Bicentennial Man (1999)

Það eru óskarsverðlaunaleikarinn Robin Williams (Good Will Hunting) og leikstjórinn Chris Columbus (Home Alone) sem sameina hér enn á ný krafta sína, en þeir gerðu saman tvær af vinsælli gamanmyndum tíunda áratugarins; Mrs. Doubtfire og Nine Months. Myndin spannar heil 200 ár og hefst árið 2005 á því að fjölskyldufaðirinn Richard Martin festir kaup á nýtísku vélmenni í mannsmynd sem ætlað er að hjálpa til við "einföldustu" húsverk, s.s. þrif, matseld, viðhald og barnapössun. Eiginkona Richards og tvær dætur, Grace og Amanda (sem gefur vélmenninu þegar nafnið Andrew), eru mishrifnar af vélmenninu, en ekki líður á löngu uns fjölskyldan áttar sig á því að Andrew er gæddur eiginleikum sem gera hann öðruvísi en nokkurt annað heimilistæki: Hann hefur einstaka hæfileika til að "læra" af umhverfi sínu og sérstæða löngun til að vita meira um mannlega hegðun, tilfinningar og langanir en honum var ætlað þegar hann var forritaður. Þetta gerir það að verkum að brátt er Andrew orðinn einn af fjölskyldunni og fær til fullra umráða kjallarann í húsinu þar sem hann getur einnig þróað með sér einstaka listræna hæfileika sína. Tíminn líður, og á meðan fjölskyldumeðlimir Martin-fjölskyldunnar eldast, eignast börn og deyja heldur Andrew áfram að þjóna þeim og um leið læra meira um sjálfan sig og mannlegt eðli. Smám saman grípur hann síðan löngun til að stíga skrefið til fulls og verða maður á meðal manna. En það er hægara sagt fyrir vélmenni að öðlast slíka viðurkenningu og spurningin er hvort Andrew fái nokkurn tíma drauma sína uppfyllta. Myndin er byggð á vísindaskáldsögu eftir Isaac Asimov og í öðrum stórum hlutverkum eru Sam Neill, Embeth Davidtz, Oliver Platt og Wendy Drewson. Víst er Robin Williams góður leikari og gerir hann mikið til þess að halda þessari mynd góðri en það er einfaldlega ekki nóg til að gera mig ánægðan með hana (til þess er hún alltof væmin og tilgerðarleg) hún á þó sínar góðu stundir en það er sama, hún er ekki nógu góð til að halda mér við efnið. Aðall hennar er umgjörð hennar (tæknibrellurnar og förðunin eru stórfenglega úr garði gerð). Myndin hlaut enda tilnefningu til óskarsverðlaunanna 1999 fyrir bestu förðun ársins og kemur það ekki á óvart. Þrátt fyrir alla galla myndarinnar get ég ekki gefið þessari mynd minna en tvær og hálfa stjörnu, (Robin Williams fer hér á kostum og eins og ég sagði fyrr er hún vel úr garði gerð tæknilega, það er hinsvegar handritið sem dregur myndina allmikið niður og gerir hana fullvæmna). Ég gef því "Bicentennial Man" tvær og hálfa stjörnu í einkunn

Þessi mynd er ein af þeim lélegri sem ég hef séð. Þessi mynd byrjar ágætlega og svona fram að hléi. En eftir hlé. Þvílík væmni og leiðindi. Þetta er ótrúlega langdregin mynd. Rúmlega tveir tímar, þar af af ca. klukkutími af væmni. Myndin spannar 200 ár og gerir það ekkert nema að rugla mann og gera myndina leiðinlegri. Í lokin veit maður ekkert lengur hver er hver. Leikarar eru sæmilegir en í heild leiðinleg mynd.

Því miður ekki nógu sterk mynd þrátt fyrir allan þann fjölda hæfileikafólks sem hér kemur við sögu. Myndin segir sögu vélmennisins Andrew Martin sem þráir ekkert heitara en að verða mennskur. Á 200 ára tímabili fá áhorfendur að fylgjast með því hvernig sá draumur rætist smám saman. Tæknilega vel gerð, og augljóst af hverju myndin fær Óskarsverðlaunatilnefningu fyrir förðun, en tveggja tíma augnakonfekt án mikils innihalds er því miður ekki nógu gott til að gera góða mynd. Robin Williams VERÐUR að fara að hætta þessum hræðilega væmnu hlutverkum; það er skelfilegt að sjá mann sem maður veit er fyndinn velkjast í svona grenjumyndum. Sam Neill er óvenju svipbrigðalaus, en það versta við myndina er stelpukvikindið rauðhærða, Hallie Eisenberg. Ameríkanar hafa tekið ástfóstri við þetta gerpi og hún veður uppi í sjónvarpi og kvikmyndum. Ojbara. Ekki fyrir Íslendinga, líkt og Patch Adams eru það aðallega Kanar sem geta þolað svona væmni - samt fóru þeir ekki í bíó á þessa mynd.