Final Fantasy: The Spirits Within (2001)

Þetta er frábærlega vel gerð mynd og er framför í tölvu brellum. Maður þarf að hafa svolítið gaman af ótrúlegum vísindaskáldskap sem flest allt getur gerst. Það er auðvitað hægt að segja ooooo eins og þetta gæti gerst í alvuru og svoleiðis en ef þú hugsar mikið svoleiðis þá geturðu sleppt því að horfa á þessa mynd. Söguþráðurinn er mjög góður og það þarf svolitla þolinmæði til að horfa á myndina og þarf að velta sér soldið uppúr hlutunum í henni. Neal Fleming (Steve Buscemi) var bestur að mínu mati og hélt uppi skemmtilegum anda í myndinni. Vondi karlinn hefði ekki þurft að vera alveg svona klikkaður en það fór annas ekki mikið fyrir brjóstin á mér. Myndir fær ekki minna en 3 stjörnur hjá mér.

Ég fór að sjá myndina Final Fantasy í Smárabíó nú nýverið. Ég verð að segja að ég varð fyrir miklum vonbrigðum. Vissulega get ég tekið undir það sem aðrir gagnrýnendur hafa sagt hér á síðunni varðandi frábæra framistöðu við tölvuteiknun. En þannig er nú samt að menn verða alltaf varir við það að um er að ræða plat. Hreifingar persónanna og útlit þeirra er greinilega óekta svo ekki sé talað um umhverfið Myndin ber það greinilega með sér þrátt fyrir góða tilraun að vera teiknimynd sem er í sjálfu sér allt í lagi. Aðal veikleiki þessarar myndar er svo auðvitað söguþráðurinn sem er hreinlega ömurlegur og persónusköpunin sem ég verð að segja að sé alls ekki trúverðug. Sjá tildæmis vonda gaurinn sem er alveg eins og klipptur útúr stormsveitum Hitlers hann er sko últra vondur. Með vatnsgreiðslu og í þessum líka leðurjakka, það vantar bara handsveifluna og þýska hreiminn. Þessi mynd er hreinlega slæm og ráðlegg ég mönnum eindregið að forðast hana. Það er ekki nóg að mynd sé fjarskafalleg. Sagan og persónurnar verða að bera hana uppi, Aki Ross ber það með sér að vera gerfileg og ótrúverðug, Bangsímon hefur þó aldrei þóst vera ekta.

Hér er hún komin, fyrsta tölvugerða kvikmyndin sem hefur photo-realistic leikara, þ. e. tölvugerðar mannverur sem eru svo raunverulegar að ekki á að vera hægt að greina muninn á milli þeirra og ósvikna hlutsins. Margir hafa eflaust séð fyrir að eitthvað í líkingu við þetta ætti eftir að gerast fljótlega þar sem tölvugerðar teiknimyndir hafa sótt mikið á undanfarið og sífellt stefnt í það að verða raunverulegri, en aftur á móti kemur það mér dálítið á óvart hversu stórt stökk er hér tekið frá myndum eins og Shrek og Toy Story 2. Á köflum sést vissulega að Final Fantasy var unnin í tölvu, en það gerist samt mun sjaldnar en maður ætti von á og persónurnar eru nánast undantekningarlaust gífurlega raunverulegar þar sem öllu niður í minnstu andlisthreyfingar hefur verið bætt við þær. Útlitslega er tölvutækninni afar vel beitt við að skapa umhverfi og hluti sem væri of dýrt eða af öðrum ástæðum erfitt að hafa í hefðbundinni kvikmynd. Hins vegar er söguþráður myndarinnar því miður frekar ruglingslegur á köflum og þegar allt kemur til alls vekur hann í raun fleiri spurningar en hann svarar. Þetta er því miður galli sem ekki er hægt að bæta upp með augnakonfekti (sama hversu sætu) og sennilega líka ástæðan fyrir því að myndin hefur ekki einu sinni komist nálægt því að skila framleiðslukostnaði í miðasölunni, en ef ég man rétt kostaði hún hátt í 150 milljónir dala og tók gerð hennar um fjögur ár. Í fljótfærni væri hægt að draga þá ályktun að tölvugerðar kvikmyndir af þessari gerð ættu sér óvissa framtíð, en aftur á móti tel ég að annað muni koma á daginn þegar önnur svona mynd með sterkari söguþræði mun líta dagsins ljós - ásamt því sem að fyrr eða síðar mun koma upp sú staða að það verður ódýrara að gera tæknibrelluþungar myndir algerlega í tölvum heldur en blanda alvöru leikurum saman við tölvugrafík. Niðurstaðan er því að Final Fantasy er áhugaverð og á köflum skemmtileg mynd sem er þess virði að sjá fyrir það hversu mikið tæknilegt afrek hún er frekar en fyrir söguþráðinn.

Final Fantasy frábær tölvugrafík manni bregður þegar myndin byrjar, hvað þetta er allt raunverulegt. Þetta er alveg frábærlega vel gert. Svo spilaði mikið inní að ég sá myndina í Smárabíó sem var frábært, fín sæti og gott sound. Mitt mat er að Neal Fleming (Steve Buscemi) sé fyndnasti og skemmtilegasti maðurinn í myndinni og er hann er helvíti skemmtilegur á köflum í myndinni. En mér finnst endirinn á myndinni er ekki nóg og góður að mínu mati og tónlistin er ekki nóg, en annars er þetta frábær mynd, mæli indregið með henni.

Nei, nei og aftur nei. Það hefur sýnt sig að tæknibrellur halda ekki uppi mynd. Það var ekki laust við að ég var farinn að líta á klukkuna þegar ég sat undir Final Fantasy. Ég ætla ekki að neita því að myndin er fantavel gerð og allt það en hún er bara svo langdreginn og afspyrnuvitlaus. Það er ekki heil brú í myndinni. Ég er nú aðdáandi vísindaskáldsagna en þessi kemst ekki með tærnar þar sem bestu vísindaskáldsögurnar hafa hælana. Það er alveg nóg að sitja undir þessari mynd fram að hlé og þá er maður búin að sjá allt. Mjög óspennandi mynd og hallærisleg fyrir utan brellurnar.

Það tekur mann bókstaflega nokkra stund að jafna sig á þessari mynd. Var hún léleg eða frábær? Ég þurfti að melta þessa mynd eilítið áður en ég komst að endanlegri niðurstöðu. Tæknibrellurnar: frábærlega yndislegar. Hljóð: eins og það gerist best. Talsetning: allt í lagi (hefði geta orðið betri). Handrit: eyðileggur myndina nokkurn veginn, frekar ótrúverðugt og klisjukennt. En í heildina litið mjög góð skemmtun, farið á þessa í bíó.

Það er hægt að gera nánast allt í kvikmyndum nú til dags þökk sé tölvutækninni. Þessi mynd er eins og við var að búast alveg skuggalega raunveruleg og flott. Hins vegar nær tölvutæknin ekki að bjarga gjörsamlega vonlausu handriti sem skemmir algjörlega þessa byltingarkenndu mynd. Ég mæli þó með því að ef þið ætlið að sjá hana, þá gerið það í bíó.

Enn og aftur skýrist það að útlit skiptir alls ekki öllu. Ef svo væri þá myndi ég kalla Final Fantasy hágæðamynd, enda flottasta teiknimynd sem ég hef nokkurn tímann borið augum á. Grafíkin er eins nálægt því að fanga photo-realistic útlit og hægt er að ná með nútíma tækni og er hún hreinlega með ólíkindum. Ef handritið hefði verið eins metnaðarfullt og tölvuvinnan hefði ég fundið jafningja Matrix, en því miður var ég fyrir svakalegum vonbrigðum með heildarniðurstöðuna.Þessi mynd er bara ekkert sérstaklega spennandi, né áhugaverð þótt grunnhugmyndin sé það kannski. Myndin tekur sveiflur út alla lengdina, og sumar senur eru furðu grípandi á meðan aðrar eru hreint út sagt leiðinlegar. Það er ákaflega mikill anime-blær yfir myndinni, sem ég fílaði í botn, en aftur á móti voru samræðurnar oft stirðar og bara framvindan yfir höfuð frekar svekkjandi. Það er bara aðallega augnakonfektið sem heldur athygli manns. Það er að vísu ekkert verra að heyra í röddum frábærra leikara á borð við Steve Buscemi, Ving Rhames, James Woods og Donald Sutherland. Ming-Na (sem talaði m.a. fyrir Mulan og lék í hörmungarmyndinni Street Fighter) og Alec Baldwin eru einnig nokkuð traust og persónurnar þeirra fá talsvert meiri athygli en ég átti von á, sem er gott. Mér var hins vegar orðið svo sama um alla söguna þegar leið að seinni hluta myndarinnar að persónusköpunin bætti úr litlu.Final Fantasy: The Spirits Within er hiklaust skrefið í réttu áttina, og með úthugsaðra handriti og metnaðarfyllri leikstjórn væri hægt að búa til eitthvað stórbrotið með þessari tækni. Það er ekkert að gera nema að bíða og sjá. Þetta er aðeins rétt að byrja.6/10