Unbreakable (2000)

Unbreakable er mjög sérstök mynd eins og allar myndir hans Shymalans eru. Sixth Sense var frábær, Signs var frábær, Village fannst mér þó ekkert sérstök en allar þessar myndir eru sérstakar. Unbreakable sem er næsta myndin hans eftir Sixth Sense sá ég í biói jólin 2000 og var agndofa yfir sumum atriðum og er það en. Ég dýrka kvikmyndatökuna í myndum hans Shymalans, tónlistina og allt saman. Unbreakable fjallar um David Dunn sem er afar venjulegur maður, er að skilja við konuna og á einn ungann son. Á leið sinni heim frá New York þá lendir hann í lestarslysi en er sá eini sem kemur lífs af, og hann hefur ekki eina skrámu. Samuel L. Jackson leikur Elijah Price sem finnur Dunn og segir kenningu sína. Elijah sem hefur genagalla í beinbyggingu sinni sem gerir bein hans auðveld að brjóta er sannfærður um að maður er til sem er á hinum endanum. Með óbrjótanleg beina, einhver sem aldrei verður veikur eða líkamlega sár. Það fjallar Unbreakable um. Leikurinn í myndinni er rosalegur eins og má búast við sérstaklega með þessu leikaraliði. Ég er líka mjög sáttur með tónlistina eftir James Newton Howard, hann gerir senurnar betri með þessari sterku tónlistarsnilli sinni. M. Night Shymalan hefur gert frábærar myndir og Unbreakable er ein þeirra. Ég gef henni það sem hún á skilið,

Ótrúleg mynd með góðum leikurum, góðum leikstjóra (Anthony Mingella,The English Patient,The Talented Mr.Ripley) góðu handriti og bara öllu góðu! Inman (Jude Law)er vinnumaður sem fer í Þrælastríðið og skilur eftir kærustu sína (Nicole Kidman). En þegar hann hefur upplifað ofbeldið og hryllingin í þrælastríðinu flýr hann og ætlar að fara heim til Kaldbaks. Á meðan Inman lendir í grimmustu hremmingum er líka skyggnst inn í hvernig líf kærustunnar og vinnukonu hennar er(Reneé Zellwegger) á meðan Inman er á leiðinni. Það mætti lengja byrjunaratriðið (trúið mér það er ótrúlega magnað!) en það er eiginlega eini gallinn við myndina. Allir leikararnir standa sig með prýði (Reneé Zellwegger fékk loksins Óskarsverðlaun fyrir bestu konu í aukahlutverki). Myndin er mjög ofbeldisfull og það er eiginlega svartur gálgahúmor í henni. Cillian Murphy (28 Days Later) hefur kameó sem norðanmaður.

Ég er ekki alveg viss um hvað M. Night Shyamalan var að reyna með Unbreakable. Mér fannst myndin vera langdregin, leiðinleg og það var loks undir lokin að mér fannst eitthvað vera að gerast. Það var einhver fjöldi fólks sem gekk út af myndinni þannig að það eru fleiri en ég um það að halda því fram að myndin sé leiðinleg. Unbreakable hefði getað verið miklu betri, það komu hvað eftir annað senur sem virtust vera á leiðinni í einhverja skemmtilega átt sem svo varð ekkert úr. Það er með hryllingi að ég hugsa til þess að þessi mynd stal frá mér tveimur tímum af ævi minni og ég mun aldrei fá þá aftur, ég hefði í raun ekkert á móti því hefði myndin verið skemmtileg en Unbreakable var það svo sannarlega ekki.

Í kvikmyndinni Unbreakable leiða aftur saman hesta sína leikarinn Bruce Willis og leikstjórinn M. Night Shyamalan sem stóðu að einni vinsælustu kvikmynd síðustu ára The Sixth Sense. Shyamalan, sem var óþekktur leikstjóri áður en The Sixth Sense náði almennri hylli, hlýtur því að hafa verið undir miklum þrýstingi þegar hann hófst handa við næstu kvikmynd sína og Unbreakable ber þess skýr merki. Það er ekki við hæfi að eyða miklu púðri í söguþráð myndarinnar, það myndi skemma fyrir væntanlegum áhorfendum, en í stuttu máli fjallar hún um mann sem kemst einn lífs (og ómeiddur) af úr lestarslysi þar sem 113 manns farast. Við taka spurningar um tilveruna, s.s. hvert hlutverk okkar á jörðinni sé o.s.fr.v. án þess að skilja að hún kafi of djúpt ofan í einhverjar heimspekilegar vangaveltur. Myndin leggur áherslu á einstaklinginn sem vegna sérstakra hæfileika sker sig út úr heildarmyndinni, ekki ósvipað og í The Sixth Sense. Í stað drengsins með skyggnihæfileikanna er kominn miðaldra öryggisvörður sem uppgötvar að hann er sterkari en gengur og gerist og þarf í framhaldi af því að gera upp við sig hvernig hann vill nota kraftanna. Hins vegar er þetta enginn hetjumynd eins og t.d. Superman eða Batman seríurnar, heldur leggur hún áherslu á mannlega þáttinn. Shyamalan notar ekki ýkja mikið af tæknibrellum sem er ánægjulegt á tímum þar sem allskyns brellur eru notaðar á kostnað annarra þátta t.d. söguþráðs og leiks. Hann leggur áherslu á persónur myndarinnar sem er ánægjulegt en er um leið helsti galli hennar, þar sem þær eru hver annarri litlausari hvort sem það er Samuel L. Jackson sem er ósannfærandi eða Robin Wright-Penn sem virðist óþörf persóna. Bruce Willis er að mörgu leyti að endurtaka hlutverk sitt úr The Sixth Sense sem hinn þungt hugsi maður sem veit ekki hvert líf hans stefnir. Styrkur myndarinnar liggur því helst í þeim spurningum sem hún skilur eftir hjá áhorfendum, en kannski stafa þær einungis af of hraðri úrvinnslu og þ.a.l. óteljandi lausum endum sem hefði þurft að hnýta til að myndi næði sömu hæð og The Sixth Sense.

Þessi mynd er svakalega lengi að byrja og svo þegar hún byrjar, þá er hún búin. Þetta er eflaust ein af leiðinlegustu myndum sem ég hef séð í gegnum tíðina. En það er spurning hvort að ég hafi skilið hana því að það voru ekki margir sem náðu henni. Ég verð eflaust að fara aftur á hana til að vera alveg viss. Það sem er ljósi punkturinn við myndina er að Bruce Willis er mjög góður í myndinni, einnig Samuel L.Jackson. Mér finnst þessi mynd varla einnar stjörnu virði, en samt læt ég það standa.

Okei hann M. Night Shyamalan gerði hina frábæru The Sixth Sense. Núna kemur hann með Unbreakable, sem að Bruce Willis og Samuel L. Jackson leika saman í. Bruce sagði að myndin myndi verða blockbuster, og hún varð það. Ég bara skil ekki hvernig hún gat verið svona mikill blockbuster, miðað við hvað þetta er leiðinleg mynd.

David Dunn (Bruce Willis) er þessi dæmigerði Jón Jónsson. Hann býr ásamt eiginkonu sinni Audrey (Robin Wright Penn) og syni sínum Joseph (Spencer Treat Clark) í Philadelfíu og vinnur þar sem öryggisvörður á íþróttavelli. David á í tilfinningalegum vandræðum. Hann hefur einangrast frá konu sinni og syni og getur ekki tjáð sig almennilega við þau og hjónabandið er að verða ástlaust. En einn góðan veðurdag lendir David í hræðilegu lestarslysi. Hann er sá eini sem kemst lífs af og ekki nóg með það heldur er ekki ein skráma á honum. Eftir það fer hann að skoða líf sitt og sér að hann hefur aldrei slasast né veikst. Inn í líf hans kemur síðan dularfullur maður, Elijah (Samuel L. Jackson) sem virðist vita ástæðuna fyrir því að David lifði slysið af. Saman taka þeir nú til við að leysa ráðgátuna. M. Night Shyamalan er að mínu mati mikilvægur kvikmyndagerðarmaður nú um stundir. Hann er ómengaður af Hollywood-maskínunni og er óhræddur við að gefa sér góðan tíma í uppbyggingu mynda sinna, persónusköpun og sögu. Það eru fáir sem þora því. Þessi mynd jafnast ekki alveg á við hina frábæru The Sixth Sense en hún er samt sem áður vel upp byggður sálfræðilegur thriller. Það er nokkuð merkilegt hvernig honum tekst að gera senur án einhverja sérstakra brellna óhugnanlegar og virkilega óþægilegar að horfa á en einnig dálítið sorglegar. Það er eins og það hvíli alltaf einhver djúpur sársauki og angist yfir allri myndinni og þess vegna er hún kannski ekki sérstaklega vel til fallin fyrir jólatímann þar sem þetta verður stundum dálítið þunglyndislegt. Það sem háir aðallega þessari mynd er að persónurnar eru svolítið fjarrænar og erfiðara að fá samúð með þeim heldur en persónunum í The Sixth Sense. Auk þess er persóna Spencer Treat Clark fullík persónu Haley Joel Osments í The Sixth Sense sem mér finnst vera ákveðið ófrumleikamerki. Varðandi leikinn: Nú vil ég sjá Bruce Willis fara að fá einhverja meiri viðurkenningu sem leikari. Hann hefur sýnt það og sannað með myndum eins og 12 Monkeys (hans besta frammistaða á ferlinum), The Sixth Sense og þessari að hann getur vel leikið drama og leikið það vel. Hann bregst ekki hér frekar en í hinum myndunum. Sá sem stelur samt senunni er Samuel L. Jackson sem Elijah. Ég ætla sem minnst að segja um persónu hans til þess að skemma ekki fyrir en Jackson sýnir hreint magnaðan leik í hlutverkinu og mér finnst að þeir í Óskarnum mættu a.m.k. hugsa um að tilnefna hann. Robin Wright Penn er prýðis leikkona en persóna hennar er dálítið köld og fjarræn og skemmir það fyrir. M. Night Shyamalan er kvikmyndagerðarmaður sem verðskuldar athygli. Hann er einn af boðberum nýrra strauma inn í kvikmyndirnar og hver sá sem þorir að byggja vandlega myndir sýnar upp og gefa sér nægan tíma í persónusköpun og sögu á tímum mynda eins og Gone in 60 Seconds á skilið hrós.

Mér fannst þessi mynd lofa alveg rosalega miklu í trailerinum, og ég varð ekki fyrir vonbrigðum. Myndin er að vísu eins og einhver annar sagði frekar lengi að byrja og bara langdregin, en hugmyndin að baki þessari mynd er bara hreint út sagt stórkostleg. Ekki var það verra að hafa svona algerlega anstæðar persónur í myndinni, t.d. mr. Glass og svo Bruce Willis. En samt alveg rosalega góð mynd sem allir ættu hiklaust að fara á, hún hefði fengið fjórar stjörnur hefði hún ekki verið svona langdregin

Unbreakable er önnur mynd M. Night Shyamalan, sem gerði The Sixth Sense og það er alveg víst að Shyamalan er einn besti og frumlegasti kvikmyndaleikstjóri bíómyndasögunnar. Honum tekst að gera það sem hann gerði með sixth sense en bara miklu MIKLU betur. Ég var ekki eins hrifinn af Sixth Sense og flestir en skildi hvað Shyamalan var að reyna að gera og það má segja að honum hafi tekist það með þessari mynd. Myndatakan er sú allra flottasta sem ég hef séð mjög lengi, og nær oft að sína marga hluti í einu sem er gaman að fylgjast með en heldur alltaf einhverju einu í fókus til að halda manni við efnið. Willis leikur David Dunn, sem einn lifir af lestarslys og kemst því að ýmsu nýju um sjálfann sig með hjálp Elijah Price, leikinn af Jackson. Sagan í sjálfu sér er ekkert meistarastykki og hefur sína galla og ég ætla ekkert að fara nánar útí hana og því get ég skylið þá sem voru fyrir vonbrigðum með þessa mynd en þau hafa farið á þessa mynd með vitlausu hugarfari. Tilgangur myndarinnar er nefnilega ekki að segja þér sögu eða sína þér tæknibrellur og ótrúlega bardaga eins og með flestar myndir nú til dags heldur frekar að að leyfa þér að upplifa nýja kvikmyndareynslu og matar sífellt í þig nýjar tilfinningar og reynslur sem fá mann til að finnast maður vera hluti af myndinni. Ég hef sjaldan gengið út af mynd jafn sáttur með það sem ég var að sjá. Ég mæli með þessari mynd til allra sem eru orðnir örlítið þreyttir á sömu klisjunum og þrá eitthvað nýtt, eins og ég áður enn ég sá þessa mynd :)

Ágætis mynd með Bruce Willis og Samuel L. Jackson. Bruce Willis og Samuel L. Jackson, eins og alltaf, eru góðir. Bruce Willis lendir í lestarslysi en það skrýtnasta við það er að hann fékk ekki skrámu á sig hann hittir dullarfullan mann sem er enginn annar en Samuel L. Jackson sem á eftir að breyta lífi Bruce Willis. Fín mynd frá hinum leikstjóra M. Night Shyamalan (Sixth Sense). Sjáið þessa.

Þegar ég tók þessa mynd á leigu þá hélt ég að hún myndi vera jafngóð og Sixth Sense sem er eftir sama leikstjóra en þessi mynd hún er ekkert sérstök maður festist ekkert inn í myndinni eins og í Sixth Sense, ég sofnaði yfir henni og er Bruce Willis lélegur í þessari mynd en Samuel L. Jackson er góður og það er hans vegna sem ég gef þessari mynd eina og hálfa stjörnu!!

Mjög viðunandi saga, mjög viðunandi leikur, mjög viðunandi kvikmyndataka, tónlist, fléttur og framvinda. Fer á smekklegan hátt milli nútíðar og fortíðar og gefur manni góðan tíma til að melta söguna, án þess þó að verða nokkurntíma langdregin. Uppsetningin minnir oft á Kubrik, sérstaklega 2001 og Shining, þ. e. langar tökur, spegilmyndir notaðar o.þh. Mæli hiklaust með þessari.