og álpast til að stoppa kjarna jarðarinnar þannig að rafsegulsvið jarðar eyðileggst og allt verður vitlaust. Þá er mynduð einhver ægilegt teymi til að fara ofan í jörðina og njúka kjarnann aftur í gang. Semsagt ægileg hættuför svipað og í Armageddon. Sömu hetjufórnir og mannföll og grátur en eins og allar aðrar Amerískar klisjur endar þetta voðalega vel.


Leikararnir eru að standa sig með prýði í þessari mynd og ekki undan þeim að kvarta. Undarlegt með þennan DJ Qualls hvað maðurinn er mikill nörd. Smellpassar inn í hlutverk tölvuhakkarans í teyminu.


Semsagt venjuleg ræma sem er ekkert að gera neina stórkostlega hluti. Fínustu brellur og svoleiðis og fínasta afþreying en ekkert meira.


Takk fyrir