Stjórnandi barnaþáttar í sjónvarpi, Randolph Smiley, er rekinn með skömm, og endar á götunni, á meðan sá sem kom í hans stað, Sheldon Mopes, slær í gegn með með hinum fjólubláa nashyrningi Smoochy, í nýjum þætti. En það versnar í því þegar Sheldon kemst að því að sumt af fólkinu sem hann vinnur með, og sumir sem hann veit ekki að hann vinnur fyrir, hugsa bara um peninga. Á sama tíma er Randolph smátt og smátt að missa vitið, og það eina sem kemst að hjá honum er að drepa Smoochy, og komast aftur í gamla lúxuslífið.
Death To Smoochy er ein af þessum littlu myndum sem maður heyrði varla neitt um, en kom alveg rosalega á óvart. Hér kemur Danny Devito með 5 mynd sína sem leikstjóri og þá bestu hingað til…
Death To Smoochy er ein af þessum littlu myndum sem maður heyrði varla neitt um, en kom alveg rosalega á óvart. Hér kemur Danny Devito með 5 mynd sína sem leikstjóri og þá bestu hingað til(mitt álit á Duplex breyttist verulega eftir áhorfið á þessari ræmu, vildi bara benda á það). Það sem gerir Death To Smoochy að þeirri frábæru skemmtun sem hún er: Góð leikstjórn Danny Devito, skemmtilegar frammistöður frá Ed Norton og Robin Williams, húmorinn og hvað þeir gera mikið grín af fyrirbærunum Barney, Teletubbies og öllu því dóti. DTS er léttgeggjuð, lítil en verulega ánægjuleg gamanmynd sem ætti að henta fyrir alla.
Svartur húmor ræður ríkjum í þessari drepfyndnu mynd eftir hann Danna DeVito. Rainbow Rudolph (Robin Williams, Good Will Hunting) er barnastjarna sem hefur sjónvarpsþátt sem börnin dýrka. E…
Svartur húmor ræður ríkjum í þessari drepfyndnu mynd eftir hann Danna DeVito. Rainbow Rudolph (Robin Williams, Good Will Hunting) er barnastjarna sem hefur sjónvarpsþátt sem börnin dýrka. En á bak við tjöldin er hann hið mesta fól, blótar, reykir og fleira. En hann er handtekinn fyrir að kaupa eyturlyf og sjónvarpsstöðin þarf að finna nýjan stjórnanda. Stöðin finnur mann sem er einmitt öfugt við Rainbow (Edward Norton, American History X) en hann hefur alltaf langað að hafa sinn eigin sjónvarpsþátt. Hann vill að öll börn skulu hætta að borða nammi og borða frekar hollann mat. Þegar Rainbow kemur úr fangelsi er hann staðráðinn í að reyna að skella skuld á hann. DeVito er góður í hlutverki lægvísa umboðsmannsins og leikstýrði myndina vel og leikarahópurinn stendur sig með prýði.
Bráðskemmtileg mynd í alla staði, skemmtilega skrifuð, leikin og leikstýrt. Þegar spillingin meðal barnastjarnanna keyrir um þverbak er tækifærið fyrir Smoochie - einu heiðarlegu barnastj…
Bráðskemmtileg mynd í alla staði, skemmtilega skrifuð, leikin og leikstýrt. Þegar spillingin meðal barnastjarnanna keyrir um þverbak er tækifærið fyrir Smoochie - einu heiðarlegu barnastjörnuna. Hann þiggur ekki mútur, notar heróín eða lemur konuna sína eins og hinar barnastjörnurnar.
Death to Smoochy segir frá furðufuglinum Rainbow Randolph(Robin Williams)sem stýrir skemmtiþætti í sjónvarpi fyrir börn. Leiðin liggur svo skyndilega á niðurleið þegar hann missir starfið og annar náungi(Edward Norton)tekur við. Okkar einlægur Randolph er ekki par sáttur við ástandið og reynir að finna leið til að fá gamla starfið sitt til baka. Myndin er góð en skilur ekkert eftir sig. Eiginlega bæði fyrirsjáanleg og ófyrirsjáanleg og þá meina ég að endirinn er týpískur og formúlukenndur en fram að því þá veit maður nær aldrei hvað gerist næst. Svo skiptir það máli með hvaða viðhorfi þú horfir á þessa mynd Death to Smoochy. Ef þú býst við meistaraverki verðurðu fyrir vonbrigðum en ef þú býst við annars flokks afþreygingarmynd ættirðu að skemmta þér þokkalega.
Death to Smoochy er frábær mynd, virkilega skemmtileg og húmorsmikil mynd, léttgeggjuð svört komedía, Robin Williams og Edward Norton standa sig frábærlega sem sagt á alla kanta góð mynd.
Ég get svosem alveg skilið hvers vegna Death to Smoochy fékk svona hræðilega dóma. Þetta er í raun kvikmynd af lægstu sort, og hún felur það heldur ekkert hversu hallærisleg og kjánaleg …
Ég get svosem alveg skilið hvers vegna Death to Smoochy fékk svona hræðilega dóma. Þetta er í raun kvikmynd af lægstu sort, og hún felur það heldur ekkert hversu hallærisleg og kjánaleg hún er. En persónulega ég get bara ekki annað en viðurkennt hversu skondið mér fannst þetta allt saman vera. Söguþráðurinn er líka skemmtilegur og nokkuð frumlegur á vissan hátt og brandararnir ganga margir mjög vel upp svo lengi sem maður gerir sér grein fyrir því að það á ekkert að taka neitt af þessu alvarlega. Myndin er líka furðuvel unnin, og leggur jafn mikla áherslu á tæknivinnsluna og húmorinn. Robin Williams og Edward Norton eru báðir mjög traustir og Danny DeVito gerir góða hluti bæði í einu aukahlutverkinu og leikstjórastólnum. 7/10 er kannski fullhá einkunn fyrir þessa mynd, en hluti af því fer í það að hún kom mér bráðskemmtilega á óvart, og var bara helvíti fyndin í þokkabót. Helst ekki sjá hana nema þið hafið fyrirlitningu á fyrirbærum eins og Barney og Teletubbies.
Hallærislega furðuleg mynd sem að reynir í rauninni að setja sig á of marga stalla. Hálf svört kómedía sem að tekst þó ekki upp að ná sér inn á svartan skala. Hvað er hún að fara?
…
Hallærislega furðuleg mynd sem að reynir í rauninni að setja sig á of marga stalla. Hálf svört kómedía sem að tekst þó ekki upp að ná sér inn á svartan skala. Hvað er hún að fara?
Það eina sem hægt er að fullyrða um myndina er það að hún er ekki ætluð til þess að foreldrar fari með börnin sín á hana þó svo að Robin Williams leiki barnaþáttarpersónu í henni, bæði það að börnin mundu ekki skilja upp né niður í því sem væri að gerast og það að húmorinn er helst til svartur.
Edward Norton er mjög góður í sínu hlutverki en Robin Williams tekst einhvernveginn ekki alveg að losa sig nægilega mikið við Robin Williams, eins og hann gerir í One Hour Photo og Insomnia, en þó er hlutverkið ekki jafn alvarlegt svo það er kanski hægt að horfa hjá því og í rauninni fer hann alveg á kostum í nokkrum senum.
Hálf skrítin mynd sem þó er óhætt að mæla með fyrir unnendur videogláps.
Death to Smoochy er kvikmynd sem veit ekki hvað hún vill verða. Hún er hálft í hvoru kolsvört gamanmynd, í bland við dans og söngvamynd, í bland við hasartrylli, í bland við satíru, í …
Death to Smoochy er kvikmynd sem veit ekki hvað hún vill verða. Hún er hálft í hvoru kolsvört gamanmynd, í bland við dans og söngvamynd, í bland við hasartrylli, í bland við satíru, í bland við o.s.frv. Hún hefði örugglega heppnast betur ef það hefði tekist að ákveða hvað það var sem átti að reyna að ná fram með myndinni. Einnig hefði það verið betra ef það hefði tekist að fá Robin Williams til þess að hætta að vera svona mikill Robin Williams allan tímann. Ég var að vona að þessi mynd yrði ein af þessum myndum þar sem hann er látinn leika eitthvað hlutverk, en í staðinn er hann bara Robin Williams og enginn annar. Þó hann sé fyndinn, þá hefði eiginlega þurft að vera einhver til þess að LEIKA hlutverkið. Edward Norton stendur sig með ágætum í myndinni, hann nær vel að koma til skila sakleysi og staðfestu Smoochy, og gerir hann að eftirminnilegum karakter. Aðrir leikarar eru að mestu auðgleymanlegir í sínum hlutverkum. Það sem ég hef samt mest út á myndina að setja er sú staðreynd að á hana er troðið ótrúlega asnalegur happý endir sem passar engan veginn við afganginn af myndinni. Og það hvernig sumar ónefndar persónur breyta skyndilega og án skýringa um persónuleika er eitthvað sem ég sætti mig engann veginn við. Það er samt ýmislegt vel gert í myndinni, hún er á köflum bráðfyndin, og ekki vantar hugmyndaflugið. Hún er vel unnin og á góða spretti inn á milli. Það er hins vegar heildarbragur myndarinnar sem bregst, og á endanum er ekki hægt að kalla myndina neitt annað en góða tilraun sem ekki náðist að vinna almennilega úr.